Part

4507 VII  |                  Most mu, z trupów usłany, pławne barki gniecie!~W deklamacji
4508 XIV  |                    kaczki, indyki - zwykły plebs ptasiego rodzaju, niezdolny
4509 I    |                 obwarzanków "groszowych", "plecionych", "jajecznych" oraz "chał", "
4510 XVII |                    nawet lekko pochylonych pleców, przemówił zwykłym, szczerym
4511 VI   |                    zająca! ~Konopka, tęgi, pleczysty wieśniak, nieustannie poświstujący
4512 X    |                 kilku susach jest już przy płocie, gdzie wisi jego ubranie.
4513 XV   |              koszulę, wyłożoną na szerokie płócienne szarawary i nad biodrami
4514 XIV  |                 konewkę, wydostał woreczek płócienny; zaczyna sypać ptakom -
4515 I    |                    przygasłych oczach żywy płomień błyska. Machając rękoma,
4516 XIII |                 wierzchami i miotał słabym płomieniem ognia, koło którego przy
4517 XII  |               Kiedy wierzyłem w przyszłość płomienista duszą,~Że choć nauka trudna,
4518 I    |                    i owdzie w oknach blade płomyki świec - łojowych. Stearyny
4519 XIV  |                   na polach, między kwiaty płonące na łąkach, ani do ogrodów,
4520 II   |               rozsypanego na ulicy obroku. Płoszy je swą teką, potem biegnie
4521 XIII |                   przykładać tylko kawałki płótna nasmarowane zwykłym tłuszczem,
4522 VI   |                    oszywa grubym zgrzebnym płótnem; "krowianka", z sierści
4523 XII  |              Margiera i Dęboroga, z dużym, płowym wąsem, z nosem orlim, z
4524 XVII |               siebie dotąd, że wciąganie w płuca cuchnącego, szczypiącego
4525 VIII |              wymagający, dostaje czwórkę z plusem. Ale już teraz sprawca tego
4526 VII  |                    wierszom Narew do taktu pluskała, ptaki dziwiły się zmieszanymi
4527 X    |            wypłaszają krzykiem, śmiechami, pluskaniem...~Mistrza równego Kucharzewskiemu
4528 XI   |                 żer wielkim rybom, które z pluskiem głośnym rzucają się na nie.~
4529 X    |                    nie słyszeć rytmicznego plusku fal; nie czuć tchnień świeżych,
4530 X    |                    dwóch wszakże miejscach pluszczą się ze szczególnym upodobaniem:
4531 X    |                  trudem posuwa się naprzód płynąc przeciw wodzie i upatruje
4532 VIII |     Kucharzewskiego do lekcji, zdumiał się płynnością, z jaką on wyśpiewał wszystkie
4533 V    |                   Za to w zwykłej rozmowie płynnym bynajmniej nie był. Zawadzała
4534 X    |               pływa.~Woda przy brzegu była płytka, dzięki czemu używały w
4535 X    |                  mgły; gdzież, jeśli nie w płytkich jej zatoczkach, nocami wiosennymi
4536 VII  |                wzrok jego ogromny na blask płytkiej stali,~Kupami się od Wiednia
4537 XVI  |               tajemnicę tak nadzwyczajnego pływackiego "majstersztyku"...~W tejże
4538 XVI  |                    ją kto zdmuchnął.~- Nie pływaj po piasku! - śmieje się
4539 X    |                gruntu.~Pewnego dnia lekcja pływania odbywała się w pobliżu mostu
4540 VIII |                    na kąpaniu się w Narwi, pływaniu łódką, wycieczkach dalekich
4541 XVII |              łańcuch, ale gromada "knotów" pobiegła za nim dalej, niby stado
4542 XIII |             słyszał, co doktór mówi, zaraz pobiegłem do naszego kamienia i tam
4543 X    |                  nich, przerywając zabawę, pobiegli pędem do miasta i wpadłszy
4544 XIV  |                   twoje. ciemne włosy czas pobieli, gdy te rumiane, pełne policzki
4545 VIII |                  jego córką Plagą... Potem pobił Filistyńczyków i zatopił
4546 XIV  |                   tkwi tam dotąd.~Ten i ów pobladł. Jednemu zaczyna burczeć
4547 XV   |                   zwykle rumiana i wesoła, pobladła i miała wyraz nadzwyczajnego
4548 XIII |             Jednego dnia przyszedł smutny, pobladły, z zaczerwienionymi od płaczu
4549 XI   |               wielkie mnóstwo krąży dokoła pobliskich kasztanów.~Nauczyciel wyszedł
4550 VI   |                    bąble i rany.~Produktem pobocznym, przy fabrykowaniu piłek
4551 XII  |                  albo odbić w górze?~Gdzie pobożność i wiara w Najwyższej Opiece,~
4552 XIV  |             przechadzki lub czas trawią na pobożnych rozmyślaniach.~Aby tego
4553 III  |                  poznać się z nimi bliżej, pobratać! Ocknęła się w nim dusza
4554 I    |                wpada w podskokach rześkie, pobudliwe, jakby roztańczone:~- Dendele!...
4555 XVIII|               trzecią (po dwuletnim w niej pobycie) z powodów nader poważnych.
4556 X    |                 mnie, za szyję mnie objął, pocałował i oświadczył, że martwić
4557 VII  |                 jej nad miód słodszych ust pocałowanie!~Koledzy zachwycają się
4558 VIII |                może z temperowaniem i... z pochłanianiem bułek zewsząd znoszonych.~
4559 VII  |                   locie. Gra całkowicie go pochłonęła - zapomniał o wszystkich
4560 VI   |                       Artysta", całkowicie pochłonięty swą pracą, mruknął tylko
4561 X    |                spuszczono łodzie, zapalono pochodnie - przy ich blasku kilkudziesięciu
4562 XV   |            poznawało się, że bielizna była pochodzenia rosyjskiego, pościel zaś
4563 VI   |                    być "ćwiczony"? Od kogo pochodził rozkaz w tak surowej, a
4564 XVII |                    groźny zwierzchnik, tak pochopny do karania i dręczenia i
4565 VIII |                    i kajety po kieszeniach pochował i chwyciwszy półżartem malca,
4566 XI   |              szykują do pisania. Kałamarze pochowali, oświadczają, że pióra maczać
4567 VIII |                którym celuje i które raczy pochwalać sam mistrz Welinowicz.~Kucharzewski
4568 X    |                 pewnie by "mistrza" osypał pochwałami, udzielił mu zasłużonej
4569 X    |                  oddał mu krótką oficjalną pochwałę.~Olbrzym zdawał się tym
4570 XIII |                    szambelanem...~- Wiem - pochwalił się chory erudycją: - Es
4571 XVII |                   benedyktyńskim!...~Madej pochwaliłby był takiego ucznia za lojalność
4572 XVII |                 mógłbym się powstrzymać od pochwycenia go za ramię i zawołania: "
4573 XV   |                    dały mu dokończyć, lecz pochwyciwszy malca w objęcia i pocałunkami
4574 XIV  |                poleca. Po chwili czuje się pochwyconym kościstą dłonią za ramię,
4575 VIII |                wzrostu daleko mu do niego.~Pochylający się, uniżony, szacunkiem
4576 VII  |             policzki - zwłaszcza gdy głowę pochyli - do połowy się kryją. W
4577 XVII |                  nie prostując nawet lekko pochylonych pleców, przemówił zwykłym,
4578 XII  |          przeleciała, szybko tocząc się po pochyłości wzgórza - poeta zniknął
4579 VI   |                  grubszego pisma, do liter pochyłych, "angielskich", czy też
4580 VIII |            Nazajutrz Kucharzewski znów się poci, znów wzdycha, znów stęka.
4581 XVI  |             chłopczyna, zdradzający zawsze pociąg do spraw kościelnych i teologicznych. -
4582 VII  |                    odwrotnie.~Sprężyckiego pociągają najbardziej wiersze żartobliwe
4583 XIV  |                     otyły ojciec Łazowski, pociągnąwszy większy niż zwykle niuch
4584 V    |                    Kozioł.~Liczna gromadka pociągnęła wieczorem ku drewnianemu
4585 XI   |                   głośno skrzypi - Bonuś w pocie czoła wykonywa swe zadanie.~-
4586 Aut  |               przyjazne zbudziła echo.~Tej pociechy doświadcza i tą nagrodą
4587 XI   |                    do mieszkań, na kształt pocisków wystrzelonych uderzają o
4588 XVII |                    geografię, w wyższych - początki nauk przyrodniczych.~Były
4589 XI   |          Nauczyciel ma osobliwą słabość do początków gramatyki; wyższe jej części
4590 XII  |                  która się przygotowywa na poczcie. Miasto nasze spotyka dziś
4591 XI   |             trafnością przystawało do jego poczciwej, nieco ciężkiej figury.~-
4592 II   |                  twarzyczka z błyszczącymi poczciwie oczyma.~To Piotruś, który
4593 XI   |                 nie spodziewając.~Jest to "poczciwości" chłopiec, tłusty, szerokopleczysty
4594 XVII |              trochę zakłopotany, i dobrym, poczciwym spojrzeniem obejmował wpatrzoną
4595 IV   |                 mieście i za miastem...~Na poczekaniu składano sąd, ferowano wyrok
4596 VI   |                  co by niebieskie mundurki poczęły i jak by sobie radziły bez
4597 X    |              niecierpliwi i gotów by nawet poczęstować "zmokłą kurę" kuksańcem -
4598 XVI  |                    mu dał i jeszcze tabaką poczęstował. A "polski" jak umiał -
4599 VIII |                  swej, zaprasza kolegę na "poczęstunek". Biedna wdowa, widząca
4600 XII  |                     zobaczyć Syrokomlę.~Na pocztę nie idzie, do czego ma kilka
4601 XV   |          Jastrebowski, wy by mnie lubili i pocztienje dla mnie mieli, ale że moja
4602 XII  |                   mgły wynurza się bryczka pocztowa - zwyczajna, zielono malowana
4603 XVIII|               powiatu, sekretarzami urzędu pocztowego. Przyszli, zasiedli na ławkach
4604 XII  |                    skręca w lewo, w stronę poczty, lecz w prawo, gdzie ów
4605 XVII |                  Wariacie! co czynisz?"...~Poczuwający się do winy uczniowie milczeli
4606 XVII |                  co się do żadnej winy nie poczuwali?~Może jednak żal budził
4607 III  |                    jest widoczne, że z tej poczwarki nigdy już motyl piękny nie
4608 IX   |                  zwraca się do Szymczaka - podaj mi z łaski swej "księgę"...~- "
4609 XIV  |                     jeden z nich wyjmuje i podaje Sprężyckiemu.~- Przyjrzyj
4610 IV   |                   wstępując na katedrę dla podania profesorowi pióra lub ołówka,
4611 X    |              oświadczył, że zrobi urzędowe podanie, aby Kucharzewskiemu przyznano
4612 VI   |                 późniejsze prośby, umizgi, podarki nie pomogły. Nieszczęsne "
4613 XIV  |           niebieskie kepi zastąpić wielką, podartą, do gniazda wroniego podobną
4614 IX   |             młodzieżą krążą w nielicznych, podartych, wytłuszczonych, zdefektowanych
4615 IV   |             wąskich.~Hasło Vacationes cras podawali jedni drugim. Słychać je
4616 VII  |        Hitrrrzańskie tygrrrzyce pierrrś ci podawały!...~Stary nauczyciel promienieje
4617 XVII |              uczniami krążyło z ust do ust podawane nazwisko nowego zwierzchnika;
4618 XIII |            zegarkiem w ręce, pilnując pory podawania lekarstw, zmieniania okładów,
4619 XIII |                    nawet panią Sprężycką w podawaniu lekarstwa wyręcza.~Dopiero
4620 I    |                wybiegają malcy i wyrostki. Podążają w jedną stronę, potrącając
4621 VII  |                 Gdy znaleźli się na rynku, podbiegł do nich Kozłowski.~- Umarł
4622 XVII |                   fotel. Kilku nauczycieli podbiegło pomagając mu usiąść. Wszyscy
4623 XIII |                 chodź no tu bliżej.~Tamten podchodzi do łóżka - Sprężycki chwyta
4624 IV   |                   dziennik lub katalożek i podchwyciwszy drogocenną tajemnicę stopni,
4625 I    |        rozpostartym płaszczu z peleryną, z podciągniętymi wysoko, dla oszczędności,
4626 VI   |               zatem te pióra przed użyciem poddać operacji, która się zowie "
4627 IV   |             składano sąd, ferowano wyrok i poddawano go natychmiastowej egzekucji.~
4628 XVIII|                Sprężyckim...~- To prawda - podejmują inni. - Gdzie on się podział?~-
4629 VI   |                Prócz zwykłego temperowania podejmuje się jeszcze ten majsterek
4630 XIII |                     Z kolei zwrócono się z podejrzeniem do Bronka. Sumienie małego
4631 XVII |                kręcili się ciekawie, ale i podejrzliwie, rzucając nieufne spojrzenia
4632 IV   |             inspektor dziwnym, badawczym i podejrzliwym wzrokiem w Sprężyckiego
4633 IX   |               pomagają. Są nauczyciele, co podejść się nie dadzą; są inni,
4634 IX   |                  którzy sami posługują się podejściem.~Najtrudniej uniknąć śledczych
4635 XVI  |                   groszy sześć" za kwiatki podeptane na jednej mogile.~- Dumny
4636 XIII |                   o znacznym upływie krwi. Podesłano mu pod głowę i plecy tak
4637 XIV  |           pomykając na wytartych, miękkich podeszwach - profesor Izdebski.~Łacinnik
4638 XV   |                 komizeracji.~- Ale, ale! - podjął tamten. - Powiedz mi, Bronek,
4639 XV   |                  garstką żwiru, ze ścieżki podjętego, obecność jego zauważył.~
4640 VI   |                 noska" na żadnej sztucznej podkładce. Służy do tego wyłącznie
4641 XIV  |               upojenia. Skrzydlata czereda podlatuje do samych stóp mnicha, nad
4642 XI   |                   nie mogąc, wciąż leży na podłodze zmieniając tylko pozycję,
4643 II   |          grzmotliwego tupania zapadnie się podłoga, że szyby popękają od okropnego
4644 II   |                  piaskiem, którym wysypano podłogę, oraz zbyt długimi i zbyt
4645 XV   |                    zatrudniona była myciem podłogi, gdy zjawił się Sprężycki,
4646 XIII |                znajdzie się ani jeden taki podły. Czytaj, Bronek! Umieram
4647 XI   |              chrabąszcz. Cała katedra jest podminowana chrabąszczami.~- Prymus,
4648 VII  |                    nawet dla uczniowskiego podniebienia zbyt kwaśny. Tu i owdzie
4649 XI   |                   sio!... a sio!...~Ogólne podniecenie udzieliło się i Łypaczewskiemu.
4650 XVI  |             wypełnionych pracą egzaminową, podnieceniem nerwów, niepokojem o dobry
4651 XI   |            zachwyca się i przejmuje. W tym podnieceniu nauka, zwykle przychodząca
4652 XII  |                   Aby dodać sobie energii, podniecić się zapałem, powtarza półgłosem
4653 XIII |              zapach świeżych kwiatów.~Jest podniecony, rozpromieniony. Bladziutki
4654 XIII |                 niby przypadkiem, tę kapę; podnieś roletę i otwórz okno.~-
4655 XIII |                    bandę Rinaldiniego", ja podniosę pistolety do góry, a ty
4656 XV   |                   podnosił. Musiało zaś to podnoszenie już nieraz się powtarzać,
4657 VII  |                       zagadnął Dembowski - podobało ci się to? Gadaj!~Ale Sprężycki
4658 XIII |                   bardzo zresztą dalekiego podobieństwa do rumianego, żywego jak
4659 VI   |           znaczeniu), po całych godzinach, podobnie jak i oni, porusza szczękami.
4660 XVI  |                    łowił, zdążył z czółnem podpłynąć. Żeby mi był wiosła nie
4661 X    |                    pod obracające się koło podpłynął. Lewym ramieniem i lewą
4662 VII  |                    ty, starości mej wierna podporo!~Prowadź mnie... już bez
4663 VIII |              odwagę i podtrzymywany przez "podpowiadaczów", zaczyna - pływać.~- Mojżesz
4664 XV   |                  za filarem i ocierającego podpuchłe oczy czerwoną, kraciastą,
4665 XVI  |                    czynią "fachowe" uwagi.~Podrażniony chłopiec zwraca się do krytyków
4666 XII  |                  patrzą.~Na siedzeniu obok podróżnego leży kilka większych i mniejszych
4667 XIII |                homeopata wydostaje ze swej podróżnej szkatułki nóż osobliwego
4668 XVI  |               Jednym tchem i bez omyłki? - podrwiwa znów Sitkiewicz. - To tak
4669 II   |                     ręce i nogi w ciągłych podrygach... Trzeba by geniuszu Napoleona
4670 XII  |                 Kiedy piłkę wysoko, wysoko podrzucę?~Kiedy w gronie swawolnym
4671 XIII |                 Altaverde. - Wodzu! wodzu! podrzyj ten papier na kawałki; zrobimy
4672 XV   |              naczelnikównach, nie mówiąc o podsędku, kwatermistrzu, nadzorcy
4673 V    |                     oczy miał tylko trochę podsiniałe, a we włosach więcej niż
4674 XVI  |                   twarzą mizerną, z oczyma podsiniałymi - nie stanął do apelu ten,
4675 XII  |                 mniejszych bukietów, które podskakują, ile razy bryczka o wystający
4676 XVII |                Przez ciebie.~Baranowski aż podskakuje.~- To dopiero kłamczuch!...
4677 VI   |             przepięknego "Z".~Sprężycki aż podskoczył z oburzenia.~- Co, ty będziesz
4678 VI   |               nieustannie poświstujący lub podśpiewujący pod nosem melodię znanej
4679 VI   |                   dziewczynom"), mająca za podstawę także gumę kaloszową, przerabianą
4680 Aut  |                  tworzyła też sobie na jej podstawie obraz jutra, w którym tej
4681 IX   |           wydobywszy z pokrzyw, gdzie były podstępnie ukryte, zabrałem ze sobą.
4682 X    |                  ręka. Skierowali się tam, podsunęli wiosło. Ręka chwyciła je
4683 XV   |                    natychmiast czytającemu podsuwali koledzy jakąś inną, polską,
4684 XII  |                  Salamonowicz chytrością i podszczuwaniem u inspektora, sam inspektor
4685 XII  |                 Może mu instynkt duszy coś podszepnął...~
4686 XVI  |                Dembowski - oni też głównie podtrzymują zapał dysputy, dostarczając
4687 VIII |                wreszcie bierze na odwagę i podtrzymywany przez "podpowiadaczów",
4688 V    |                  łokciem wspierając się na poduszce.~Na widok kolegów poruszył
4689 XIII |                    głowę i plecy tak wiele poduszek, że w łóżku prawie siedzi -
4690 XIII |                 kochany Bronku! Mam tu pod poduszką książkę - sięgnij po nią.
4691 XIII |                    robić? W powieściach do podważania takich kamieni używają zawsze
4692 XVII |           popołudniowych, między obiadem a podwieczorkiem, na klocach nad Narwią odbył
4693 IX   |                 wydaje polecenia dotyczące podwieczorku. Nad jej głową, na kształt
4694 XVII |                  zwierzchnika oddziałał na podwładnych. Zmieniło się do gruntu
4695 X    |               Poznał je i zemdlał.~Lekarze podwoili wysiłki. Zemdlonego ocucono.
4696 XIII |           Sprężyckiego i Dembowskiego była podwójnie ich własnością: nie tylko
4697 IX   |                komarów i muszek. Nad małym podwórkiem wisi olbrzymia, bezdenna
4698 IX   |               Zabrali książki i wylegli na podwórko oraz do małego warzywnego
4699 II   |               czeladnej, z lasu, z pola, z podwórza wiejskiej zagrody, mogą
4700 XV   |                 ogród?~- Gdzież ma być? Na podwórzu!~Na środku olbrzymiego dziedzińca
4701 XII  |               życie i własne doświadczenia podyktowały.~A na drodze wciąż pusto.
4702 XVIII|          przysłowiem Sitkiewicz.~Zaczynają podżartowywać z wielkiego zapału małego
4703 X    |                    w najgorętszych słowach podziękować wybawcy swego syna. Okazało
4704 XIII |                    się cicho. Jest w tym i podziękowanie, i figiel, i pieszczota.~-
4705 X    |           trudnościami. Kucharzewski przed podziękowaniem uciekł i tak się ukrył,
4706 VII  |              marzeń najrozkoszniejszych...~Podziela te upodobania jego najbliższy
4707 VI   |                   spokojnie i przyzwoicie.~Podzielili się na małe gromadki; każda
4708 XVII |                między uczniami zdania były podzielone - dopiero wejście następnego
4709 XIV  |                zasilające pompę wytryska w podziemiach kościelnych, gdzie od kilku
4710 XIV  |               siebie nie dadzą... Przejęty podziwem chłopiec zapomniał o ostrożności -
4711 VIII |                  klasa, lecz i szkoła cała podziwia siłę Kucharzewskiego. Niczym
4712 XII  |               wiadomo dlaczego, że wszyscy poeci należą do przeszłości, że
4713 XII  |               słuchaczów zajęcie, wywołane poematem, bardziej jeszcze wzrasta.~
4714 XII  |               właściwego twórcę welinowych poematów. Uwielbienie ich bardziej
4715 XII  |             mundurku stoi, wpatrując się w poetę wzrokiem pełnym ukochania
4716 VII  |             zamyśleń.~W tej chwili i obraz poetyczny, i śpiewny rytm wiersza
4717 XV   |                    książkę - najczęściej z poezjami uwielbianego przez siebie
4718 XVIII|                   ospą, od myśli wytężonej pofałdowane czoło Osowskiego; widać
4719 IX   |                     Księga" u gospodyni.~- Pofatyguj się, chłoptysiu, do pani
4720 XVI  |                    zapadła czy też do góry pofrunęła?~- Nie wiem. Zniknęła i
4721 IV   |                mierząc ich wzrokiem pełnym pogardliwej wyższości!~Po skończonym
4722 XVI  |                    Tchórze! baby! - woła z pogardliwym lekceważeniem. - Nie ma
4723 IV   |               pokusom jak Kato. Jednak nie pogardza ofiarowanym w porę "papataczem",
4724 VI   |               białej", będącej u uczniów w pogardzie i pozostawionej wyłącznie "
4725 III  |            niemożliwa okoliczność stan ten pogarsza: jest na pół głuchy. Z przytępieniem
4726 V    |                  polu, tłumaczył im metodą poglądową: jak to powstają stoły,
4727 XIV  |              najlepiej: głupstw nie robić.~Pogłaskał go po głowie i dodał:~-
4728 X    |                  małe dzieci; dalej jednak pogłębiała się stopniowo, a na środku
4729 VI   |                  Kaligraf, uśmiechając się pogodnie, dowodzi:~- Kaligrafia jest
4730 IV   |                    dzieje, humor ma zawsze pogodny - i tylko na wspomnienie
4731 VI   |            Wszystko to zostało spełnione z pogodnym spokojem i imponującą powagą.
4732 II   |              groźnie słowo: Obowiązek.~Ha, pogodzić się trzeba z koniecznością!...
4733 XIV  |           posiadają w przednim gatunku.~Na pograniczu tych dwóch światów znajduje
4734 X    |             krzykiem "ratujcie! ratujcie!" pogrąża się w falach...~Dopiero
4735 X    |                walczy z nią zajadle. Nagle pogrążył się w przepaść - zniknął...~
4736 X    |              przyjaciela. Ale Piotruś, raz pogrążywszy się, nie wypływa; może zaplątał
4737 IV   |                  Cała klasa do aresztu!...~Pogroził wszystkim i wyszedł, drzwiami
4738 III  |                żeby go... ożenił!~Odtąd ta pogróżka - istotnym strachem malców
4739 IV   |                  za was!~Nie były to czcze pogróżki - w parze z pieśnią szedł
4740 VII  |                   Pojutrze szkoła idzie na pogrzeb - lekcji nie będzie...~Zmrok
4741 VIII |               Niczym nawet: gruby, szkolny pogrzebacz żelazny zgiąć i wyprostować...~
4742 III  |              Bierze nawet udział w stypach pogrzebowych. Oświadcza się zawsze z
4743 VII  |           Nierzadkim gościem bywała wilga, pogwizdująca co kilka chwil to tu, to
4744 XVII |                   i nowo przybyły.~Uczniów poiła ciekawość zobaczenia tego
4745 XIV  |                 nauczyciela. Nawzajem, nie pojawia się nigdy na korytarzu szkolnym
4746 IX   |              Zwykle, gdy kieliszek i tytuń pojawiają się na stole, przed bramą
4747 IV   |                    natężeniem - na wargach pojawiał się wyraźniejszy niż zwykle
4748 V    |                    Pytał go kto:~- Wojtek! pójdziesz na "ciarki"?~On w głowę
4749 XIII |                    wszystkiego, co - w ich pojęciu - ziemia posiada najbardziej
4750 XIV  |                    Starsi przechadzali się pojedynczo, młodsi trójkami, stosownie
4751 XVII |                 chłopcom, wiecownicy rzecz pojęli. Tak jest, niezawodnie:
4752 XVI  |                   już rzecz nawet najmniej pojętni. Wszystkie głosy zwracają
4753 XIII |                ideałem obu przyjaciół. Nie pojmują fałszywego założenia książki,
4754 XVI  |               mogłoby komukolwiek: ~primo, pójście czyjeś w nocy na cmentarz;~
4755 VII  |             południu apopleksja go tknęła. Pojutrze szkoła idzie na pogrzeb -
4756 VIII |                  zakrzykują inni:~- Dawid, pokaż się księdzu prefektowi...~- "
4757 IV   |                   na środek klasy, żeby im pokazać, jak to się tańczy "polkę-ułankę".
4758 VII  |                    mundurka i Sprężyckiemu pokazał rzecz przyniesioną. Była
4759 XVII |                  tym miał coś ciekawego do pokazania: to roślinę niezwykłą, to
4760 XIII |     przedstawieniem: "Nigdy tu jeszcze nie pokazywany Rinaldo Rinaldini, wielki
4761 XVIII|                  wuja, który ma losem jego pokierować.~Nie brak i takich, co mówią
4762 VIII |             czerwonego ze złości olbrzyma, pokładają się od śmiechu.~Niedługo
4763 VIII |               jedzenia. Ogromną ma ochotę "poklepać" Wrońskiego po plecach -
4764 VIII |                   tym, że go kilkakrotnie "poklepał" po plecach.~Jakże silnie
4765 XII  |                polski. Pragnę zobaczyć go, pokłonić mu się - wraz z innymi ofiarować
4766 XVII |              miejsc wstali, on jeden tylko pokłonił się im, a na jego twarzy
4767 XVII |                   dzieci, że się wzajemnie pokochamy. A gdy będziemy się kochali,
4768 XV   |                  gmachu, w dwóch skromnych pokoikach na dole. Żony nie miał;
4769 XIV  |                 Tradycja, pokoleniom przez pokolenia przekazywana, twierdzi,
4770 Aut  |                 się po raz pierwszy, młode pokolenie uczących się przygniatała
4771 XIV  |                    ogół kolegów?~Tradycja, pokoleniom przez pokolenia przekazywana,
4772 XIII |                    zmieniania okładów, sen pokonał. Słychać tylko szelest wahadła
4773 I    |            organowy - noc i sen pierzchają pokonane.~W poważnym milczeniu szli
4774 II   |                 panu! - mówi kłaniając się pokornie.~Nowe śmiechy i krzyki.~
4775 VI   |                   u Hefajstosa jest zawsze pokryty mnóstwem mniej lub więcej
4776 XV   |                było chłodno, czoło chłopca pokrywały drobne krople potu.~Deklamował
4777 IX   |                  papirusowych wydobywszy z pokrzyw, gdzie były podstępnie ukryte,
4778 XIII |                     Mieścił się w niej sok pokrzywy, rozgniecione pająki i stonogi,
4779 XIV  |                    próbuje walczyć z jedną pokusą, nie dającą mu od pewnego
4780 IV   |             przekupić - ale on niedostępny pokusom jak Kato. Jednak nie pogardza
4781 XVII |                    pośpiesznie od zdradnej pokusy.~Odtąd palenie tytuniu w
4782 III  |                 wciska się do najdalszych, pół-ciemnych ławek, gdzie w zupełnym
4783 II   |                  izby czeladnej, z lasu, z pola, z podwórza wiejskiej zagrody,
4784 IX   |                 chłopięcego animuszu.~Całą połać ulicy Benedyktyńskiej, wprost
4785 XIV  |                   między zboża falujące na polach, między kwiaty płonące na
4786 X    |                 swego syna. Okazało się to połączone z niemałymi trudnościami.
4787 XVII |                wywracaniem ławek i bójkami połączonej, więcej za to szczerego
4788 VI   |                   większy jeszcze zachwyt, połączony z szacunkiem. Niebieskie
4789 X    |                  kurczowo. Zaczęli ciągnąć połączonymi siłami - z trudem nadzwyczajnym
4790 XIII |                   jak myślisz, Bronek: czy połakomi się kto z towarzyszów Rinalda
4791 VII  |               Wietrzyku! co tu sobie lekko polatujesz,~Jedne ziółka kołyszesz,
4792 VII  |                    występuje zawsze w roli półboga.~Gdy wykłada, nie patrzy
4793 IX   |                worki kaszy, mąki i grochu, połcie słoniny oraz wielkie bochny
4794 I    |                kilka chwil później długim, półciemnym korytarzem, na kształt długiej,
4795 XV   |                    swą Rosję przepaścistą, półdziką, jak kocha puszczę niedźwiedź,
4796 XIV  |                    zamyka oczy, duszę Bogu poleca. Po chwili czuje się pochwyconym
4797 VII  |               uroczyste, posępne dźwięki, "poległym w bojach z niewiernymi"
4798 XIV  |                 Zakonnik tylko co skończył polewać kwiaty - dzikie kwiaty!
4799 VII  |             niepolewany...~- A właśnie, że polewany! - sprzeciwiają mu się domownicy.~
4800 XI   |                 sufitem.~W ławkach słychać półgłośne uwagi.~- Złapie... Nie złapie...
4801 XVI  |           przeszedł po zgromadzeniu. Jedni półgłośno chichoczą, inni gniewnie
4802 XVII |                    areszt zamyka w odwachu policyjnym i że na użytek jego kancelarii
4803 XIII |                jego chude, wystające kości policzkowe.~Razem z bzem do łóżka małego
4804 Aut  |                 budzi nienawiści, raczej - politowanie.~Mówiąc o swej książce i
4805 V    |              sklejona i pokryta błyszczącą politurą.~Koledzy zachwycali się
4806 XI   |                  próbuje ciągnąć dalej swą politykę opozycyjną i kunktatorską:~-
4807 XVII |                    był to pierwszy tryumf "polityki" nowego zwierzchnika. Zresztą,
4808 IV   |                pokazać, jak to się tańczy "polkę-ułankę". Była wówczas ta polka
4809 XVI  |           uczniowskiego stolika, wyciąga z półki książki, z szuflady kajety
4810 VIII |              odmienia mu talerze, przysuwa półmiski, zachęca do jedzenia. Ogromną
4811 XIII |            saloniku Sprężyckich.~Panuje tu półmrok niebieskawy od zapuszczonych
4812 XIII |                   spoczynek w niebieskawym półmroku zakrytej umbrą lampy, w
4813 XIV  |                  Są tylko kwiaty - proste, polne kwiaty, takie, jakie Pan
4814 XVI  |                modlitwa pomaga tylko przed północą. Punkt o samej dwunastej "
4815 XI   |                        Teneze!... Karolina Północna!... Karolina Południowa!...~
4816 XIV  |               białe włosy, stoi wśród ziół polnych i szerokim rozmachem kościstej
4817 IX   |                  góry, z wiekiem wypukłym, półokrągłym. Ten sprzęt, kupowany zwykle
4818 XV   |                  Wszedł tam chłopiec przez półotwartą, na jednej zawiasie smętnie
4819 XIV  |                   nie rozgradza tych dwóch połów, że żaden napis nie wskazuje
4820 XIV  |                  Zdaje się, że między tymi połowami leży przepaść niemożliwa
4821 III  |                    odpowiedzieć.~Dopiero w połowie karnawału rzecz się wyjaśniła.~
4822 XIII |                   Bronek - mówi prosząco - połóż mi go tu!... - oczyma wskazuje
4823 X    |             bardziej prostopadłe przybiera położenie. Trzeba prawdziwych cudów
4824 XVI  |                    A Sprężycki miał blisko półroczną przerwę skutkiem ciężkiej
4825 XIV  |                    po śmierci swego pana w Polsce pozostał.~Gdyby to było
4826 Aut  |                     zwycięską, tryumfującą Polskę od końca do końca!~Zmienione
4827 XV   |           obyczajów i charakteru, rażącymi polskie przyzwyczajenia i uczucia.~
4828 Aut  |               najważniejsze: postępować po polsku.~Książkę przyjęto życzliwie,
4829 XI   |            przychodzono.~Zresztą jak przed południem, tak i po południu młodzież
4830 XI   |             Karolina Północna!... Karolina Południowa!...~Ścisnął skronie obiema
4831 XIV  |                    rzekę, że tworzy rodzaj półwyspu.~Zewnątrz pustelnia wygląda
4832 II   |             niezwykłej formie odbywa. Więc połykając z pośpiechem ser, najgłośniej
4833 X    |                  lodu, gdzieniegdzie tylko połyskiwały małe, do czerpania wody
4834 VII  |                     jak aksamit miękkiej i połyskującej trawy! Rozkosznie byłoby
4835 VIII |          kieszeniach pochował i chwyciwszy półżartem malca, wsadził go do teki,
4836 XV   |                 matki wysmarowali mi włosy pomadą różaną. Przyszedłem do klasy
4837 V    |                     lukrecję smażyć, robić pomadę i maść na odciski?~- A...
4838 XV   |              nienawidził słodyczy, perfum, pomadowanych włosów, ładnych twarzy,
4839 IX   |                    scyzorykiem i używający pomady "topolowej", lubią czasem
4840 IX   |              środki ostrożności nie zawsze pomagają. Są nauczyciele, co podejść
4841 XVII |                Kilku nauczycieli podbiegło pomagając mu usiąść. Wszyscy byli
4842 I    |                  silnym rozmachem skrzydeł pomagające sobie do lotu - próbują
4843 IV   |                  na środek klasy skórkę od pomarańczy? albo: dlaczego Baranowski
4844 XIV  |                 książek moich...~Szorstką, pomarszczoną ręką starca przesunął mu
4845 I    |                  nam złą notę postawi...~I pomarszczone ich twarze osmucają się
4846 VIII |               Gdzież on teraz, niebożątko, pomieści naukę? Przecież jej w kieszeń
4847 XVI  |            popisowej przeszli na bryczkę i pomknęli wyciągniętym kłusem do rodzinnej
4848 XVI  |            szkolnym, ale jest niezrównanie pomocne na upał i znużenie.~W odpoczywającej
4849 XIV  |                  głosem rzuca stamtąd swym pomocnikom krótkie, energiczne, francusko-polskie
4850 VIII |                 sobie, nie przeszkadzaj!~- Pomogę ci, jeśli pozwolisz...~Odmyka
4851 VI   |                prośby, umizgi, podarki nie pomogły. Nieszczęsne "Ćwiczenia"
4852 XIV  |             twierdzi, że źródło zasilające pompę wytryska w podziemiach kościelnych,
4853 XIV  |                  podczas lekcyj.~To biedne pompisko, do niemożliwości rozklekotane,
4854 XIV  |           przepływającej przez trupie oko. Pompowano ją tylko próbując, czy złowieszczy
4855 XVI  |                   chichoczą, inni gniewnie pomrukują.~- Uspokójcie się, panowie -
4856 XVII |                    po kieszeni wypchanej i pomrukując uprzejmie:~- Może "papiruska"?...~
4857 V    |            Czeladnik też na gapiów... a... pomstuje...~Nie brzmiało to zachęcająco -
4858 XIV  |              wślizguje się niekiedy, cicho pomykając na wytartych, miękkich podeszwach -
4859 VII  |                  przezwiska. Gdy który się pomyli, gdy nazwie, broń Boże, "
4860 XI   |            prześcigają się w zręczności, w pomysłach niezwykłych i w głośnych
4861 XVII |          zmartwiony takim skandalem. Co by pomyślał sobie ten dobry, spokojny
4862 XV   |                    popis mi zadał?~Tamten, pomyślawszy trochę, osądził:~- Widać
4863 XVII |             opuszczać ciepłe łóżeczko, ale pomyślcie: ile was tu czeka przyjemności
4864 XIII |                 strach powiedzieć, a nawet pomyśleć - trucizna...~Na co chłopcom
4865 VI   |            towarzyszu mój..."~Jednak sfera pomysłów tego pewnego siebie Konopki
4866 XIII |               szybko jak w kinematografie.~Ponadawali sami sobie i najbliższym
4867 II   |                 się całują.~- I trociczek! Ponawiają uściski.~- I wiesz co? -
4868 VI   |            wyrabiana z wyprutej ze starych pończoch bawełny; przeplata się ją
4869 III  |                  we wszystkich wieczorkach ponczowo-pączkowych, urządzanych w karnawale;
4870 VIII |                  kilka tygodni Narwi i jej ponęt, całymi godzinami siedzi
4871 V    |             dziełem i twórcą. W nowym też, ponętnym świetle ukazywało im się -
4872 XIV  |                    przestankami tamten - w poniedziałek... na ostatniej pauzie...
4873 XIV  |               tygodnia. Od pięciu dni - od poniedziałku. Zobaczyłem wówczas jedną
4874 IV   |             wielkim dyplomatą. Choć bity i poniewierany, nie krzyczał, nie płakał,
4875 ZeSt |                ojca przyrzeczenia powstały poniższe obrazki.~ ~
4876 XIII |             skończyła się przede wszystkim ponura, więzienna ciemność, otaczająca
4877 V    |             tworzyło dziwny, fantastyczny, ponury zamęt.~Sprężycki chciał
4878 I    |                    gromadkę na dwie lekcje poobiednie. Odpoczynek dłuższy, prócz
4879 XIII |                męczennika.~Homeopata kazał pootwierać okna na całą szerokość,
4880 V    |              jęczeć...~- Ani ruszać się! - poparł przyjaciela Piotruś.~- Nic
4881 XVII |                    niedługo już tu będzie "popasał", że lada dzień skończą
4882 XIV  |        odepchnąwszy innych, przyłożył oko, popatrzył chwilkę i szybko się cofnął.~-
4883 XVI  |               Kozła zbudziło u pozostałych popędy współzawodnicze. I ten,
4884 II   |             zapadnie się podłoga, że szyby popękają od okropnego krzyku.~Kładzie
4885 XIII |               matkę, kłamać i zapierać się popełnionej winy, ciężej jeszcze złamać
4886 XI   |                    przechodzi w srebrzystą popielatość.~Sprężycki, nadzwyczaj wrażliwy
4887 IV   |              brykać...~Na kilka dni przed "popisem publicznym" na cały głos
4888 X    |              zdobyty!~Szkoda, że świadkami popisów Kucharzewskiego bywają tylko
4889 XVI  |                 sadzawce, że wprost z sali popisowej przeszli na bryczkę i pomknęli
4890 IV   |                 szedł czyn... W przeddzień popisu gromadka niebieskich mundurków
4891 IV   |              znakomicie wykonywał ją solo, popisując się na wieczorkach tańcujących
4892 IV   |           Sprężyckiemu (który nie przestał popisywać się na pauzach "polką -
4893 III  |                jego ciotką...~Gdy Luceński popisywał się swym nosowym wymawianiem -
4894 VIII |        Kucharzewskiego:~- No, Kucharzesiu, popisz się! - mówi ze zwykłym sobie
4895 IX   |              Jednak w to gorące, czerwcowe popołudnie najwyrozumialszym nawet
4896 XVII |           zwolnione od lekcji.~W godzinach popołudniowych, między obiadem a podwieczorkiem,
4897 VII  |                wysiłki, aby się z tych wad poprawić - przechodzi to wszakże
4898 XVIII|                 naiwnie.~- Ano tak...~- To poproś swego ojca, żeby ci dał...~-
4899 VI   |                piórem rysował...~Aby słowa poprzeć czynem, bierze arkusz papieru
4900 Aut  |              jeszcze, na który w wydaniach poprzednich miejsca nie było.~Obok profesorów
4901 XVII |                   pomocy naukowych itp. Za poprzedniego rektora ten zbiorek znajdował
4902 XI   |              wszystkie głowy - też same co poprzednio głosy krzyczą alarmująco:~-
4903 XVII |                   zapomnieniu - zakurzony, poprzewracany, w szafach nigdy nie otwieranych
4904 II   |                  bębnić...~Niektórym matki poprzypinały na tę uroczystość wielkie
4905 VII  |             niewczesnym nastroju duszy nie popsuli.~Wieczorem zanudza domowników
4906 XIII |                  pistoleta. Jedno i drugie popsute, ale my na to poradzimy.
4907 V    |            należało jednak w miasteczku do popularnych. Uczynił je takim duży szyld,
4908 XVIII|                 mundurki zaczynają skakać, popychać się, dokazywać.~- Panie
4909 IX   |                    miesiąc roku szkolnego, pora przedegzaminowa, uroczysta,
4910 XVIII|                   możesz mieć u mnie darmo poradę...~Tamtemu oczy się iskrzą...
4911 VIII |                     Tyś taki mądry. Wrona, poradź mi, co zrobić z tą bestią
4912 XVII |               zrobił...~- Ha, cóż ja na to poradzę!~- Więc ja przyszedłem powiedzieć
4913 XVI  |                   Tam najtęższy pływak nie poradzi! Prąd tak rwie, że cetnarowe
4914 XIII |                    bym sobie w inny sposób poradził.~Sprężycki, który ma zwyczaj
4915 X    |                    Doskonały pływak, łatwo poradziłby sobie z niebezpieczeństwem,
4916 XIII |               drugie popsute, ale my na to poradzimy. Za sceną będzie kamień,
4917 XVII |                 świeży powiew, zwiastujący poranek nowej, lepszej doby.~Z tym
4918 I    |                   że gdy w ciche, błękitne poranki głos dzwonka dopływa aż
4919 I    |                zapadał...~W szarym świetle poranku przebiegają w różnych kierunkach,
4920 IV   |                   Dowiedziawszy się o swej porażce, spochmurniał. Blada, chłodna
4921 VII  |                kołnierzyków jak z wielkiej porcelanowej misy.~Nauczyciel wciąż czyta
4922 IV   |                 nie pogardza ofiarowanym w porę "papataczem", do fundowanych
4923 X    |                   dziesiąty mokra, wodnymi porostami oślizgła deska z dłoni mu
4924 XIV  |                    zupełnie odmiennym, bez porównania wyższym, idealniejszym...~
4925 XIV  |            dzieciństwem, uwagi niegodnym w porównaniu z tym stosunkiem, jaki łączył
4926 XV   |                  mam go lubić? Jak zły, to porównywa każdego z nas z kotem (skot),
4927 VI   |              przyjaciele najserdeczniejsi, poróżnili się ze sobą.~Welinowicz
4928 XVI  |                   głowy zesunęli, mundurki porozpinali - co sprzeciwia się wprawdzie
4929 XVIII|                   zjedzeniu owoców chłopcy porozumiewają się oczami i naraz z tych
4930 XII  |                  ta nadzwyczajna istota?~Z portretów zna jedynie: Mickiewicza
4931 XI   |                     Nowy Hempszir, stolica Portsmut... Wermont, stolica Windsor...
4932 X    |                    spokojnie na nich leżeć poruszając tylko od czasu do czasu
4933 XVI  |                  niski, krępy brunet, żywo poruszający się, z miną śmiałą, pewną
4934 VIII |                    najpilniej oczyma każde poruszenie kredy, łowiąc wytężonym
4935 XII  |                 poeta. Czasem który z nich poruszy się niecierpliwie, zaniepokojony
4936 V    |                 poduszce.~Na widok kolegów poruszył się, głową im skinął przyjaźnie...~
4937 V    |                 cofnąć, ale w jednym kącie poruszyły się nagle wióry - spomiędzy
4938 X    |                    chwili sam się ocknął i porwał na nogi.~Tymczasem topielców
4939 XIII |                 zegarkiem w ręce, pilnując pory podawania lekarstw, zmieniania
4940 VII  |                  jakby warkot bębna, jakby poryk lwa...~Zdrrrajco! z twarrrdej
4941 XI   |            umaczanymi w atramencie łapkami porysowały różne hieroglify.~Łypaczewski
4942 VII  |                Tamten ciągnął z zapałem:~- Porywa mnie Mickiewicz, ale Karpiński
4943 XV   |               której nie były obce idealne porywy.~Jastrebow kochał swą Rosję
4944 II   |                    tej "ruchawki" utworzyć porządne, prawidłowe kadry, posłuszne
4945 XIII |               wydało im się rzeczą każdego porządnego bohatera obowiązującą posiadać
4946 II   |                gdzie należy, obchodzić się porządnie z piórem i atramentem. Ale "
4947 XVI  |                 zdążono już przez ten czas porznąć na deski i Narwią, a następnie
4948 II   |                    mu się malców. Wreszcie porzuca wszystko i przyskoczywszy
4949 II   |                   od wyjścia ze szkoły nie porzucał swego protektora, łażąc
4950 X    |                przyjaźń. Więc gdybym teraz porzucił cię w nieszczęściu, nie
4951 IX   |                   środek.~- O cóż pan psor posądza?~- Paliliście... A to nie
4952 VII  |                    Jednak o oschłość serca posądzać go nie można. Miewa czasem
4953 XVIII|                   za szaleńca tego, kto by posądzał go o pragnienie dalej sięgające.~-
4954 VIII |                podtrzymując rękoma. Niczym posadzić na fotelu profesorskim czterech
4955 XIII |                    pamiątkowego flakonika, posądziła o przywłaszczenie go służącą.
4956 IX   |              Najtrudniej uniknąć śledczych pościgów Salamonowicza, nauczyciela
4957 VII  |                    tony niosły jakąś wieść posępną, modliły się, płakały...
4958 VII  |            powietrzu rytmiczne, uroczyste, posępne dźwięki, "poległym w bojach
4959 VII  |                działaniem nawet najweselsi posępnieją, wydobywa się w równym stopniu
4960 II   |                   ciszą pada na nią dziwna posępność. Iskrzące się wesołością
4961 XII  |                 Dzień był jesienny, szary, posępny. Zaczął mżyć drobny deszczyk.
4962 XIII |                gwiazda nie iskrzyła się na posępnym niebie...~- Śliczne! - wzdycha
4963 VI   |             mundurków zaznaczyć należy, że posiadając wśród siebie czterech wymienionych "
4964 XVII |        zakonserwowanego w alkoholu.~Szkoła posiadała niewielki zbiorek okazów
4965 XIII |                    zapewne pozostaje...~Na posiadaniu tajemnicy nie kończą się
4966 XVI  |                  miała czasu na urządzanie posiedzeń "klocowych" - ani razu nie
4967 VII  |                 taki, jakim na publicznych posiedzeniach Warszawskiego Towarzystwa
4968 VI   |                    a zdobywa ich na jednym posiedzeniu pięć, sześć, aż do dziesięciu -
4969 XI   |                chłopcu przychodzą z pomocą posiłki. Armia chrabaszczów rozpoczęła
4970 XIII |                którą przy wydawaniu lekcji posiłkowali się wszyscy koledzy, jak
4971 XVI  |               jakie słowo? Czynne, bierne, posiłkowe?~- Słowo Kozłowskiego!~Wszyscy
4972 XIV  |                  czym i nauk moralnych nie poskąpił.~- Kto ma odwagę, panie
4973 XIV  |                 środek dziedzińca, rzucały poślad wołając "cip! cip!... taś!
4974 IV   |                spojrzenie pełne nienawiści posłali Ślimakowi.~Ostatni siedział
4975 X    |                  tej chwili zagraża.~Gdyby poślizgnęła mu się stopa, gdyby na chwilę
4976 VIII |        zapamiętywania ich i wygłaszania.~- Posłuchaj więc uważnie.~Malec wypręża
4977 III  |                   wrażenie. Postanowił też posługiwać się nim w celach pedagogicznych.~"
4978 XVII |           piątoklasistów uporządkował go i posługiwał się nim stale przy wykładzie.~
4979 XIII |                  im się to nie udało. Przy posługiwaniu się tym językiem wytwarzały
4980 IX   |                dadzą; są inni, którzy sami posługują się podejściem.~Najtrudniej
4981 XVII |                  krótką, ale energiczną: o posłuszeństwie należnym zwierzchności.~
4982 II   |                porządne, prawidłowe kadry, posłuszne głosowi dzwonka, rozkazom
4983 XVI  |                  Sprężycki co? Jak wszyscy posnęli, wymykał się cichaczem do
4984 VII  |                niewiernych odęte zawoje;~A posoką i prochem ozdobnym okryty,~
4985 X    |            przytrafiło się nieszczęście, i pośpieszyli w towarzystwie tamtych na
4986 XIV  |                  wszystkimi.~Ale nie tylko pospolite, materialne wrażenia otrzymuje
4987 VI   |                 pióro służyć może tylko do pospolitszej, brulionowej roboty. Pisać
4988 XV   |         rozejrzawszy dokoła, dostrzegł coś pośredniego między trawnikiem a śmietnikiem.
4989 VI   |           przeciwne strony, a myśliwy stoi pośrodku, broń oparł o drzewo i spokojnie
4990 VII  |                    przypomina owe szanowne postacie z początku stulecia, których
4991 XVIII|             wspólnej naradzie o jego losie postanowią.~- Właszczuk! na ciebie
4992 XVI  |               innym wyprzedzić. Ja również postanowiłem dokazać sztuki - i dokażę!~
4993 XVIII|               mający pieniędzy.~- Cóż więc postanowiłeś? - Pytają Osowskiego koledzy.~-
4994 XIII |            Sprężycki. - Wiedziałem, że tak postąpią. I ja bym uczynił to samo,
4995 XVII |                zapomniano.~Rektor Wiśnicki postąpił krok naprzód, powiódł jasnym,
4996 XV   |                  zwrócił się w tę stronę i postąpiwszy kilka kroków, rozpoznał
4997 X    |              zasłużonej nagrody, a zarazem postarałby się, żeby już nigdy, nigdy
4998 III  |                   zanurza się w przeręblu.~Postawę ma sztywną, włosy szpakowate,
4999 XIII |               dotąd żywiono.~Chory, długim postem wycieńczony, rzuca się łapczywie
5000 Aut  |                myśleć, a co najważniejsze: postępować po polsku.~Książkę przyjęto
5001 XVII |               zaczynają wstydzić się swego postępowania.~Rektor tymczasem ciągnął
5002 XVII |                     Zmieniło się do gruntu postępowanie nauczycieli z uczniami.
5003 XVII |            Wiśniewski, prefekt, nic w swym postępowaniu odmieniać nie potrzebował,
5004 IX   |             chustkę, ociera spocone czoło, postępuje kilka kroków, chustkę upuszcza,
5005 II   |                      w innym jeszcze, żeby postraszyć żydowskiego bachórka i ucieszyć
5006 XIII |                   tylko przyjaciołom. Nikt postronny nie został przypuszczony
5007 XVI  |                   ciągle świdrują. Wariat! postrzeleniec, bzik!... I jeszcze mówi,