Part

1502 Aut  |                    ów Jastrebow ofiarą - i ginie śmiercią niemal samobójczą,
1503 VII  |                poważny. Z wyjątkiem kilku "głąbów", zajętych żuciem razowca
1504 XVII |                 stał się teraz przyjemnym, gładkim, na miłości i zaufaniu opartym.~
1505 VI   |                  skupia na sobie studencik gładko uczesany, z miłą, rumianą,
1506 XV   |               nowym mundurze i w butach na glanc wypucowanych. "Jastrząb"
1507 XIV  |                 brać się do ręki, pieścić, głaskać i cieszyć do syta oczy tęczowym
1508 VII  |                 okularów. Głowa zasuwa się głębiej w kołnierzyki: siwe włosy
1509 X    |                    przy młynie jest bardzo głęboka. Mówią, że gdyby ustawić
1510 III  |               odmalował się na niej namysł głęboki...~Długo milczał szukając
1511 XII  |                   podobnym."~Wyraziwszy to głębokie przekonanie, Sprężycki zamyśla
1512 XIII |                    zakrytej umbrą lampy, w głębokiej, jakby cmentarnej ciszy,
1513 X    |                gdzie woda posiada porządną głębokość, oraz na Kępie Wierzbinowej,
1514 IV   |                  pozamykano.~Przecierpieli głód mężnie - kolegi nie wydali.~
1515 XVIII|                    na obiad. Człowiek jest głodny, to do niczego, a jak się
1516 VI   |                  mu dadzą. Wygląda zaś jak głodomór. Twarz ma szeroką, kościstą,
1517 XVI  |            odmawiać prędko: "Od powietrza, głodu, ognia i wojny"...~- I cóż
1518 VII  |                 się zmieszanymi krzykliwie głosami, przytakiwał w równych odstępach
1519 VIII |                   Cieniutki, ale rezolutny głosik odpowiada:~- Pan prosor
1520 VIII |               Kucharzewskiego i cieniutkim głosikiem wykłada teorię arytmetyczną.
1521 IX   |                     Jedna z nich stała się głośna stąd, że wychowywa niemal
1522 XVII |                przeszedłby był większością głosów, gdyby nie nagłe wmieszanie
1523 II   |                 lub służącej usiała na ich głowach całe konstelacje gwiazd,
1524 VI   |                   chmurkach, z kędzierzawą główką, z rozpostartymi szeroko
1525 XIII |                Sitkiewicz - Leonardo. Imię głównego bohatera Sprężycki zatrzymał
1526 VI   |             książkę napisać. Istnieje pięć głównych, typowych ich odmian: "parcianka",
1527 XIII |                    Brak ruchu, osłabienie, głuche, nieznośne bóle, wreszcie
1528 XVII |                 głosie basowym, do grzmotu głuchego podobnym.~Gdy Sprężyckiego
1529 II   |             wprowadził, nazwał dwukrotnie "głupcem" i "knotem", i dla którego
1530 XIV  |                  kwiaty do drapieżnych rąk głupców i szkodników... Czego więc
1531 XVI  |                  pięściami zaciśniętymi.~- Głupcy jesteście! - krzyczy - swoje
1532 II   |                     albo ,,lanki" za swoje głupie orzechy! Możesz je schować
1533 XVI  |                umarlak" głowę ukręcił? Nie głupim!~- Jest na to sposób... -
1534 XVI  |             bohaterstwa. Jedno okazało się głupotą, drugie szaleństwem, trzecie
1535 XVI  |                   Jestem wściekły na swoją głupotę!~- Skończone. Prosimy o
1536 XIV  |                jego skutkiem. A najlepiej: głupstw nie robić.~Pogłaskał go
1537 XVI  |               wówczas chory, bobym do tego głupstwa nie dopuścił. Tam najtęższy
1538 XI   |                 kupią się gromadkami przed gmachem szkolnym, na korytarzach.
1539 VII  |                trupów usłany, pławne barki gniecie!~W deklamacji Kucharzewskiego
1540 III  |                   z pełnymi ustami chleba. Gniew nauczyciela spotęgował się
1541 VI   |                spokojnie, że wcale się nie gniewa, ale... już mu kajetów "
1542 XIII |                  Niemiec?~- Z początku się gniewał, potem śmiał się. I powiedział,
1543 XVI  |                  półgłośno chichoczą, inni gniewnie pomrukują.~- Uspokójcie
1544 I    |                   dni swych w niedostępnym gnieździe.~Kto wie, czy nie ten sam
1545 IX   |                  pus-et-a... Gnus-ve-ne... gnus-ue-ne... Rrrant! rrrant!... rrrant!~
1546 IX   |                    Pus-et-a... pus-et-a... Gnus-ve-ne... gnus-ue-ne... Rrrant!
1547 I    |                   pokoleń budzi wytrwale z gnuśnego lenistwa do modlitwy i nauki,
1548 III  |               Księżopolczyk, choć piastuje godność "knota", jest sporym już,
1549 IV   |                    wówczas, gdy się do tej godności doszło prostą drogą osobistych
1550 II   |                   O wężu, wężu przewrotny! godny, żeby cię na środku klasy
1551 VIII |                  Narwi i jej ponęt, całymi godzinami siedzi nad książką lub kajetem,
1552 XII  |                    lasem włosów na głowie; Goethego, który mu się wydaje zawsze
1553 XV   |               wprost na ziemi bosy dziad z gołą głową, w samej tylko bieliźnie;
1554 IX   |                   piłkę.~Starsi uczniowie, golący się scyzorykiem i używający
1555 XIII |             Kataryniarz przyniósł do klasy gołębia, którego mu skonfiskowano,
1556 XVI  |                naszą huśtawkę.~- Wyższa od gołębnika.~- Więc cóż?~- Więc ja rozhuśtam
1557 VIII |                   wszyscy - prócz Dawida i Goliata. Ostatni ma minę zakłopotaną
1558 VIII |                   profesor Luceński nazwał Goliatem.~- Co mówisz, rybko, panie
1559 XV   |                     od dłuższego czasu nie golony, ze szczecinowatą, na pół
1560 XV   |               jakby nabrzmiałym, stale nie golonym i nie domytym obliczem,
1561 I    |                    rękoma w kieszeniach, z golonymi scyzorykiem brodami - wygląda
1562 XIV  |                trumnach, lecz po prostu na gołych deskach, z kamieniem pod
1563 VII  |                    czy też "Słońce złotego gońca"... już nie pamiętam.~Sprężycki
1564 X    |                   rzucać na fale wianków i gonić wzrokiem za odpływającymi,
1565 V    |                     jakby go śmierć z kosą goniła.~Spotkali się dopiero nazajutrz -
1566 XIV  |             towarzysze grali z tobą piłką, gonili się i hałasowali. Kto wie
1567 XIV  |              prawdą, musiałby liczyć lat z górą osiemdziesiąt. Ha, może
1568 IX   |                   nie dać się przyłapać na gorącym uczynku. Zwykle, gdy kieliszek
1569 VIII |                  uszy sobie zasłaniając. - Gorączkę masz, rybko!... bredzisz,
1570 X    |               wypłynęły na środek, zaczęły gorączkowo krążyć to w tę, to w ową
1571 IX   |                  jabłoni; czwarty wlazł na górkę stajenną, położył się z
1572 VI   |            brzuszek czynić wypuklejszym od górnego, może z czasem zajść tam,
1573 Aut  |                    ozdobił go p. Konstanty Gorski. Moją wizję ludzi i spraw
1574 XIII |                    wymalowano fantastyczne górskie pejzaże kolorem indy go.~
1575 ZeSt |                  wie tatuś: te sztubaki od Górskiego!~- Takie czapki nie nazywają
1576 XI   |               wylatują, drugim wracają. Co gorsza, wracają nie same, lecz
1577 IX   |                 mogła zasmakować zwyczajna gorzałka, zaprawiona sokiem z buraków
1578 XVIII|               fasoli.~Dawniej było jeszcze gorzej. Panowie z miasta, ich żony,
1579 XVIII|        gospodarstwie, inni idą na praktykę gospodarską do obcych; jeden wyrusza
1580 XV   |                 nie miał; kawalerskim jego gospodarstwem zajmowała się stara Wojciechowa,
1581 XV   |           Sprężycki, zapytując nieśmiało o gospodynia fiesora. Zapytana wyprostowała
1582 XIV  |                      Widywał nieraz na wsi gospodynię lub panienkę ze dworu, jak
1583 III  |                    służy im do żucia groch gotowany, pestki dyni - niekiedy
1584 VI   |            ulęgałek lub do trzech groszy w gotówce za sztukę. Toteż na ten
1585 VI   |                    również, dla chętnego i gotówką płacącego nabywcy, ma przygotowany
1586 II   |                 minami zuchowatymi, ciągłą gotowością do bójki. Tamci to niby
1587 IX   |               odżywianym, wesołym i zawsze gotowym do figlów i bójki.~Pani
1588 VI   |                    drobniutkie kawałeczki, gotują w ukropie i gorące jeszcze
1589 X    |                 się na całą wysokość - już gotuje się do skoku...~Ręce złożył
1590 VI   |                    przez poważnych jedynie graczów używany;~dla przygotowania
1591 IV   |                   widziano go też ani razu grającego w piłkę, ślizgającego się,
1592 VIII |                  jaskółek, krzyki chłopców grających w palanta...~Wyraz jego
1593 XIV  |                    wszyscy twoi towarzysze grali z tobą piłką, gonili się
1594 I    |                   na cały głos: katechizm, gramatykę polską, deklamację łacińską
1595 I    |           zaniebieszczyło się od mundurków granatowych. Z kamienic i kamieniczek,
1596 I    |                    poważny, zatabaczony, w granatowym fałdzistym, szeroko rozpostartym
1597 VI   |           człowieka wyrabiającego piłki do grania.~W miasteczku nie ma ani
1598 XVIII|              zamykali. Korzystały z tego w granicach jak najszerszych psy i świnie -
1599 III  |                  jest pełen oryginalności, graniczącej z dziwactwem.~Twarz profesora
1600 IX   |                    koziołków na pościeli i granie w piłkę.~Starsi uczniowie,
1601 VII  |                  za niem,~Budzą echa swoim graniem.~Prosty, klasyczny, Wergiliuszowy
1602 XI   |                    klasie. Huk taki; jakby grano na organach.~- Otworzyć
1603 VII  |                 spokojną, prawie klasyczną Grażynę - oszołomiły go. W milczeniu
1604 XVIII|              Korneliusza, Owidiusza i kują greckie "aorysty!"~- Obrałeś już
1605 XI   |                  ostatniej litery alfabetu greckiego. Bonusiem był od początku,
1606 XIV  |                   włada doskonale językiem greckim i hebrajskim; w sprawach
1607 XIV  |               językiem obcym, dziwnym - po grecku może lub po hebrajsku -
1608 VII  |                własnej starości, o własnym grobie...~Sprężycki wsunął rękę
1609 XVII |                  pójść w innym kierunku...~Grobowe milczenie całej szkoły,
1610 X    |                   długa chwila tragicznej, grobowej ciszy - potem buchnęły krzyki...~-
1611 I    |                prawie wesoło, gdy pomiędzy groby wpada w podskokach rześkie,
1612 III  |                   chleba służy im do żucia groch gotowany, pestki dyni -
1613 XVII |                   suchary żołnierskie. Pod Grochowem widział kirasjerów w zbrojach,
1614 XI   |              niebieskie mundurki kupią się gromadkami przed gmachem szkolnym,
1615 I    |                    będzie wzywał niesforną gromadkę na dwie lekcje poobiednie.
1616 X    |                   nie cieszy się spokojem. Gromady chłopców kąpiących się zewsząd
1617 VIII |                     Na popisie publicznym, gromadzącym sam "kwiat" miejscowego
1618 XIV  |               wyraźnie dwa!~- Kłamiecie! - gromi ich pierwszy odkrywca cudu.~-
1619 XVII |                   krzyczał na uczniów, nie gromił ich, karami nie straszył.
1620 XIII |                 ein Konig, der hatte einen grossen Floh...~Potem Dembowski
1621 XVIII|                    uczył cudze dzieciaki i grosz do grosza ciułał. A gdy
1622 XVIII|                 cudze dzieciaki i grosz do grosza ciułał. A gdy uzbieram potrzebny "
1623 XVIII|           chłopcach, przywykłych liczyć na grosze, "pięćdziesiąt złotych"
1624 XVI  |         zaciągnąwszy się dymem prawdziwego groszowego papierosa, mówi:~- Prosimy
1625 I    |                     twórczyni obwarzanków "groszowych", "plecionych", "jajecznych"
1626 Aut  |                   się przygniatała jeszcze groza tylko co minionej epoki
1627 XVII |            wyrzucały z warczeniem kartacza groźbę:~- Smarrrkacze!... Rrrózgi!...~
1628 X    |                    popisy nieraz dreszcz i grozę budzą w patrzących...~Wszyscy,
1629 IV   |             któremu nieotrzymanie promocji groziło zupełnym wydaleniem ze szkoły.
1630 XIV  |           przyskakuje tamten z miną prawie groźną nie wierzysz?~- Bo... bo... -
1631 XIV  |                siedzącego na ławce - mniej groźnego i strasznego, niż sobie~
1632 III  |                    wszystko to były objawy groźnej, nurtującej organizm chłopca
1633 IV   |                   zaś coraz śmielej, coraz groźniej...~Druga strofka określała
1634 IV   |                    kilku koleżków z minami groźnymi. Śpiewali chórem Vacationes
1635 XVII |                napychania tytuniem tutek z grubego, wydartego z kajetów papieru.
1636 VI   |                    służyć do cieńszego lub grubszego pisma, do liter pochyłych, "
1637 XIV  |          skrzydłami, piszcząc, ćwierkając, gruchając, pełne ufności i radośnego
1638 IX   |                  rzekome przyjemności są w gruncie rzeczy dwiema obrzydliwościami.
1639 III  |          nauczyciele niemczyzny, świeżo na grunt polski przeflancowani, jest
1640 II   |              wywołuje hałaśliwą wesołość w grupie przyglądających mu się malców.
1641 IV   |                 zaraz po dwunastej na małe grupy i w pustych klasach pozamykano.~
1642 XVI  |                  byłem z Bałandowiczem "na gruszkach", ogrodnik Pawlicki nie
1643 III  |                    Poza szkołą daje lekcje gry na skrzypcach; zastępuje
1644 XVIII|                wąsów, chodzenia z laskami, grywania w bilard, zaciągania się
1645 XVII |                     szczypiącego w język i gryzącego w oczy dymu jest im przyjemne;
1646 VII  |                    jak Bozię kocham, język gryzę, żeby nie wybuchnąć śmiechem!~-
1647 XV   |                  rozumianym być nie mogąc. Gryzło go to i jeszcze dzikszym
1648 XIV  |              jakiejkolwiek uprawy; nigdzie grządki jednej, zagonu, klombu.
1649 XIII |               Szumiał wiatr gwałtownie nad grzbietami wyniosłych Apeninów, kołysał
1650 VII  |                przed sobą. Chciał myśleć o grze w piłkę, o figlach szkolnych,
1651 VI   |                    na rękach, jeden gra na grzebieniu, dwóch rzuca w siebie papierowymi
1652 XVI  |              czapkę, wyjął z kieszeni mały grzebyk, z zadowoleniem przeczesuje
1653 XVIII|                  mruczy z powstrzymywanym, grzechoczącym mu w gardle śmiechem:~-
1654 XVII |             wykraczał nigdy przeciw prawom grzeczności i przyzwoitości, obowiązującym
1655 XVIII|             drwiąco Właszczuk.~- Daj kurze grzędę, ona: wyżej siędę!... -
1656 XVII |                   groźne chmury mogą tylko grzmieć - piorunem nie wystrzelą.~
1657 XII  |               dokonać: Luceński drwinami i grzmoceniem trzciną w stolik, Effenberger
1658 III  |                    na katedrze rozległ się grzmot. Profesor walił trzciną
1659 II   |                   Obawiać się można, że od grzmotliwego tupania zapadnie się podłoga,
1660 III  |                  jak Jupiter tonans. Wśród grzmotów krzyczał:~- Zapowiadam wam,
1661 XVII |          nasuniętych, w głosie basowym, do grzmotu głuchego podobnym.~Gdy Sprężyckiego
1662 XII  |           inspektora.~Sprężycki czyta opis grzybobrania. Czyta głosem niezbyt silnym,
1663 XII  |                kształtu i przeróżnej nazwy grzybów, o których mówi poeta. Czasem
1664 IV   |                   i przeniósł do gimnazjum gubernialnego. Zrozumiał, że wśród Kozłowskich,
1665 II   |                 siebie ujścia w gimnazjach gubernialnych, w kancelariach instytucyj
1666 VI   |                   starych gumowych, czyli "gumulastycznych" kaloszy, które tną się
1667 VII  |                zajętych żuciem razowca lub gumulastyki, wszyscy inni przejmują
1668 ZeSt |                 gładkich guzików, z małymi guziczkami przy rękawach. Czapki zaś
1669 II   |                 może, gdyż... urwał mu się guzik od spodni.~Zwłaszcza pierwszego
1670 IX   |                     choć im często brakuje guzika u mundurka, choć daszki
1671 II   |             wskazuje miejsca, innym zapina guziki u mundurów, innym jeszcze
1672 I    |            Spieszajta! paniczowi bułków na gwałt trzeba!~- Ojoj! wielka rzecz!
1673 XIII |                     zaczyna:~Szumiał wiatr gwałtownie nad grzbietami wyniosłych
1674 X    |               płakać i rzucać się. Wskutek gwałtownych ruchów pęcherze wysuwają
1675 I    |             uczniowie na mszę; powracają z gwarem głośnym, który głucho tętni
1676 II   |                   głowach całe konstelacje gwiazd, słońc i księżyców), z wyrazem
1677 XIII |                   zakrywały księżyc, żadna gwiazda nie iskrzyła się na posępnym
1678 IX   |                niewielka postać w czapce z gwiazdką, w krótkim, niewielkim płaszczyku,
1679 XVIII|                   świecą ruchliwe, podobne gwiazdom latającym, czarne oczy Kozła;
1680 VII  |               srebrzyste obłoczki, słuchać gwizdania wilgi, przelatującej z drzewa
1681 VII  |                   każde "wi", "wia", "wie" gwiżdże jak kartacz lecący - a w
1682 XI   |                 wypisał w kajecie ozdobne "H", rozlegają się krzyki:~-
1683 XVII |                 wysoki, granatowy, srebrem haftowany kołnierz mundurowy. Człowiek
1684 XIV  |                    wejściu wysoką, ostrymi hakami najeżoną palisadą.~Brzeg
1685 XI   |                     odmówiwszy modlitwę, z hałasem, z wybuchami śmiechu, z
1686 IV   |             Wszyscy skupili się w gromadki hałaśliwe, śmiejące się, figlujące -
1687 I    |                    swe miejsca, rozkładają hałaśliwie książki i kajety. Każda
1688 III  |                    tylko może, towarzystwa hałaśliwych kolegów, szuka miejsc samotnych,
1689 XIV  |                  stado pierzcha w górę i z hałaśliwym szumem skrzydeł znika wśród
1690 XIV  |                   tobą piłką, gonili się i hałasowali. Kto wie jednak, czy kiedyś... ~
1691 VI   |                 stanowisku.~W klasie mniej hałasu, niżby kto myślał. Wprawdzie
1692 II   |                  starając się przekrzyczeć hałasujących w pobliżu kolegów. - Bardzo
1693 XIV  |                    do wieczora niesłychane hałasy.~Marzeniem jest wszystkich
1694 VI   |              Niezrównaną zaś zaletę pióra "hamburyzowanego" stanowi to, że atrament
1695 VI   |                    woskowanie" piór i ich "hamburyzowanie". Te roboty wykonywa u siebie
1696 VI   |               temperowanych, woskowanych i hamburyzowanych.~Zupełnie odrębną kategorię
1697 XII  |                 którym myśli, że był sam i Hamletem, i królem Lirem, i Ryszardem
1698 XVII |             których skazywał tak często na hańbiącą chłostę lub na kozę, przeciągającą
1699 XVII |              najwyższego upokorzenia i tej hańby, które równały się średniowiecznemu
1700 VI   |         zmonopolizował w swych rękach cały handel piłkowy. Mówią też, że zarabia
1701 XVIII|                wkrótce jako pierwszorzędny handlarz koni i nierogacizny.~Pieś,
1702 XVI  |                    ze wsi, zaraz idzie do "handlu" i wszystkich belfrów zaprasza.
1703 VI   |               jakby fabrykę piłek, którymi handluje z całą szkołą. Rzec można,
1704 XV   |                całego Jastrzębia! - rzucił hardo Sprężycki. - A kiedy on
1705 XV   |                  Twarz mu się rozjaśniła - hardym ruchem głowę podniósł -
1706 XI   |                  jego wyjściu wszczyna się harmider nieopisany. Nie ustaje on
1707 XIV  |                   oczy ludzkie cieszyły, a harmonią barw i kształtów chwałę
1708 XV   |                 palce...~- I na papierowej harmonijce skoczne kozaczki wycina...~-
1709 VII  |                    widzę... jako wdziawszy hart niezłomnej zbroje,~Zmiata
1710 XIII |                  war einmal ein Konig, der hatte einen grossen Floh...~Potem
1711 VII  |                      Cóż Konrad Wallenrod, hę? - zapytał Dembowski, gdy
1712 V    |               Pragnęliby zobaczyć z bliska heble, piły, świdry, śrubsztaki,
1713 XIV  |               doskonale językiem greckim i hebrajskim; w sprawach zarówno teologicznych,
1714 XIV  |                      po grecku może lub po hebrajsku - jakby zwracał się z przemową
1715 VI   |                Nikt w klasie nie dorównywa Hefajstosowi w talencie "temperowania"
1716 XI   |                   zirytowanym głosem:~Nowy Hempszir, stolica Portsmut... Wermont,
1717 IX   |            śniadanie, obiad i wieczerzę.~O herbacie, kawie, kakao, czekoladzie
1718 VIII |             olbrzymki, silnej jak Samson i Herkules w jednej osobie.~Wroński
1719 IX   |               miasto stołeczne Szwerin!... Hessen-Darmstadt!... Sachsen-Weimar!... Badeńskie!...
1720 XVI  |                   jak tylko można, aż tam, het, pod same chmury, a potem
1721 XI   |                   łapkami porysowały różne hieroglify.~Łypaczewski przygląda się,
1722 XI   |                  trzeci, który stawia nową hipotezę:~- To najpewniej te chłopaki
1723 III  |               Nieprawdopodobnie wygląda ta historia - jest wszakże we wszystkich
1724 IX   |                 Żebrowski, syn nauczyciela historii, ogryzając udo pieczonego
1725 VII  |                   wygrrryzłeś się skały,~A Hitrrrzańskie tygrrrzyce pierrrś ci podawały!...~
1726 VII  |                  Wyborniejsze od innych?~- Hm... pewnie, że tak...~- Dobrze.
1727 VI   |                   jedyną namiętność swoja: hodowlę gołębi. O piłkach używanych
1728 XVII |               barrran", "wól", którymi tak hojnie szafował profesor Effenberger,
1729 VIII |                  lub berlinkę kilka godzin holował, mniej czułby się znużonym.~
1730 XIII |                    już wszystkie polecenia homeopaty zostały spełnione, kazał
1731 VI   |                  usługi każe sobie płacić. Honorarium pobiera stałe: od każdego
1732 XVI  |                 bohaterów, ale ja ufam ich honorowi, że co powiedzieli, spełnią.~-
1733 XVI  |                  aby spełnić do końca swój honorowy obowiązek arbitra i zażądać
1734 XII  |              Możecie mi dać słowo?~- Słowo honoru!... Słowo uczciwości!...
1735 XII  |                   wstęgi lasów, zamykające horyzont, obciągały się mgłą niebieską.~
1736 XVIII|                     ogarnia myślą szerokie horyzonty, ale o życiu praktycznym
1737 XIII |            wystrzały. Wszystko obmyśliłem. Hrabina - Walerka Bałandowiczówna;
1738 XIII |             otwartego okna i mówi: "Drżyj, hrabino, za chwilę ujrzysz całą
1739 XI   |                    tuż przy uchu chłopca - hucząc głucho, krąży dokoła jego
1740 VIII |                 kwitnące kasztany, słychać huczenie chrabąszczów, ćwierkanie
1741 XI   |                owadów, jakby na komendę, z huczeniem organowym uniosło się w
1742 IV   |                    broń. Na czele drugiego hufca maszerował Kozłowski.~Ślimak
1743 XI   |                   i wypuścić na wroga nowe hufce.~Wrogiem jest nauczyciel;
1744 IV   |                    za sobą drugi takiż sam hufiec, śpiewający tęż samą piosnkę
1745 XIII |                  czasie arcydzieło Wiktora Hugo, wzruszające całą Europę,
1746 XI   |               chrabąszczów buja po klasie. Huk taki; jakby grano na organach.~-
1747 XIV  |                    i piaskiem kręcił; sowy hukały, nietoperze biły skrzydłami
1748 XV   |                   majówce starsi uczniowie huknęli Pijmy zdrowie Mickiewicza
1749 XVIII|                    niebieski mundurek. Ile huknięć, tyle mundurków.~- Kara
1750 XVIII|                powtarzający się.~Za każdym huknięciem kamienia pan Pawlicki prostuje
1751 ZeSt |           przygarnął do siebie swą "trójkę hultajską".~- Więc ciekawiście naprawdę "
1752 XVIII|           wykrzykuje Kozioł - jeśli to wam humory zakwasza, można temu zaradzić.~-
1753 III  |            przyszedłszy na lekcję w dobrym humorze i zabrawszy się do czytania
1754 Aut  |               szkoła polska wyglądała, gdy Hurków, Hurkowych i Apuchtinów
1755 Aut  |              polska wyglądała, gdy Hurków, Hurkowych i Apuchtinów jeszcze nie
1756 XVI  |                   wy znacie przecież naszą huśtawkę.~- Wyższa od gołębnika.~-
1757 III  |                 Profesor jest zapamiętałym hydropatą; lubi żywioł płynny pod
1758 XVIII|              pragnienie dalej sięgające.~- Idę do biura powiatu - oświadcza
1759 XIII |                    Altaverda.~Rinaldo jest ideałem obu przyjaciół. Nie pojmują
1760 XV   |            dotknięta, której nie były obce idealne porywy.~Jastrebow kochał
1761 XIV  |                    bez porównania wyższym, idealniejszym...~Wychudły, chorowity,
1762 VI   |                  nie pracuje wyłącznie dla idei jak Welinowicz i Konopka.
1763 Aut  |                 zatarła się - przynajmniej ideowo - różnica dzieląca młodzież
1764 IX   |          umawiających się chłopców:~- Dziś idziemy do Mieszka. Ma szynkę i
1765 XII  |               deszcz zacina jakby lodowymi igiełkami...~Aby dodać sobie energii,
1766 XII  |                   w nauce?~Gdzie owo wśród igraszek serdeczne wesele,~Kiedy
1767 XI   |                    kres tym nieolimpijskim igrzyskom, a zarazem i lekcjom przedpołudniowym.
1768 II   |                                            II. "Knot"~- Proszę pana! Gdzie
1769 XVIII|                 Jutro dostaniesz patent.~- Iihi... taki patent. Dla mnie
1770 VII  |                 patrząc, zauważył tylko:~- Iiiii...~- Jak stary zacznie prawić
1771 VIII |                drugie zdanie: "zjadł"... - il a mange; trzecie zdanie: "
1772 VII  |          Krasickiego, Naruszewicza. Ułamek Iliady w przekładzie Dmochowskiego,
1773 XVI  |                  mną stąd, zaraz, wszyscy, ilu was jest, do Murowanki,
1774 III  |           uroczystości rodzinnej w rodzaju imienin, chrzcin, jubileuszów, wesel.
1775 VIII |                   kornaka.~Kucharzewski, w imieniu matki swej, zaprasza kolegę
1776 XIII |                sobie i najbliższym kolegom imiona wzięte z powieści. Bronek
1777 III  |                 Zdrowi, krzepcy fizycznie, imponują z początku kolegom siłą
1778 VI   |            spełnione z pogodnym spokojem i imponującą powagą. Koledzy milczeli
1779 XVI  |                  już niemal w "obywatela", imponujący scyzorykiem, nieco za wielkim
1780 XV   |                  Gdy w galówkę cała szkoła in corpore, z inspektorem i
1781 XIII |                    górskie pejzaże kolorem indy go.~Jakby nie dość było
1782 XVIII|               myślę. Albo ja głupi myśleć? Indyk myślał i głowę mu ucięli.~-
1783 IX   |                   ogryzając udo pieczonego indyka, ofiarowane mu przez kolegę
1784 XIV  |                   perliczki, gęsi, kaczki, indyki - zwykły plebs ptasiego
1785 VI   |                     i "wykrętasami" zdobne inicjały wypisuje wyłącznie - przyjaciołom.
1786 XVII |               Knoty" nie byli dopuszczeni.~Inicjatorzy wiecu wystąpili z wnioskiem,
1787 XVII |                    nowy rektor wytępieniem innej plagi, za jego poprzednika
1788 XVIII|                    przeszło tuzin.~- Chodź ino, Aleś! - woła rozpaczliwym
1789 XVI  |                    pod względem jedzenia - insatiabiles.~I w bohaterskiej drużynie
1790 XVII |                   stawało się kłopotliwym. Inspektor-emeryt stał w miejscu, głowę coraz
1791 XVI  |                  zadań, książek, belfrów i inspektorów.~Jeśli z niejaką ujmą dla
1792 X    |               zdziwiony.~- Przecież, panie inspektorze - bąkał, ramionami wzruszając -
1793 XVIII|               stopy i ręce czarne od ziemi inspektowej...~ ~
1794 XVII |              Wszystkie klasy dla uczczenia instalacji nowego rektora zostały zwolnione
1795 IX   |                     niekiedy na wszystkich instrumentach razem. Częstym tam gościem
1796 XII  |                 oczy ma pełne łez. Może mu instynkt duszy coś podszepnął...~
1797 XIV  |               ciągniony siłą nieprzepartą, instynktowną, która mówi mu, że tylko
1798 II   |              gubernialnych, w kancelariach instytucyj rządowych i prywatnych,
1799 VI   |                 ostatniej ławce wśród mało inteligentnego towarzystwa "zjadaczów chleba" (
1800 X    |            szczęście berliniarze, zręczni, inteligentni Niemcy, od razu rzecz zrozumieli.~
1801 III  |             poświęceń, często nawet bardzo inteligentnych towarzyszów.~W Księżopolczyku,
1802 IX   |               latem zimny, w zimie gorący; intermezza między obiadem i wieczerzą
1803 I    |                   głos księdza prefekta:~- Introibo ad altare Dei.~Trzecioklasista
1804 XIV  |          złowieszczy wzrok zwraca w stronę intruza. Sprężycki zamyka oczy,
1805 IV   |                    donosicielstwo!~- To za intrygi u inspektora! Potem nastąpiły
1806 Aut  |                 ucieleśnił on z odgadnioną intuicyjnie prawdą, która mnie samego
1807 VI   |                  starannie pióro kawałkiem irchy, który nosił zawsze przy
1808 XVI  |                       wymówił z niezmierną ironią.~- A jeszcze i to wiedzieć
1809 III  |                  pojawił się zwykły, lekko ironiczny uśmieszek...~Profesor zanurzył
1810 XIII |                 Błyskają mu nawet w oczach iskierki dawnej chłopięcej wesołości.~
1811 II   |                    wolna stygnąć i płynny, iskrami sypiący metal układa się
1812 XVIII|                 poradę...~Tamtemu oczy się iskrzą... Aby zażegnać burzę, Osowski
1813 II   |                   na nią dziwna posępność. Iskrzące się wesołością oczy tracą
1814 XVII |                mundurków, świeżych twarzy, iskrzących oczów, zwykle kipiącego
1815 XIII |                 księżyc, żadna gwiazda nie iskrzyła się na posępnym niebie...~-
1816 III  |            powiedział, "zabaczułem".~- Was ist denn das: "sabba-szulem?"
1817 VIII |                 wyjątkowo mocny. Wroński - istne kurczątko.~Nie tylko klasa,
1818 XII  |                  jakby wcale dla niego nie istniał; Trembeckiego chwali, lecz
1819 XVII |                     jak się wziąć do tego. Istniała wprawdzie dość świeża jeszcze
1820 IV   |                    Bliźniacze podobieństwo istniało pomiędzy ojcem i synem -
1821 XIV  |                    wysoki, składany biret.~Istnieją dwa tylko od tej zasady
1822 VI   |                  można by książkę napisać. Istnieje pięć głównych, typowych
1823 III  |              Zabacułem.~Biedny Zabacuł!~Są istnienia dziwne, zagadkowe, fatalnością
1824 XI   |           skrzydlaci", "wąsaci", urządzają istny najazd na miasteczko. Wszędzie
1825 III  |                ożenił!~Odtąd ta pogróżka - istotnym strachem malców przejmująca -
1826 XV   |                   na świecie szczęśliwszej istoty nad rosyjskiego mużyka...~-
1827 XVIII|                który mieszkańcy miasteczka iure caduco uczynili spacerowym
1828 IV   |                                            IV. Prymus-lizus~Przyjemnie
1829 IX   |                                            IX. Stancje~Więcej niż połowa
1830 IX   |                  we wszystkich bez wyjątku izbach. Zdaje się, że wytłumaczenie
1831 VII  |              tchnienie smutku wypełniające izbę szkolną. To tchnienie, pod
1832 IX   |              niskich, w ziemię zasuniętych izdebkach może pomieścić się z tyloma "
1833 XI   |                     rozlega się nagle głos Izdebskiego. - Coś ty napisał?~- Napisałem,
1834 IX   |                   uschłymi konarami starej jabłoni; czwarty wlazł na górkę
1835 ZeSt |                      Nosili je "górale".~- Jacy "górale"?~- No, wie tatuś:
1836 XVI  |            przytyki schowajcie dla takich, jacyście sami! Myślicie pewnie, że
1837 II   |             wykreślonym łożyskiem...~Boże! jacyż są śmieszni ci nowicjusze
1838 XIII |        przyrządzona. Cóż to był za okropny jad! - włosy się jeżą na samo
1839 XII  |               ramiona spadającymi włosami. Jadący ma na sobie płaszcz ciemnozielony
1840 XVII |             niemało, bo z niejednego pieca jadał... suchary żołnierskie.
1841 V    |              drobnych dzieci. W warsztacie jadano razem z czeladnikami obiad
1842 IV   |                   Tego dnia tylko Ślimacki jadł obiad o zwykłej godzinie.
1843 VIII |                   twaróg ze szczypiorkiem, jajecznicę...~Radość otrzymanych nagród
1844 XVI  |               słoniny, kawy "żołędziowej", jajecznicy z przysmażoną cebulką. Na
1845 I    |                groszowych", "plecionych", "jajecznych" oraz "chał", "makagig"
1846 XV   |                    czapkę zdjąwszy, zaczął jąkać nieśmiało:~- Gaspadyń fiesor!
1847 V    |                     Wszystko... a... wiem. Jakbym się uparł, tobym sam...
1848 ZeSt |                   prostym daszkiem, takie, jakich dotąd wojsko francuskie
1849 XIV  |                  jakimi zapachami tchnie i jakiego blasku nabiera w święta
1850 XVI  |              podwórze, to pokażę wam skok, jakiegoście nawet w cyrku nie widzieli!~-
1851 XIV  |                  zupełnie dziki. Ani śladu jakiejkolwiek uprawy; nigdzie grządki
1852 VIII |               przedstawia mu się w postaci jakiejś olbrzymki, silnej jak Samson
1853 XVI  |                 ramieniu Dembowskiego.~- O jakiejże to sztuce myślisz, biedaku? -
1854 XIV  |              proszę księdza dobrodzieja!~- Jakież jest czwarte przykazanie
1855 VIII |                 mógł też wytrzymać, żeby w jakikolwiek sposób nie okazać wdzięczności
1856 XIV  |                      opisać jednak trudno, jakimi zapachami tchnie i jakiego
1857 XII  |               niecierpliwie, zaniepokojony jakimś wierszem, jakby chciał powiedzieć:~"
1858 I    |                    Piotra Skargi i księdza Jakuba Wujka, którzy w tych murach
1859 XVII |                  się z początku nieufnie i Janowi, i jego uśmiechom - powoli
1860 IX   |                 sprzęt, kupowany zwykle na jarmarku, odznacza się odrębnym miejscowym
1861 XIV  |                 krzyczy prefekt. - Przecie Jasiek ma tylko siostrę.~Wystraszony
1862 XIV  |                 własnej osobie. Zapytuje o Jaśka-ogrodniczka, którego rolę pełni pozornie
1863 VII  |                   go piłką, jak zabić kulą jaskółkę w locie. Gra całkowicie
1864 VII  |                niedobitki krzewów bzowych, jaśminowych, wreszcie jedna, prawie
1865 XIV  |                    przyczajony za krzakiem jaśminu, którego kwiaty o zawrót
1866 XVIII|                   scyzorykiem jeży się już jasna, rzadka szczecinka.~- To
1867 XIII |               głową.~- A tak, jestem teraz jasno-kościsty. Mogliby mnie wymalować
1868 I    |                    dojrzeć go może w dzień jasny przez jedno z wąziutkich,
1869 XVII |             postąpił krok naprzód, powiódł jasnym, życzliwym wzrokiem po niebieskich
1870 IV   |       przeciwstawienie. Spokojny, zimny, z jasnymi włosami i oczyma, z głosem
1871 XV   |                   Byłby ja Jastrebski albo Jastrebowski, wy by mnie lubili i pocztienje
1872 XV   |                 głosem wyrzekł:~- Byłby ja Jastrebski albo Jastrebowski, wy by
1873 XV   |                    na glanc wypucowanych. "Jastrząb" miał pierwszą lekcję. Obejrzał
1874 X    |                  na słońcu na podobieństwo jaszczurek.~Rej tu wodzi Kucharzewski,
1875 XIII |                    czy nie zginęły?... Czy Javert wciąż prześladuje dobroczyńcę
1876 VII  |                jakby przyjemne widzenie na jawie.~Zwłaszcza Sprężycki całą
1877 XVI  |                którym tak się spieszyło do jazdy konnej na oklep, do biegania
1878 VII  |                 naśladować jak najwierniej jęczący głos i teatralną wymowę
1879 IX   |               groźnym, błagalnym, wesołym, jęczącym... Wyrazy najfantastyczniej
1880 II   |                 słowach zapytany, chłopiec jedenastoletni, ujmuje za kołnierz pytającego
1881 XV   |                 mnie trzeba postawić tobie jedinicu! ~I nauczyciel zapisywał
1882 XVII |            wrodzone młodym duszom poczucie jedności - nie pozwalały wyjawiać
1883 V    |                ziemskiego żyli w szkole na jednych prawach, całowali się i
1884 VII  |                  małgorzatki, bery, panny, jedwabnice, diuszesy i tak dalej, trzeba
1885 VI   |              zeszyty z przytwierdzonymi na jedwabnych wstążeczkach ćwiartkami
1886 XVII |                   przez nikogo nie tknięty jedynaczek, po otrzymaniu z rozkazu
1887 VIII |                 smaruje w katalożku wielką jedynkę.~Teraz olbrzym wykrzywia
1888 XVIII|                   Petrykowskiego i innych.~Jedzą owoce, wypluwają pestki
1889 XV   |                  tym ciągle myśli i gada o jedzeniu. Ledwie wszedł do klasy,
1890 XVIII|                    szkoły rolniczej; jeden jedzie do bogatego wuja, który
1891 XII  |                  obraz utarczki szlachty z jegrami wychodzi nadzwyczaj plastycznie.
1892 XIII |                   kilka stłumione, boleśne jęki.~Ktoś z nadzwyczajną ostrożnością
1893 XIV  |               głośno złamaną nogą, częstym jękiem przerywając odmawiane pacierze.
1894 XI   |                    Od strony rzeki słychać jękliwe "kumkanie" żab. Co pewien
1895 VII  |                 zmieniony w echo, powtarza jękliwie:~W czterech deskach... w
1896 XII  |                wreszcie głos trąbki - głos jękliwy, żałosny, do ogólnej melancholii
1897 X    |                  wody wyrąbane, przeręble.~Jęknął głucho biedny ojciec, dłońmi
1898 XVII |                    by ci się nie upiekło. "Jęknąłbyś" jak amen w pacierzu. ~Albo:~-
1899 XIV  |                   kraski, dzwońce, drozdy, jemiołuchy - dostęp wszakże do pustelni
1900 XIV  |                   roku służył u któregoś z jenerałów napoleońskich, a po śmierci
1901 XI   |                   rozłożył - męczy się nad jeografią.~Z publicznego ogrodu nadpływa
1902 XVIII|                 się wie!~- Jaki?~- Zostanę jeometrą. Raz kozie śmierć!~Wśród
1903 VII  |                    chwila - inne wrażenie.~Jesień omgliła ulice, zmatowała
1904 XVI  |           pięściami zaciśniętymi.~- Głupcy jesteście! - krzyczy - swoje kpinki
1905 XIII |                   okropny jad! - włosy się jeżą na samo wspomnienie!...~
1906 XI   |                skronie obiema rękami.~- O, Jezu... - jęczy - głowa mi pęka...
1907 IX   |                zapewne zmieniony od czasów jezuickich. Wszystkie znajdują się
1908 I    |                    stulecia blisko, służył jezuitom. Kto ma dobre oko, dojrzeć
1909 XVIII|             długiemu skrobaniu scyzorykiem jeży się już jasna, rzadka szczecinka.~-
1910 IV   |               wygłaszali wiersze w różnych językach, chór uczniowski pod wodzą
1911 III  |                służyć mające do gimnastyki języków.~- L'enfant en venant sentit
1912 XI   |               jakby nagle stracił władzę w języku.~W tejże chwili, w oddalonym
1913 V    |                     W tejże chwili włosy z jeżyły mu się na głowie - krzyknął
1914 XIII |                saloniku czuć mdlący zapach jodu i wody kolońskiej. Powietrze
1915 XI   |                 wykryci i ukarani! - grozi Jowisz szkolny i krokiem majestatycznym
1916 XII  |               wieść o zstąpieniu na ziemię Jowisza, Saturna lub innego z bogów
1917 VII  |                   otoczeni powagą, choć po jowiszowemu brwi ściągający, choć zamieszkali
1918 XVI  |                   Jest wprost niezrównany, Jowiszowi na Olimpie podobny, gdy
1919 XVII |                  nie wysuwał, ani spojrzeń Jowiszowych nie rzucał... Stał skromnie,
1920 XIII |                Maks Bałandowicz - Cinthio, Józio Sitkiewicz - Leonardo. Imię
1921 I    |                   służące.~- Kasiu! czy to ju drugi raz dzwonili?~- Nie,
1922 III  |                  rodzaju imienin, chrzcin, jubileuszów, wesel. Bierze nawet udział
1923 XV   |                    olbrzymich, płaskich, w juchtową skórę obutych stopach raczej
1924 I    |                stopach, w obuwiu z grubej, juchtowej skóry, ze startymi doszczętnie
1925 VI   |                    na dziedziniec szukając Judkowej z obwarzankami - okazało
1926 III  |                   walił trzciną w stół jak Jupiter tonans. Wśród grzmotów krzyczał:~-
1927 XI   |              umówić się z kolegami o dzień jutrzejszy.~Umowa zawarta, warunki
1928 XII  |                    starość, wiosna i zima, jutrzenka i wieczór późny tak jaskrawo
1929 VII  |                  słońca! różana jutrzenko!~Jużeś to w chatki mojej zajrzała
1930 XV   |                   cóż? - proklatyj moskal, kacap...~- Dziegciarz!... - pisnął
1931 XIV  |           samotności, do cichego odludnego kącika jak ta moja samotnia...
1932 VIII |                    osobie.~Wroński w swoim kąciku przepisuje w dalszym ciągu
1933 VII  |               nauczyciel zarzuca jej brak "kadencji" oraz dykcję "śmietankową'', "
1934 II   |              utworzyć porządne, prawidłowe kadry, posłuszne głosowi dzwonka,
1935 XVI  |                   niż róże saarońskie, niż kadzidła w świątyni Salomona...~Sprężycki
1936 XIII |                  jak ogień, okłady podobne kajdanom, wstrętne mikstury, osłabiająca
1937 XII  |                  kieszeni piękny, welinowy kajecik własną ręką zapisany i z
1938 XII  |                   Przy odczytywaniu takich kajecików głos młodego profesora drży
1939 VI   |                     pozostawiając na ławce kajet z nie dokończonym tytułem.~
1940 VIII |           godzinami siedzi nad książką lub kajetem, ciężko dysząc i wzdychając.
1941 XV   |                  Jakie u was pożywienie?" {kak pożywajetie); wychodząc
1942 IX   |              wieczerzę.~O herbacie, kawie, kakao, czekoladzie i tym podobnych "
1943 XI   |              potrącony przez nich olbrzymi kałamarz coraz obfitsze strugi wylewa
1944 XI   |                    się szykują do pisania. Kałamarze pochowali, oświadczają,
1945 XI   |                   zjawia się stróż z nowym kałamarzem i ścierką do wycierania
1946 XI   |          nauczyciel kaligrafii.~Ale popisy kaligraficzne odbywać się nie mogą. Uczniowie
1947 VI   |                   a tym bardziej ozdobnie "kaligrafować" niepodobna.~Hefajstos do
1948 VI   |                  on żuje - kawałek starego kalosza...~Wiele godzin, a nawet
1949 VI   |                    przygotowania jej krają kalosze na drobniutkie kawałeczki,
1950 VI   |              mająca za podstawę także gumę kaloszową, przerabianą jednak odpowiednio
1951 VI   |                    czyli "gumulastycznych" kaloszy, które tną się na długie,
1952 XIII |           powieściach do podważania takich kamieni używają zawsze oskardów.
1953 XIV  |                liści, kawał deski na dwóch kamieniach opartej. To ławka. Na ławce
1954 I    |                   mundurków granatowych. Z kamienic i kamieniczek, z drewnianych
1955 II   |              pracującym przy budowie nowej kamienicy; w innym, żeby wypytać przekupkę
1956 I    |                  granatowych. Z kamienic i kamieniczek, z drewnianych oparkanionych
1957 XVI  |                    po łąkach, do kąpieli w kamienistym strumieniu lub pełnej żab
1958 XVI  |                 nie dławi jak wyziew węgla kamiennego, ale na miejscu otwartym
1959 II   |              wyrósł nagle mur nieprzebyty, kamienny.~A na tym murze czernieje
1960 XIV  |                   lub siedzieli na ławkach kamiennych w zupełnym milczeniu, to
1961 VII  |              Effenberger wyrzucił za drzwi Kamińskiego, bo przyszedł zabłocony,
1962 III  |                   dwa palce w kieszonce od kamizelki, wyjął małe, szyldkretowe
1963 XV   |             Koledzy usiedli obok siebie na kanapie darniowej. Sprężycki rozłożonej
1964 V    |                  całość, złożona ze stołu, kanapy, dwóch foteli i sześciu
1965 XIV  |              wolność. Zrobiłby to samo i z kanarkami swej matki - obawia się
1966 III  |                 pozostawia z nich każdy... kanarkom. Wówczas też wychodzą z
1967 XIV  |                     jak to się przytrafiło kanarkowi sąsiadów.~- Moje dziecko -
1968 II   |                gimnazjach gubernialnych, w kancelariach instytucyj rządowych i prywatnych,
1969 IV   |                  nie można... To tajemnica kancelaryjna... Ale, bój się Boga, dobrze
1970 VI   |                pisali brzydko! Za to każdy kancelista "sztychuje" jak sam Łypaczewski!~
1971 XVIII|                 jakby już byli co najmniej kancelistami biura powiatu, sekretarzami
1972 XVI  |                 znaleźli się dotąd dopiero kandydaci na bohaterów, ale ja ufam
1973 XV   |                 pan uczeń nie wie, że tera kanikuły i że oni są chore?... (Wojciechowa
1974 X    |                     nie móc pływać łodzią, kąpać się o każdej porze dnia,
1975 VIII |                 czas pozaszkolny spędza na kąpaniu się w Narwi, pływaniu łódką,
1976 XIII |                Zrzuć, niby przypadkiem, tę kapę; podnieś roletę i otwórz
1977 XVI  |          Odchrząknął i tym razem mocno już kapelusz na głowie osadziwszy, ciągnie:~-
1978 XVI  |                 Najwyższy arbiter poprawia kapelusza (nie może jakoś dotąd ze
1979 XVI  |                 nieco za wielkim słomianym kapeluszem, cokolwiek za krótką marynarką
1980 X    |                  odkradzione nauce chwile.~Kąpią się po trosze wszędzie,
1981 X    |                 spokojem. Gromady chłopców kąpiących się zewsząd ją wypłaszają
1982 III  |                 płynny pod każdą postacią. Kąpie się zapamiętale przez rok
1983 X    |                     poświęcając, zwłaszcza kąpielom, wszystkie odkradzione nauce
1984 XII  |                    Opiece,~Gdy się modlę w kaplicy albo do mszy służę?~Z serca
1985 XIII |                rozwiesiła jeszcze w oknach kapy kolorowe, które blask dzienny
1986 XVII |                 którzy unikali szczęśliwie kar szkolnych i przed którymi
1987 XVII |                żadnym skandalu, o masowych karach, o wydalaniu uczniów ze
1988 XVII |                   uczniów, nie gromił ich, karami nie straszył. Czasem, gdy
1989 XVII |               zwierzchnik, tak pochopny do karania i dręczenia i rozwijający
1990 XVII |                 najokropniejsze, ale jeden karany nie będzie!...~Za rządów
1991 IX   |                   tropionych i najsurowiej karanych należy picie trunków i palenie
1992 III  |             odstępuje, za wszelkie wybryki karci..."~Profesor Luceński dostrzegł
1993 XII  |          przypatrzeć mu się do woli.~Minął Karczmę Zieloną, już na krańcach
1994 XIII |                    Kozioł zrobił z papieru karetę, zaprzągł do niej aż sześć
1995 VIII |                 wychodzi, lecz skulony jak kariatyda, powtarza wciąż w kółko
1996 IV   |                    uniwersytet i - "zrobił karierę". Dobrze mu się dzieje,
1997 XVIII|                     że o żadnej świeckiej "karierze" nie myśli, postanowił bowiem
1998 VIII |                    szeroką piersią, grubym karkiem, ciężki i niezgrabny, lecz
1999 VII  |                niezłomnej zbroje,~Zmiata z karków niewiernych odęte zawoje;~
2000 XV   |                Mówi, że ludzie nie powinni karmić się niczym innym, tylko
2001 I    |                    mieszka Judkowa, główna karmicielka studentów, których nazywa "
2002 XIV  |                    nie tylko ów mąż święty karmił swój orszak skrzydlaty,
2003 XV   |             trawników - śmietników Żydówka karmiła niemowlę; na drugim siedział