Part

2504 X    |                  przyjemny i gdzie są duże ławice piasku, na których w upał,
2505 XV   |                   nim, na niskiej, prostej ławie leżał napoczęty bochenek
2506 II   |                 porzucał swego protektora, łażąc za nim w odległości kilku
2507 XIV  |                 tylko wielki, otyły ojciec Łazowski, pociągnąwszy większy niż
2508 XV   |                    patrzył na ludzi "spode łba" i na swych olbrzymich,
2509 XVI  |                     bo trzeba" mieć źle we łbie, żeby się narażać na pewne
2510 VIII |                    dziwnie spokorniałym. - Łeb mi pęka, a nic wykuć nie
2511 VII  |                   wie" gwiżdże jak kartacz lecący - a w wyrazie "kopyty" słychać
2512 XII  |              gronie swawolnym po równinach lecę,~By schwytać wyrzuconą albo
2513 XIV  |                     woda ani rusz nie chce lecieć. Spociłem się, zziajałem -
2514 I    |                    nie upiekła.~- Upiekła. Lećta duchem do Żydówki.~- Na
2515 XV   |              połączeniu z działaniem mleka leczniczego, miewał zwykle ten skutek,
2516 XIII |              niebezpiecznie nogę w kostce. Leczono mu ją źle i wprowadzono
2517 XV   |             mlekiem i chlebem razowym. Sam leczy się mlekiem na wszystkie
2518 VIII |                 obok drugiego. Dawid sięga ledwo do pasa Goliatowi.~- Kucharzewski,
2519 XI   |               bezokoliczny: amare, monere, legere, audire!... Czas przeszły
2520 X    |                    tworząc silne bałwany i lejkowa te wiry.~Gdy młyn w ruchu,
2521 X    |                 znów zbiera się na falach, lejkowate wiry zaczynają na nowo kręcić
2522 XIII |                    coraz częstsze konsylia lekarskie. Doktorzy dręczyli go nieustannym
2523 XIII |                    pilnując pory podawania lekarstw, zmieniania okładów, sen
2524 XIII |           kolońskiej. Powietrze przesycone lekarstwami. Zwykłych mebli nie widać;
2525 XIII |                    wrócił przywożąc nowego lekarza-homeopatę.~Z tym lekarzem do pokoju
2526 XI   |      nieolimpijskim igrzyskom, a zarazem i lekcjom przedpołudniowym. Chłopcy,
2527 XIV  |             pauzach, a po trosze i podczas lekcyj.~To biedne pompisko, do
2528 XII  |                Bonuś Smoliński nauczył się lekkich, zgrabnych ruchów; nawet
2529 VII  |                patrzeć na sunące po niebie lekkie, srebrzyste obłoczki, słuchać
2530 XIV  |                wreszcie biedny chłopiec na lękliwe zaprzeczenie.~- Cóż więc
2531 VIII |                   za szyję.~Słaby i trochę lękliwy chłopiec spełnił rozkaz -
2532 III  |                 uciekał, do pisania słówek lenił się, do geografii nie można
2533 I    |                  budzi wytrwale z gnuśnego lenistwa do modlitwy i nauki, dwóch
2534 VII  |                    Obezwładniło ich dziwne lenistwo, nie pozwalające ruszyć
2535 XVII |               Nieposkromionych zbytników i leniuchów nauczyciele straszyli niekiedy
2536 I    |                  słyszał wyraźnie:~- Nuże, leniuchy, ospalcy, próżniaki! Czyż
2537 XVI  |                miasteczko zapadło w senną, leniwą ciszę wakacyjną.~Na chwilę
2538 XIII |                Cinthio, Józio Sitkiewicz - Leonardo. Imię głównego bohatera
2539 VII  |                    Oto mój dom ubogi - też lepione ściany;~Też okna różnoszybne,
2540 XVII |                  nowa doba będzie naprawdę lepsza? Czy następca Madeja nie
2541 XVII |                 zwiastujący poranek nowej, lepszej doby.~Z tym powiewem nadpływało
2542 XIV  |                    na dzwonnicę farską, do leśnych gąszczów, do rzecznych otchłani,
2543 VII  |                  przechadzce - ku gąszczom leśnym wyciągnąwszy, ze słodkim
2544 VII  |              czysty~Przez te młode gałązki leszczyny krzewistej!...~Pochyla drobną
2545 XVI  |                    walczyć będziesz.~- Jak lew... ale z "duszami" i "umarlakami".
2546 V    |                 stronie mieszkał szewc, po lewej stolarz.~Gromadka zatrzymała
2547 X    |             obracające się koło podpłynął. Lewym ramieniem i lewą nogą wykonywa
2548 X    |                 kropelką wody; inny pływa, leżąc na wznak i paląc przez cały
2549 XIV  |               biorąc do ręki jedną z ksiąg leżących na ławce (nie nazywa go
2550 XVII |           zabraniałbym swemu przyjacielowi leźć w błoto. Gdybym jednak widział,
2551 X    |                    tylko spokojnie na nich leżeć poruszając tylko od czasu
2552 X    |               chwili na piasku nadbrzeżnym leżeli obok siebie całkowicie nieprzytomni:
2553 VII  |               drzewo budulcowe. Sprężycki, liczący się do najzapaleńszych i
2554 VI   |             niebieskich mundurków, których liczba do 350 dochodzi, prędzej
2555 IX   |                tylko osoby starsze, i to w liczbie bardzo ograniczonej. Między
2556 XVIII|                  przepadł.~Należeli do ich liczby przede wszystkim "artyści
2557 V    |                gdzie znajdował się Kozioł.~Liczna gromadka pociągnęła wieczorem
2558 XII  |                    jest pewny, że go tam w licznym zgromadzeniu miasteczkowych
2559 IV   |                   sieni najbliższego domu. Liczył na to, że "tyłami", przez
2560 VI   |                    uczniem w klasie, która liczyła wszystkich uczniów czterdziestu
2561 VI   |                   gdy się natrafi na krowę ligającą); "zwijanka" vel "skrętka",
2562 VII  |                    tęskne, przeciągłe tony ligawki, które las powtarza echem
2563 IX   |                    kazał im za karę pić ów likier i palić owe papierosy, uciekliby
2564 XVII |                    i pić zaprawiony melasą likierek. Profesor Salamonowicz był
2565 IX   |                    kryjomo wypić kieliszek likieru i zaciągnąć się dymem tytuniowym.
2566 V    |               siebie "garnitur" maleńkich, lilipucich mebelków. Pomimo że całość,
2567 XV   |                 siebie uważał za wielkiego lingwistę.~- Frantik - oświadczył
2568 XIV  |                    wsparty plecami o starą lipę, zdrzemnął się nad wielką,
2569 XII  |                   sam i Hamletem, i królem Lirem, i Ryszardem Trzecim.~Odzywa
2570 VII  |                    żartobliwe oraz rzewne, liryczne. Umie na pamięć całe strofy
2571 IV   |                 księdzem? Masz!~Długa była lista przypomnień - bardzo długa...
2572 XIII |                    zaraz służące biegają z listami od jednego do drugiego.~
2573 XIV  |                   utrzymuje stałe stosunki listowe. Życie wypełniają mu: nauka,
2574 XIV  |                  chórem ludu, śpiewającego litanię lub Suplikację.~Najwięksi
2575 VI   |                      choć to najłatwiejsza litera w alfabecie. Tymczasem każdy
2576 VII  |                najgorętszych jego umiłowań literackich jest wiek osiemnasty i pierwsze
2577 VI   |             wypisujący w kajecie ozdobnymi literami tytuł: "Zagadnienie VI-te".~
2578 IX   |           zajmowano się czytaniem książek, literaturą, nauką, w miasteczku nie
2579 VI   |                jego nazwiska kończył piątą literę tytułu - gdy Sprężycki odezwał
2580 VII  |                 przechowały się na starych litografiach.~I nauczyciel odczuwa przygnębiający
2581 XVII |                    czasy prześladowali bez litości "lizusów" i "donosicieli",
2582 IV   |                 gdy nazwał go na przykład "lizusem" - nic nie odpowiadał. Rybie
2583 IV   |                   Dobrzy będą tańcowali,~A lizusy w skórę brali~Za nas i za
2584 IV   |                   przy tej sposobności bez łkań głośnych i stłumionych.
2585 VII  |                  jak zabić kulą jaskółkę w locie. Gra całkowicie go pochłonęła -
2586 X    |                Woda, wolno tocząca się pod lodem, powinna była w to miejsce
2587 VIII |              kąpaniu się w Narwi, pływaniu łódką, wycieczkach dalekich na
2588 XIII |                Altaverde, ani Cinthio, ani Lodovico...~- O! ja myślę, że nie
2589 XVII |                  gromadce zawrzało. Gdy na lodową powłokę strumienia padnie
2590 XVII |                    nagłym bezruchu, tchnął lodowaty powiew: obojętności i niechęci,
2591 XII  |                 zimny, deszcz zacina jakby lodowymi igiełkami...~Aby dodać sobie
2592 XVII |                 wywołuje takiż sam skutek. Lody pękają - strumień pieni
2593 X    |                   oplatały długie, giętkie łodygi zielsk wodnych.~Po chwili
2594 X    |                 nadzwyczajnym wciągnęli do łodzi dwóch chłopców, splecionych
2595 X    |              chłodnej toni; nie móc pływać łodzią, kąpać się o każdej porze
2596 IV   |                   wszystko chwyta i łatwo, logicznie wypowiada. A jednak Sprężycki
2597 XVII |          pochwaliłby był takiego ucznia za lojalność i wysługiwanie się władzy,
2598 XVI  |                    obciąwszy knot u świecy łojowej, zabiera się do pracy.~Upłynęło
2599 I    |               oknach blade płomyki świec - łojowych. Stearyny oszczędni obywatele
2600 XVII |                   palacza świecę z kociego łoju!~- Krowiego ogona łokieć!~-
2601 XVII |              szkolnym.~Chłopcy trącili się łokciami i milczeli. Żaden nie wiedział,
2602 V    |                niej wygodnie, jak w łóżku, łokciem wspierając się na poduszce.~
2603 XVII |             kociego łoju!~- Krowiego ogona łokieć!~- Cygarnicę z wołowej kości!~
2604 IX   |                sięgając po świeżo ukrajany łom wybornej babki waniliowej,
2605 XV   |                    językiem Dzierżawinów i Łomonosowów.~W jakim stopniu te pragnienia
2606 XII  |              biegnie do Różana, Ostrołęki, Łomży itd.~Wie, że dążący na Litwę
2607 XV   |                 apostoł prostoty, życia na łonie przyrody i w ogóle sielskich
2608 II   |                   na jednej, to na drugiej łopatce.~Znaleźli z trudnością wolne
2609 XIII |                    Niepodobna brać ze sobą łopaty. To byłaby śmieszność zabijająca.~
2610 VI   |           podobieństwo bożka owego kulawy.~Los, upośledzając go pod względem
2611 Aut  |                Mówiąc o swej książce i jej losach, nie mogę przemilczeć faktu,
2612 XVIII|                   wspólnej naradzie o jego losie postanowią.~- Właszczuk!
2613 XVIII|                   pana Pawlickiego jest ów łoskot, co kilka chwil powtarzający
2614 XVI  |         koleżeństwem zbliżeni, wspólnością losów związani.~Ale nareszcie
2615 IV   |                 pojęcie żywe, bystre, że w lot wszystko chwyta i łatwo,
2616 XI   |                  wpadł chrabąszcz, ciężkim lotem przefrunął tuż przy uchu
2617 I    |               skrzydeł pomagające sobie do lotu - próbują biec na równi
2618 VIII |                    każde poruszenie kredy, łowiąc wytężonym słuchem najmniejsze
2619 XI   |                 ich rówieśnik, zajmuje się łowieniem i wyganianiem uprzykrzonych
2620 XVII |                   Żal wam opuszczać ciepłe łóżeczko, ale pomyślcie: ile was
2621 IV   |                    mocnych, giętych prętów łozinowych.~Popis odbył się uroczyście,
2622 IV   |               potrząsali groźnie prętami z łoziny. Dowodził oddziałem Sprężycki.~
2623 II   |                     prawidłowo wykreślonym łożyskiem...~Boże! jacyż są śmieszni
2624 XVII |              krzyknięcie spod ławki na nie lubianego nauczyciela: "szwab"..., "
2625 XV   |                języka rosyjskiego, nie był lubiany ani przez uczni, ani przez
2626 XII  |                   przeciw nauczycielom nie lubianym.~I profesor Chabrowski zdaje
2627 IV   |            profesor Izdebski, który bardzo lubił Sprężyckiego, chwycił go
2628 XV   |                   Jastrebowski, wy by mnie lubili i pocztienje dla mnie mieli,
2629 XIV  |                oddalonym a potężnym chórem ludu, śpiewającego litanię lub
2630 XVI  |                  kto tylko swym zuchostwem ludziom oczy mydli...~Wymowa Dembowskiego
2631 II   |            pierwszych rodziców cały rodzaj ludzki został skazany na pracę,
2632 XV   |                   miękki ślimak, tak w tym ludzkim futerale, szorstkim i niepięknym,
2633 X    |               gdzie berlinki!...~I razem z ludźmi, którzy się na miejscu wypadku
2634 XVII |              przykład:~- Otwórz, kochanku, lufcik, bo tu trochę duszno... ~
2635 VI   |                 widać tę kulę wylatującą z lufy i zmierzającą po linii matematycznie
2636 IV   |                    a rękę prawą zaokrąglał łukowato ponad głową - zastygł, rzec
2637 V    |               aptekarza.~- Pigułki kręcić, lukrecję smażyć, robić pomadę i maść
2638 IV   |                   czerwoną, od której biła łuna.~Przeszedł jak tryumfator
2639 XVI  |                  ognia i wojny"...~- I cóż Luter? - dopytują ciekawie chłopcy.~-
2640 X    |                    jak najstaranniej przed Lutkiem. Jednego dnia wszakże ten
2641 XVI  |                będzie jak z nieboszczykiem Lutrem, któremu nasi księża kazali
2642 VII  |                  warkot bębna, jakby poryk lwa...~Zdrrrajco! z twarrrdej
2643 XVII |               właściwą, zrozumieli, że gdy lwu obcięto pazury, już drżeć
2644 XIV  |                tego, to znów u innego ojca łyknąć kieliszek wina i zaopatrzyć
2645 XI   |                podniecenie udzieliło się i Łypaczewskiemu. W ogóle należy on do nauczycieli,
2646 XV   |                 brodą, z głową na wierzchu łysą, a z boków i z tyłu okoloną
2647 I    |                       makagig" i słodkich "mac", cynamonem. osypywanych.~-
2648 XI   |                    się za kark, za łysinę, maca po plecach, szyi, głowie.~-
2649 X    |                    Nie zaniedbuje przy tym macać gruntu stopą.~- Jeszcze
2650 XIII |                    dręczyli go nieustannym macaniem pulsu, wygniataniem boków,
2651 XVI  |               cywilnością" dojść do ładu), macha laską w lewo, w prawo...~-
2652 XV   |               przerażenia wzrokiem - nagle machać zaczął rękami, jakby coś
2653 I    |                oczach żywy płomień błyska. Machając rękoma, niby ptaki ciężkie,
2654 VII  |                 ziemi...~Sprężycki sięgnął machinalnie po chustkę - oczy ociera.
2655 XVI  |                    na Olimpie podobny, gdy machnąwszy w prawo i w lewo prawdziwą
2656 XIV  |                 samej północy. Pojęcia nie macie, co się tam działo. Wicher
2657 IX   |                  jedzenie, opranie, opiekę macierzyńską i dozór nad nauką.~Kategoria
2658 XI   |           pochowali, oświadczają, że pióra maczać będą na katedrze. Wszystko
2659 XI   |                   i ogonki chrabąszczów są maczane w atramencie.~Łypaczewski "
2660 I    |                  to prosta jak obelisk, to maczugowato u góry rozszerzająca się,
2661 XIV  |                   pół kwarty gruszek, i to mączystych.~Gdy już chłopiec był na
2662 III  |              Szabuński, którego matka była madamą, to znaczy utrzymywała dwuklasową
2663 XVII |                     a przypominająca pałkę Madejową.~Pod wpływem wieści o bliskim
2664 VIII |                    z książki nową szczyptę mądrości zaczerpnąć. Przypomina ptaka
2665 XVII |                     przystępny, wszelkiej "magistralności" pozbawiony! Wiśnicki po
2666 XV   |             więzienia i dwóch sekretarzach magistratu, stracił zupełnie głowę
2667 III  |                   zdania dziwaczne, służyć mające do gimnastyki języków.~-
2668 IX   |                Trudno uwierzyć, żeby komuś mającemu normalne zmysły mogła zasmakować
2669 XVIII|                 być na świecie ojcowie nie mający pieniędzy.~- Cóż więc postanowiłeś? -
2670 XIV  |              najczęściej siedzi w postawie majestatycznej na osobliwym fotelu, który
2671 XI   |                   Jowisz szkolny i krokiem majestatycznym klasę opuszcza.~Po jego
2672 XIII |                           XIII. Chora noga~Majowe, radośne, zwycięskie słońce,
2673 VII  |         koleżeńskich, na "ekskursjach" na "majówkach" - prowadzą nawet niekiedy
2674 VI   |                  podejmuje się jeszcze ten majsterek robót wyjątkowych, takich
2675 VI   |                    to nie tyle artyści, co majsterkowie, w swojej drobnej specjalności
2676 XVI  |                nadzwyczajnego pływackiego "majstersztyku"...~W tejże chwili wskakuje
2677 I    |                  jajecznych" oraz "chał", "makagig" i słodkich "mac", cynamonem.
2678 IX   |                   sobą ze wsi worki kaszy, mąki i grochu, połcie słoniny
2679 XIII |                 kilka drobnych jak ziarnka makowe kuleczek.~Sprężyckiemu wydawało
2680 XIII |                  Dembowski jest Altaverde, Maks Bałandowicz - Cinthio, Józio
2681 XVIII|                  Stryj znów jest artystą - malarzem - rad by siostrzeńca widzieć
2682 III  |                budząc wielki strach między malcami.~Najwięcej biedy było zawsze
2683 VIII |                    Od tego czasu olbrzym z malcem nie rozłączają się prawie.
2684 XVI  |                      Nie chwal no się tak, malcze!...~- Nie nadymaj się, Baloniku,
2685 V    |                    przez siebie "garnitur" maleńkich, lilipucich mebelków. Pomimo
2686 VIII |                  przechodzi nieznacznie do maleńkiego Wrony. Ostatni, któremu
2687 III  |                wygarnął szczyptę proszku z maleńkiej, szyldkretowej tabakiereczki,
2688 IX   |                  śmietaną...~Posuwa się ku maleńkiemu nauczycielowi i swą olbrzymią
2689 XIV  |                pośpiechu zapomniał nawet o małgorzatkach, kupionych za oszczędzonego
2690 VII  |                    wszystkie inne, a więc: małgorzatki, bery, panny, jedwabnice,
2691 XVI  |                                       XVI. Mali bohaterowie~- A czy odważyłby
2692 XV   |             Odpowiedzią był jęk, po którym małoletni męczennik z parkanu zeskoczył.~
2693 IX   |                 najbardziej w zdobiącym go malowaniu. "Skrzynki" bywają stale
2694 XV   |              placyk, otoczony sztachetami, malowanymi (niegdyś) na zielono - on
2695 IX   |                    żeby się bezkarnie w to malowidło wpatrywać. Są tacy, co od
2696 XVI  |                   jest odpowiedniejsze dla małpy niż dla człowieka.~- Co
2697 XIV  |              pierwszy odkrywca cudu.~- Jak mamcię kocham!... jak papcię kocham!...~-
2698 XIV  |                Może nie wierzycie?...~- Co mamy nie wierzyć!... - przytwierdza
2699 IV   |                    na rynek.~Niestety! ten manewr przewidziany był zawczasu
2700 XIII |              Poszedłbym na wojnę i tak bym manewrował, że kartacz musiałby mi
2701 XIV  |                 przy ogniu i własnoręcznie manewruje rondlami - najczęściej siedzi
2702 VIII |                  zdanie: "zjadł"... - il a mange; trzecie zdanie: "żonę starego
2703 IV   |                twarz całą z pedantyczną, w manię przechodzącą starannością.~
2704 XVII |              nowego zwierzchnika. Zresztą, manifestacja, choćby do skutku doszła,
2705 XVIII|                    niej, straciło trop, na manowcach przepadło.~Wyjątek stanowił
2706 VII  |          nadzwyczaj starannie poprawia, na marginesach wypisuje upomnienia nie
2707 XIII |                Monte - Christo, w Królowej Margot itp. naczytali się tak wiele
2708 XIV  |                intencję odmów trzy Zdrowaś Maria i trzy razy Wieczne odpoczywanie.~
2709 XIII |                 przygody Valjeana, Kozety, Mariusza i rodziny Thenardierów najwyższy
2710 XII  |                   zawsze z brązu odlany, z marmuru wykuty; Szekspira, o którym
2711 X    |                   chwili wydaje się małym, marnym. Na tle potężnego koła,
2712 II   |               wargą wysuniętą, z wiecznym "marsem" na czole, przemawia krótko,
2713 XI   |                 kogo słuchać.~- Sprężycki, marsz do lekcji - przerywa mu
2714 II   |                 drodze wybębnia mu pięścią marsza to na jednej, to na drugiej
2715 XVIII|                         mruczy, srodze się marszcząc.~W ciągu kwadransa naliczył
2716 I    |                    głowami, stoi gotowa do marszu; druga klasa wysypuje się
2717 XIV  |                     twarz wydaje się mniej martwą, jakby odmłodzoną.~- Dziś,
2718 X    |                 pocałował i oświadczył, że martwić się o niego nie potrzebuję,
2719 XVIII|              przeje" i patent.~Szczerze to martwiło jego przyjaciela Kozłowskiego,
2720 X    |                    życia, drugi zdawał się martwy. Obu oplatały długie, giętkie
2721 XVII |               drzwiach, gotowy otwierać je maruderom - maruderów nie było.~Atmosfera
2722 XII  |                 uczucie trwa tylko chwilę. Mary pierzchnęły - Syrokomla
2723 XI   |                Pensylwania!... Delawar!... Maryland!... Wirdżinia!... Kentuki!...
2724 XVI  |            kapeluszem, cokolwiek za krótką marynarką beżową, a najwięcej tym,
2725 XIII |                     czekającą nań w kuchni Marysię, i w towarzystwie sługi,
2726 XIV  |                    się pilniej do łaciny i marzy z utęsknieniem o dniu, w
2727 Aut  |                    dziwacznym, chorobliwym marzycielstwem. Nie budzi nienawiści, raczej -
2728 XI   |                Wermont, stolica Windsor... Masaczuzet, stolica Boston...~Zniecierpliwiony,
2729 V    |            lukrecję smażyć, robić pomadę i maść na odciski?~- A... tak.~
2730 XIII |            ważniejsze:. mikstury, okłady i maście. Ale mylono się. Wiosna
2731 VIII |                   młodą rzodkiewkę, świeże masełko, twaróg ze szczypiorkiem,
2732 VII  |                    dykcję "śmietankową'', "maślaną"... Chłopiec czyni największe
2733 XVII |                 nigdy o żadnym skandalu, o masowych karach, o wydalaniu uczniów
2734 IV   |                    Na czele drugiego hufca maszerował Kozłowski.~Ślimak zrozumiał,
2735 XIV  |              ugaszczają w swym refektarzu "matadorów" z miasta i ze wsi wystawnym
2736 VI   |                lufy i zmierzającą po linii matematycznie prostej (artysta wykreśla
2737 IX   |                 Salamonowicza, nauczyciela matematyki.~Ten niewielki człowiek
2738 XIV  |                   Ale nie tylko pospolite, materialne wrażenia otrzymuje szkoła
2739 I    |                 miał głośny na całą Europę Mateusz Sarbiewski?... Kto wie,
2740 I    |               ostrym, wyrazistym profilem "Matyjaszka", z którego wyrosnąć miał
2741 XVII |             tradycji.~Stare szkolne "wygi" mawiały niekiedy "knotom":~- Oho!
2742 XIV  |                   nie mógł. A nie tylko ów mąż święty karmił swój orszak
2743 XII  |                 tak, nie tak!... U nas, na Mazowszu, ten gatunek nazywa się
2744 XIII |                    tłumią.~W saloniku czuć mdlący zapach jodu i wody kolońskiej.
2745 VII  |              deklamuje, jakby śpiewał:~Już mdłe bydło szuka cienia~I ciekącego
2746 V    |            garnitur" maleńkich, lilipucich mebelków. Pomimo że całość, złożona
2747 V    |                 przedmioty. Nie dokończone meble, deski oparte o ścianę,
2748 XIII |           przesycone lekarstwami. Zwykłych mebli nie widać; fortepian wyniesiony;
2749 V    |                  swych synów co najmniej - mecenasami.~- Wojtek! - dopytywali "
2750 VII  |                 wodził. Gdy postawiony na "mecie" kręcił się jak wrzeciono
2751 XV   |                   jęk, po którym małoletni męczennik z parkanu zeskoczył.~Koledzy
2752 XIII |               bezsennych!~Od kilku tygodni męczył domowników nieustannym dopytywaniem:
2753 XVI  |                 nawet chodzisz do szkoły i męczysz się słuchaniem belfrów.
2754 XVII |               kolczykiem w uchu, z kilkoma medalami na piersi.~Jan siadywał
2755 XVII |                  pójść do kozy i przenieść męki najokropniejsze, ale jeden
2756 IX   |                   krzyżujące się zdania:~- Meklemburg-Strelitz, miasto stołeczne Strelitz!...
2757 IX   |              miasto stołeczne Strelitz!... Meklemburg-Szwerin, miasto stołeczne Szwerin!...
2758 XII  |               jękliwy, żałosny, do ogólnej melancholii jesiennego przedwieczerza
2759 II   |                 rękoma o poręcz - wzrokiem melancholijnym ściga przepływające pod
2760 IV   |                   do samego inspektora; on melduje, że atrament w kałamarzu
2761 XIII |                    benedyktynów; reszta od Melechowicza.~- Pozwolił?~- Nie pytałem.~
2762 VI   |                    podśpiewujący pod nosem melodię znanej piosenki: "Pojedziemy
2763 VIII |               wyrazów, nadaje im brzmienie melodyjne - potem je wygłasza z teatralną
2764 II   |                    płynny, iskrami sypiący metal układa się posłusznie w
2765 XV   |                 Przebudził się nauczyciel, mętnym wzrokiem powiódł po wszystkich,
2766 V    |               drzewem w polu, tłumaczył im metodą poglądową: jak to powstają
2767 XII  |              wyraźniejszą.~Sprężycki widzi mężczyznę średnich lat, z twarzą wygoloną,
2768 IV   |             pozamykano.~Przecierpieli głód mężnie - kolegi nie wydali.~Mimo
2769 XVI  |                      Jaka sztuka?~- Sztuki miałeś dokazać... Nie pamiętasz?~-
2770 XIII |             rozgniecione pająki i stonogi, miałko potłuczone szkło oraz wydobyte
2771 IV   |                 jakby nigdy już z nich nie miało wyjść słowo bratniej, koleżeńskiej
2772 XV   |                  przy tym taki wyraz, jaki miałoby oblicze żebraka, którego
2773 XIV  |                 apetytu do wody nie psuje. Miałżeby okazać się mniej odważnym
2774 XV   |             niechęć lub nienawiść okazywać miano, lecz że czuł się wśród
2775 IV   |             respubliki prezydent. Zaraz po mianowaniu "Ślimaka" prymusem stało
2776 III  |                   odczytując listę uczniów mianuje tego "knota" coraz inaczej:
2777 X    |                    tak się ukrył, że żadną miarą nie można go było odnaleźć.
2778 XIII |           zegarowego, cykanie "repetiera", miarowe oddechy śpiących.~Przez
2779 Aut  |                   zdolni są tylko wielkiej miary artyści.~Warszawa, w czerwcu
2780 III  |              knotów", którzy przybywają do miast z na pół chłopskich zagród
2781 XV   |             natłoczona kwiatem i śmietanką miasteczkowego towarzystwa. Gdy chłopczyna
2782 IV   |             niedozwolonych po mieście i za miastem...~Na poczekaniu składano
2783 XVII |                 oknami jego kolegi kwiczy, miauczy, beczy jak stado dzikich
2784 XIII |                   jego biedną, chorą nogą, miażdżą ją, szarpią, odrywają...~
2785 VI   |                    Co, ty będziesz ubliżał Mickiewiczowi! Ty... "czwarty od końca"!...~
2786 VII  |                  Nazajutrz nie było mowy o Mickiewiczu. Tego dnia szła wspaniała "
2787 XIV  |                    głowy ludzkie nie są do miecza, ani kwiaty do drapieżnych
2788 IV   |                    całkowicie przylądkami, międzymorzami, wulkanami - wykładał bowiem
2789 XIV  |               ciebie nie mam - i ty go nie miej do mnie. Jeśli masz dziadka,
2790 VIII |                    gromadzącym sam "kwiat" miejscowego towarzystwa, inspektor wywołuje
2791 IX   |            jarmarku, odznacza się odrębnym miejscowym stylem, uwydatniającym się
2792 XIV  |                    pomykając na wytartych, miękkich podeszwach - profesor Izdebski.~
2793 ZeSt |                  dzisiejszych tym, że były miękkie i dawały się najrozmaiciej
2794 VII  |                     puszystej, jak aksamit miękkiej i połyskującej trawy! Rozkosznie
2795 VI   |                  odznaczają się przedziwną miękkością, a zarazem sprężystością,
2796 XVII |                   łagodniejsze, uczynić go miększym, czulszym. Wyglądało to
2797 VI   |                   mocnymi, zdrowymi zębami mielą razowiec, on żuje - kawałek
2798 VII  |   seledynowo-złociste upierzenie, powabnie mieniące się w słońcu, olśniewało
2799 IV   |                    z tą książką do kolegów mierząc ich wzrokiem pełnym pogardliwej
2800 XIV  |                     Z trumny, niedowiarku!~Mierzy go wzrokiem złowieszczym,
2801 XIII |                   najbardziej morderczego. Mieścił się w niej sok pokrzywy,
2802 IV   |        współkolegów.~Ślimacki, który przed miesiącem objął stanowisko prymusa
2803 X    |                   rękę, potem drugą. Widać mięśnie jego silnie naprężone, żyły
2804 XIII |                   łapczywie na ciasto i na mięso - jednak duszę nurtuje mu
2805 IX   |                 parterowe domki, w których mieszczą się stancje. Nie brak stancji
2806 IX   |                 zamieszkują przy rodzinach mieszczańskich, czyli - jak się mówi powszechnie - "
2807 X    |                 tak głośno, że spracowanym mieszczuchom spać nie dają; skądże, jeśli
2808 XV   |                    szorstkim i niepięknym, mieszkała istota czuła, melancholią
2809 X    |                 tamtych na lód. Szczęściem mieszkali prawie nad samą rzeką.~Tu
2810 XI   |                    otwarte okna wpadają do mieszkań, na kształt pocisków wystrzelonych
2811 X    |               przepadną - ach! to okropne! Mieszkańcom Pułtuska nie braknie wody.
2812 X    |                 Kąpiele i katastrofy~Gdyby mieszkańcowi Pułtuska powiedział kto,
2813 IV   |                 Sprężyckich, Sitkiewiczów, Mieszkowskich miejsca już dlań nie było.~
2814 XIII |                  scyzorykiem, jak Piesiowi Mieszkowskiemu wyjadł Łaguna ukradkiem
2815 IV   |                    oddziałek, z Piotrusiem Mieszkowskim na czele...~Tam to właśnie,
2816 VII  |                    strumienia. Jak pachnie mięta wśród gęstej, puszystej,
2817 XV   |                  pocałunkami go okrywając, miętowych pastylek w usta mu napchały.~
2818 XIII |                łacińskim szwargotem.~Matka miewała często łzy w oczach, inni
2819 I    |               gdzie trzeba. Świadczą o tym migające tu i owdzie w oknach blade
2820 I    |             szarzeją, bieleją i złoceniami migocą krzyże i kamienie nagrobne -
2821 XII  |                 głową pełną myśli - czeka.~Mijają sekundy, minuty, kwadranse;
2822 XVII |              wydawało się chłopcom o setki mil odległe, puszczami nieprzebytymi
2823 VI   |               studencik gładko uczesany, z miłą, rumianą, nadzwyczaj spokojną
2824 XIV  |                   sobie "finfę" puszcza.~- Milcz, głupi! - zakrzykują sceptyka
2825 XVIII|               pestki daleko przed siebie i milczą. Dopiero gdy zjedli, Osowski,
2826 VII  |                  dłoniach i siedzi długo w milczącej zadumie...~Napełnia go to
2827 VIII |              pewnej wyższości - tamten zaś milcząco tę wyższość uznaje i głowę
2828 XVII |                  tego.~Wszystkie pięć klas milczały jak zaklęte.~Przeciągające
2829 XVI  |                    kwita!...~- No, no, już milczę - uspokaja go przestraszony
2830 XIII |             zakwitł?...~Zbywano te pytania milczeniem, uważając, że w jego położeniu
2831 IV   |              zbliżył - natychmiast wszyscy milkli i rozchodzili się. On zaś,
2832 XIII |              którego mu skonfiskowano, jak Miłkowskiemu wypisano na wysokim kołnierzyku
2833 XIV  |                   starsze, którym winniśmy miłość, cześć, wdzięczność, szacunek
2834 XV   |                   się, niż chodził.~Gorący miłośnik i apostoł prostoty, życia
2835 XVII |                 Atmosfera szkoły stała się milsza, przyjemniejsza - siły przyciągającej
2836 XVI  |                    powonienia.~Razem z tym miłym dymkiem nadlatują zapachy
2837 XII  |                poprzednika.~Rzadko i tylko mimochodem wspomina o Krasickim i Karpińskim,
2838 II   |                  kilku piersi wydobywa się mimowolne westchnienie. Wszystkie
2839 XVII |                    przynosił mniej rzadkie minerały, łamał je na cząstki i uczniom
2840 II   |                 Kozłowski Karol! - krzyczy miniaturowy kolosik. - A ty, "knocie"?~
2841 Aut  |        przygniatała jeszcze groza tylko co minionej epoki Apuchtinowskiej. Mimo
2842 Aut  |                   życzliwie, jako echo dni minionych i jako zwiastuna dni spodziewanych.
2843 IX   |                    Że też to tego diablego minusa skasować nie można!~Żebrowski,
2844 III  |          natichmiast! jak najpręsej! w pól minuta!...~Dopiero kilka kuksańców,
2845 XIV  |            Polkowscy, bliźnięta, którzy na minutę nie rozłączają się i czynią
2846 II   |            nauczycieli wypukuje kolegę "na minutkę", która przeciąga się do
2847 XVII |                kwaśnym mleku lub chlebie z miodem,~Zawsze przy tym miał coś
2848 IX   |                 Może się zamienisz? Dam ci miodu.~- Przynieś, zobaczę.~Przy
2849 XIII |                    wybujałymi wierzchami i miotał słabym płomieniem ognia,
2850 XVI  |              różnych kierunkach do pełnych mis, które w tej chwili zdają
2851 XV   |                   bochenek razowca i stała miska mleka zsiadłego oraz duża,
2852 VIII |                  które raczy pochwalać sam mistrz Welinowicz.~Kucharzewski
2853 XVI  |                    słynie w całej szkole z mistrzowskich kozłów. Udając, że ich to
2854 VI   |                iskrą Bożą" nie kupczy, swe mistrzowskie, nadzwyczajnymi "figlasami"
2855 VII  |                    z wielkiej porcelanowej misy.~Nauczyciel wciąż czyta
2856 XII  |                 Saturna lub innego z bogów mitologicznych...~Nie mógł powstrzymać
2857 XVI  |                   jeszcze nie wiadomo... - mityguje go inny.~- Panowie! - grzmi
2858 XVI  |                  nieco na uboczu, z twarzą mizerną, z oczyma podsiniałymi -
2859 III  |                   humor, przygarbiają się, mizernieją... Wówczas też odbywa się
2860 XVI  |               uczynił ten wasz schorowany, mizerny, wątły kolega? Czy można
2861 XV   |               choroby.~Na nim samym skutki mlecznej diety objawiały się bardzo
2862 X    |             wieczory nawiewa na miasteczko mlecznobiałe i opalowe mgły; gdzież,
2863 XVII |                  wieśniaczej, przy kwaśnym mleku lub chlebie z miodem,~Zawsze
2864 VIII |           przygotowała wiosenne przysmaki: młodą rzodkiewkę, świeże masełko,
2865 XII  |       Skowrońskiego...~Nigdy jeszcze chyba młodość i starość, wiosna i zima,
2866 XIV  |               przechadzali się pojedynczo, młodsi trójkami, stosownie do reguły
2867 XVII |           emeryturę, ustąpić miejsca swego młodszemu...~Jedno było pewne: że
2868 XVI  |                    niezmierną przewagę nad młodszymi i otacza jego kędzierzawą
2869 XVII |                jednego", wreszcie wrodzone młodym duszom poczucie jedności -
2870 XVI  |                    nie dotrzymał. Pomiędzy młodymi chłopcami i dobre, i złe
2871 XVII |             powodujących się chłopiąt, jak młodzieńców dorastających, dokładnie
2872 I    |                 marzeń, zawsze zamyślonego młodzieńczyka, owego małego, z ostrym,
2873 IX   |                bardzo ograniczonej. Między młodzieżą krążą w nielicznych, podartych,
2874 X    |             bałwany i lejkowa te wiry.~Gdy młyn w ruchu, w pobliżu jego
2875 X    |                  kilkudziesięciu kroków od młyna, gdzie odnoga rozszerza
2876 X    |               szerokich, skrzydła, zwane w młynarsko - rybackiej gwarze "pierzydłami".
2877 X    |                 koła młyńskiego.~Woda przy młynie jest bardzo głęboka. Mówią,
2878 XVI  |                  laską w powietrzu wykręca młynka.~- Zatem - finis. Skończone
2879 X    |                   upodobaniem: w bliskości młynów, gdzie woda posiada porządną
2880 III  |               bierze "prysznice" pod kołem młyńskim, podczas mrozów zanurza
2881 XII  |          podróżnego leży kilka większych i mniejszych bukietów, które podskakują,
2882 X    |              idących od chłodnej toni; nie móc pływać łodzią, kąpać się
2883 XIII |               rozdział, chory odzywa się z mocą:~- Wiesz? urządzimy teatr...~-
2884 XVIII|                    uzda...~- Co takiego?~- Mocna, twarda uzda, której ani
2885 IX   |             wciągał w siebie dym gryzący z mocnego, ordynarnego tytuniu, zawiniętego
2886 IV   |                 kijów", ale za to z pękami mocnych, giętych prętów łozinowych.~
2887 VI   |            wychowańcy wiejskich zaścianków mocnymi, zdrowymi zębami mielą razowiec,
2888 II   |           najbliższego towarzysza, zaczyna mocować się z nim jak siłacz cyrkowy.~
2889 VIII |                  nie z łacińskimi słówkami mocuje się, lecz z arytmetyką.
2890 XII  |                 Najwyższej Opiece,~Gdy się modlę w kaplicy albo do mszy służę?~
2891 XIV  |            przeszkadzających ci rozmyślać, modlić się lub... płakać, będziesz
2892 XVII |               rektora Wiśnickiego, wszyscy modlili się, żeby trwały jak najdłużej
2893 VII  |                niosły jakąś wieść posępną, modliły się, płakały... Dembowski
2894 IV   |                    Była wówczas ta polka w modzie i Sprężycki znakomicie wykonywał
2895 XV   |               żadnyj spasob nauczyćsia nie mog.~- Po czemu?~- Po temu,
2896 XVI  |                kwiatki podeptane na jednej mogile.~- Dumny jesteś ze swego
2897 XVI  |                   jedno. W tydzień później mogłem już był skakać po raz drugi.~-
2898 VIII |                   udaną zawziętością - jak mogłeś pozbawić kolegę najpotrzebniejszej
2899 XIII |               jestem teraz jasno-kościsty. Mogliby mnie wymalować zamiast "
2900 XVIII|                  dydki"?...~- Oho!... dziś moglibyśmy cały pański ogród zakupić!... ~
2901 XIII |                    czyjejś śmierci zależeć mogło? Na te pytania żaden nie
2902 XVI  |                     jaką korzyść przynieść mogłoby komukolwiek: ~primo, pójście
2903 ZeSt |              głosem:~- To jest kołnierz od mojego mundura...~- Od mundura? -
2904 VIII |                   prefekt już pokój z tym "Mojżeszem"?...~Ksiądz, naprawdę strapiony,
2905 XIV  |                   widział... własne oko, w mokrym jej wnętrzu odbite. Bracia
2906 VII  |                  szkolnej. Wraca z włosami mokrymi, cały zmoczony. Nie tylko
2907 XV   |                   kolega. - Wierzy w swoje mołoko jak w Matkę Boską. Mówi,
2908 VIII |                   sąsiada"... le cheval de mon voisin; drugie zdanie: "
2909 XI   |                  Tryb bezokoliczny: amare, monere, legere, audire!... Czas
2910 VIII |               zamyka oczy i zaczyna jęczeć monotonnie:~- Rzeczowniki... rzeczowniki...
2911 XV   |              uczniów do głośnego czytania. Monotonny głos ucznia, w połączeniu
2912 IX   |                   się na gałęziach, wykuwa monotonnym głosem historię powszechną -
2913 XIII |                    Trzech Muszkieterach, w Monte - Christo, w Królowej Margot
2914 XI   |                  przeszły dokonany: amavi, monui, le...~W tejże chwili rozczapierzona
2915 VIII |            Orestesem - naturalnie wyższość moralną tylko, gdyż pod względem
2916 VII  |                   tylko stylistyczne, lecz moralne i obywatelskie.~Ale bardziej
2917 II   |             prefekt w swej pierwszej nauce moralnej wspomniał, że za nieposłuszeństwo
2918 XIII |                 częstych wykroczeń przeciw moralności - zachwyca ich jedynie śmiałość
2919 XIV  |                absolucji, przy czym i nauk moralnych nie poskąpił.~- Kto ma odwagę,
2920 XIV  |           znaczeniu zarówno fizycznym, jak moralnym.~Jedno tylko ma przed sobą
2921 XIII |                 ziemia posiada najbardziej morderczego. Mieścił się w niej sok
2922 XV   |               przywitał go dalszym ciągiem morderczej strofy:~A wiecznost' preżdie
2923 VI   |                    w turkusowoniebieskiej "morowej" okładce, przekładany kolorową
2924 X    |                    skok śmiertelny" (salto mortale) z koła młyńskiego.~Woda
2925 VIII |      Filistyńczyków i zatopił ich wojsko w morzu Chanaan... Na puszczy kazał
2926 XVI  |               bohaterów, zobowiązałeś się, mości Koźle, dokonać sztuki nad
2927 XIV  |              ciężkie, okute drzwi z wielką mosiężną klamką, umieszczoną tak
2928 XV   |                   dla was cóż? - proklatyj moskal, kacap...~- Dziegciarz!... -
2929 XV   |                    Bronek, co to znaczy po moskiewsku frantik?~Bronek, którego
2930 X    |               przegradzając falą, a łącząc mostami dwie jego dzielnice; obraca
2931 II   |                    ściga przepływające pod mostem fale.~- Może wolisz miód? -
2932 XVIII|                   się jej także wsparty na motyce "Aleś" i po raz pierwszy
2933 III  |                    tej poczwarki nigdy już motyl piękny nie wyfrunie.~Pewna
2934 II   |                 czapkami wołając, że to... motyle, które nakryć, a potem na
2935 XVIII|         prześliczny okaz rośliny z rodziny motylkowatych, studiuję go...~Zebranie
2936 XIV  |                   ziół; nad ziołami - roje motylów, pszczół, szerszeni, muszek
2937 VI   |                  są kombinacje tych trzech motywów, Czasem myśliwy idzie w
2938 XV   |                   I zaraz zaczął wymieniać motywy swego uczucia.~- Bo i za
2939 XVI  |                życie kaleką.~W tym miejscu mówcy przyjść musiały na myśl
2940 XVI  |                 bystre spojrzenie rzuca na mówiącego.~- Przed tygodniem - tłumaczy
2941 XI   |                 szerokopleczysty wieśniak, mówiący przez nos. Posiada szczególną
2942 IX   |                    Dym... co?... dym! A wy mówicie: "nic złego"... Ha, ha,
2943 XVI  |                   ani na chodzeniu, ani na mówieniu.~- Na czymże zatem?~- Zobaczysz...
2944 XVII |                swych sąsiadów:~- A co, nie mówiłem?... Ten Wiśnicki to będzie
2945 IV   |              wszystkiego, co się w kółkach mówiło i działo.~Ślimacki był synem
2946 III  |                   ani wiedząc, że do niego mówiono.~Effenberger zaperzony zeskoczył
2947 XIII |                   nie kłamię. A zresztą... mówmy o czym innym. Wiesz? dostałem
2948 XVII |                chłopców zdawały się mówić: Możemy wszyscy pójść do kozy i
2949 VII  |                 przechodzi to wszakże jego możność.~Jeden tylko Kucharzewski,
2950 II   |                   porządku rzeczy nie są w możności odmienić.~Hałas nadzwyczajny,
2951 VI   |                   ceniona. Ale jak trudne, mozolne i... wstrętne jest jej przygotowanie!~
2952 III  |                    kołem młyńskim, podczas mrozów zanurza się w przeręblu.~
2953 XIV  |                   bardziej śmiechu.~Księża mruczeli pacierze, odczytywali półgłosem
2954 XI   |              poprzestaje tylko na gniewnym mruknięciu:~- Zetrzyj to wszystko!
2955 IX   |                 wybornej babki waniliowej, mruży filuternie oko...~- Ehe!...
2956 XVII |               nadzwyczajnym.~Najpierw była msza - nieco dłuższa i uroczystsza
2957 XIII |                wachluje go gałązką bzu, od much opędza, zwilżył chustkę
2958 II   |           przystanął, żeby przypatrzeć się mularzom, pracującym przy budowie
2959 XVII |                   wszystkich nauczycieli w mundurach galowych. Ciału nauczycielskiemu
2960 XVII |                 świty profesorów, galowymi mundurami błyszczącej, weszli na salę
2961 VII  |                 pod rozpiętym na piersiach mundurkiem. Wywołał go na podwórze;
2962 ZeSt |                       To musiały być ładne mundury?... - zauważył najstarszy.~-
2963 XII  |                  Do grona towarzyszów i do murów klasy~Przylgło, przyrosło
2964 X    |                   miasteczko. Rzeka obmywa mury starego zamku i miejskie
2965 II   |            nieprzebyty, kamienny.~A na tym murze czernieje groźnie słowo:
2966 VIII |                dostał i na grzyby poszedł, musiałbyś, rybko, koszyk za nim nosić.
2967 XVI  |                 ciała. Prócz tego zapłacić musiałem "złoty, groszy sześć" za
2968 VIII |                   chustką jak sztandarem - musiałeś dziś prawą nogą wstać z
2969 III  |            nauczycielach, współuczniach...~Musiano mu nieustannie odczytywać
2970 XI   |            postanawia:~- Ha, nie ma co!... musicie się wszyscy wziąć do wypędzania.~"
2971 XIII |                   duże zwierciadło zakryte muślinem. Na środku stoi wielki stół
2972 XVII |                    że go ta fala nawet nie muśnie. Dziś ani próbował tego
2973 II   |                Przebiega z ławki do ławki, mustrując małych, zalęknionych nowicjuszów;
2974 XIII |                   odpowiedzi. Ale w Trzech Muszkieterach, w Monte - Christo, w Królowej
2975 XVII |                    jeszcze tradycja kocich muzyk - tradycja wszakże nie mogła
2976 III  |                 raz, dwa... raz, dwa.~Jest muzykalny i towarzyski. Poza szkołą
2977 XVII |               inspektorowi wyprawić "kocią muzykę". Rzecz w zasadzie wszystkim
2978 XVII |                   zwierząt?~Projekt kociej muzyki upadł. Uczestnicy wiecu
2979 XV   |                   Właśnie zatrudniona była myciem podłogi, gdy zjawił się
2980 XV   |                  głowie nie strzyże...~- I mydłem brzydzi się jak Żyd świniną...~
2981 XVI  |                    zuchostwem ludziom oczy mydli...~Wymowa Dembowskiego zrobiła
2982 XVIII|                   i kwita!...~Jakże bardzo myli się pan Pawlicki! Jakże
2983 XIII |             mikstury, okłady i maście. Ale mylono się. Wiosna posiada środki
2984 XIV  |               siebie, odurzony...~- A może myślałeś, pauprze, że tu się dzieją
2985 XVI  |                 dla takich, jacyście sami! Myślicie pewnie, że Radzicki miał "
2986 VII  |                    na pamięć całe strofy z Myszeidy, umie cały Powrót na wieś,
2987 II   |            biegające w prawo i lewo, jak u myszy schwytanej w pułapkę; brzuchy
2988 XII  |                  minuty, kwadranse; deszcz mży coraz gęściejszy; lasów
2989 XII  |                     szary, posępny. Zaczął mżyć drobny deszczyk. Droga opustoszała;
2990 II   |                  dołożę.~Oczy Kozłowskiego nabierają nadzwyczajnego blasku. Błogo
2991 IX   |                 świętych i śpiewają pieśni nabożne.~Uczniowie opuszczający
2992 XVIII|            Chłopczyna spokojny, stateczny, nabożny, z przymkniętymi, jakby
2993 XVII |       przyjemniejsza - siły przyciągającej nabrała. Mniej było teraz wybuchów
2994 II   |                    przez bakalarnię, gdzie nabrali choć cokolwiek szkolnej "
2995 X    |                   żyły na skroniach i szyi nabrzmiałe, twarz szkarłatną...~Przez
2996 XV   |                    szyją, z wielkim, jakby nabrzmiałym, stale nie golonym i nie
2997 XI   |                   każdym uderzeniem - oczy nabrzmiewają mu łzami.~- Panie prosorze! -
2998 VI   |               chętnego i gotówką płacącego nabywcy, ma przygotowany między
2999 XIV  |              nieboszczyk spokoju nie daje, nachodzi w nocy, tarmosi i krzyczy: "
3000 VI   |                 mniej lub więcej głębokich nacięć i skaleczeń.~Hefajstos nie
3001 XIII |                   wodą kolońską i czoło mu naciera.~Nagle Sprężycki, coś ważnego
3002 XI   |           nauczyciel opędza się chustką od nacierających nań owadów, a uczniowie
3003 II   |                wpatruje się w malca, jakby nacieszyć się nie mógł jego widokiem.~-
3004 XIII |                   chciał mieć skrzydła!...~Nacieszył się wreszcie słońcem i powietrzem.