Part

3507 XIV  |            pociągnąwszy większy niż zwykle niuch tabaki, wystrzelił potężnym
3508 VI   |                     W klasie mniej hałasu, niżby kto myślał. Wprawdzie kilku
3509 XIV  |                   niej muszą na palcach, a niżsi spomiędzy nich wcale dosięgnąć
3510 XVI  |                 daruję. Wolę cię widzieć w niższej klasie zdrowym niż w najwyższej
3511 XVII |                   obowiązki nauczyciela. W niższych klasach wykładał geografię,
3512 VI   |                jeszcze artystów, w rodzaju niższym cokolwiek, ale za to - praktyczniejszym.~
3513 III  |                 któregoś z królów polskich nobilitacji.~Młody Księżopolczyk, choć
3514 X    |                   płytkich jej zatoczkach, nocami wiosennymi rechoczą żaby
3515 X    |                 ofiary wypadku były już na nogach: Kozioł taki sam, jak zawsze,
3516 I    |                  wysoko, dla oszczędności, nogawicami, sunie środkiem korytarza,
3517 X    |                 nieustannie powolne obroty nokoło osi. Rozbijana nimi woda
3518 IV   |                      że ogół obywateli tej nominacji nie pochwala...~Utworzyła
3519 IX   |                 Siedem krów tłustych!...~- Nominativ: das Buch... das Buch...
3520 IX   |              uwierzyć, żeby komuś mającemu normalne zmysły mogła zasmakować
3521 XI   |                 osiągnięty: nie odbyła się normalnie ani, jedna lekcja, pomimo
3522 XII  |            ekscentrycznego, co go od ludzi normalnych odróżnia. Tę oryginalność
3523 XI   |              zadyszane, z zadartymi w górę nosami pilnie upatrujące "zwierzyny"
3524 VI   |                okrągłego "ronda". W ogóle "nosek'' stanowi o całej wartości
3525 VIII |            musiałbyś, rybko, koszyk za nim nosić. Pamiętajże. Pamiętajże,
3526 ZeSt |               prywatne.~- Nie noszą dziś - nosiły pomiędzy rokiem 1860 a 1870,
3527 III  |          wymawiania dyftongów i spółgłosek nosowych...~Szabuński ukłonił się,
3528 XIV  |             dłuższą chwilę, aby wetknąwszy nosy, wchłaniać nozdrzami przedziwne,
3529 XVIII|                   a wraz z patentami prawo noszenia stroju cywilnego, zapuszczania
3530 XVII |                 niegdyś przez zwierzchnika noszona, a przypominająca pałkę
3531 I    |                 Ksiądz rektor znów nam złą notę postawi...~I pomarszczone
3532 II   |                 Boże! jacyż są śmieszni ci nowicjusze w swych workowatych mundurkach,
3533 II   |             mustrując małych, zalęknionych nowicjuszów; jednym wskazuje miejsca,
3534 II   |                    do bójki. Tamci to niby nowozaciężni rekruci; oni - stara gwardia.
3535 I    |              jeszcze resztki nocy i snu. ,,Nowozaciężnym" pierwszoklasistom, nie
3536 XI   |                 Konnektikut! Nowy-Jork!... Nowy-Dżersej!... Pensylwania!... Delawar!...
3537 XI   |                Rod-Island!... Konnektikut! Nowy-Jork!... Nowy-Dżersej!... Pensylwania!...
3538 XI   |                  same, lecz w towarzystwie nowych, których wielkie mnóstwo
3539 XIII |                   swej podróżnej szkatułki nóż osobliwego kształtu i błysnąwszy
3540 XIII |                   widzi strasznych ludzi z nożami, piłami, kleszczami, którzy
3541 IX   |                  sera używać muszą już nie noży i scyzoryków, lecz - siekiery.~
3542 XIV  |              podobną czapką i z koszykiem, nożycami lub drabinką w ręce iść
3543 II   |                    fikając gołymi tłustymi nożynami...~Nie wiadomo jak i kiedy
3544 VIII |                  niedawnej chorobie ledwie nożyny wlókł za sobą. Niewiele
3545 XV   |                    ona okropno trudnaja.~- Nu-sss, tak mnie trzeba postawić
3546 IX   |                 twarzach maluje się zawsze nuda.~Inni za to, choć im często
3547 XVII |                    też on teraz urozmaicał nudne lekcje niemczyzny opowiadaniami
3548 XVII |                nowego i starego stylu), za numerem (dokładny numer), zostaję
3549 X    |                  mu braknie, nie przestaje nurkować szukając przyjaciela.~Wreszcie
3550 X    |                     zanurzył się z głową - nurkuje. Nie upłynęły dwie, trzy
3551 X    |                    skądże, jeśli nie z jej nurtów, pochodzi to mnóstwo ryb,
3552 III  |                    to były objawy groźnej, nurtującej organizm chłopca choroby.~
3553 XIII |                  rozmowy nawet Dembowski o nurtującym go smutku zapomniał.~Wrócił
3554 XIII |                    na mięso - jednak duszę nurtuje mu usłyszana wiadomość.~"
3555 VIII |                   łóżka. Odpowiadasz jak z nut. - Baczność, uwaga, jeszcze
3556 IX   |                  wyprawia. To ją śpiewa na nutę krakowiaka, to deklamuje
3557 I    |             dzwonieniu słyszał wyraźnie:~- Nuże, leniuchy, ospalcy, próżniaki!
3558 XI   |                 łatwością, niesłychanie go nuży.~Przeciąga się, ziewa, odkłada
3559 VIII |                   podnosi malca w górę i w oba policzki ogniście wycałowywa.
3560 XVIII|                   promocję; zachodziła zaś obawa, że "przeje" i patent.~Szczerze
3561 XIV  |                   z kanarkami swej matki - obawia się jednak, żeby ich wróble
3562 II   |                 wzmaga się z każdą chwilą. Obawiać się można, że od grzmotliwego
3563 V    |                  do połowy oczyma, jakby w obawie, żeby jakie niespodziane
3564 XVIII|        bezpodstawne i niedorzeczne są jego obawy!~To nie "knoty" przyszli,
3565 XVI  |               własnymi sprawami - niewiele obchodzili go inni, choćby nawet koleżeństwem
3566 VIII |                  żeby przy egzaminach nie "obciąć się" i roku nie stracić. "
3567 IV   |            czerwoną ze złoconymi brzegami, obciągał mundur i spodeńki, prostował
3568 XII  |                lasów, zamykające horyzont, obciągały się mgłą niebieską.~Sprężycki
3569 XVI  |                szuflady kajety i starannie obciąwszy knot u świecy łojowej, zabiera
3570 XVII |                mogli, tak ich grube blachy obciążały; w czterdziestym ósmym roku "
3571 XVII |                     zrozumieli, że gdy lwu obcięto pazury, już drżeć przed
3572 XIV  |                    powodzeniem. Udając, że obcina suche gałązki lub zbiera
3573 I    |                Jest wysmukły, jak kleryk w obcisłej sutannie, a od starości
3574 VIII |                ruchu, wysiłków fizycznych, obcowania z przyrodą, wszystek czas
3575 IV   |                biegającego do mety. Ludzie obdarzeni najbujniejszą wyobraźnią
3576 XIV  |                  swym nie krył zdrady. Bóg obdarzył stworzenia swe instynktem,
3577 IV   |              Ślimackiego nie była na akcie obecna. Chroniczna fluksja nie
3578 XVIII|                   to nie mogła.~...Wszyscy obecni złożyli już swe wyznania,
3579 XVII |                bijąca i sadzająca do kozy; obecnie stała się wyłącznie dzwoniącą.
3580 IV   |              szczęśliwym wybrańcom losu, w obecności ich mam i cioć, wręczono
3581 XVI  |                   zwraca się Kuszkowski do obecnych. - Co do mnie, przyznaję
3582 VII  |              raczej przeszłością niż dniem obecnym.~Przedmiotem najgorętszych
3583 XI   |                sześć za bułkę.~- Niech się obędzie smakiem. Mogę mieć darmo,
3584 XVII |              dobrym, poczciwym spojrzeniem obejmował wpatrzoną w siebie młodzież.~
3585 XVII |                   w ordynku przed ławkami. Obejrzenie się na zwierzchność szkolną
3586 XV   |                  za obelgę.~- Kpię sobie z obelgi i z całego Jastrzębia! -
3587 I    |                    unosi się to prosta jak obelisk, to maczugowato u góry rozszerzająca
3588 XVI  |                  ale za "smarkacza" możesz oberwać.~- Skoczył - ciągnie tamten,
3589 VII  |                 naśladować go nie śpieszą.~Obezwładniło ich dziwne lenistwo, nie
3590 XIV  |                    niej aromaty...~Wonna i obfita jest ta kuchnia w każdym
3591 XI   |                    olbrzymi kałamarz coraz obfitsze strugi wylewa ze swej bezdennej
3592 XI   |                     Umowa zawarta, warunki obgadane - Sprężycki wraca do domu
3593 XIV  |                kłamstwie bliźnięta zostają obici, wodą oblani i wyrzuceni
3594 XIII |                 skakała..." Ksiądz prefekt obiecał mszę na intencję chorego
3595 XIII |                   zrobimy z nich ładunki i obiecujących własnymi ich obietnicami
3596 XIII |                       Towarzysze! to pismo obiecuje wam wolność i przebaczenie,
3597 I    |               dzieci nie przychodzą już po obiedzie do szkoły.~Poczciwy, czujny,
3598 XIII |                  obiecujących własnymi ich obietnicami zgładzimy ze świata!~- Dzielni!
3599 XVI  |                    i biorąc za złodzieja - obili.~- Zapewniałeś, że walczyć
3600 IV   |          rozciągnięty na ziemi i sromotnie obity.~Każdemu uderzeniu pręta
3601 VIII |              wytężonym słuchem najmniejsze objaśniające słówko.~Dochodzi do tego,
3602 VI   |              bogatsi i najwybredniejsi.~Tu objaśnić trzeba, że pióra "woskowane"
3603 XVII |           spotulniał kulawy Szymon. Był to objaw zupełnie naturalny. Gdzie
3604 XV   |                samym skutki mlecznej diety objawiały się bardzo niezwykle. Chód
3605 IV   |              dyplomatyczny raz jeszcze się objawił: wymógł bowiem na ojcu,
3606 V    |              dziwienia się. Kilku chłopców objawiło chęć odwiedzenia Wojtka,
3607 XV   |                  lecz pochwyciwszy malca w objęcia i pocałunkami go okrywając,
3608 IV   |                Pełnym współczucia wzrokiem objęli nieszczęśliwą, jakby zmiętoszoną
3609 VII  |                     ale i głowę zimną wodą oblał. Inni patrzą nań z zazdrością,
3610 XV   |                    suchych, bezlistnych, z obłamanymi gałęźmi pni oraz kilka wbitych
3611 XIV  |              bliźnięta zostają obici, wodą oblani i wyrzuceni z dziedzińczyka.~
3612 XV   |                miały wyraz zarazem dziki i obłędny.~Nie bez strachu przystąpił
3613 XIV  |                    dzień, że marzenia jego oblekają się ciałem. Jest w zaczarowanym
3614 XIV  |                Chłopcy piją wodę czapkami, oblewają się, palą papierosy i paplą,
3615 XVII |                  bladość powlekała wówczas oblicza najśmielszych, wprędce jednak
3616 XV   |                  nie golonym i nie domytym obliczem, z długimi włosami, spadającymi
3617 XVII |             czytają w jego zawsze chmurnym obliczu, w oczach patrzących ponuro
3618 XII  |                    nie dopuszczą. Wreszcie obliczył, że uroczystość jest bliska
3619 II   |               uśmiechnięty, rozrzewniony i oblizujący się, wpatruje się w malca,
3620 II   |            wspomnienie o miodzie Kozłowski oblizuje się.~- A bo ty, "knocie",
3621 VII  |                  niebie lekkie, srebrzyste obłoczki, słuchać gwizdania wilgi,
3622 XIII |            bengalskie, wystrzały. Wszystko obmyśliłem. Hrabina - Walerka Bałandowiczówna;
3623 X    |                   oplata miasteczko. Rzeka obmywa mury starego zamku i miejskie
3624 XVII |        okrucieństwa, że najlepszym uczniom obniża własnowolnie stopnie, że
3625 VIII |                chwyta Wrońskiego na ręce i obnosi dokoła, okrywając pocałunkami.~
3626 VIII |               stolik stojący na katedrze i obnosić go po klasie, nie podtrzymując
3627 III  |                stojący na katedrze), bark (obnoszą po czterech na raz malców,
3628 XIII |           tajemniczo szeptali po kątach, w obocznym pokoju przyciszone prowadzili
3629 XII  |                Nawet najtępsi, na wszystko obojętni "piłkarze" i "przeżuwacze"
3630 I    |               brodami - wygląda przez okna obojętnie, po stoicku, poświstując
3631 XVII |                    tchnął lodowaty powiew: obojętności i niechęci, żalu tłumionego
3632 IV   |                  dary przyjmuje z wyniosłą obojętnością, jakby mówił:~"Należą mi
3633 IX   |                    pani Pórzycka stoi przy obórce ze spokojną, wypogodzoną,
3634 IX   |                    siedzi na niskim daszku obórki; drugi na przystawionej
3635 III  |                 polu, w stajni, w lesie, w oborze.~Zdrowi, krzepcy fizycznie,
3636 XV   |                 solennej u fary i śpiewała obowiązkowe Boże caria chrani, widziano
3637 XIII |                każdego porządnego bohatera obowiązującą posiadać własną, niesłychanej
3638 XVII |               przypomnienia wam przepisów, obowiązujących każdego ucznia w stosunku
3639 XVII |               grzeczności i przyzwoitości, obowiązującym nie tylko uczniów względem
3640 XVIII|                  kują greckie "aorysty!"~- Obrałeś już sobie zawód?~- To się
3641 XVI  |                 serio. Niech to nikogo nie obraża, ale nie przypuszczałem,
3642 XIV  |                 przez chwilę karty księgi, obrazkami przekładane - jeden z nich
3643 ZeSt |            przyrzeczenia powstały poniższe obrazki.~ ~
3644 Aut  |                pozwoliły autorowi do serii obrazków składających się na Wspomnienia,
3645 XIV  |                 Chłopiec, przyjrzawszy się obrazkowi, chce go zwrócić.~- Zatrzymaj
3646 VI   |                   sześciu.~Artysta nie był obraźliwy - poprzestał tylko na uwadze:~-
3647 IX   |                      Łaguna przybiera minę obrażonej niewinności.~- Pan profesor
3648 XIII |                    nadzwyczajną ruchliwość obrazów, przesuwających się szybko
3649 XII  |                    się w tej chwili barwne obrazy z Szkolnych czasów Dęboroga.~
3650 XVII |                    Odtąd palenie tytuniu w obrębie gmachu szkolnego zupełnie
3651 Aut  |                  że cisnąca nas wszystkich obręcz już się wówczas cokolwiek
3652 XV   |                   Nie dokończył.~Jastrebow obrócił się do niego całą twarzą
3653 II   |                    do rozsypanego na ulicy obroku. Płoszy je swą teką, potem
3654 X    |             wykonywają nieustannie powolne obroty nokoło osi. Rozbijana nimi
3655 XIV  |                 jak wy możecie pić tę wodę obrzydliwą!~- A ty nie pijesz? - wyrywa
3656 XVII |               przyznać musieli sami, że to obrzydliwość.~Około starego Jana, ćmiącego
3657 IX   |                    w gruncie rzeczy dwiema obrzydliwościami. Jeśli chłopcy ubiegają
3658 XII  |                  dla siebie spokojny punkt obserwacyjny, będzie mógł przypatrzeć
3659 XVII |                    późno...~Wszystkie kąty obszernej sali i cała szkoła, i cały
3660 VIII |              znoszonych.~I w Kucharzewskim obudziła się ambicja - postanowił
3661 XVIII|                 Zebranie wybucha gniewem i oburzeniem. Delegowani Sitkiewicz i
3662 XVII |                 Dlaczego? zwariowałeś... - oburzyli się tamci.~- Nie zwariowałem,
3663 XVII |                    stosunek, dawniej jakby obustronną niechęcią zaznaczony, stał
3664 XV   |                 płaskich, w juchtową skórę obutych stopach raczej suwał się,
3665 I    |                dużych, płaskich stopach, w obuwiu z grubej, juchtowej skóry,
3666 XV   |             Obejrzał mnie całego, głowę mi obwąchał, gęba rozszerzyła mu się
3667 VI   |            dziedziniec szukając Judkowej z obwarzankami - okazało się przecie, że
3668 I    |             najpierwsza na całe-miasteczko obwarzankarka, przez nikogo nieprześcignięta,
3669 I    |                  książki, jabłka, kajety i obwarzanki, "przepowiadając" jednocześnie
3670 XVII |                    postarzał się, pożółkł, obwisły mu tłuste policzki, ręce,
3671 VII  |                    smutny, przygarbiony, z obwisłymi, pożółkłymi policzkami...
3672 XVIII|                   Ty możesz... szczęśliwy! Oby mi Bóg pozwolił spotkać
3673 VI   |                   dochodzi, prędzej by się obył bez jedzenia niż bez piłki,
3674 I    |               łojowych. Stearyny oszczędni obywatele używają tylko ,,od wielkiego
3675 VII  |               stylistyczne, lecz moralne i obywatelskie.~Ale bardziej niż uczniów
3676 XIII |                 Rzecz główna, że dwie nogi ocalały.~- Jak to dwie?~- Jedna
3677 X    |                   się niebieskie mundurki.~Ocaleni, na pół nieprzytomni, nie
3678 XIV  |                 widzi jednak, że ono tylko ocalić go może. Więc twarz w liście
3679 XVI  |                szkoły nie został stracony. Ocalił go - Sprężycki.~- Zuch Sprężycki! -
3680 XVI  |               Kozłowski, Radzicki i Bellon ocalili honor waszej klasy. Nie
3681 X    |              myślał.~Chłopiec usnął... był ocalony!~Ale Władka, po najdłuższym
3682 XV   |              puszczę niedźwiedź, a bezdnie oceanowe wieloryb. Gdy w galówkę
3683 XVIII|                Osowski właściwie rozumie i ocenia Sprężyckiego.~Przystępuje
3684 XIII |            nadzwyczaj ucieszyła chorego.~- Och, tak, tak - czytaj, kochany
3685 I    |             starego, dobrego przyjaciela i ochmistrza.~Kto urodził się w miasteczku
3686 VIII |                    do jedzenia. Ogromną ma ochotę "poklepać" Wrońskiego po
3687 XVI  |             obowiązek arbitra i zażądać od ochotników zdania sprawy z wielkich
3688 X    |              nogami.~Ale Piotruś nawet pod ochroną pęcherzów nie pozbywa się
3689 XV   |                  się tym jeszcze, że mówił ochrypłym basem, patrzył na ludzi "
3690 III  |                   raczyła adoptować. Klasa ochrzciła "knota" samodzielnie, dając
3691 XI   |                sześć utkwiły mu w pamięci.~Ociąga się umyślnie z wyjściem,
3692 X    |              wreszcie cała postać pływaka.~Ocieka wodą jak tryton, rzuca głową,
3693 X    |                    się jednak.~Deska, wodą ociekająca, wynurza się z fal i idzie
3694 XV   |           Jastrebowa ukrytego za filarem i ocierającego podpuchłe oczy czerwoną,
3695 X    |                   zawsze: spokojny, trochę ociężały.~Na lekcji religii wszedł
3696 XVI  |               uczniów - dla tych pyzatych, ociężałych chłopców ze wsi, którzy
3697 XVII |                energię, stawał się dziwnie ociężałym, gdy szło o sprawienie uczniowi
3698 X    |                omdlenie. Po chwili sam się ocknął i porwał na nogi.~Tymczasem
3699 III  |                   z nimi bliżej, pobratać! Ocknęła się w nim dusza za późno -
3700 X    |                ocucono. Ale natychmiast po ocuceniu przeniesiony został gdzie
3701 X    |               podwoili wysiłki. Zemdlonego ocucono. Ale natychmiast po ocuceniu
3702 XVII |                rektorstwa nikt nie został "oćwiczony", nikt nie doznał tego najwyższego
3703 XII  |             wykwintem niesfornych chłopców oczarował i - ujarzmił. To, czego
3704 XVI  |                   Kuszkowski, i towarzysze oczekują bliższych wyjaśnień - czwarty "
3705 XVII |                świeżych twarzy, iskrzących oczów, zwykle kipiącego życiem,
3706 X    |                berlinkach duża przestrzeń, oczyszczona z lodu.~W styczniu zmierzch
3707 XVIII|             szeroko otwartymi oczyma.~Jest oczytany, posiada dużo wiadomości,
3708 XIV  |              księdza Siennickiego.~Jest to oczywiście miejsce przed światem ukryte -
3709 XII  |                  wciąż pusto. Żaden turkot ód strony miasta nie nadlatuje.
3710 XII  |                    schwytać wyrzuconą albo odbić w górze?~Gdzie pobożność
3711 XVI  |                   wodzi, i objawy szacunku odbiera Kuszkowski, ubrany w szaty
3712 XVIII|                 najmłodszy z całego grona, odbija rażąco od swych kolegów,
3713 II   |                klasie kilku takich jak on. Odbijają od tłumu nieśmiałych, niezgrabnych,
3714 X    |               wspaniałych zachodów słońca, odbijających się w wodzie; nie słyszeć
3715 X    |                 która niezatartymi śladami odbiła się w ich pamięci. Dotąd
3716 XIV  |                  oko, w mokrym jej wnętrzu odbite. Bracia Polkowscy widzieli
3717 XI   |                   znów odzywa się dzwonek; odbyć się ma czwarta z kolei lekcja.
3718 XI   |              sprzysiężenia osiągnięty: nie odbyła się normalnie ani, jedna
3719 XI   |                krótkiej pauzie "spiskowcy" odbyli energiczną wymianę słów
3720 XI   |                   Ale popisy kaligraficzne odbywać się nie mogą. Uczniowie
3721 XVII |                 przygód wycieczkach, które odbywał w młodości do Szwarcwaldu.
3722 XV   |                lampę Alladyna - i czytanie odbywało się w dalszym ciągu, lecz
3723 XIII |          odstępował.~Tymczasem przy chorym odbywały się coraz częstsze konsylia
3724 VIII |                  pałka?... - mruczy basem, odchodząc od katedry. - Pierwsze słyszę,
3725 XVI  |             wszystkimi. Żegnam panów.~Chce odchodzić - wtem chłopców kilku poczyna
3726 XVI  |                    co to jest bohaterstwo?~Odchrząknął i tym razem mocno już kapelusz
3727 XI   |                    ślini w ustach ołówek i odchrząknąwszy, wywołuje do lekcji - Sprężyckiego.~
3728 XVIII|                    powtarzają inni.~Wołany odchrząkuje, brodą zabawnie porusza,
3729 VIII |                głosie i całym obejściu się odcień pewnej wyższości - tamten
3730 XII  |             wieczór późny tak jaskrawo nie odcinały się od siebie.~Młody, piękny
3731 V    |                     robić pomadę i maść na odciski?~- A... tak.~Koledzy mają
3732 VIII |              plecach.~Jakże silnie Wroński odczuł tę ",pieszczotę"! Uśmiechał
3733 VII  |                   kolegów - wszakże i inni odczuli tchnienie smutku wypełniające
3734 VII  |                wrażliwi chłopcy tak silnie odczuwają urok poezji, że Sprężycki
3735 X    |               wzruszeni wypadkiem, później odczuwali go stopniowo coraz słabiej -
3736 IV   |                    któryś z piątoklasistów odczytał ułożoną. przez siebie, a
3737 VII  |                 przekładzie Dmochowskiego, odczytany kiedyś przez nauczyciela,
3738 XII  |             przebiega rumieniec. Profesor, odczytawszy jedną stronicę, zatrzymuje
3739 III  |              przekręcający cudze nazwiska, odczytując listę uczniów mianuje tego "
3740 I    |               stłumione głosy nauczycieli, odczytujących "listę". W jednym miejscu
3741 XIII |         Sprężyckiego wyrywa. Luceński, gdy odczytuje listę, przy nazwisku Sprężyckiego
3742 VII  |             wtenczas gdy on nam ten wiersz odczytywał, myślał o sobie, o własnej
3743 XIV  |                  Księża mruczeli pacierze, odczytywali półgłosem brewiarz lub siedzieli
3744 XIII |                  mnie opuścicie i na słowo oddacie w ręce żołnierzy. - Nie
3745 XIV  |                  nocy, tarmosi i krzyczy: "Oddaj, coś zabrał!"...~- Cóżeś
3746 XVI  |                   kloce, leżące nad rzeką, oddając się z rozkoszą zasłużonemu
3747 VIII |                    książki, to się od niej oddala kiwając się jak Żyd nad
3748 VII  |                  Ja za jednego Mickiewicza oddałbym tych wszystkich, których
3749 VII  |                  niedzisiejszej, niby mgłą oddalenia przesnutej osoby...~Wiersz
3750 XIII |                   głos ich drżący, smutny, oddaleniem stłumiony, przedziera się
3751 X    |           Piotrusia ukazała się w znacznym oddaleniu. Kozłowski śpieszy tam ostatek
3752 XVIII|                    się wołania. ~Sprężycki oddalił się o kilkadziesiąt kroków
3753 II   |             usadowiony wygodnie w jednej z oddalonych ławek, spożywa swój ser
3754 XIII |               cykanie "repetiera", miarowe oddechy śpiących.~Przez okna, nie
3755 XIII |                 zupełnym milczeniu, ciężko oddychając. Dembowski ze zwykłą troskliwością
3756 XVII |             zapisać.~Przykład zwierzchnika oddziałał na podwładnych. Zmieniło
3757 XVII |            zwierzchności.~Dość niepokojąco oddziałała ta mowa na młodzież. Niejednemu
3758 IV   |                    już na Ślimaka zapasowy oddziałek, z Piotrusiem Mieszkowskim
3759 IV   |                 prętami z łoziny. Dowodził oddziałem Sprężycki.~Tknięty przeczuciem
3760 III  |                  ucywilizowańszych kolegów oddziaływają na nich korzystnie - czynią
3761 XIV  |                    otoczonym murami, które oddzielają dziedziniec szkolny od wewnętrznego,
3762 V    |               przepoławiała niewielki dom, oddzielając od siebie dwa mieszkania
3763 VII  |                  zbiegło. Dzwony kościelne oddzwoniły już Anioł Pański, rozpłynęły
3764 IX   |            spowodować zamknięcie stancji i odebranie prawa utrzymywania uczniów.~
3765 VI   |              cugiem", pióra od papieru nie odejmując, wypisuje prześlicznego
3766 V    |                   jednak przemogli trwogę, odemknęli drzwi od warsztatu i do
3767 XV   |                rękami, jakby coś czy kogoś odepchnąć chciał od siebie, i krzyknął
3768 XI   |             Żebrowski niestraszny.~Książkę odepchnął z lekceważeniem, zagwizdał -
3769 XIV  |                  do otworu.~Najsilniejszy, odepchnąwszy innych, przyłożył oko, popatrzył
3770 XIV  |                    kocham!...~- Kłamiecie!~Odepchnięto ich. To ten, to ów zagląda
3771 III  |                    To po żydowsku musi być oder po arabsku?... Prymus, tak,
3772 VII  |              pozwalająca rozróżniać liter, oderwała ich od książki. Podnieśli
3773 I    |              siebie cwałem, rzucając słowa oderwane...~- Te, Gęba.~- A co?~-
3774 VII  |                Zmiata z karków niewiernych odęte zawoje;~A posoką i prochem
3775 VI   |                    Łypaczewski!~W gromadce odezwały się śmiechy złośliwe...
3776 Aut  |                  zamarłych ucieleśnił on z odgadnioną intuicyjnie prawdą, która
3777 XII  |                    napomknień domyślniejsi odgadują właściwego twórcę welinowych
3778 II   |                    Nie wiadomo skąd, malec odgaduje od razu, że to o nim mowa.~
3779 XIII |                     Doliny zabrzmiały trąb odgłosem. Czy stąd zacząć?~- Trochę
3780 XVII |                    puszczami nieprzebytymi odgrodzone.~Znalazł się wszakże między
3781 VI   |                kura pazurem"...~Welinowicz odjął pióro od papieru.~- W takim
3782 XVII |                   po raz pierwszy zapewne, odkąd był inspektorem.~Należało
3783 X    |              zwłaszcza kąpielom, wszystkie odkradzione nauce chwile.~Kąpią się
3784 IX   |                 Podczas dzisiejszej wizyty odkryłem karygodne nieporządki. Starsi
3785 XIV  |           chorowity, ledwie żywy asceta, z odkrytą głową, na której wiatr rozwiewa
3786 VII  |               Pustelnią" nazywali chłopcy "odkryty" przez siebie, cichy, odludny
3787 XII  |                cygaro, prostuje się, głowę odkrywa - z wbitym w chłopczynę
3788 XIV  |            Kłamiecie! - gromi ich pierwszy odkrywca cudu.~- Jak mamcię kocham!...
3789 XVIII|             niechętnym.~- Czego chcecie? - odkrzykuje, z kolan nie wstając. -
3790 VIII |                Chanaan... Na puszczy kazał odlać cielca złotego, sam mu się
3791 XII  |                  się wydaje zawsze z brązu odlany, z marmuru wykuty; Szekspira,
3792 XVII |                   się chłopcom o setki mil odległe, puszczami nieprzebytymi
3793 XIV  |                  do samotności, do cichego odludnego kącika jak ta moja samotnia...
3794 VII  |              odkryty" przez siebie, cichy, odludny placyk nad Narwią, pomiędzy
3795 XIV  |                którymi mógłby wrażenia swe odmalować...~Niemałe zajęcie budzi
3796 III  |                 wielkiego zdumienia, potem odmalował się na niej namysł głęboki...~
3797 Aut  |              rosyjskiego, wiernie z natury odmalowany. Niepodobny on zgoła do
3798 XIII |                   głośne wyrzuty, łaje go, odmawia mu wieczerzy, ale poczciwy
3799 VII  |                    oczach. Zawsze też będę odmawiał przy modlitwie Kiedy ranne
3800 XIV  |                 częstym jękiem przerywając odmawiane pacierze. To go straszniejszym
3801 VI   |                pięć głównych, typowych ich odmian: "parcianka", wyrabiana
3802 VIII |                  wszystko wychwala.~Kolega odmienia mu talerze, przysuwa półmiski,
3803 XVII |                    nic w swym postępowaniu odmieniać nie potrzebował, zawsze
3804 II   |                   rzeczy nie są w możności odmienić.~Hałas nadzwyczajny, panujący
3805 XIV  |                lecz z charakterem zupełnie odmiennym, bez porównania wyższym,
3806 VII  |                 Ciężkie, głośne, starannie odmierzone słowa rzuca w przestrzeń.
3807 III  |               nikim nie ustępując, krokami odmierzonymi, w tempie wojskowym: raz,
3808 XIV  |                    się mniej martwą, jakby odmłodzoną.~- Dziś, moje dziecko -
3809 XIV  |            Siennickiego - na jego intencję odmów trzy Zdrowaś Maria i trzy
3810 XVI  |                    Jeszcze jak! Alem zaraz odmówił: "A dusze wiernych zmarłych"... -
3811 XI   |                 przedpołudniowym. Chłopcy, odmówiwszy modlitwę, z hałasem, z wybuchami
3812 VIII |              Pomogę ci, jeśli pozwolisz...~Odmyka oczy, wpatruje się bystro
3813 XI   |              okniska z trudnością dają się odmykać. Kilku najsilniejszych chłopców
3814 X    |                    miarą nie można go było odnaleźć. Kozłowski na wszystkie
3815 IX   |           wiktuałów w ciągu roku szkolnego odnawia się trzykrotnie: po wakacjach,
3816 X    |               ślizgali się na zamarzniętej odnodze Narwi. Nagle dwaj z nich,
3817 X    |     kilkudziesięciu kroków od młyna, gdzie odnoga rozszerza się, mając jeden
3818 X    |              letnie wieczory w Narwi i jej odnogach ani jedna ryba nie cieszy
3819 X    |                 braknie wody. Narew dwiema odnogami, niby dwojgiem ramion do
3820 IV   |               profesorze.~On to przynosi i odnosi wielki dziennik klasowy;
3821 XVI  |                wielką powagą - to nie może odnosić się do mnie, bo choć byłem
3822 XVIII|              milczy i nadyma się, myśląc o odparowaniu ciosu. Wreszcie mruczy z
3823 VIII |                 łapę i wątłe barki kolegi, odpędza od siebie tę pokusę.~Wprost
3824 II   |                   piątej, najwyższej klasy odpływa nadmiar ruchliwej, niebieskiej
3825 X    |                wianków i gonić wzrokiem za odpływającymi, aż w dali błękitnej przepadną -
3826 II   |                  ciągłe, stałe przypływy i odpływy. Przy końcu każdego roku
3827 XVIII|                   przede wszystkim muszą - odpocząć.~Nie wszyscy, co kiedyś
3828 I    |                  zrobił swoje - teraz może odpoczywać do godziny drugiej, o której
3829 XVI  |                    wiernych zmarłych niech odpoczywają w pokoju wiecznym - Amen!..."~-
3830 X    |               kilka sekund ubrał się i nie odpoczywając, pędzi do matki na gorącą
3831 XVI  |              pomocne na upał i znużenie.~W odpoczywającej i filozofującej gromadce
3832 XIV  |                  Maria i trzy razy Wieczne odpoczywanie.~Sprężycki czuje, że i jemu
3833 XI   |                     już Sprężycki przestał odpowiadać i ze źle tajoną radością
3834 XI   |                     a ty, Sprężycki, dalej odpowiadaj.~Prymus idzie do pieca,
3835 IX   |                    dygania pani Pórzyckiej odpowiadając najuniżeńszymi ukłonami,
3836 VIII |                  prawą nogą wstać z łóżka. Odpowiadasz jak z nut. - Baczność, uwaga,
3837 XIII |                   plastra szynki surowej i odpowiedniego kawałka placka - co pewnie
3838 XVI  |               swoje bohaterstwo?~- Że jest odpowiedniejsze dla małpy niż dla człowieka.~-
3839 VI   |              kaloszową, przerabianą jednak odpowiednio rękami fabrykanta na masę
3840 X    |                 zapytania o bracie dano mu odpowiedź uspokajającą, przykazując,
3841 XV   |               Bronek głosem współczującym.~Odpowiedzią był jęk, po którym małoletni
3842 XVII |                   siwizny na tym ciężkim i odpowiedzialnym stanowisku... Zaszczycony
3843 V    |                    zapukał - ze środka nie odpowiedziano. Nacisnął klamkę - drzwi
3844 I    |            wysłuchania "mszy studenckiej", odprawianej przy wielkim ołtarzu codziennie,
3845 XIII |                   mszę na intencję chorego odprawić. Na lekcji Astrowa, który
3846 XV   |                    nieszczęsną deklamację. Odprawił kolegę i powróciwszy do
3847 XIV  |                   w moich latach być musi.~Odprowadził chłopca do samej furtki.
3848 VIII |                    ryby. Od książki coś go odpycha. Gdy chce zmusić się do
3849 V    |                 skończonej robocie, Wojtuś odrabiał lekcje i sypiał. A że na
3850 VI   |                  hamburyzowanych.~Zupełnie odrębną kategorię artystów klasowych
3851 XIV  |                    tworzą jakby dwa światy odrębne. Zdaje się, że między tymi
3852 IX   |                  na jarmarku, odznacza się odrębnym miejscowym stylem, uwydatniającym
3853 XII  |                  co go od ludzi normalnych odróżnia. Tę oryginalność uczniowie
3854 XV   |                  Przede wszystkim jaskrawo odróżniał się od otoczenia swą zewnętrznością.
3855 VI   |                 jednolitą; "dętka czarna" (odróżnić ją należy od "dętki białej",
3856 XIII |                 nogą, miażdżą ją, szarpią, odrywają...~Przed wieczorem wpada
3857 XII  |                  Syrokomla. Szybkim ruchem odrzuca cygaro, prostuje się, głowę
3858 XIII |                szerokość, zasłony wszelkie odrzucić, do rany przykładać tylko
3859 II   |                Eeee!... Taka to nie bardzo odskakuje. ~Kozłowski, silnie już
3860 XIII |                wpadają do dusznego pokoju. Odsłania się widok na ogród falami
3861 XIII |            zdziwiony - ty płaczesz?~Kolega odsłonił twarz wykrzywioną sztucznym
3862 XVII |                    to tak, jakby kto basem odśpiewywał partię sopranową.~- ...Czterdzieści
3863 XVII |            pokręconym na głowie "runem", z odstającymi sromotnie uszyma - Baranowski.~-
3864 XIII |                 żałobnej. Ale to głupstwo! Odstąp, proszę cię!~Ruchem ręki
3865 XIV  |                    kwiaty - dzikie kwiaty! Odstawił konewkę, wydostał woreczek
3866 XIII |               dobrego, czułego chłopca nie odstępował.~Tymczasem przy chorym odbywały
3867 III  |                    nazywać, na krok go nie odstępuje, za wszelkie wybryki karci..."~
3868 X    |                wierzchowcem. Ale co innych odstrasza, Kucharzewskiego pociąga.
3869 XV   |               wykładany przezeń przedmiot. Odstręczał od siebie zarówno młodzież,
3870 XIV  |                     obwieszcza i stara się odsunąć jak najdalej od pompy.~Trzeci
3871 XIV  |                  tropu, zły sam na siebie, odurzony...~- A może myślałeś, pauprze,
3872 XVII |               skazanych na areszt zamyka w odwachu policyjnym i że na użytek
3873 X    |                     na nieszczęście na tej odwadze całkowicie mu zbywa.~Gdy
3874 XV   |                  zupełnie głowę i ze ślepą odwagą, jaką daje rozpacz, krzyczeć
3875 X    |                  nie pozbywa się strachu i odważa się pływać tylko tam, gdzie
3876 IX   |                     Włościanie jeszcze nie odważają się posyłać dzieci do szkół -
3877 XVIII|                    którego zdobyciu ledwie odważał się myśleć.~Uważałby za
3878 III  |                  wymawianiem - on przerwał odważnie:~- Panu prosorowi to łatwo,
3879 X    |                     pierwszorzędny pływak, odważny do bohaterstwa, śmiały,
3880 XVI  |                   Mali bohaterowie~- A czy odważyłby się który z was pójść w
3881 VII  |                  drażniąc się z chłopcami. Odwiedzały też ustroń nadrzeczną kraski,
3882 V    |               Kilku chłopców objawiło chęć odwiedzenia Wojtka, a właściwie - jego
3883 VIII |                Kucharzewskiego. Celem tych odwiedzin nie jest ani piłka, ani
3884 XVII |                    to już wolę... już wolę odwołać!~- Więc idźże sobie z Bogiem,
3885 XVII |           dobrodusznie - że oskarżenie swe odwołasz...~Baran chwyta się ostatniej
3886 VIII |                     nieśmiałym głosem.~Nie odwracając się, nie otwierając zamkniętych
3887 III  |                     tak!~Księżopolczyk nie odwracał się, ani wiedząc, że do
3888 XVII |              widziano utajone szyderstwo i odwracano się pośpiesznie od zdradnej
3889 XVII |              zwierzchność szkolną wymagało odwrócenia się od ołtarza - co nie
3890 VII  |                Wiesz? - ja od tego wiersza odżegnać się nie mogę. Nie lubię
3891 XV   |                ładnych twarzy, wykwintnego odzienia, wyszukanych potraw i gładkich
3892 IX   |                miejsca zajmują w skrzynce: odzież, bielizna i książki; główną
3893 IX   |               kupowany zwykle na jarmarku, odznacza się odrębnym miejscowym
3894 X    |                    pewnego zwierzęcia, nie odznaczającego się ani szlachetnością charakteru,
3895 III  |                wiosnę i pół lata i zdrowia odzyskać nie mógł.~Na kilka dni przed
3896 XVII |              najśmielszych, wprędce jednak odzyskiwali odwagę wiedząc, że te groźne
3897 XVII |                    siedział na uboczu, nie odzywając się. Gdy jednak spostrzegł,
3898 IX   |         sympatycznie i pupilom jej, dobrze odżywianym, wesołym i zawsze gotowym
3899 Aut  |                 tylko krew, lecz i dusze z ofiar swych wypijających, których
3900 XII  |            pokłonić mu się - wraz z innymi ofiarować mu kwiaty.~Sprężycki na
3901 IX   |           ogryzając udo pieczonego indyka, ofiarowane mu przez kolegę Szymczaka,
3902 IV   |                  Kato. Jednak nie pogardza ofiarowanym w porę "papataczem", do
3903 IX   |                    ziemskich, dzierżawców, oficjalistów i drobnej, zagonowej szlachty.
3904 X    |                  ramieniu, oddał mu krótką oficjalną pochwałę.~Olbrzym zdawał
3905 XV   |              wysłany.~Jastrebow mieszkał w oficynie dużego, rządowego gmachu,
3906 XIII |                 gałązką bzu muchy od niego ogania. Jest serdeczny, koleżeński,
3907 XIII |             sondowania, plastry palące jak ogień, okłady podobne kajdanom,
3908 XII  |    ekscentryczności. Ma on przyzwyczajenie oglądać się często na drzwi i ściany -
3909 XVI  |             Sprężyckiego!~Na próżno jednak oglądają się wszyscy za Sprężyckim.
3910 V    |                   biegł w swoją stronę nie oglądając się za siebie, jakby go
3911 XIII |                 pulsu, wygniataniem boków, oglądaniem spuchniętej nogi, sondowaniem
3912 XVI  |               egzaminy, odbył się "popis", ogłoszono zapadłe na radzie nauczycielskiej
3913 II   |                  Twarz jego wyraża zupełne ogłupienie.~- Jak nie, to nie! - przemawia
3914 XI   |               przez kwadrans blisko, wśród ogłuszającego huczenia owadów i nieznośnego
3915 IX   |                    wszakże jest ich główne ognisko. Dwojakie są warunki, na
3916 XVI  |                     Od pół fieprza, glowa, ogon i nogi..."~Chwila hałaśliwej
3917 XVII |                   kociego łoju!~- Krowiego ogona łokieć!~- Cygarnicę z wołowej
3918 VII  |                osądził ogryzając starannie ogonek gruszki.~- A Dziady?~- Cudowne!~-
3919 XV   |          przeszkadzał sromotny brak piór w ogonie...~Profesora Jastrebowa
3920 XI   |                  sztuki, do której łapki i ogonki chrabąszczów są maczane
3921 IX   |             starsze, i to w liczbie bardzo ograniczonej. Między młodzieżą krążą
3922 XI   |                 chrabąszczów. W ogrodach i ogródkach, na pobrzeżu Narwi, na Górze
3923 VII  |               wieku niesporo.~Za tym sobie ogródkiem na wschód słońca siądą~I
3924 XIII |                  Wciąż się tam teraz kręcą ogrodnicy.~- Idź o północy ze ślepą
3925 XIV  |                    drzewa owocowe w roli - ogrodniczka.~Próbował tego kilkakrotnie
3926 XIV  |               stosunkach zażyłych będący z ogrodnikiem, przedostają się niekiedy
3927 XIV  |                  płonące na łąkach, ani do ogrodów, ani do bibliotek, ani na
3928 XIV  |                przedostają się niekiedy do ogrodowego sanctuarium, gdzie ojcowie
3929 X    |                   starego zamku i miejskie ogrody; wrzyna się w cichą, do
3930 VII  |              zagonów, szczątki rozebranego ogrodzenia, niedobitki krzewów bzowych,
3931 XIV  |              znający go wiedzą, że posiada ogrom nauki i erudycji. Prócz
3932 VIII |             półmiski, zachęca do jedzenia. Ogromną ma ochotę "poklepać" Wrońskiego
3933 XVIII|                radę Kozioł dostaje w głowę ogryzkiem jabłka.~Po krótkim zamieszaniu
3934 XVIII|                    wracają na wieś pomagać ojcom w gospodarstwie, inni idą
3935 XVII |                     dobrotliwy, prawdziwie ojcowski uśmiech, od którego chłopcom
3936 XVII |                jego wypłynęły ze szczerej, ojcowskiej miłości dla chłopców.~Nazajutrz,
3937 XVIII|              Znalazłem rzadki, prześliczny okaz rośliny z rodziny motylkowatych,
3938 IX   |                przez panią Pórzycką, osobę okazałej tuszy, z policzkami kwitnącymi
3939 XVII |                    Czy następca Madeja nie okaże się wypadkiem drugim Madejem,
3940 XVII |                posiadała niewielki zbiorek okazów przyrodniczych, pomocy naukowych
3941 X    |                  Nauka szła żwawo; Piotruś okazywał mniej niż zwykle strachu.
3942 I    |                     do strzelnic podobnych okienek. Jest wysmukły, jak kleryk
3943 VII  |                    w chatki mojej zajrzała okienko?~O, jak ślicznie z twej
3944 VI   |             turkusowoniebieskiej "morowej" okładce, przekładany kolorową bibułką,
3945 XIII |             podawania lekarstw, zmieniania okładów, sen pokonał. Słychać tylko
3946 XVII |               wydartego z kajetów papieru. Okłamywali siebie dotąd, że wciąganie
3947 XVI  |               spieszyło do jazdy konnej na oklep, do biegania boso po łąkach,
3948 XI   |           Sprężycki.~Stare, okute, ciężkie okniska z trudnością dają się odmykać.
3949 VII  |                    się i ręce ku otwartemu oknu lub - gdy znajdują się na
3950 XVI  |                     rozrzuconych w różnych okolicach ciała. Prócz tego zapłacić
3951 XVII |               przetrzebiono wszystkie lasy okoliczne...~Tak stały rzeczy, gdy
3952 III  |                    do usunięcia niemożliwa okoliczność stan ten pogarsza: jest
3953 IV   |                  Sprężyckim, zawdzięcza je okolicznościom dwuznacznym. Wszyscy wiedzą,
3954 XV   |                   łysą, a z boków i z tyłu okoloną długimi pasmami włosów,
3955 XVIII|             kształt wielkiej "bursztówki", okrągła rumiana twarz Bonusia Smolińskiego;
3956 II   |         zeskoczywszy daje nurka pod ławkę.~Okrągłe oczy Piotrusia Mieszkowskiego
3957 VI   |         angielskich", czy też do prostego, okrągłego "ronda". W ogóle "nosek''
3958 XVIII|                    błyszczą mu ogniście na okrągłej, bladej twarzy. W kolegach
3959 II   |                    w klasie, stwierdza, że okres burzy trwa tu w całej pełni -
3960 VII  |                cytuje poetów, w tych dwóch okresach żyjących.~Krasicki, Naruszewicz,
3961 II   |                    o wiele prościejsze. Po okresie wrzenia, burzenia się, rozpryskiwania,
3962 IX   |               Różnice między nimi wyraźnie określają wyrażenia: "z wiktem" i "
3963 IV   |                  groźniej...~Druga strofka określała rzecz jeszcze wyraźniej:~
3964 XII  |              Zamiar jego jest już wyraźnie określony: postanowił za wszelką cenę -
3965 X    |              błękitnej przepadną - ach! to okropne! Mieszkańcom Pułtuska nie
3966 II   |              podłoga, że szyby popękają od okropnego krzyku.~Kładzie temu kres
3967 XV   |                   czemu?~- Po temu, że ona okropno trudnaja.~- Nu-sss, tak
3968 XVII |          największy despotyzm i największą okropność.~Serca chłopców zamierały
3969 XVII |                 tym despotyzmem i przed tą okropnością. To nawet stało się powodem,
3970 XIII |                przyrządzona. Cóż to był za okropny jad! - włosy się jeżą na
3971 VI   |                    wszystkie do ostatniego okrucha.~Żarłoczność Hefajstosa
3972 XVII |                  nowy zwierzchnik słynie z okrucieństwa, że najlepszym uczniom obniża
3973 XIII |                 trzyma wciąż wyprostowaną, okrytą bandażami i grubym opatrunkiem.~
3974 XIII |                  przyciska syna do piersi, okrywa go pocałunkami i zaleca,
3975 XIV  |                    ledwie może powstrzymać okrzyk zdziwienia...~Widywał nieraz
3976 XVII |                 się drżących od wzruszenia okrzyków - chóralnych pożegnań, może
3977 VII  |                    zamieszkali na wyżynach oku chłopięcemu ledwie widnych.
3978 VII  |                   Zatrzymuje się, poprawia okularów. Głowa zasuwa się głębiej
3979 XI   |                   krokiem, głośno stukając okutą trzciną, wkracza profesor
3980 XI   |                  czym potrącony przez nich olbrzymi kałamarz coraz obfitsze
3981 VII  |                kilkakrotnie białą chustką; olbrzymie, wysunięte spod chustki
3982 XV   |                     Na podwórzu!~Na środku olbrzymiego dziedzińca znajdował się
3983 VIII |                   mu się w postaci jakiejś olbrzymki, silnej jak Samson i Herkules
3984 VII  |                    wilgotne tchnienie gaju olchowego; słyszy tęskne, przeciągłe
3985 V    |               prawie ciemno. Światło małej olejnej lampki zaledwie pozwalało
3986 XVIII|          rozpaczliwym głosem na swego syna Olesia.~Nadchodzącemu wydaje półgłosem
3987 XI   |                  kajetach zdanie ze Wzorów Oleszczyńskiego: "Honor jest jak przepaścista
3988 XVI  |                  niezrównany, Jowiszowi na Olimpie podobny, gdy machnąwszy
3989 IV   |              podania profesorowi pióra lub ołówka, ma sposobność zerknąć na
3990 VII  |            powabnie mieniące się w słońcu, olśniewało wzrok nadając zakątkowi
3991 VI   |                 dlaczego, "Kataryniarzem".~Olszewski-Kataryniarz, chłopiec pod innymi względami
3992 XVII |                 wymagało odwrócenia się od ołtarza - co nie było dozwolone
3993 I    |               sklepieniem, w zagłębieniach ołtarzy, na chórze, zawsze pełnym
3994 XVII |             przewróciły go raz na ziemię i omal nie został na drugą nogę
3995 X    |                 było to tylko przemijające omdlenie. Po chwili sam się ocknął
3996 XI   |                  go koledzy: "Bonuś" albo "Omega". Ostatnie przezwisko dostał
3997 VII  |                      inne wrażenie.~Jesień omgliła ulice, zmatowała szyby w
3998 X    |             powietrzu.~Każdy zwykły pływak omija kotlinę z daleka - od czasu
3999 I    |                tego dzwonka nie rozweselał ongi uszów księdza Piotra Skargi
4000 XIV  |              błyszczące oczy, żeby od razu onieśmielić się i uciec przed nadchodzącym.~
4001 XIV  |               kłamstwem - widzi jednak, że ono tylko ocalić go może. Więc
4002 XVI  |                   stało blisko brzegu i że Onufer z Murowanki, co tam niedaleko "
4003 VII  |                  nie wybuchnąć śmiechem!~- Ooooo! - mruknął znów tamten dwuznacznie.~-
4004 VII  |                  siwe włosy niżej na plecy opadają.~Płynie ze mną w kraj nieznany -~
4005 III  |               patrzył przez okno na liście opadające z kasztana.~- Gadaj sara...
4006 XVII |                    skrzyżowane na brzuchu, opadły bezwładnie wzdłuż bioder.~