Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Wiktor Gomulicki
Wspomnienia Niebieskiego Mundurka

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)
nacis-niski | niuch-opadl | opala-plawi | plawn-postr | posuw-przes | przet-rozle | rozlo-slone | sloni-sypal | sypia-uczul | uczyc-wieni | wiepr-wymaw | wymia-zakli | zaklo-zelaz | zemdl-zzyma

     Part
3005 XV | i mleko. Na mleko kładł nacisk największy uważając je za 3006 III | słowo i dodawszy jeszcze dla nacisku energiczne: "pfuj!" - profesor, 3007 V | środka nie odpowiedziano. Nacisnął klamkę - drzwi otworzyły 3008 VI | tworzy bąbelek, który po naciśnięciu palcem pęka, wydając lekki 3009 XI | podniesioną, jak u wodza naczelnego. - Korneliusza dziś nie 3010 XVIII| Właszczuk tryumfująco. - Naczelnik powiedział, że jak będę 3011 XV | burmistrzową i burmistrzównami, naczelnika powiatu przy naczelnikowej 3012 XV | słuchali. Burmistrzowa i naczelnikowa wzruszone były niemal do 3013 XV | powiatu przy naczelnikowej i naczelnikównach, nie mówiąc o podsędku, 3014 IV | gdy inspektor na miejscu naczelnym wygłosił nazwisko "Ślimacki" - 3015 VII | gruby, z białymi włosami naczesanymi na czoło i skronie, a z 3016 IX | przy każdym wejściu wisi naczyńko z wodą święconą. W każde 3017 XIII | w Królowej Margot itp. naczytali się tak wiele o truciznach, 3018 VII | słońcu, olśniewało wzrok nadając zakątkowi znamię egzotyczne. 3019 X | wodnych.~Po chwili na piasku nadbrzeżnym leżeli obok siebie całkowicie 3020 VIII | schowa ani do teki. A tu nadchodzą egzaminy, a tu Kucharzesio 3021 XVIII| głosem na swego syna Olesia.~Nadchodzącemu wydaje półgłosem zlecenie:~- 3022 XIV | onieśmielić się i uciec przed nadchodzącym.~Przy tym ksiądz Siennicki 3023 XVIII| niej pobycie) z powodów nader poważnych. Przyszedł do 3024 II | kieszeni schować każe te "nadetatowe" dodatki, żartownisie szkolni ( 3025 XVI | Razem z tym miłym dymkiem nadlatują zapachy skwarek ze słoniny, 3026 XII | turkot ód strony miasta nie nadlatuje. I znów sięga do pamięci - 3027 XVIII| nadleśnym.~- Wiwat Kozioł nadleśny! - krzyczą chłopcy wesoło. 3028 XVIII| Najpierw leśniczym, a potem nadleśnym.~- Wiwat Kozioł nadleśny! - 3029 II | najwyższej klasy odpływa nadmiar ruchliwej, niebieskiej fali, 3030 XIV | Dziś życie w tobie kipi; nadmiarem swego zdrowia, zapału, wesela 3031 XV | wpływem upału, a może i nadmiernego opicia się "mlekiem", zdrzemnął 3032 II | roku wyrównywa ubytek z nadpłatą. Z miasta i ze wsi, z domów 3033 XI | jeografią.~Z publicznego ogrodu nadpływa zapach bzów, które tylko 3034 XIV | przelotny spokój zapanuje, nadpływają do niej stłumione, uroczyste 3035 XVII | lepszej doby.~Z tym powiewem nadpływało zarazem niepokojące pytanie: 3036 XII | na siebie Chabrowski. Te nadprogramowe godziny bywają poświęcane 3037 VII | chłopcami. Odwiedzały też ustroń nadrzeczną kraski, których seledynowo-złociste 3038 XI | Odkłada książkę - ucho nadstawia. Na jego twarzy maluje się 3039 XII | przeżuwacze" z ostatnich ławek nadstawiają uszu, żeby coś pochwycić 3040 XIII | ten Valjean...~Sprężycki nadstawił uszu.~Właśnie w tym czasie 3041 IX | Corpora delicti pod postacią nadtłuczonego kieliszka od wódki i niedopałków 3042 XI | się, nie chcąc powagi swej nadwerężać. Zwycięstwo zostało przy 3043 XVIII| Winszuję.~Bonuś milczy i nadyma się, myśląc o odparowaniu 3044 XVI | się tak, malcze!...~- Nie nadymaj się, Baloniku, bo pękniesz!~- 3045 XVII | i prostym głosem:~- Mam nadzieję, moje dzieci, że się wzajemnie 3046 XIV | przeto, patrzy, dziwi się i nadziwić dość nie może.~Śliczny to 3047 X | przenieść do domu i oddać pod nadzór lekarza. Teraz dopiero wszyscy 3048 IX | Pórzyckiej, powiedz, że pan "nadzorca" kłania się pięknie i o " 3049 XV | podsędku, kwatermistrzu, nadzorcy więzienia i dwóch sekretarzach 3050 IX | Stancje znajdują się pod nadzorem zwierzchności szkolnej.~ 3051 IV | zastygł, rzec można. w tej nadzwyczajnej pozycji...~Wszyscy myśleli, 3052 XIV | że tu się dzieją jakieś nadzwyczajności, czarodziejstwa? Toć bają 3053 VI | kupczy, swe mistrzowskie, nadzwyczajnymi "figlasami" i "wykrętasami" 3054 IV | Zwierzchność zarzucała mu to naganne sprawowanie się poza szkołą, 3055 I | zaglądając, do pośpiechu nagląc. Profesor Izdebski, poważny, 3056 VI | wykonywaniem wspaniałego nagłówka na "Ćwiczeniach polskich" 3057 III | nie można go było kijem nagnać, więc jego biedny, stary 3058 I | migocą krzyże i kamienie nagrobne - dreszcz miły przenika 3059 XVI | corocznie. Czy tych wszystkich nagrodzonych będziemy nazywali bohaterami?~ 3060 XVIII| nie masz pieniędzy? - pyta naiwnie.~- Ano tak...~- To poproś 3061 XIV | straszniejszym jeszcze czyni dla naiwnych - nie brak zaś tych ostatnich 3062 XI | wąsaci", urządzają istny najazd na miasteczko. Wszędzie 3063 VII | drzewo, liczyć Ustki na najbliższej gałązce - i marzyć... marzyć...~- 3064 II | wymierza prztyczka w ucho najbliższemu koledze i zeskoczywszy daje 3065 XIII | Ponadawali sami sobie i najbliższym kolegom imiona wzięte z 3066 XIII | cmentarnej ciszy, dlań najboleśniejsze.~Czuje się wówczas tak samotny, 3067 IV | do mety. Ludzie obdarzeni najbujniejszą wyobraźnią nie byli w stanie 3068 VI | które tną się na długie, jak najcieńsze paski, te zaś paski zwija 3069 XIV | Ostatni nakaz dla Sprężyckiego najcięższy. Gdyby chciał ściśle go 3070 XIV | paplą jak sroki sejmujące.~Najczęstszym przedmiotem rozmów jest 3071 IX | otwartych skrzynkach rodzą się najczulsze afekty, zawiązują najtrwalsze 3072 XIV | i stara się odsunąć jak najdalej od pompy.~Trzeci zwiastował 3073 XVI | Bohater, co?~A na to, z najdalszego kloca, gruby, mocny, dobitny 3074 VIII | Kucharzewski wcisnął się w najdalszy kąt i zgrzany, spotniały, 3075 III | samotnych, wciska się do najdalszych, pół-ciemnych ławek, gdzie 3076 X | ocalony!~Ale Władka, po najdłuższym nawet śnie, zobaczyć już 3077 V | sztuka była wykończona jak najdokładniej, mocno sklejona i pokryta 3078 XV | największy uważając je za najdoskonalsze, przez samą przyrodę człowiekowi 3079 XIV | ostatnich w miasteczku.~Najdziwniejsze i najpotworniejsze rzeczy 3080 XVIII| to do niczego, a jak się naje, toby nic nie robił. ~Śmieją 3081 XIV | wejściu wysoką, ostrymi hakami najeżoną palisadą.~Brzeg rzeki, wyniosły 3082 IX | wesołym, jęczącym... Wyrazy najfantastyczniej przerywa, a potem wiąże 3083 XI | uwaga!", Izdebski wśród najgłębszej ciszy przechodzi na palcach 3084 XIV | chrząszczyków. biedronek.~Przy najgrubszym drzewie, pod baldachimem 3085 X | wygiętymi stopami trzymać jak najkrzepciej śliskiego drzewa.~Patrzącym 3086 VI | nawet dużego "A", choć to najłatwiejsza litera w alfabecie. Tymczasem 3087 III | Krowy wam paść, parole!~Najlepszą pronuncjację miał Szabuński, 3088 XVI | zerwał, lecz Bałandowiczowi. Najlepszy dowód, że do moich ciotek 3089 III | listę kolegów. Była to jego najmilsza rozrywka. Słuchając, to 3090 XVIII| z politowaniem patrzą na najmłodszego, dziecinnie wyglądającego 3091 XVI | jak kurczę. Nie dałby rady najmniejszemu szajgecowi...~- To prawda - 3092 XVI | kilka ważnych powodów. Nie najmniejszym był ten, że... spieszno 3093 XVI | świadków" ubyli dwaj czy trzej najniecierpliwsi, którym tak się spieszyło 3094 IV | kolega "wypukiwany" był najniespodziewaniej do kancelarii. Zwierzchność 3095 XVII | klasie trzeciej (która była najobszerniejsza) - gdzie nastąpi przedstawienie 3096 XIV | jedynie wzrokiem.~Tylko najodważniejsi i najsprytniejsi, a zarazem 3097 VIII | wybrał najpiękniejszą i najokazalszą z młodych dyń - potem na 3098 XVII | do kozy i przenieść męki najokropniejsze, ale jeden karany nie będzie!...~ 3099 VI | Najmniejsze, a zarazem najostrzejsze, służy mu do przycinania " 3100 XI | stawia nową hipotezę:~- To najpewniej te chłopaki z ulicy! Nikt, 3101 VIII | Wrońskiego, żeby sobie wybrał najpiękniejszą i najokazalszą z młodych 3102 VI | Sprężycki. Jeden z jego najpiękniejszych kajetów w turkusowoniebieskiej " 3103 I | których nazywa "skubentami", najpierwsza na całe-miasteczko obwarzankarka, 3104 XII | By zrównać i prześcignąć najpierwszych w nauce?~Gdzie owo wśród 3105 VIII | stoi przy nim, śledząc jak najpilniej oczyma każde poruszenie 3106 IV | wśród ogólnej wesołości najpocieszniej fikał nogami i rękami, ktoś 3107 VIII | jak mogłeś pozbawić kolegę najpotrzebniejszej części ciała? Cóż wart uczeń 3108 XIV | miasteczku.~Najdziwniejsze i najpotworniejsze rzeczy rozpowiadają o księdzu 3109 XVIII| zamieszaniu zabiera głos najpoważniejszy w tym gronie Osowski.~- 3110 XVI | spieszno mu było zagrać jak najprędzej w kręgle, które dostał od 3111 III | krzyczał - natichmiast! jak najpręsej! w pól minuta!...~Dopiero 3112 XIV | pustelnikowi.~Jak się tam dostał? Najprostszą w świecie drogą: przez furtkę. 3113 IX | niewielki człowiek umie najprzebieglej szych wyprowadzić w pole.~ 3114 IX | rozmowa z kolegami itp., najprzyjemniejszym dla niego czasem jest ten, 3115 VII | kilka dni wątku do marzeń najrozkoszniejszych...~Podziela te upodobania 3116 ZeSt | były miękkie i dawały się najrozmaiciej na głowie układać. Przywdziewał 3117 V | się w sieni; najśmielszy i najryzykowniejszy Sprężycki przysunął się 3118 VI | Welinowicz, doówczas przyjaciele najserdeczniejsi, poróżnili się ze sobą.~ 3119 XIV | Rzucają się wszyscy do otworu.~Najsilniejszy, odepchnąwszy innych, przyłożył 3120 XI | dają się odmykać. Kilku najsilniejszych chłopców pracuje nad tym 3121 IX | najuprzejmiej dziękuje za poziomki i najsłodziej prosi o "księgę wizyt". 3122 IX | takiego, panie psorze? - pyta najspokojniej w świecie Szymczak.~- Lekceważenie 3123 XIV | Tylko najodważniejsi i najsprytniejsi, a zarazem w stosunkach 3124 X | długi czas ukrywano jak najstaranniej przed Lutkiem. Jednego dnia 3125 IX | wybieranego spośród uczniów najstarszych, piątoklasistów.~Opieką 3126 XIV | między tymi ptakami nawet najstrachliwsze, które zwykłemu człowiekowi 3127 VI | pozwalającą na wykonywanie najsubtelniejszych kaligraficznych "cugów". 3128 VI | zlepiają się ze sobą jak najszczelniej, z pozostawieniem we środku 3129 V | gotowych. Największa z nich i najszersza - tak wielka i szeroka, 3130 XVIII| Korzystały z tego w granicach jak najszerszych psy i świnie - z małym, 3131 XVI | więcej, bo przepłynie rzekę w najszerszym miejscu nie raz, lecz dwa 3132 XII | bardziej jeszcze wzrasta.~Nawet najtępsi, na wszystko obojętni "piłkarze" 3133 XVI | musiał przyznać, że to najtęższa głowa z całej klasy...~- 3134 XVI | głupstwa nie dopuścił. Tam najtęższy pływak nie poradzi! Prąd 3135 IX | posługują się podejściem.~Najtrudniej uniknąć śledczych pościgów 3136 IX | najczulsze afekty, zawiązują najtrwalsze przyjaźnie. Na wędkę wiejskich 3137 IX | Pórzyckiej odpowiadając najuniżeńszymi ukłonami, z pośpiechem stancję 3138 IX | chowa do kieszeni.~Po chwili najuprzejmiej dziękuje za poziomki i najsłodziej 3139 VII | którego działaniem nawet najweselsi posępnieją, wydobywa się 3140 XIV | litanię lub Suplikację.~Najwięksi zbytnicy wówczas poważnieją. 3141 VII | maślaną"... Chłopiec czyni największe wysiłki, aby się z tych 3142 VII | stara się naśladować jak najwierniej jęczący głos i teatralną 3143 VII | ociera. Jest niewątpliwie najwrażliwszym z kolegów - wszakże i inni 3144 VI | sobie mogą tylko bogatsi i najwybredniejsi.~Tu objaśnić trzeba, że 3145 VII | pierwsze lata dziewiętnastego. Najwymowniej wychwala, najczęściej cytuje 3146 IX | gorące, czerwcowe popołudnie najwyrozumialszym nawet stało się zbyt ciasno 3147 XVI | zaciekawione. Kucharzewski jest najwyższą powagą w sprawach pływackich.~- 3148 XVII | oćwiczony", nikt nie doznał tego najwyższego upokorzenia i tej hańby, 3149 VII | przerastający wzrostem najwyższych nauczycieli - zadowala pod 3150 III | Ten nauczyciel należy do najzapalczywszych pedagogów, a przynajmniej 3151 VII | Sprężycki, liczący się do najzapaleńszych i najzręczniejszych "esktramecistów", 3152 XVI | wypoczynkowi oraz rozwiązywaniu najzawilszych zagadek filozoficznych i 3153 IX | uczniów.~Do przestępstw najzawzięciej tropionych i najsurowiej 3154 VII | się do najzapaleńszych i najzręczniejszych "esktramecistów", rej tam 3155 XIV | cię nie proszą.~Ostatni nakaz dla Sprężyckiego najcięższy. 3156 XVII | stawała się nagle, bez żadnego nakazu, spokojna, przyzwoita, stateczna.~ 3157 XIV | czwartym przykazaniu Bóg nakazuje szanować tylko rodziców?~- 3158 XII | Dęboroga.~Profesor tymczasem, nakładając palto, mówi jeszcze:~- Proszę 3159 XIV | mu na czole znak krzyża nakreślił.~Zwykle żywy, w podskokach 3160 VII | policzki, wychylające się z nakrochmalonych kołnierzyków jak z wielkiej 3161 II | że to... motyle, które nakryć, a potem na szpilkę wbić 3162 IX | zamknięta...~- Agnieszka! nakryj no w ogródku - tu zaduch... 3163 I | Miasteczko śpi jeszcze, nakryte mgłą jak pierzyną. Godzina 3164 VIII | całuje, potem zasadza do nakrytego stołu, gdzie przygotowała 3165 IV | wszyscy w las!~Grubych kijów nałamiemy,~Lizusów wygarbujemy~Za 3166 XI | nasłuchując.~- No, gadajże! - nalega nauczyciel.~Sprężycki zaczyna 3167 XIV | zobaczył?... gadaj!... - nalegają zaciekawieni chłopcy.~- 3168 XIII | ich własnością: nie tylko należała do nich, lecz i przez nich 3169 XVIII| nawet ślad ich przepadł.~Należeli do ich liczby przede wszystkim " 3170 XVII | energiczną: o posłuszeństwie należnym zwierzchności.~Dość niepokojąco 3171 XVIII| marszcząc.~W ciągu kwadransa naliczył tych niebieskości przeszło 3172 XVII | zydlu, i w chwilach wolnych, nałożywszy wielkie w oprawie rogowej 3173 XV | pojęcia trudna, a jednak namacalnie prawdziwa: odę Dzierżawina 3174 XVII | dla których miał zawsze namarszczone groźnie czoło, wysuniętą 3175 XVI | nie zmuszał ani nawet nie namawiał. Sam słyszałem, jak pan 3176 III | Księżopolczyka. - Ty własne Name zapomniala? Ach, ty oszol!~- 3177 Aut | dotąd jak zmora cięży nad nami.~Jest i ów Jastrebow ofiarą - 3178 I | człowiek, który głośno i namiętnie spierając się, nagle machnął 3179 VI | wydaje następnie na jedyną namiętność swoja: hodowlę gołębi. O 3180 X | oddają się im ze szczególną namiętnością, poświęcając, zwłaszcza 3181 III | potem odmalował się na niej namysł głęboki...~Długo milczał 3182 XII | kręci się, oknem wygląda, namyśla się widocznie, co uczynić. 3183 XVIII| opędza, przemawia wolno, z namysłem:~- Ja zostanę lekarzem... 3184 XV | Frantik - oświadczył bez namysłu - znaczy u nich Franciszek. 3185 XV | nierzadko zaś ulegał tak silnym napadom senności, że w czasie lekcji, 3186 XIV | zbiera z ziemi owoc upadły. napatrzył się do syta zakonnikom, 3187 XIII | apteczne.~Gdy Sprężycki napawa się aromatem kwiatów, zdaje 3188 XV | miętowych pastylek w usta mu napchały.~Wielki, a zgoła niespodziewany 3189 VII | długo w milczącej zadumie...~Napełnia go to dziwnym, obcym mu 3190 I | Przyjdź, Duchu Święty, napełnij serca nasze... ~Zaraz potem, 3191 VII | zmatowała szyby w klasie, napełniła żółtym, smutnym, jakby 3192 XVI | zabłysły radością i dumą, inne napełniły się łzami żalu albo brzydkiej 3193 VII | Co chwila ktoś wychodzi napić się wody przy pompie szkolnej. 3194 XIV | Sprowadziła je nie tyle chęć napicia się wody, co ucieczki przed 3195 XVIII| robił. ~Śmieją się. Osowski napiera:~- Powiedzże, Sitko, co 3196 XIV | teraz, mój kochany!... - napierają pozostali, ściskając opowiadacza 3197 I | ze startymi doszczętnie napiętkami. Nosowym, przyciszonym głosem 3198 VII | Sprężycki długo milczał, napiętkiem ziemię rozgrzebując, wreszcie 3199 XI | Izdebskiego. - Coś ty napisał?~- Napisałem, co kazał pan profesor.~- 3200 VI | dwuznacznym na pierwszej karcie napisem: "Ćwicz... Witolda Sprężyckiego".~ 3201 XIII | serdecznie - jak z własnym synem.~Napiwszy się wódki i przekąsiwszy 3202 II | nawet z chat słomą krytych napływa świeża fala, szumna, hałaśliwa, 3203 XIV | Mieszkowski chowa do teki napoczęte jabłko - nawet Kataryniarz 3204 XV | niskiej, prostej ławie leżał napoczęty bochenek razowca i stała 3205 II | podrygach... Trzeba by geniuszu Napoleona I, żeby z tej "ruchawki" 3206 XIV | służył u któregoś z jenerałów napoleońskich, a po śmierci swego pana 3207 IV | dolną, z założonymi "po napoleońsku" rękami...~Na ten widok 3208 XII | się ze Słowackim...~Z tych napomknień domyślniejsi odgadują właściwego 3209 X | gwarze "pierzydłami". Przez napór wody "pierzydła" podnoszą 3210 X | niestety, do ostatnich.~Ileż napracował się nad nim przyjaciel Kozłowski! 3211 XVIII| że dość się w "sztubie" napracowali, i przede wszystkim muszą - 3212 VIII | krzywdę wyrządzoną koledze naprawić?~Tymczasem mimo upału, który 3213 X | Widać mięśnie jego silnie naprężone, żyły na skroniach i szyi 3214 XVII | odbiegła chęć skręcania i napychania tytuniem tutek z grubego, 3215 XVII | starszyznę" wysłuchiwany.~Podczas narad siedział na uboczu, nie 3216 XIII | pokoju przyciszone prowadzili narady.~Nareszcie jednego dnia 3217 XVIII| ojciec i stryj po wspólnej naradzie o jego losie postanowią.~- 3218 XVI | mieć źle we łbie, żeby się narażać na pewne utonięcie. Szkoda, 3219 XVII | nie było dozwolone i co narażało na skręcenie karku.~Ryzykanci, 3220 XVII | skręcenie karku.~Ryzykanci, co z narażeniem tej części ciała zdołali 3221 XIII | bóle, wreszcie lekarstwa narkotyczne rozstroiły mu nerwy. Z wieczora 3222 VIII | Dawidku! Dawidku! coś ty narobił, panie święty!~Ksiądz ociera 3223 XV | stopniu wpływała na to jego narodowość oraz wykładany przezeń przedmiot. 3224 XVII | wskazać - sam jednak fakt narodzenia się tej wieści i jej prawdopodobieństwa 3225 III | gęściejszy i twardszy.~Na Boże Narodzenie pojechał do domu - i już 3226 IX | po wakacjach, po Bożym Narodzeniu i po Wielkanocy. Nic też 3227 VII | głosem potężnym wygrzmiewa Naruszewiczowskie "aleksandryny":~Już widzę... 3228 VI | i jakie takie pojęcie o narzędziach do pisania, potrafi zastrugać 3229 XIII | kochanku: takim to strasznym narzędziem chcieli "tamci" urznąć ci 3230 V | Sitkiewicz. Sitkiewiczowi narzucił swe towarzystwo Bellon. 3231 XVI | nieboszczykiem Lutrem, któremu nasi księża kazali odmawiać prędko: " 3232 VII | młodości dnie!~Gdy tak nasiąkali obydwa poezją słowa i poezją 3233 VII | ukochanie przedmiotu.~Jest tak nasiąknięty poezją XVIII wieku, że ile 3234 VII | Sprężycki deklamował z cicha, naśladując przeciągły, śpiewny, nieco 3235 XVI | niego jak pies za to, że go naśladuje, wargę jak on wysuwa i brzuch 3236 XVIII| mundurków.~- Kara boska... nasłanie!... - mruczy, srodze się 3237 V | narzędzia, o których tyle się nasłuchali od młodego Krystka...~Ale 3238 XI | przestępuje - milczy długo, pilnie nasłuchując.~- No, gadajże! - nalega 3239 VIII | nagrodę wziąć możesz!...~I nasmarował mu w katalożku wielką, dla 3240 XIII | przykładać tylko kawałki płótna nasmarowane zwykłym tłuszczem, a za 3241 VIII | prawie o Mojżeszu nie wie. Nastały właśnie dni gorące - olbrzym, 3242 XVII | i żeby te, które po nich nastąpią, niczym się od nich nie 3243 XV | Sprężycki zdrętwiał.~Po krzyku nastąpiła cisza. Rosjanin zdawał się 3244 III | głową pokiwał... Klasa uszy nastawiła.~- Ach, Mosakowski!... - 3245 XVII | Przedstawiając wam swego następcę, przypominam, żeście winni 3246 XVII | czasowo, czekając na przybycie następcy.~O powodach usunięcia różne 3247 XVII | podzielone - dopiero wejście następnego profesora sprawę wyjaśniało.~ 3248 VI | zarysowuje go, oddaje, sięga po następny i zaspakaja kolejno każdego 3249 XVII | szkolnej i rządu krajowego... Następowały frazesy coraz większe.~- ... 3250 XV | spełniły się, pouczy najlepiej następujący dialog, który z małymi zmianami 3251 VII | koledzy śmiechem niewczesnym nastroju duszy nie popsuli.~Wieczorem 3252 IX | odpoczynku, do marzeń, do nasycania się niezrównanymi czarami 3253 V | nie bądź głupi!~- Już po naszym Wojtku... Ach! Już umarł!... 3254 Aut | rozpostarła się szeroko nad naszymi głowami - wybuchu słonecznego 3255 XI | dochodzi nareszcie do takiego natężenia, że nauczyciel jest zmuszony 3256 XVI | Skończone. Prosimy o nowe natężenie uwagi. Radzicki ma głos.~ 3257 III | Sara wstawaj! - krzyczał - natichmiast! jak najpręsej! w pól minuta!...~ 3258 XV | publicznie wygłaszać.~Sala była natłoczona kwiatem i śmietanką miasteczkowego 3259 XVII | wymowniejsze od słów.~Z tego natłoku niebieskich mundurków, świeżych 3260 VI | niebezpieczeństwem, gdy się natrafi na krowę ligającą); "zwijanka" 3261 XIV | wierz mi, dziecko, dla natrętów, przeszkadzających ci rozmyślać, 3262 V | wydawało się to zupełnie naturalne i zrozumieć nie mógł, dlaczego 3263 XVII | ciągnął głosem zupełnie naturalnym:~- Zawiadamiam panów palaczów, 3264 IV | ferowano wyrok i poddawano go natychmiastowej egzekucji.~Z egzekucjami 3265 XI | zapamiętam... nigdy się nie nauczę!~Mimo to znów wraca do książki - 3266 III | Zaczął mówić o szkole, nauczycielach, współuczniach...~Musiano 3267 XV | inspektorem i wszystkimi nauczycielami, słuchała mszy solennej 3268 XVI | ogłoszono zapadłe na radzie nauczycielskiej wyroki. Kto miał utonąć, 3269 XVII | mundurach galowych. Ciału nauczycielskiemu przewodniczyli obaj rektorowie: 3270 XV | Ja jej w żadnyj spasob nauczyćsia nie mog.~- Po czemu?~- Po 3271 XV | fiesor! Ja etoj lekcji nie nauczyłsia. Ja jej w żadnyj spasob 3272 XVII | okazów przyrodniczych, pomocy naukowych itp. Za poprzedniego rektora 3273 Aut | oto dzięki serdecznej nici nawiązanej pomiędzy autorem a czytelnikami 3274 XVIII| robaczywych gruszek. To raczyła nawiedzić ogród zamkowy arystokracja 3275 X | chłodne ranki i wieczory nawiewa na miasteczko mlecznobiałe 3276 XIII | Daleko, na krańcach miasta, nawołują się warty wojskowe - głos 3277 XI | pana inspektora, "ktoś" nawpuszczał do klasy chrabąszczów.~- 3278 III | apetytu i znaczne schudnięcie. Nawróconym przestaje smakować razowiec, 3279 XVI | nazwaliśmy bohaterstwem, to jaka nazwa należy się jego twórcy?~ 3280 XVI | mówca - jeżeli dzieło samo nazwaliśmy bohaterstwem, to jaka nazwa 3281 X | Kozłem, ale...~Tu wymienił nazwę pewnego zwierzęcia, nie 3282 VII | Gdy który się pomyli, gdy nazwie, broń Boże, "poetą serca" 3283 XI | kazał wyuczyć się na jutro nazwisk wszystkich stanów, składających 3284 III | się, że "Zabacuł" nie jest nazwiskiem. Nikt nazywać się tak nie 3285 XVII | wręczył "Madej"...~Cała szkoła nazywała inspektora Madejem. Niebieskie 3286 II | czego chcą od niego.~- Nazywam się Kozłowski Karol! - krzyczy 3287 XVII | Nazajutrz, na "dziesiątej" (tak nazywano dłuższą, dziesięcio-minutową 3288 XVII | powszechnie, że surowy inspektor - nazywany w owe czasy "rektorem" - 3289 XIV | wiosnę tłumnie się zlatuje, nęcone bliskością wody i spokojem, 3290 XIII | Wiesz? dostałem trzeci tom Nędzników. Nie masz pojęcia, jakie 3291 XIV | Owidiusza lub Korneliusza Neposa - naprawdę zaś po to, żeby 3292 XVI | egzaminową, podnieceniem nerwów, niepokojem o dobry stopień, 3293 XVIII| doznaje dziś co kilka chwil nerwowego niepokoju.~Pan Pawlicki 3294 XI | strzyżonych włosach dłoń nerwowo przesuwa.~- Panie prosorze - 3295 I | Salamonowicz, ruchliwy, nerwowy, biega szybko w prawo i 3296 XI | czyta po raz pięćdziesiąty nerwowym, zirytowanym głosem:~Nowy 3297 Aut | że oto dzięki serdecznej nici nawiązanej pomiędzy autorem 3298 XI | Co wy tu wyrabiacie, nicponie? - grzmi od progu swym basem 3299 IV | Kozłowski - ale nazwisko jego z niczyich ust nie wybiegło.~Inspektor 3300 X | nagły, że nie zwrócił nawet niczyjej uwagi.~Zresztą przechodniów 3301 IX | skręcił na Warszawską... Niebezpieczeństwo zażegnane. Sok buraczany 3302 XVII | Gdy jednak spostrzegł, że niebezpieczna myśl poczyna stawać się 3303 X | a na środku były nawet niebezpieczne głębiny.~Nauka szła żwawo; 3304 XIII | Jeszcze w końcu zimy wywichnął niebezpiecznie nogę w kostce. Leczono mu 3305 XVI | przepływający rzekę w miejscu niebezpiecznym mógł był łatwo utonąć, pozostawiając 3306 XII | horyzont, obciągały się mgłą niebieską.~Sprężycki stanął pod drzewem 3307 XIII | oczekiwania na spoczynek w niebieskawym półmroku zakrytej umbrą 3308 XVIII| kwadransa naliczył tych niebieskości przeszło tuzin.~- Chodź 3309 II | zimną cielęciną, którego "nieboraczek zabrać zapomniał, tak się 3310 V | że dotąd jeszcze żadnego nieboszczyka nie można było do niej " 3311 XIV | niebawem, że wszyscy w szkole o nieboszczykach wiedzą i że to nikomu apetytu 3312 VIII | głowy? Gdzież on teraz, niebożątko, pomieści naukę? Przecież 3313 XVIII| przejętych powagą chwili i niebywale uroczystych: Sprężyckiego, 3314 II | pytającego malca, o rok niecały młodszego od siebie, i otworzywszy 3315 XV | nie dlatego, żeby mu tam niechęć lub nienawiść okazywać miano, 3316 XVII | lodowaty powiew: obojętności i niechęci, żalu tłumionego i powstrzymanej 3317 XVIII| wołanie odwraca się ruchem niechętnym.~- Czego chcecie? - odkrzykuje, 3318 X | tchórzów, zżyma się na to, niecierpliwi i gotów by nawet poczęstować " 3319 I | opieszałych z gniewem i niecierpliwością; to znów ciszej, nawet zupełnie 3320 XVI | Onufer z Murowanki, co tam niedaleko "szczubły" łowił, zdążył 3321 VIII | wątłego koleżkę, który po niedawnej chorobie ledwie nożyny wlókł 3322 VII | rozebranego ogrodzenia, niedobitki krzewów bzowych, jaśminowych, 3323 XVI | zamkowego skradać się po niedojrzałe owoce! ~Tu zabrał głos Kozłowski, 3324 XIV | wisien kwaśnych, gruszek niedojrzałych, jabłek cierpkich - nie 3325 XI | plecach i czasie przeszłym niedokonanym zupełnie zapomina.~Na tych 3326 X | artyści, ale też i niedołęgi, których tamci nazywają 3327 XVII | zupełnie naturalny. Gdzie niedomaga cały organizm, tam szwankować 3328 IX | nadtłuczonego kieliszka od wódki i niedopałków papirusowych wydobywszy 3329 XIV | za czym przepadają takie niedorostki. tylko kwiaty - proste, 3330 XVIII| Pawlicki! Jakże bezpodstawne i niedorzeczne jego obawy!~To nie "knoty" 3331 XIV | żeby pustelni zapewnić niedostępność. Silniej od tego wszystkiego 3332 IV | się go przekupić - ale on niedostępny pokusom jak Kato. Jednak 3333 I | dożywającego dni swych w niedostępnym gnieździe.~Kto wie, czy 3334 XIV | z sygnetem?~- Z trumny, niedowiarku!~Mierzy go wzrokiem złowieszczym, 3335 IV | wałęsanie się w godzinach niedozwolonych po mieście i za miastem...~ 3336 XIII | próżno usiłuje wedrzeć się do niedużego saloniku Sprężyckich.~Panuje 3337 VII | śpiewnym, teatralnym głosem z niedużej, na bibule drukowanej książeczki.~ 3338 VII | nauczyciela, z jego całej niedzisiejszej, niby mgłą oddalenia przesnutej 3339 XV | półdziką, jak kocha puszczę niedźwiedź, a bezdnie oceanowe wieloryb. 3340 XIV | stokroć surowszy niż ja, niegodny sługa boży, który ślubował 3341 XIV | jest dzieciństwem, uwagi niegodnym w porównaniu z tym stosunkiem, 3342 VIII | bynajmniej nie bohaterską miną.~- Niegodziwcze, panie święty - wpada na 3343 IX | szkół - jednak już o tym niejeden przemyśliwa.~Przybysze ze 3344 XVII | oddziałała ta mowa na młodzież. Niejednemu wydala się zapowiedzią rządów 3345 XVII | się je ledwie słyszało.~Niejednokrotnie też nauczycielowi, zapędzonemu 3346 XIV | obiadem...~Wówczas to w niejednym synku zagrodowego szlachetki, 3347 VII | głowę - jak na przykład niektóre śpiewki z Dziadów albo ballada 3348 II | dotykać, po czymś bębnić...~Niektórym matki poprzypinały na 3349 XIV | opartej. To ławka. Na ławce w nieładzie książki, wielkie, średnie 3350 VII | A pastyrze, chodząc za niem,~Budzą echa swoim graniem.~ 3351 II | nieśmiałych, niezgrabnych, niemądrze uśmiechających się pierwszoklasistów 3352 XVII | Miał zaś do opowiadania niemało, bo z niejednego pieca jadał... 3353 X | Okazało się to połączone z niemałymi trudnościami. Kucharzewski 3354 X | berliniarze, zręczni, inteligentni Niemcy, od razu rzecz zrozumieli.~ 3355 IV | państewek, składających "Rzeszę Niemiecką" (jeszcze jej wówczas Bismark 3356 XIII | nam i przetłumaczył wiersz niemiecki o pewnym królu, u którego 3357 III | szczegółach prawdziwa.~Nauczyciel niemieckiego, Effenberger, pomimo bardzo 3358 VI | dni poświęcić trzeba na to niemiłe żucie, aby z twardej, śliskiej, 3359 XV | miasteczku opiekunka wszystkich niemłodych bezżenników. Właśnie zatrudniona 3360 XV | śmietników Żydówka karmiła niemowlę; na drugim siedział wprost 3361 XIV | To biedne pompisko, do niemożliwości rozklekotane, rozdzwonione 3362 IX | Pórzyckiej dochodzą do granic niemożliwych. Władza będzie wiedziała, 3363 IV | wąskich wargach, a za to z nienaturalnymi na bladych policzkach rumieńcami.~ 3364 II | wszystkie niebieskie mundurki nienawidzą! O wężu, wężu przewrotny! 3365 XV | nienawidzi, to i ja jego nienawidzić będę.~I zaraz zaczął wymieniać 3366 XV | człowieka pierwotnego obyczajów, nienawidził słodyczy, perfum, pomadowanych 3367 XV | żeby mu tam niechęć lub nienawiść okazywać miano, lecz że 3368 XVII | się wzrokiem pogardliwie nienawistnym - spokojny, że go ta fala 3369 XVIII| swe wyznania, wszystkim nieobecnym poświęcono po kilka słów 3370 VIII | przerażony swym szczęściem. Nieoczekiwany zaszczyt wzrusza go i przygnębia. 3371 XVII | palić skrycie, w miejscu "nieodpowiednim i brzydkim". Wstydzili się 3372 V | Za Sprężyckim pociągnął nieodstępny jego towarzysz Dembowski. 3373 I | umiera, temu jest ten dzwonek nieodstępnym przez całe życie towarzyszem.~ 3374 X | moście dyrygując; Piotruś z nieodstępnymi pęcherzami udawał, że pływa.~ 3375 XVIII| ludzi dobrych może, lecz nieokrzesanych.~Patent z pięciu klas jest 3376 XI | szkolny kładzie kres tym nieolimpijskim igrzyskom, a zarazem i lekcjom 3377 II | pełnej wrzasku, tupania nóg i nieopisanego zamętu. Ten hałas w połączeniu 3378 XI | wyjściu wszczyna się harmider nieopisany. Nie ustaje on nawet po 3379 IV | należał Kozłowski, któremu nieotrzymanie promocji groziło zupełnym 3380 I | prochy praojców, co tam od niepamiętnych czasów snem nie przespanym 3381 XV | bardzo niezwykle. Chód miał niepewny, często zataczał się - nierzadko 3382 XV | ludzkim futerale, szorstkim i niepięknym, mieszkała istota czuła, 3383 XIV | będąca dlań dotąd czymś niepochwytnym, niemal fantastycznym, rodzajem 3384 Aut | wiernie z natury odmalowany. Niepodobny on zgoła do przedajnych 3385 VII | poezja, i ten nauczyciel niepokoją go swą nadzwyczajną nieprzystępnością... 3386 XVII | należnym zwierzchności.~Dość niepokojąco oddziałała ta mowa na młodzież. 3387 XVIII| co kilka chwil nerwowego niepokoju.~Pan Pawlicki nie lubi gości 3388 VIII | się pochwycić - osłabły, niepokonaną sennością zmożony, zasypia 3389 VII | Też okna różnoszybne, piec niepolewany...~- A właśnie, że polewany! - 3390 XVII | jednak przestała istnieć.~Nieposkromionych zbytników i leniuchów nauczyciele 3391 XVI | w ogrodzie. Moim zdaniem niepotrzebnie nawet chodzisz do szkoły 3392 XVI | przekonam, że tu Kucharzewski niepotrzebny, bo to zrobi Radzicki - 3393 XV | bezkarnemu figlowi.~Tymczasem niepowstrzymany w swym biegu czas sprowadził 3394 XVIII| by przypuszczał, że ten niepozorny Właszczuk zdobędzie kiedyś 3395 III | Księżopolczyk został "Zabacułem"?...~Nieprawdopodobnie wygląda ta historia - jest 3396 II | dzisiejszym wyrósł nagle mur nieprzebyty, kamienny.~A na tym murze 3397 XVII | setki mil odległe, puszczami nieprzebytymi odgrodzone.~Znalazł się 3398 XIV | być musi, ciągniony siłą nieprzepartą, instynktowną, która mówi 3399 I | obwarzankarka, przez nikogo nieprześcignięta, twórczyni obwarzanków " 3400 XI | lekcja, pomimo ogólnego nieprzygotowania się ani jeden nie dostał " 3401 IV | przewidziany był zawczasu przez "nieprzyjaciela". W sieni czekał już na 3402 XIII | Rozpoznawszy stanowiska nieprzyjaciół, Rinaldo dał znak i ruszył 3403 XIV | dużo, prędko - chciałby nieprzyjemną sprawę zagadać.~- Przykazania, 3404 VII | niepokoją go swą nadzwyczajną nieprzystępnością... Nie ma sposobu zbliżenia 3405 VII | zbliżenia się do nich...~Nieprzystępny jest zwłaszcza nauczyciel. 3406 X | wodę, drugą podtrzymując nieprzytomnego Piotrusia.~Złożył chłopca 3407 XVII | naciskiem, musi przeto, rad nierad, zabierać tekę i wynosić 3408 XVIII| pierwszorzędny handlarz koni i nierogacizny.~Pieś, zdumiewający wszystkich 3409 XVI | opozycja.~- Ciało ciału nierówne. Dusza nie ma ciała takiego, 3410 XVII | sprawa przedstawiała się nierównie prościej. Inspektor, człowiek 3411 XVI | będzie, żem wiedząc o tym, na nierozsądne próby pozwolił. Wyznaję 3412 X | wyciągnięto te biedne ciała, nieruchome, skostniałe, do brył lodu 3413 III | twarz straciła swój zwykły, nieruchomy, osowiały wyraz. Zaczął 3414 VII | wiosnę gęsto tu zalatywały. Nierzadkim gościem bywała wilga, pogwizdująca 3415 I | której znów będzie wzywał niesforną gromadkę na dwie lekcje 3416 XII | uprzejmością i swym wykwintem niesfornych chłopców oczarował i - ujarzmił. 3417 XII | Słowacki wyraziłby to nieskończenie lepiej. Ale trudno równać 3418 XVII | nadzwyczajna i prawdziwie niesłychana: do starego stróża uczniowie 3419 XIII | obowiązującą posiadać własną, niesłychanej mocy truciznę.~Trucizna 3420 III | struchlała. Wypadek był niesłychany. Takie zuchwalstwo względem 3421 XV | niezawodną pewnością, choć i z niesłychanym zdziwieniem, swego nauczyciela 3422 IX | spożywali łakomie, choć im niesmak usta wykrzywiał.~Cały dowcip 3423 VI | wszystkich stron słychać nieśmiałe, zająkliwe prośby:~- Wyrysuj 3424 II | plecami głos dziecinny, nieśmiały.~Jednocześnie wychyla się 3425 II | jak on. Odbijają od tłumu nieśmiałych, niezgrabnych, niemądrze 3426 V | jakby w obawie, żeby jakie niespodziane wrażenie wzrokowe szyków 3427 XIV | Trzeci zwiastował kolegom niespodziankę:~- Nie tylko "siedzi", ale 3428 XVI | Petrykowski wyrywa się z niespodzianym wyznaniem:~- Raz na wsi, 3429 XV | napchały.~Wielki, a zgoła niespodziewany tryumf święcili owego dnia: 3430 V | chłopiec zapuścił tam wzrok niespokojny a ciekawy.~W tejże chwili 3431 II | wesołym, na pół płaczliwym, z niespokojnymi palcami, które muszą nieustannie 3432 VII | już bez ciebie w tym wieku niesporo.~Za tym sobie ogródkiem 3433 XI | nie lęka; już mu Żebrowski niestraszny.~Książkę odepchnął z lekceważeniem, 3434 XV | Deklamował dziwnym, sztucznym, nieswoim głosem, starając się uczynić 3435 IV | smętną, jakby w przeczuciu nieszczęścia; wrócił po kwadransie - 3436 X | gdybym teraz porzucił cię w nieszczęściu, nie byłbym Kozłem, ale...~ 3437 IV | współczucia wzrokiem objęli nieszczęśliwą, jakby zmiętoszoną postać 3438 XIII | opuszczony przez wszystkich, tak nieszczęśliwy...~Domownicy, wyczerpani 3439 VI | umizgi, podarki nie pomogły. Nieszczęsne "Ćwiczenia" pozostać miały 3440 XIV | piaskiem kręcił; sowy hukały, nietoperze biły skrzydłami po głowie, 3441 XV | uczniom do opracowania w domu nietrudne piśmienne ćwiczenia. Dopełnili 3442 XVII | odbiegła go ochota.~Po jednej nieudanej próbie już dalsze nie nastąpiły. 3443 XVII | i podejrzliwie, rzucając nieufne spojrzenia na jego kieszeń 3444 XVII | przyglądali się z początku nieufnie i Janowi, i jego uśmiechom - 3445 XVI | gromadki. Któryś ze sceptyków, nieuniknionych w każdej liczniejszej drużynie, 3446 X | do bohaterstwa, śmiały, nieustraszony. Jego popisy nieraz dreszcz 3447 VII | chustkę - oczy ociera. Jest niewątpliwie najwrażliwszym z kolegów - 3448 VII | aby mu koledzy śmiechem niewczesnym nastroju duszy nie popsuli.~ 3449 IX | cofając się tyłem przed otyłą niewiastą. - Lekceważenie przepisów... 3450 XVIII| najwięcej umieć, wiedzieć!~Niewielkie oczy błyszczą mu ogniście 3451 IX | czapce z gwiazdką, w krótkim, niewielkim płaszczyku, zwanym "ponszo", 3452 VII | zbroje,~Zmiata z karków niewiernych odęte zawoje;~A posoką i 3453 VII | dźwięki, "poległym w bojach z niewiernymi" poświęcone - oni jeszcze 3454 XIV | sceptyka inni.~- Kto taki niewierzący, niech nie słucha!~- I niech 3455 XI | nauczyciel. Sprężycki z miną niewinną zauważa:~- To nie robak, 3456 XV | Dzwonek szkolny kładł koniec niewinnemu, a zawsze bezkarnemu figlowi.~ 3457 XIII | Służąca udowodniła swą niewinność. Z kolei zwrócono się z 3458 IX | przybiera minę obrażonej niewinności.~- Pan profesor jest w błędzie. 3459 XVII | podczas pauzy w miejscu bardzo niewłaściwym i bardzo brzydkim. Nie będę 3460 VIII | Mojżesz wyprowadził Egipcjan z niewoli żydowskiej... Pokazywał 3461 II | ostrzyżonymi (przy czym niewprawna ręka matki lub służącej 3462 XII | pełen dobroci, a zarazem niewypowiedzianego, bezdennego smutku.~Bryczka 3463 XIV | liście wtuliwszy, odpowiada niewyraźnie:~- Brrr... brr... brat Jaśka. ~ 3464 IX | zajmują się przeważnie wdowy niezamożne. Mała ilość chłopców, synów 3465 IV | miejsce wcisnąć się umieją niezasłużeni, a - zręczni.~W ostatnim 3466 VIII | uśmiechem te słowa jako niezasłużony komplement - i wraca spokojnie 3467 V | zasłużyć. Jednak ciekawość niezaspokojona nie przestawała chłopcom 3468 VI | specjalności niezrównani i niezastąpieni.~Trudno na przykład wyobrazić 3469 X | przyszła katastrofa, która niezatartymi śladami odbiła się w ich 3470 XV | deklamującym dziadzie z niezawodną pewnością, choć i z niesłychanym 3471 VI | własnymi rękoma ten przedmiot niezbędny przygotowują.~Wszystkich 3472 XIV | plebs ptasiego rodzaju, niezdolny łatać, zajęty wyłącznie 3473 XVI | nagrodę. Zdaje mi się, że to niezgorsza sztuka!~- Daj pokój, Bronek... - 3474 II | Odbijają od tłumu nieśmiałych, niezgrabnych, niemądrze uśmiechających 3475 VII | widzę... jako wdziawszy hart niezłomnej zbroje,~Zmiata z karków 3476 IX | nawet Katonowie szkolni. Niezłomny Żebrowski, syn nauczyciela 3477 I | szkoły.~Poczciwy, czujny, niezmordowany dzwonek! Ileż pokoleń budzi 3478 XIII | ruchu, osłabienie, głuche, nieznośne bóle, wreszcie lekarstwa 3479 XI | ogłuszającego huczenia owadów i nieznośnego krzyku chłopców.~Po otwarciu 3480 VI | kaligraficznych "cugów". Niezrównaną zaś zaletę pióra "hamburyzowanego" 3481 VI | swojej drobnej specjalności niezrównani i niezastąpieni.~Trudno 3482 XVI | przepisom szkolnym, ale jest niezrównanie pomocne na upał i znużenie.~ 3483 XVI | zobowiązali.~Jest wprost niezrównany, Jowiszowi na Olimpie podobny, 3484 VI | szkołę i w specjalności swej niezrównanym "piłkarzem".~"Piłkarz" w 3485 IX | marzeń, do nasycania się niezrównanymi czarami wiosny i młodości.~ 3486 VIII | porusza jeszcze ustami, żując niezrozumiałe wyrazy, potem od razu milknie 3487 XIV | poprzestaje na wymruczeniu czegoś niezrozumiałego.~Ksiądz przez chwilę przypatruje 3488 III | dla panien. I on jednak niezupełnie zadawalał profesora.~- Nieźle... 3489 III | zupełnie inaczej, choć również niezwyczajnie: Księżopolczyk.~Profesor 3490 XVII | do pokazania: to roślinę niezwykłą, to ptaka wypchanego, to 3491 IV | lub gruszkę, których smak niezwykły zachwalał mu kolega...~Co 3492 XI | zręczności, w pomysłach niezwykłych i w głośnych krzykach.~Dzwonek 3493 XIII | że przypatruje mu się z niezwykłym natężeniem i jakby z politowaniem, 3494 VII | wziął na odwagę Dembowski - nigdyś nie słyszał od Skowrona 3495 XIV | To takich, jak tutejsze, nigdziem nie widział. I myślę, że 3496 IX | na tych biedaków przez nijakiej racji... Piec u mnie dymi 3497 III | nigdy nie zbaczając, przed nikim nie ustępując, krokami odmierzonymi, 3498 IX | Salamon idzie!~W mgnieniu oka nikną papierosy i przysmaki - 3499 XVII | kołnierz mundurowy. Człowiek niknął we wspaniałościach szaty 3500 Aut | innych warunkach ukazuje się niniejsze Wspomnień niebieskiego mundurka 3501 II | knotów" przybiega zdyszana niosąc chleb z zimną cielęciną, 3502 XIII | i w towarzystwie sługi, niosącej zapaloną latarnię, pustymi, 3503 VII | niezwykłe.~Spiżowe tony niosły jakąś wieść posępną, modliły 3504 XVI | postanawia...~Radzicki, niski, krępy brunet, żywo poruszający 3505 IX | zrozumieć, jak w tych kilku niskich, w ziemię zasuniętych izdebkach 3506 XV | ściśniętą.~Przed nim, na niskiej, prostej ławie leżał napoczęty


nacis-niski | niuch-opadl | opala-plawi | plawn-postr | posuw-przes | przet-rozle | rozlo-slone | sloni-sypal | sypia-uczul | uczyc-wieni | wiepr-wymaw | wymia-zakli | zaklo-zelaz | zemdl-zzyma

IntraText® (V89) Copyright 1996-2007 EuloTech SRL