Part

5008 II   |            hałaśliwa, nie umiejąca jeszcze posuwać się spokojnie równym, prawidłowo
5009 VI   |                    arkusz papieru i jednym posuwistym "cugiem", pióra od papieru
5010 IX   |                   którą następnie ogląda i poświadcza inspektor.~Znaczniejsza
5011 XVI  |                  oddaje, wszystkie siły mu poświęca, ale gdy cel osiągnięty,
5012 X    |                   szczególną namiętnością, poświęcając, zwłaszcza kąpielom, wszystkie
5013 Pam  |          wspomnienia dni razem przeżytych ~poświęcam~W.G.~
5014 XII  |               nadprogramowe godziny bywają poświęcane wyłącznie czytaniu.~Młody
5015 III  |                     wesołych, skłonnych do poświęceń, często nawet bardzo inteligentnych
5016 VI   |                Wiele godzin, a nawet i dni poświęcić trzeba na to niemiłe żucie,
5017 VII  |                    w bojach z niewiernymi" poświęcone - oni jeszcze czytali.~Dopiero
5018 XVIII|             wyznania, wszystkim nieobecnym poświęcono po kilka słów żartobliwych
5019 I    |                okna obojętnie, po stoicku, poświstując lekko, jakby jej ten ruch
5020 VI   |            pleczysty wieśniak, nieustannie poświstujący lub podśpiewujący pod nosem
5021 VI   |                    twarzą zwróconą do okna poświstuje: "Pojedziemy na łów, na
5022 IX   |                   jeszcze nie odważają się posyłać dzieci do szkół - jednak
5023 XVI  |                     żeby cię proszkiem nie posypali! ~Chłopcy śmieją się, są
5024 VII  |                   potem zaproponował, żeby poszli do "pustelni".~"Pustelnią"
5025 XV   |           Sprężycki. - Nawet wiem, skąd to poszło. Na imieniny matki wysmarowali
5026 VIII |               stracić. "Ekstra" i "palant" poszły w zapomnienie, o "gumę strzelającą"
5027 XI   |                głośnym potrząsaniem tek, z poszturgiwaniem się wzajemnym wybiegają
5028 V    |            przepychając się, przewracając, poszturgując, jak garść wystrzelonych
5029 XVII |          wysługiwanie się władzy, Wiśnicki potarł tylko brodę i spod oka nań
5030 VII  |                 uczuciem: zaczyna poznawać potęgę słowa. Z szacunkiem myśli
5031 XIII |                 środki uzdrawiające takiej potęgi, do jakiej nie wzniosą się
5032 VII  |               otworzył ją i czyta. Głos ma potężny, teatralny, patetyczny -
5033 XI   |                czeluści. Niemcowi spadły i potłukły się okulary. Krzyczy, klnie,
5034 XIII |                    całą szerokość otwiera.~Potoki światła i powietrza wpadają
5035 I    |                   Podążają w jedną stronę, potrącając się, wyścigając. Na rogu
5036 XI   |                  ławek na pomoc, przy czym potrącony przez nich olbrzymi kałamarz
5037 XIV  |        prostopadłym. Chyba tylko wiewiórka potrafiłaby po splątanych, wypełzłych
5038 XVI  |                   go, lada kiep potrafi?~- Potrafiłby Kucharzewski - ale chory.~-
5039 XV   |          wykwintnego odzienia, wyszukanych potraw i gładkich form towarzyskich.
5040 XVII |                   rozpaczy, nie mogąc mimo potrojonej czujności zwietrzyć nic
5041 II   |               Piotrusiu!~Przy tych słowach potrząsa kilkakrotnie dłonią w powietrzu.~
5042 XI   |                   tabaki długo w powietrzu potrząsając wciąga ją nareszcie do potężnego
5043 III  |                 zaciśniętą pięścią groźnie potrząsał...~- Sara wstawaj! - krzyczał -
5044 IV   |                   chórem Vacationes cras i potrząsali groźnie prętami z łoziny.
5045 XI   |               wybuchami śmiechu, z głośnym potrząsaniem tek, z poszturgiwaniem się
5046 VII  |                 iść na śmietnik?~Dembowski potrząsnął głową przecząco.~- Ależ
5047 IX   |                 codziennie tyle tylko, ile potrzeba na śniadanie, obiad i wieczerzę.~
5048 VIII |             zapominają na chwilę o powadze potrzebnej "laureatom" i zaczynają
5049 XVII |              uczeniu się pomoże, wskazówek potrzebnych udzieli.~Nowy rektor bardzo
5050 XVII |                 postępowaniu odmieniać nie potrzebował, zawsze był bowiem łagodny
5051 VI   |              upośledzony, asinus asinorum, potrzebujący sześciu lat na przeciśnięcie
5052 XV   |                    pokrywały drobne krople potu.~Deklamował dziwnym, sztucznym,
5053 XI   |             pierwszej... - objaśnia z miną potulną Sprężycki.~- Nie, nie! -
5054 XVI  |                  Nie pamiętasz?~- No tak - potwierdza Kuszkowski, którego zatrzymano.~-
5055 XVI  |               cmentarz. Potwierdzasz to?~- Potwierdzam.~- Zobowiązanie spełniłeś?~-
5056 XVI  |                    pójść nocą na cmentarz. Potwierdzasz to?~- Potwierdzam.~- Zobowiązanie
5057 XV   |                    Tak jest, niezawodnie - potwierdził Sprężycki. - Nawet wiem,
5058 XI   |                niesłychane, barbarzyńskie, potworne...~Nagle w powietrzu rozlega
5059 XI   |                     udaje słabego, kuleje, potyka się o nogi kolegów - jednocześnie
5060 XV   |                   pragnienia spełniły się, pouczy najlepiej następujący dialog,
5061 XVI  |                  nie ma co liczyć - szepce poufnie Sitkiewicz piątoklasiście. -
5062 XVIII|                 lasu... - oświadcza głosem poufnym i zęby wyszczerza.~- Jak
5063 VII  |            seledynowo-złociste upierzenie, powabnie mieniące się w słońcu, olśniewało
5064 IX   |                 przywiózł baumkucha!~- Nie powąchasz go. Wicek skąpiec!~- Zapraszam
5065 VIII |             Chłopcy zapominają na chwilę o powadze potrzebnej "laureatom" i
5066 II   |               knotów", co dziś w pierwszym powakacyjnym dniu szkolnym zapełnili
5067 XIV  |              którego rzeczywistości prawie powątpiewa... - gdyby ta kraska na
5068 XIV  |                 Najwięksi zbytnicy wówczas poważnieją. Kozłowski przestaje wykrzywiać
5069 X    |                   je widział ktoś starszy, poważniejszy, pewnie by "mistrza" osypał
5070 IX   |                   w towarzystwie kieliszka powędrowały przez otwarte okno do ogródka.~-
5071 XIII |                    A jakże. Wczoraj czytał powiastkę, też pewnie swoją. Tak była
5072 III  |           Mosakowskiego w kronikach szkoły powiatowej pułtuskiej na zawsze się
5073 XVI  |                 patent z ukończenia całej "powiatówki" i kpi sobie ze wszystkich
5074 III  |                    wytrzymać już trudno!~- Powiedzcie Zabacułowi, że klasa to
5075 XVI  |                   ufam ich honorowi, że co powiedzieli, spełnią.~- Spełnimy! -
5076 XVIII|                    się. Osowski napiera:~- Powiedzże, Sitko, co myślisz zrobić
5077 XVI  |                    się panowie ze mną, gdy powiem, że te wszystkie czyny mogły
5078 XIII |     Bałandowiczówna; Alicja, jej siostra i powiernica - Walerka Zawistowska; Rinaldo -
5079 VII  |                    najbliższy przyjaciel i powiernik: Dembowski. Ale ostatni
5080 X    |               rozbija zapienioną, wirującą powierzchnię wody - znika.~Koło młyńskie
5081 X    |                    gdyby tylko miał odwagę powierzyć się falom z ufnością - na
5082 XIII |              rzeczy nie znają. Co robić? W powieściach do podważania takich kamieni
5083 XIV  |                    fantastycznym, rodzajem powietrznego zjawiska, o którego rzeczywistości
5084 XI   |                    i śmiechy wzmagają się. Powietrzni rycerze, "skrzydlaci", "
5085 XVII |                 nowej, lepszej doby.~Z tym powiewem nadpływało zarazem niepokojące
5086 XIV  |               święty, zrobić głupstwo, nie powinien uciekać tchórzliwie przed
5087 XIV  |            właściwie przykazanie czwarte - powinieneś zdawać sobie sprawę dokładnie
5088 X    |               wolno tocząca się pod lodem, powinna była w to miejsce przynieść
5089 XV   |                 Boską. Mówi, że ludzie nie powinni karmić się niczym innym,
5090 XVIII|                   gardle śmiechem:~- Sobie powinszuj, bo możesz mieć u mnie darmo
5091 XVIII|                  zawzięty, pociera czoło i powiódłszy oczyma po towarzyszach,
5092 V    |            Pierwszym kolegą, który ich tam powitał, był - Krystek.~Nie przestraszyli
5093 XVII |                  Rrrózgi!...~Nagła bladość powlekała wówczas oblicza najśmielszych,
5094 XVII |                    zawrzało. Gdy na lodową powłokę strumienia padnie gorący
5095 V    |                     tak.~Koledzy mają nowy powód do dziwienia się. Kilku
5096 XVII |                   na przybycie następcy.~O powodach usunięcia różne między chłopcami
5097 XI   |            przezwisko dostał już później z powodu przeciągłego wymawiania
5098 XVII |                 zarówno małych, instynktem powodujących się chłopiąt, jak młodzieńców
5099 Aut  |                   przemilczeć faktu, że do powodzenia Niebieskiego mundurka przyczyniły
5100 XIV  |                   kilkakrotnie Sprężycki z powodzeniem. Udając, że obcina suche
5101 XIV  |               wychowanym, budzi się nagle "powołanie" do życia zakonnego. Postanawia
5102 XVII |                 Janowi, i jego uśmiechom - powoli wszakże zaczęli nabierać
5103 X    |                   i wykonywają nieustannie powolne obroty nokoło osi. Rozbijana
5104 IV   |                głosem piskliwym, z ruchami powolnymi, nigdy nie brał udziału
5105 XVI  |               przyjemny być może nawet dla powonienia.~Razem z tym miłym dymkiem
5106 XIV  |                    klatce - natychmiast po powrocie wypuści go na wolność. Zrobiłby
5107 XV   |              deklamację. Odprawił kolegę i powróciwszy do swej wielkiej księgi,
5108 XVI  |                     lecz dwa razy: tam i z powrotem.~Szmer podziwu ozwał się
5109 XV   |               kołków przywiązano na mocnym powrozie kozę, z którą drażniła się
5110 VII  |                Dembowski. Ale ostatni jest powściągliwy w zachwytach - na rzeczy
5111 IX   |                   dymu... to pan prefesor "powsiadł" na tych biedaków przez
5112 V    |                   metodą poglądową: jak to powstają stoły, łóżka, szafy...~Słuchali
5113 III  |                  się, że to przezwisko nie powstało przypadkowo, że posiada
5114 ZeSt |                   przez ojca przyrzeczenia powstały poniższe obrazki.~ ~
5115 X    |                     chciał uciec do ławki. Powstrzymał go ksiądz prefekt.~- Ależ,
5116 XVII |                niechęci, żalu tłumionego i powstrzymanej nienawiści.~Inspektor giął
5117 XIV  |                  Poczciwy prefekt, uśmiech powstrzymując, udzielił mu absolucji,
5118 X    |                   zmokłą kurę" kuksańcem - powstrzymuje go tylko pamięć na ślubowaną "
5119 XVIII|                   ciosu. Wreszcie mruczy z powstrzymywanym, grzechoczącym mu w gardle
5120 XVIII|                    na to za tłusty. Według powszechnego przekonania "przejadł" on
5121 XVIII|                  ów łoskot, co kilka chwil powtarzający się.~Za każdym huknięciem
5122 III  |                    przejmująca - stale się powtarzała w podobnych okolicznościach.
5123 V    |              podziwu.~- To ci dopiero... - powtarzali, przejęci szacunkiem dla
5124 VII  |                  do czytania - a usta jego powtarzały bezwiednie:~Kiedy oczy śmierć
5125 VII  |                    go muszę. A ile razy go powtarzam, zawsze staje mi przed oczyma
5126 XI   |                wszystkie klasy nieustannie powtarzaną.~Nauczyciel ma osobliwą
5127 XVII |                   Honor uczniowski, często powtarzane hasło: "jeden za wszystkich,
5128 XI   |               tylko było trzeba. Otwierają powtórnie okna, chustkami, czapkami,
5129 XVII |                    Niech mi to w żywe oczy powtórzy!...~- Masz słuszność, moje
5130 IV   |                    nie wybiegło.~Inspektor powtórzył dwukrotnie pytanie - również
5131 X    |                  żeby już nigdy, nigdy nie powtórzyły się te skoki.~Matka Kucharzewskiego
5132 X    |                    czuje, że mu woda sięga powyżej kolan, zaczyna płakać w
5133 IV   |                przyszły mu naraz z pomocą. Powziął nagle postanowienie i z
5134 XIII |                przyszła wiosna. On tak jej pożądał! Tyle o niej roił podczas
5135 IV   |                  grupy i w pustych klasach pozamykano.~Przecierpieli głód mężnie -
5136 XIV  |                 nie zadziobały lub kot nie pożarł, jak to się przytrafiło
5137 XIII |              wyczerpani ciągłym czuwaniem, pozasypiali.~Nawet matkę, która siedziała
5138 VIII |                    przyrodą, wszystek czas pozaszkolny spędza na kąpaniu się w
5139 VIII |                  zawziętością - jak mogłeś pozbawić kolegę najpotrzebniejszej
5140 VIII |                  Radość otrzymanych nagród pozbawiła chłopców apetytu - jednak
5141 IV   |                Pamiętasz, jak Sprężyckiego pozbawiłeś podstępem prymusostwa? Masz!~-
5142 VII  |                   jedna, prawie całkowicie pozbawiona liści, czeremcha.~Placyk
5143 X    |               powiedział kto, że są miasta pozbawione rzek, leżące nad wąskimi,
5144 XVII |                 wszelkiej "magistralności" pozbawiony! Wiśnicki po prostu gawędził
5145 XIII |                    nogę odjętą, ja również pozbędę się swojej.~- Co wygadujesz!
5146 X    |                  pod ochroną pęcherzów nie pozbywa się strachu i odważa się
5147 XV   |                    wesołego, koleżeńskiego pozdrowienia przywitał go dalszym ciągiem
5148 XVII |                  zdziwieni tym obcym sobie pozdrowieniem, które smakowało im jak
5149 VII  |          oszołomiły go. W milczeniu kolegę pożegnał.~Nazajutrz nie było mowy
5150 XVII |                 dla wypowiedzenia przemowy pożegnalnej.~Była to przemowa surowa
5151 XVII |           wzruszenia okrzyków - chóralnych pożegnań, może wybuchów płaczu...~
5152 XVI  |                   głowami skinęli sobie na pożegnanie, z pośpiechem pędzą w różnych
5153 IX   |               sądzić, że o wiele więcej od poziomek i śmietany zajmują go...
5154 IX   |                 nauczyciela do salaterki z poziomkami, pani Pórzycka objaśnia
5155 XIV  |                 być przez księdza prefekta poznanym, ile, że skłamał. Nienawidzi
5156 VII  |                    dotąd uczuciem: zaczyna poznawać potęgę słowa. Z szacunkiem
5157 XV   |               pewnych znakach szczególnych poznawało się, że bielizna była pochodzenia
5158 III  |                    plecach) - potem jednak poznawszy, że siłą pięści nie można
5159 VI   |                     Słowa dotrzymał. Żadne późniejsze prośby, umizgi, podarki
5160 XII  |                  zima, jutrzenka i wieczór późny tak jaskrawo nie odcinały
5161 XVII |               jednej chwili postarzał się, pożółkł, obwisły mu tłuste policzki,
5162 VII  |                 przygarbiony, z obwisłymi, pożółkłymi policzkami... I zdaje mi
5163 XII  |                    srogością - bez żadnego pozornego wysiłku osiągnął od razu
5164 XVII |                pamięci wszystkich - choć z pozoru nie odznaczał się niczym
5165 VI   |                    Nieszczęsne "Ćwiczenia" pozostać miały na zawsze już z dwuznacznym
5166 I    |                  należało. Kilku maruderów pozostało za drzwiami, ale dwustu
5167 X    |               dodatku o kilka minut dłużej pozostawał w wodzie, nie mógł już być
5168 XVII |                 pokoleń... Pod moją władzą pozostawali wasi ojcowie... Dziś, gdy
5169 III  |                   od grochu, siemię lniane pozostawia z nich każdy... kanarkom.
5170 IX   |               zwyczaju, ślad bytności swej pozostawić. Czyni to szybko, "księgę"
5171 VI   |                  sobą jak najszczelniej, z pozostawieniem we środku pustej, a właściwie
5172 XVI  |                    Taki, żem na placu boju pozostawił pięć guzików: jeden z przodu
5173 VI   |                    u uczniów w pogardzie i pozostawionej wyłącznie "dziewczynom"),
5174 VI   |                sztukę. Toteż na ten zbytek pozwalać sobie mogą tylko bogatsi
5175 V    |                    olejnej lampki zaledwie pozwalało rozeznać przedmioty. Nie
5176 XVII |                    poczucie jedności - nie pozwalały wyjawiać przed władzą nazwiska
5177 II   |                 twoim, jeżeli pozwolisz.~- Pozwolę!~Biorą się za ręce, potem
5178 Aut  |                   końca!~Zmienione warunki pozwoliły autorowi do serii obrazków
5179 VIII |                  kart z drogiej, od kolegi pożyczonej książki, na której kupienie
5180 XIII |                   wezmę krócicę, burmistrz pożyczy starego pistoleta. Jedno
5181 VI   |                    ołówek, każdy pragnąłby pozyskać choćby mały szkic jego ręki
5182 III  |              uczniowie z pierwszych rzędów pozyskują w nich dobrych, wesołych,
5183 XVIII|                      z małym, rozumie się, pożytkiem dla ogrodu i średnią przyjemnością
5184 XV   |                    u was pożywienie?" {kak pożywajetie); wychodząc znów oznajmia
5185 XVI  |                 przyszłość...~W ciągu tych pracowitych tygodni drużyna bohaterska
5186 VI   |                   to bardzo ostrożnie, aby pracującemu nie przeszkadzać, aby go,
5187 II   |                  przypatrzeć się mularzom, pracującym przy budowie nowej kamienicy;
5188 XVI  |              najtęższy pływak nie poradzi! Prąd tak rwie, że cetnarowe kamienie
5189 X    |                   pianą, walczy z wirami i prądem gwałtownym. Zwyciężył wreszcie
5190 X    |          przeszkadza mu ubranie, silne zaś prądy przy palach unoszą go w
5191 I    |                  jej ojcowie, dziadkowie i pradziadkowie słuchają dzwonka benedyktyńskiego
5192 VI   |            artyście papier i ołówek, każdy pragnąłby pozyskać choćby mały szkic
5193 XII  |                Litwę, wielki poeta polski. Pragnę zobaczyć go, pokłonić mu
5194 V    |                 zamożnych rodziców, którzy pragnęli uczynić swych synów co najmniej -
5195 V    |                    im czymś nadzwyczajnym. Pragnęliby zobaczyć z bliska heble,
5196 XIII |                   i że to wzruszenie ukryć pragnie. Silił się na zwykły humor,
5197 II   |                    wymoczonych prętów...~W praktyce rzecz przybiera formy o
5198 VI   |             niższym cokolwiek, ale za to - praktyczniejszym.~Są to nie tyle artyści,
5199 XVIII|               wyższa nad wszystkie wyrazy.~Praktyczny Bonuś bada ciekawie kolegę.~-
5200 XVIII|            szerokie horyzonty, ale o życiu praktycznym ma pojęcie tak słabe, jak
5201 XVIII|                 gospodarstwie, inni idą na praktykę gospodarską do obcych; jeden
5202 XVII |                 wszakże nie mogła zastąpić praktyki. Mimo wszystko wniosek przeszedłby
5203 I    |               dreszcz miły przenika prochy praojców, co tam od niepamiętnych
5204 V    |                   żyli w szkole na jednych prawach, całowali się i czubili
5205 XVII |            narodzenia się tej wieści i jej prawdopodobieństwa był bardzo wymowny.~Być
5206 X    |                   dowiedzieli się okropnej prawdy: synowie ich, jeden po drugim,
5207 XVIII|                    prawdziwego papierosa w prawdziwej angielskiej bibułce.~Z kolei
5208 XII  |                  miasteczko przejeżdżać ma prawdziwy poeta, wydała mu się nadzwyczajną,
5209 VII  |             Sprężycki wydaje im się niemal prawdziwym staruszkiem.~A on, wyprostowawszy
5210 V    |             mieszkania i dwa warsztaty. Po prawej stronie mieszkał szewc,
5211 VII  |               Iiiii...~- Jak stary zacznie prawić o swoim "poecie serca", "
5212 IV   |                  całość nie spoił!), jak w prawidłach "palanta" i "ekstry" - chłopiec,
5213 II   |               ruchawki" utworzyć porządne, prawidłowe kadry, posłuszne głosowi
5214 II   |              posuwać się spokojnie równym, prawidłowo wykreślonym łożyskiem...~
5215 I    |                   kościoła i skupiła się w prawidłowych czworobokach tuż przy prezbiterium
5216 XVII |                    wykraczał nigdy przeciw prawom grzeczności i przyzwoitości,
5217 VIII |                   Dawid, pokaż się księdzu prefektowi...~- "Wrona", wyjdź na środek!...~
5218 XVII |           średniowiecznemu wystawianiu pod pręgierzem i piętnowaniu.~Miejsce kulawego
5219 XIII |               jakiej nie wzniosą się nigdy preparaty apteczne.~Gdy Sprężycki
5220 IV   |                   obity.~Każdemu uderzeniu pręta towarzyszyły głośno wykrzykiwane
5221 IV   |                  cras i potrząsali groźnie prętami z łoziny. Dowodził oddziałem
5222 I    |         prawidłowych czworobokach tuż przy prezbiterium dla wysłuchania "mszy studenckiej",
5223 XVIII|                    Sprężycki! - przemawia "prezes" uroczyście - masz nam tu
5224 XVI  |            przynieść mogłoby komukolwiek: ~primo, pójście czyjeś w nocy na
5225 XVI  |               nieszczęście. Mianowicie:~ad primum, włóczący się nocą po cmentarzu
5226 X    |              Zniechęceni lekarze mieli już prób zaniechać i oddać rodzicom
5227 XIII |              został niebawem wystawiony na próbę. Matka, zauważywszy brak
5228 XVII |                ochota.~Po jednej nieudanej próbie już dalsze nie nastąpiły.
5229 I    |                 pomagające sobie do lotu - próbują biec na równi z uczniami
5230 XIV  |                    oko. Pompowano ją tylko próbując, czy złowieszczy szczątek
5231 XVI  |              wiedząc o tym, na nierozsądne próby pozwolił. Wyznaję otwarcie,
5232 VIII |                    Dawid"... "olbrzym"... "proca"...~- Prymus, panie święty! -
5233 VII  |                   odęte zawoje;~A posoką i prochem ozdobnym okryty,~Tratuje
5234 I    |                      dreszcz miły przenika prochy praojców, co tam od niepamiętnych
5235 XV   |                złamanym głosem rozkazał:~- Procz!~Sprężycki schował się za
5236 VI   |                    skóry, na bąble i rany.~Produktem pobocznym, przy fabrykowaniu
5237 III  |                Przy nich też zawsze bambus profesorski wywoływał grzmoty, rozlegające
5238 VIII |                  Niczym posadzić na fotelu profesorskim czterech kolegów i zarzuciwszy
5239 I    |               małego, z ostrym, wyrazistym profilem "Matyjaszka", z którego
5240 IV   |               pozwalała tej damie nigdy za próg mieszkania wyruszać. Nie
5241 V    |                  każdego znajdowała się za progiem.~Wreszcie Kozłowski z trudnością
5242 IV   |                według zwykłego, corocznego programu. Uczniowie wygłaszali wiersze
5243 XVII |                    stado dzikich zwierząt?~Projekt kociej muzyki upadł. Uczestnicy
5244 XV   |               ruska, tak ja dla was cóż? - proklatyj moskal, kacap...~- Dziegciarz!... -
5245 X    |               obraca koła młyńskie, dźwiga prom, unosi rybackie łodzie i
5246 IV   |                  mundurków przeprawiła się promem na drugą stronę Narwi, skierowała
5247 Aut  |                będzie stało wysoko, a jego promienie będą oświecały wolną, zwycięską,
5248 VII  |              podawały!...~Stary nauczyciel promienieje zachwytem i jak żółw ze
5249 IV   |                   do klasy wyższej, innych promocja wisiała "na włosku". Do
5250 XIII |                 przeczytać?...~Ta ostatnia propozycja nadzwyczaj ucieszyła chorego.~-
5251 VII  |                wierszowi z powagą. Dobrzy, prości, wrażliwi chłopcy tak silnie
5252 XVII |                przedstawiała się nierównie prościej. Inspektor, człowiek stary
5253 II   |                    przybiera formy o wiele prościejsze. Po okresie wrzenia, burzenia
5254 XIV  |                 otwarcie wszystko wyznać i prosić o rozgrzeszenie.~Uczynił
5255 III  |                  przerwał odważnie:~- Panu prosorowi to łatwo, bo pan prosor
5256 XVII |                    im jak łakotka wytworna prostemu, chłopskiemu dziecku...~
5257 XIV  |                 się w tym punkcie zupełnie prostopadłym. Chyba tylko wiewiórka potrafiłaby
5258 IV   |                obciągał mundur i spodeńki, prostował zgniecione kepi, szczoteczką
5259 XVII |              przybierając żadnej pozy, nie prostując nawet lekko pochylonych
5260 XIII |                 nie traci.~- Bronek - mówi prosząco - połóż mi go tu!... - oczyma
5261 XVII |                     i papieros stracił. Od proszenia o drugi odbiegła go ochota.~
5262 XVI  |               Ostrożnie, pchełko, żeby cię proszkiem nie posypali! ~Chłopcy śmieją
5263 III  |                 Profesor wygarnął szczyptę proszku z maleńkiej, szyldkretowej
5264 II   |                     Protektor sadza na nim protegowanego, objaśnia, gdzie się chowa
5265 XVI  |                dostawał piątki tylko przez protekcję, bo jak jego ojciec przyjedzie
5266 XVI  |                belfrów zaprasza. Ale Witek protekcji nie potrzebuje - co ma,
5267 II   |                  trudnością wolne miejsce. Protektor sadza na nim protegowanego,
5268 VII  |               starości mej wierna podporo!~Prowadź mnie... już bez ciebie w
5269 XV   |                   I właśnie w tym miesiącu prowadzić ma kurację mleczną...~-
5270 XIII |                obocznym pokoju przyciszone prowadzili narady.~Nareszcie jednego
5271 VIII |                   olbrzym wygląda jak słoń prowadzony przez kornaka.~Kucharzewski,
5272 II   |                    książek i wielka ilość "prowiantu"...~Sześćdziesięciu chłopców
5273 I    |                   Nuże, leniuchy, ospalcy, próżniaki! Czyż się was dziś nie dowołam?
5274 V    |                   oparte o ścianę, szafy z próżnymi, czarnymi wnętrzami, stosy
5275 IV   |                                        IV. Prymus-lizus~Przyjemnie być prymusem.~
5276 IV   |                 jak tryumfator dwie ulice "pryncypalne", przeprowadzony zdumionymi
5277 X    |                    na głowie, na którą nie pryśnie ani jedną kropelką wody;
5278 III  |                     w porze upałów bierze "prysznice" pod kołem młyńskim, podczas
5279 II   |        kancelariach instytucyj rządowych i prywatnych, na wsiach własnych lub
5280 XIV  |                rezygnacją, każdą krzywdę z przebaczeniem...~Zamilkł, oczy spuścił -
5281 XVII |                    na drugą nogę kaleką...~Przebąkiwano, że i on niedługo już tu
5282 XIII |                 krzyż...~Nie wiadomo, jaki przebieg i jakie zakończenie miała
5283 I    |                   W szarym świetle poranku przebiegają w różnych kierunkach, z
5284 XIV  |                  Zwykle żywy, w podskokach przebiegający miasteczko, chłopiec wraca
5285 XV   |                straszny, że chłopcu ciarki przebiegły po krzyżu i nogi pod nim
5286 XIV  |                pobiegł do budki ogrodnika, przebrał się i - za bramę. W pośpiechu
5287 XV   |                 łysinę śpiącego zasypywać.~Przebudził się nauczyciel, mętnym wzrokiem
5288 X    |                  dnia wszakże ten ostatni, przebudziwszy się wcześniej niż zwykle,
5289 XIV  |                leży przepaść niemożliwa do przebycia. Nikt też nawet nie próbuje
5290 XIII |                 Twarz jego mówi o długich, przebytych cierpieniach, o znacznym
5291 XIV  |                 Nikt też nawet nie próbuje przebywać owej przepaści. Choć korytarz
5292 IX   |                tytuniu. Do mniej ciężkich: przebywanie poza stancją w czasie przeznaczonym
5293 XII  |                   się na nią.~Ostatecznie, przebywszy most benedyktyński i znalazłszy
5294 XII  |                    nie otwiera. Dość długo przechadza się w milczeniu przed ławkami,
5295 XIV  |          cienistych ulicach ogrodu.~Starsi przechadzali się pojedynczo, młodsi trójkami,
5296 X    |                     wrzyna się w cichą, do przechadzek służącą ulicę, aby utworzyć
5297 XVIII|                przybywających wyłącznie na przechadzkę. Nie lubi ich zwłaszcza
5298 XIV  |                ojcowie benedyktyni używają przechadzki lub czas trawią na pobożnych
5299 III  |                    trzecią klasę nigdy nie przechodzą.~Niekiedy jednak wpływ nauki,
5300 IV   |                całą z pedantyczną, w manię przechodzącą starannością.~Ślimak nigdy
5301 XVIII|                Panie Pawlicki! - wołają na przechodzącego ogrodnika.~- Jeszcze po
5302 XIV  |      francusko-polskie rozkazy.~Uczniowie, przechodzący w porze przedobiedniej obok
5303 XVII |               jakby pod ciężarem siły jego przechodzącym. W jednej chwili postarzał
5304 XVII |                Zaszczycony uznaniem władzy przechodzę spokojnie w stan odpoczynku...
5305 XIV  |                    klasztorna, mimo której przechodzić trzeba idąc na dziedziniec
5306 XVII |                  jego ustach to słowo!...) przechowa się pamięć lat spędzonych
5307 VII  |           widocznie ogrodem. Tradycja tego przechowała się między ptakami, które
5308 VII  |                stulecia, których wizerunki przechowały się na starych litografiach.~
5309 XVI  |                    równe nogi na ziemię.~- Przechwalasz się, Baloniku. Tego by i
5310 XVII |              hańbiącą chłostę lub na kozę, przeciągającą się nieraz do czterech i
5311 XVII |                 klas milczały jak zaklęte.~Przeciągające się milczenie stawało się
5312 XVII |                 jego "rządy".~Przez szkołę przeciągał jakby świeży powiew, zwiastujący
5313 X    |                    środki ratunkowe.~Długo przeciągały się te wysiłki, nie dające
5314 XI   |                    szczególną skłonność do przeciągania ostatnich wyrazów w zdaniu
5315 XI   |                dostał już później z powodu przeciągłego wymawiania ostatniej litery
5316 VII  |             deklamował z cicha, naśladując przeciągły, śpiewny, nieco drżący głos
5317 XVIII|                 Mówili koledzy, że chciano przeciągnąć go do piątej "piecem" -
5318 ZeSt |                    wciąż zaprószone, bo je przecierał nieustannie, najpierw dłonią,
5319 IV   |                pustych klasach pozamykano.~Przecierpieli głód mężnie - kolegi nie
5320 XVIII|                    że mam głos - żartuje - przecieżem nie ryba.~- Gadaj: co będziesz
5321 II   |                   itd.~Gdy Karol Kozłowski przeciska się przez zatłoczony niebieskimi
5322 VI   |                potrzebujący sześciu lat na przeciśnięcie się przez pierwsze dwie
5323 XVII |             wyobrażający krańcowe z tamtym przeciwieństwo. Ani brzucha nie wystawiał...
5324 X    |                  palach unoszą go w stronę przeciwną. Z trudem posuwa się naprzód
5325 XI   |                   Nagle odzywa się brzęk w przeciwnej stronie klasy. Odwracają
5326 IV   |                 jego oczy wpatrywały się w przeciwnika spokojnie, choć z natężeniem -
5327 XIV  |                 boży, który ślubował każdą przeciwność przyjmować z rezygnacją,
5328 IX   |                    gdy towarzysze zasną, w przeciwnym razie nie tylko od towarzystwa
5329 IV   |            Ślimacki wyobrażał jego zupełne przeciwstawienie. Spokojny, zimny, z jasnymi
5330 XIV  |                    na przykład kraska - ta przecudna szafirowo - złocista kraska,
5331 XVI  |                  Boże!... Bynajmniej!... - przeczą energicznym chórem głosy
5332 VII  |                 Dembowski potrząsnął głową przecząco.~- Ależ nie, doprawdy nie...
5333 XVI  |                    grzebyk, z zadowoleniem przeczesuje czuprynę.~- Winszuję wam -
5334 IV   |               oddziałem Sprężycki.~Tknięty przeczuciem zawrócił i chciał rej terować,
5335 IV   |             Wyszedł z miną smętną, jakby w przeczuciu nieszczęścia; wrócił po
5336 XIV  |                  rozpocząć "nowicjat". Nie przeczuwa, niestety, że już wkrótce
5337 XIII |                  chcesz pić?... Może ci co przeczytać?...~Ta ostatnia propozycja
5338 XIII |                      alem ukradkiem trochę przeczytał z początku. Dalszego ciągu
5339 Aut  |                     Niepodobny on zgoła do przedajnych rusyfikatorów, katów dzieci
5340 IX   |               miesiąc roku szkolnego, pora przedegzaminowa, uroczysta, przejmująca
5341 XIV  |             korytarz klasztorny jest tylko przedłużeniem szkolnego, nigdy nie widzi
5342 V    |                zaledwie pozwalało rozeznać przedmioty. Nie dokończone meble, deski
5343 XIV  |               rzeczy zakonnicy posiadają w przednim gatunku.~Na pograniczu tych
5344 XIV  |            Uczniowie, przechodzący w porze przedobiedniej obok kuchni klasztornej,
5345 XIV  |             zażyłych będący z ogrodnikiem, przedostają się niekiedy do ogrodowego
5346 XIII |                   wzruszające całą Europę, przedostało się w tłumaczeniu i do Pułtuska,
5347 XI   |             igrzyskom, a zarazem i lekcjom przedpołudniowym. Chłopcy, odmówiwszy modlitwę,
5348 XVII |             spokojnie w stan odpoczynku... Przedstawiając wam swego następcę, przypominam,
5349 XVII |                 stamtąd przybywa.~To "coś" przedstawiało się groźnie. Bohater utrzymywał,
5350 ZeSt |                   kepi. Ale trudno im było przedstawić go sobie bez wąsów, z gładką,
5351 XVII |          najobszerniejsza) - gdzie nastąpi przedstawienie uczniom nowego inspektora,
5352 XIII |               imieniny matki nadzwyczajnym przedstawieniem: "Nigdy tu jeszcze nie pokazywany
5353 XVI  |                 przemawia głosem trybuna - przedstawiono nam tu różne rodzaje bohaterstwa.
5354 XII  |             ogólnej melancholii jesiennego przedwieczerza dostrojony. Z mgły wynurza
5355 XVI  |                    ubrany w szaty cywilne, przedzierzgniony już niemal w "obywatela",
5356 VI   |                  woskowane" odznaczają się przedziwną miękkością, a zarazem sprężystością,
5357 XIV  |                  nosy, wchłaniać nozdrzami przedziwne, dobywające się z niej aromaty...~
5358 XVI  |                     Zapada wieczór. U fary przedzwoniono już na Anioł Pański. W powietrzu
5359 V    |             Luceński nie zaniedbał Krystka przefasonować na "Antychrystka".~Wojtek
5360 III  |                     świeżo na grunt polski przeflancowani, jest pełen oryginalności,
5361 XI   |                  chrabąszcz, ciężkim lotem przefrunął tuż przy uchu chłopca -
5362 II   |                  je Przed sobą, dopóki nie przefrunęły przez mur do ogrodu klasztornego.~
5363 X    |                  przepływa środkiem miasta przegradzając falą, a łącząc mostami dwie
5364 I    |                  wsunięcie tek we właściwe przegródki.~Już w długim korytarzu,
5365 XVIII|              której ani zerwać, ani zębami przegryźć nie można.~- Osa, mów wyraźniej.
5366 XVIII|                  powszechnego przekonania "przejadł" on swą promocję; zachodziła
5367 VIII |               maluje się wytężenie umysłu. Przejął się słowami księdza prefekta -
5368 XIII |                  wodza swojego i do wojska przejdzie. Który zaś głowę Rinaldiniego
5369 XVIII|                  zachodziła zaś obawa, że "przeje" i patent.~Szczerze to martwiło
5370 V    |                   dopiero... - powtarzali, przejęci szacunkiem dla kolegi.~Czasem
5371 XII  |                uroczyste, pełne głębokiego przejęcia się zapewnienia.~Profesor
5372 IV   |                ciotki) profesor Luceński i przejednał zawziętego nań inspektora.~
5373 VI   |                   mundurki, choć cisną się przejęte ciekawością, czynią to bardzo
5374 XVIII|                czoło Osowskiego; widać też przejętych powagą chwili i niebywale
5375 XII  |                  Sprężycki, któremu myśl o przejeżdżającym poecie spokoju nie daje,
5376 XII  |            zatrzyma się w nim na krótko, w przejeździe na Litwę, wielki poeta polski.
5377 VII  |                  gumulastyki, wszyscy inni przejmują się żywo wykładem, uczą
5378 XVII |                    oschłe, pełne pogróżek, przejmujące trwogą tych nawet, co się
5379 XI   |                   wszystkim zachwyca się i przejmuje. W tym podnieceniu nauka,
5380 IV   |               pochwalny". Jedni byli pewni przejścia do klasy wyższej, innych
5381 XIII |                synem.~Napiwszy się wódki i przekąsiwszy bułeczkę z kawiorem, homeopata
5382 XIV  |                 pokoleniom przez pokolenia przekazywana, twierdzi, że źródło zasilające
5383 XIV  |                 tylko pewne, że ten ksiądz przekłada nad wszystko książki i samotność,
5384 XIV  |                    karty księgi, obrazkami przekładane - jeden z nich wyjmuje i
5385 VI   |    turkusowoniebieskiej "morowej" okładce, przekładany kolorową bibułką, wychuchany,
5386 VII  |              Naruszewicza. Ułamek Iliady w przekładzie Dmochowskiego, odczytany
5387 XVI  |                   to ja pana Kuszkowskiego przekonam, że tu Kucharzewski niepotrzebny,
5388 XIV  |                   tylko jedno, jedyne oko.~Przekonani o kłamstwie bliźnięta zostają
5389 X    |                    kolan, zaczyna płakać w przekonaniu, że już tonie. Kozioł, który
5390 XIV  |                   długo nie trwa. Chłopiec przekonywa się niebawem, że wszyscy
5391 VIII |                    przystępnie i tak jakoś przekonywająco, że olbrzym, dość tępy z
5392 II   |          pierwszego szkolnego kwartału nie przekracza, wrzątek zaczyna z wolna
5393 III  |              wielki wykpisz, z upodobaniem przekręcający cudze nazwiska, odczytując
5394 III  |                   Klasa, choć każde z tych przekręceń śmiechem głośnym przyjmuje,
5395 IV   |                    prymusa, starają się go przekupić - ale on niedostępny pokusom
5396 II   |           kamienicy; w innym, żeby wypytać przekupkę o cenę gruszek, jabłek,
5397 XIV  |                   czarodziejstwa? Toć bają przekupki, że ksiądz Siennicki z diabłem
5398 I    |                skręcona, to wreszcie jakby przełamana i w dół spadająca kolumna
5399 VII  |                   słuchać gwizdania wilgi, przelatującej z drzewa na drzewo, liczyć
5400 XIII |                ciemnoszafirowych błyskawic przelatywały nieustannie jaskółki. Cieszył
5401 X    |                  odzywają się niespokojne, przelękłe głosy:~- Gdzie Kucharzewski?...
5402 III  |                     Byli zdziwieni i jakby przelękli. Wyobrażali sobie swego
5403 VII  |                    głuchy. Ale jak zawsze, przelewa się rytmicznie, to słabnąc,
5404 II   |                  ku niemu wyciągniętą.~Nie przełknięte jeszcze jedzenie nie pozwala
5405 III  |                odbywa się w nich stanowczy przełom, o całej przyszłości stanowiący.
5406 II   |                  że w ich życiu zaszło coś przełomowego. Bywaj zdrowa, swobodo ptaszęca!
5407 XVII |               tamtą stronę, dojrzeli tylko przelotnie wysoki, granatowy, srebrem
5408 XIV  |                  razy, gdy w klasie choćby przelotny spokój zapanuje, nadpływają
5409 XIV  |                  opiekunów, zwierzchników, przełożonych i wszystkie w ogóle osoby
5410 II   |                 flegmatyczną rezygnacją.~I przełożywszy tekę z jednej pachy pod
5411 VII  |                 jednak niekiedy na ziemię, przemawiają, żartują, gotowi są nawet
5412 V    |                 Skarga i Wujek z kazalnicy przemawiali.~Syn stolarza, syn urzędnika
5413 XVII |               zwolniony od obowiązków, gdy przemawiam do was po raz ostatni, gdy
5414 X    |                  czucia.~Ale było to tylko przemijające omdlenie. Po chwili sam
5415 Aut  |             książce i jej losach, nie mogę przemilczeć faktu, że do powodzenia
5416 XVIII|           Sprężyckiego za ramiona i prawie przemocą wciągają pod rozłożyste
5417 XIV  |                  szkolny w zatłuszczonej i przemoczonej czapce, zaciągający się
5418 I    |                  tych murach długie chwile przemodlili i przemyśleli?...~To pewne,
5419 V    |              szczękali ze strachu - jednak przemogli trwogę, odemknęli drzwi
5420 IV   |             burmistrz wystąpili z krótkimi przemowami, nawet któryś z piątoklasistów
5421 XI   |                   na pamięć już znający tę przemowę, przez wszystkie klasy nieustannie
5422 XII  |                   nawet podczas urzędowych przemówień inspektora.~Sprężycki czyta
5423 I    |                długie chwile przemodlili i przemyśleli?...~To pewne, że widuje
5424 VI   |                     więc uczniowie własnym przemysłem i własnymi rękoma ten przedmiot
5425 XIII |                     Wpadli obaj w zadumę - przemyśliwają, skąd wziąć romantycznych
5426 XVIII|                 szczupłą dla jego wielkich przemysłowo-handlowych zdolności.~Skokiem śmiałym,
5427 X    |                  bilardem. Do tej cukierni przeniesiono ciała topielców, rozebrano
5428 X    |                    natychmiast po ocuceniu przeniesiony został gdzie indziej. Na
5429 I    |                    nagrobne - dreszcz miły przenika prochy praojców, co tam
5430 XII  |               chłopczynę bystrym, do głębi przenikającym wzrokiem uśmiecha się...~
5431 XVII |               Nawet najmłodsi uczniowie, z przenikliwością chłopcom właściwą, zrozumieli,
5432 IX   |                    tym całym chórem panuje przenikliwy dyskant Gembarzewskiego,
5433 VII  |              przelatują jaskółki z ostrym, przenikliwym piskiem.~Chłopcom oczy przymykają
5434 VIII |             wzdycha i wzrok rozpromieniony przenosi co chwila z jednego na drugiego.
5435 XIV  |              rzekomo liszki, przygląda się przeorowi, co nie opodal, wsparty
5436 XIV  |            cierpkich - nie ma nic, za czym przepadają takie niedorostki. Są tylko
5437 XVIII|               kędyś tak, że nawet ślad ich przepadł.~Należeli do ich liczby
5438 XVIII|                straciło trop, na manowcach przepadło.~Wyjątek stanowił Dembowski.
5439 X    |         odpływającymi, aż w dali błękitnej przepadną - ach! to okropne! Mieszkańcom
5440 XIV  |                 nie próbuje przebywać owej przepaści. Choć korytarz klasztorny
5441 Aut  |         przyczyniły się w znacznym stopniu przepiękne rysunki, którymi ozdobił
5442 VI   |                powrót do wykończania swego przepięknego "Z".~Sprężycki aż podskoczył
5443 XV   |                 poezję i starali się mówić przepięknym, wielikolepnym językiem
5444 VIII |             korzysta z wolnej godziny, aby przepisać kilka kart z drogiej, od
5445 VIII |                   prawie całą książkę miał przepisaną pięknym wyraźnym rondem,
5446 XVI  |                   sprzeciwia się wprawdzie przepisom szkolnym, ale jest niezrównanie
5447 VIII |                     Wroński w swoim kąciku przepisuje w dalszym ciągu drogocenną
5448 XI   |                  na tablicy i każe uczniom przepisywać w kajetach zdanie ze Wzorów
5449 XVIII|                 tam będziesz robił?~- Będę przepisywał urzędowe papiery. ~Solenność,
5450 VIII |                   spokojnie do przerwanego przepisywania.~I tym razem Kucharzewski
5451 VI   |                  starych pończoch bawełny; przeplata się ją wąską krajką i oszywa
5452 VIII |                     Zdaje mu się, że gdyby przepłynął kilka wiorst pod wodą lub
5453 XVI  |                 jedną Narew, ale sto Narwi przepłynąłbym, gdyby nie kurcz. Ale co
5454 XVI  |                  Narwi nie przepłynąłeś?~- Przepłynąłem raz w jedną stronę i już
5455 XVI  |             ratujcie!..."~- Więc Narwi nie przepłynąłeś?~- Przepłynąłem raz w jedną
5456 XVI  |                   dwa, ale trzy razy Narew przepłynę! ~Przy tych słowach czyni
5457 XVI  |                   a zrobi nawet więcej, bo przepłynie rzekę w najszerszym miejscu
5458 XVI  |               cmentarz;~secundo, dwukrotne przepłynięcie rzeki;~tertio, zeskoczenie
5459 X    |            przystań spokojną dla berlinek; przepływa środkiem miasta przegradzając
5460 II   |              wzrokiem melancholijnym ściga przepływające pod mostem fale.~- Może
5461 XIV  |                  nie odważył się pić wody, przepływającej przez trupie oko. Pompowano
5462 XVI  |               ciężką chorobę;~ad secundum, przepływający rzekę w miejscu niebezpiecznym
5463 V    |           Brukowana sień, "na przestrzał", przepoławiała niewielki dom, oddzielając
5464 I    |              jabłka, kajety i obwarzanki, "przepowiadając" jednocześnie na cały głos:
5465 VIII |                    ociera.~...Spełniła się przepowiednia profesora Luceńskiego i
5466 VIII |                 jej nie ma. Stało się, com przepowiedział: Dawid uciął głowę Goliatowi!~
5467 VI   |                   pobiegł za przyjacielem, przepraszając, zapewniając, że nie miał
5468 XV   |                 Gaspadyń fiesor! Ja bardzo przepraszaju... Ja musiał przyjść, bo
5469 IV   |             gromadka niebieskich mundurków przeprawiła się promem na drugą stronę
5470 XVII |                tekę i wynosić się z klasy. Przeprowadzają go śmiechy i szyderstwa
5471 XV   |             ścisłym znaczeniu lekcjami. Po przeprowadzeniu kilku dialogów w rodzaju
5472 XV   |                  do pni i od pni do kołków przeprowadzono sznury, na których suszyła
5473 IV   |                  dwie ulice "pryncypalne", przeprowadzony zdumionymi oczyma żydowskich
5474 XI   |                   miejsca; na środku klasy przepychają się, przewracają - tworzą
5475 V    |             szybkością drapnęli do sieni i przepychając się, przewracając, poszturgując,
5476 VI   |             podstawę także gumę kaloszową, przerabianą jednak odpowiednio rękami
5477 VII  |               głosem dojrzałego mężczyzny, przerastający wzrostem najwyższych nauczycieli -
5478 X    |              rozkazu, choć go to "naprzód" przeraża - ale w tejże chwili uczuwa,
5479 XVII |           francuskiego ustały owe grzmoty, przerażające tak bardzo nerwowych chłopców,
5480 XVII |                    mu usiąść. Wszyscy byli przerażeni.~On lewą ręką oczy zakrył -
5481 IX   |                    ruch, wyrażający razem: przerażenie i zawstydzenie, i mówi łagodnym,
5482 XIII |                 nogę urznąć?..." - myśli z przerażeniem, które mu włosy na głowie
5483 X    |               stopy uciekło. W największym przerażeniu zaczyna krzyczeć, płakać
5484 X    |              uwierzyłby; uwierzywszy zaś - przeraziłby się.~Czy można żyć bez sąsiedztwa
5485 V    |             skinienie jeszcze bardziej ich przeraziły. Trzęśli się wszyscy jak
5486 XV   |               chciał od siebie, i krzyknął przeraźliwie:~- Satana!... Satana!...~
5487 XI   |                   chwila rozlega się krzyk przeraźliwy, któremu towarzyszą wybuchy
5488 X    |                   Całe miasteczko wyległo, przerażone katastrofą.~Tuż przy moście
5489 X    |                 jeden po drugim, wpadli do przerębla i dostali się pod lód.~Matka
5490 X    |                   czerpania wody wyrąbane, przeręble.~Jęknął głucho biedny ojciec,
5491 III  |               podczas mrozów zanurza się w przeręblu.~Postawę ma sztywną, włosy
5492 IX   |                 Lupus et Agnus venerant...~Przeróżne dziwy z tą bajką wyprawia.
5493 XII  |                lepiej od nich nie zna tych przeróżnego kształtu i przeróżnej nazwy
5494 XII  |                tych przeróżnego kształtu i przeróżnej nazwy grzybów, o których
5495 III  |                   nosowym wymawianiem - on przerwał odważnie:~- Panu prosorowi
5496 VIII |          komplement - i wraca spokojnie do przerwanego przepisywania.~I tym razem
5497 XVI  |                tacy, co przez cały rok bez przerwy do szkoły chodzą. A Sprężycki
5498 XVII |                   wykładzie, prymus musiał przerywać:~- Panie profesorze! już
5499 XIII |                   tak ciemno - mówi tamten przerzucając książkę - litery trudno
5500 XVIII|               natury wyjątkowo energiczne, przerzucił się od razu z izby szkolnej
5501 IV   |                    całe miasto"...~Z jakąż przesadną uniżonością przyjmował z
5502 X    |                  jak błyskawica, Kozłowski przesadza poręcz mostu i jak stał,
5503 XI   |                    sportowa, gdzie wszyscy prześcigają się w zręczności, w pomysłach
5504 XII  |                   pychy cele,~By zrównać i prześcignąć najpierwszych w nauce?~Gdzie
5505 VI   |            przygotowują.~Wszystkich jednak prześcignął na tym polu Olszewski. Ten
5506 XIII |                    I oto niemal codziennie przesiaduje przy chorym do północy,
5507 XVI  |              najdłużej, mieć dobry humor i przesiadywać po całych dniach w ogrodzie.
5508 XVII |               uczniowie po wszystkie czasy prześladowali bez litości "lizusów" i "
5509 XVII |                   z podniesioną pięścią na prześladowców, przy czym papieros z ust
5510 XIII |               zginęły?... Czy Javert wciąż prześladuje dobroczyńcę w piaskowym
5511 XII  |             wzrasta. Wiersze wydają się im prześliczne.~Tego dnia profesor Chabrowski
5512 VI   |                    nie odejmując, wypisuje prześlicznego aniołka w chmurkach, z kędzierzawą
5513 XII  |                 Autor Margiera, Dęboroga i prześlicznych Gawęd. W zeszłym miesiącu
5514 VII  |        niedzisiejszej, niby mgłą oddalenia przesnutej osoby...~Wiersz utkwił chłopcu
5515 I    |              niepamiętnych czasów snem nie przespanym zasypiają...~Na cmentarzu
5516 XI   |              rozgłośny tryl słowika, który prześpiewawszy kilka taktów, milknie, jakby
5517 X    |                   brzegu milkną i oddychać przestają. Zdaje im się, że są świadkami
5518 XVII |                  dawnemu - de facto jednak przestała istnieć.~Nieposkromionych
5519 XVII |                 przez wdowy utrzymywanych, przestano palić tytuń, grać w karty
5520 ZeSt |                       Ojciec tymczasem nie przestawał wpatrywać się w wypłowiały
5521 V    |               ciekawość niezaspokojona nie przestawała chłopcom dokuczać.~Jednego
5522 XVII |              wówczas uczuwali nagły wstyd, przestawali krzyczeć, wracali na miejsca
5523 XVII |             wyjawiać przed władzą nazwiska przestępcy... Zacięte usta chłopców
5524 IX   |                   utrzymywania uczniów.~Do przestępstw najzawzięciej tropionych
5525 III  |                  tamten nie dosłyszawszy i przestępując z nogi na nogę, bo go długie
5526 XI   |                    katedrą, z nogi na nogę przestępuje - milczy długo, pilnie nasłuchując.~-
5527 XIII |                      w zamku, czyli wpierw przestrach, potem radość - ". Las z
5528 XVI  |                 cmentarzu mógł był łatwo z przestrachu zapaść w ciężką chorobę;~
5529 II   |                przedstawia się to wszystko przestraszająco. Jakaś masa bezkształtna
5530 V    |                powitał, był - Krystek.~Nie przestraszyli go się i nie uciekli przed
5531 V    |               znakiem.~Brukowana sień, "na przestrzał", przepoławiała niewielki
5532 XI   |                 Boży, na szerokie, otwarte przestrzenie.~Od strony rzeki słychać
5533 XII  |            Sprężycki, przed którego oczyma przesunęły się w tej chwili barwne
5534 X    |                   i wyprężony jak cięciwa, przesuwając ostrożnie stopy na samą
5535 XIII |           nadzwyczajną ruchliwość obrazów, przesuwających się szybko jak w kinematografie.~
5536 Aut  |              jedyną za pracę nagrodą, jest przeświadczenie, że jego książka zdobyła
5537 IV   |               pilny przy tym i punktualny, przeświadczony we własnym sumieniu, że
5538 XVII |            praktyki. Mimo wszystko wniosek przeszedłby był większością głosów,
5539 VIII |                 szorstko:~- Idź sobie, nie przeszkadzaj!~- Pomogę ci, jeśli pozwolisz...~
5540 XIV  |                     dziecko, dla natrętów, przeszkadzających ci rozmyślać, modlić się
5541 XVIII|                   kolan nie wstając. - Nie przeszkadzajcie mi! Znalazłem rzadki, prześliczny
5542 XV   |                 bohaterskie, lecz mu w tym przeszkadzał sromotny brak piór w ogonie...~
5543 XIII |                   Jeśli jakaś nadzwyczajna przeszkoda nie pozwoli im widzieć się
5544 X    |             gwałtownym. Zwyciężył wreszcie przeszkody, pod obracające się koło
5545 XVIII|                 naliczył tych niebieskości przeszło tuzin.~- Chodź ino, Aleś! -
5546 XII  |                    wszyscy poeci należą do przeszłości, że o każdym, w książkach
5547 VII  |                   wykłada. Żyje też raczej przeszłością niż dniem obecnym.~Przedmiotem
5548 X    |                   ludzi z bosakami zaczęło przeszukiwać rzekę.~Woda, wolno tocząca