Part

5549 VIII |                   zdania oddzielne i kazał przetłumaczyć je na francuski. Pierwsze
5550 XIII |                 Zaraz też przytoczył nam i przetłumaczył wiersz niemiecki o pewnym
5551 XVII |                  na użytek jego kancelarii przetrzebiono wszystkie lasy okoliczne...~
5552 III  |         Księżopolczyku, niestety, nic tego przetworzenia się nie zapowiada. Owszem,
5553 XIII |                   szerokość.~Dopiero w tym przetworzeniu można dopatrzeć w bladym,
5554 IV   |               zasłużony i przez wszystkich przewidywany. Winszowali go też wybranemu
5555 IV   |                rynek.~Niestety! ten manewr przewidziany był zawczasu przez "nieprzyjaciela".
5556 XVIII|                   spędzonym w ciasnym, źle przewietrzanym warsztacie, wśród ludzi
5557 XVIII|           żartobliwych lub rzewnych, nagle przewodniczący zebraniu Osowski zauważa:~-
5558 XVII |                     Ciału nauczycielskiemu przewodniczyli obaj rektorowie: ustępujący
5559 II   |         zaczerwieniony, kurzem okryty - do przewodnika swego się zwraca.~- Dziękuję
5560 XVII |                zwierzchnikiem młodzieży... Przewodziłem wychowaniu kilku pokoleń...
5561 V    |                  sieni i przepychając się, przewracając, poszturgując, jak garść
5562 IX   |                   lekcji. Do tolerowanych: przewracanie koziołków na pościeli i
5563 XII  |                   Kucharzewskiemu. Olbrzym przewrócił kilkanaście kartek - czyta
5564 XVII |                 czynić: rozbrykane "knoty" przewróciły go raz na ziemię i omal
5565 II   |                   nienawidzą! O wężu, wężu przewrotny! godny, żeby cię na środku
5566 Aut  |                śmiercią niemal samobójczą, przeżarty melancholią oraz dziwacznym,
5567 X    |                  na brzegu, otrząsnął się, przeżegnał - i znów: chlust do wody!~
5568 VII  |                     Chłopcy zdjęli czapki, przeżegnali się. Sprężycki pociągnął
5569 XIV  |                   żaden napis nie wskazuje przeznaczenia jednej i drugiej - tworzą
5570 V    |                   inni.~Ale było już widać przeznaczeniem Wojtusia budzić zawsze podziw
5571 XIV  |               wyłącznie żerem i sam na żer przeznaczony.~Teraz ma przed sobą widowisko
5572 IX   |          przebywanie poza stancją w czasie przeznaczonym na uczenie się lekcji. Do
5573 XV   |                 zakończenie roku szkolnego przeznaczyła. Ponieważ zaś tajemne życzenia
5574 XVI  |                    straszne błyskawice, że przezorniejsi śpieszą zażegnać burzę w
5575 XVI  |                    miała wcale ciała. Była przeźroczysta jak z mgły.~- A czyż mgła
5576 V    |                  również Wojciech.~Koledzy przezwali syna "Wojtek", a profesor
5577 VI   |                  kolegi "Hefajstosa" - tak przezwanego stąd, że jest na podobieństwo
5578 VI   |           klasowych przedstawia Olszewski, przezwany, nie wiadomo dlaczego, "
5579 VII  |                    Uczniowie muszą znać te przezwiska. Gdy który się pomyli, gdy
5580 XIV  |            łacińskie życzenia.~Raz wszakże przeżył Sprężycki chwilę gorącą.
5581 Pam  |                   te wspomnienia dni razem przeżytych ~poświęcam~W.G.~
5582 XVI  |           pozostawił pięć guzików: jeden z przodu mundura, cztery z tyłu;
5583 II   |               chwili odwraca się, wymierza prztyczka w ucho najbliższemu koledze
5584 II   |                 strony ukradkowe kuksańce, prztyczki, "gruszki stolarskie" i
5585 II   |                   matka jednego z "knotów" przybiega zdyszana niosąc chleb z
5586 XIV  |              jedyny ksiądz, do którego nie przybiegają przy spotkaniu dzieci, żeby
5587 XIV  |                     Przecie widziałem, jak przybiegały do księdza dobrodzieja niby
5588 III  |             zaperzony zeskoczył z katedry, przybiegł do ławek, zaciśniętą pięścią
5589 XV   |             otaczając koguta, który chciał przybierać pozy bohaterskie, lecz mu
5590 XVII |                    dobrotliwie. Potem, nie przybierając żadnej pozy, nie prostując
5591 ZeSt |               wypłowiały pasek, do oczu go przybliżył - długo wpatrywał się weń
5592 XIII |                   skąd wziąć romantycznych przyborów. Zgodzili się wreszcie na
5593 XVII |                 tylko czasowo, czekając na przybycie następcy.~O powodach usunięcia
5594 XVII |              rektorowie: ustępujący i nowo przybyły.~Uczniów poiła ciekawość
5595 XV   |                 rzucić ją chciała na głowę przybysza.~- A czego to pan uczeń
5596 IX   |                  tym niejeden przemyśliwa.~Przybysze ze wsi na czas nauki szkolnej
5597 XVIII|                   obok siebie w słonecznym przybytku sztuki. Skromny, potulny
5598 III  |                 żołądkami "knotów", którzy przybywają do miast z na pół chłopskich
5599 XIV  |                 knota", po raz pierwszy tu przybywającego, stary wyga szkolny w zatłuszczonej
5600 II   |           atramentem. Ale "wolontariusze", przybywający wprost z dziecinnego pokoju,
5601 I    |              Śpiesznie rzucajcie wszystko, przybywajcie, bo inaczej... Zresztą -
5602 III  |                 podziw wszystkich uczniów, przybywszy na dziedziniec szkolny podczas
5603 XI   |                  podnieceniu nauka, zwykle przychodząca mu z łatwością, niesłychanie
5604 I    |              spóźniać się, nawet wcale nie przychodzić... Nic mi do tego. Ale wiedzcie,
5605 XVI  |                 moich ciotek na skargę nie przychodził, a do ojca Bałandowicza
5606 XI   |                  po południu do szkoły nie przychodzono.~Zresztą jak przed południem,
5607 XVII |              milsza, przyjemniejsza - siły przyciągającej nabrała. Mniej było teraz
5608 VI   |                 stopniu trudna i ważna. Od przyciętego tak lub inaczej "noska"
5609 VI   |                  wartości pióra.~Nie można przycinać "noska" na żadnej sztucznej
5610 VI   |                 najostrzejsze, służy mu do przycinania "noska".~Czynność ostatnia
5611 XIII |                odpowiedzi wybucha płaczem, przyciska syna do piersi, okrywa go
5612 XVII |                 Chodźcie do nas, chodźcie! Przyciśniemy was do serca, zrobimy z
5613 XIII |                  kątach, w obocznym pokoju przyciszone prowadzili narady.~Nareszcie
5614 XI   |              cichuteńko na swych miejscach przycupnęli.~Następowała lekcja jeografii.
5615 XIV  |                Jest w zaczarowanym gaiku i przyczajony za krzakiem jaśminu, którego
5616 XI   |               zdjęcia jednego chrabąszcza, przyczepia ich do nauczyciela dziesięć.~
5617 V    |                 Dembowski. Do Dembowskiego przyczepił się Sitkiewicz. Sitkiewiczowi
5618 X    |                słabego, co tylko wypadkiem przyczepiło się do olbrzyma i z czego
5619 Aut  |           powodzenia Niebieskiego mundurka przyczyniły się w znacznym stopniu przepiękne
5620 I    |                   i bez koszyków, boso i w przydeptanych pantoflach, rozczochrane,
5621 XVIII|                  ma słabość do przysłów i "przygadawek".~- A potem co?~- Pójdę
5622 III  |               nawet promocji, tracą humor, przygarbiają się, mizernieją... Wówczas
5623 VII  |          nauczyciel, taki znękany, smutny, przygarbiony, z obwisłymi, pożółkłymi
5624 ZeSt |               spokojnie najstarszy. Ojciec przygarnął do siebie swą "trójkę hultajską".~-
5625 XIV  |                  jednak, czy kiedyś... ~Tu przygarnia chłopca do siebie - w oczy
5626 I    |                    ich szczęki bezzębne, w przygasłych oczach żywy płomień błyska.
5627 VII  |                 postać, jakby ciężarem lat przygiętą - głos mu drży, słabnie...~
5628 XIII |                 błogim na ustach uśmiechem przyglądać się przez otwarte okno błękitowi
5629 ZeSt |                   wyrywali sobie kołnierz, przyglądając mu się z nadzwyczajnym zajęciem...~-
5630 II   |                hałaśliwą wesołość w grupie przyglądających mu się malców. Wreszcie
5631 XVII |            korytarza i rozkraczywszy nogi, przyglądał im się wzrokiem pogardliwie
5632 XVII |                  siwymi wąsiskami.~Chłopcy przyglądali się z początku nieufnie
5633 IV   |                    kepi, szczoteczką włosy przygładzał.~W kilka minut później szedł
5634 X    |           nieszczęście!~Nagle głośny krzyk przygłusza lamenty:~- Wypłynął?...
5635 VIII |        Nieoczekiwany zaszczyt wzrusza go i przygnębia. Idąc po nagrodę, jest tak
5636 VII  |                  wrażliwego chłopca działa przygnębiająco.~A z katedry płynie głos
5637 VII  |         litografiach.~I nauczyciel odczuwa przygnębiający wpływ upału. Nie wydobył
5638 XII  |                    go całego wielki ciężar przygniatał. Twarz jego wyraża smutek
5639 Aut  |               młode pokolenie uczących się przygniatała jeszcze groza tylko co minionej
5640 XVII |          opowiadaniami o pieszych, pełnych przygód wycieczkach, które odbywał
5641 XIII |               Pułtuska, gdzie nadzwyczajne przygody Valjeana, Kozety, Mariusza
5642 XI   |                  tylko, aby tym swobodniej przygotować i wypuścić na wroga nowe
5643 VIII |                  do nakrytego stołu, gdzie przygotowała wiosenne przysmaki: młodą
5644 VIII |                 nich Wroński.~W ciągu tych przygotowań wzajemny stosunek kolegów
5645 VI   |             krowianka", z sierści krowiej, przygotowana w ten sposób, że kawałek
5646 XIV  |                 się, Sitkiewicz zapomina o przygotowanej dla sąsiada "sójce", Piotruś
5647 VI   |               jedynie graczów używany;~dla przygotowania jej krają kalosze na drobniutkie
5648 VI   |              gotówką płacącego nabywcy, ma przygotowany między zębami lub pod językiem -
5649 VI   |                   czym trzeba być zawczasu przygotowanym na boleśne oparzenia skóry,
5650 VI   |                    ten przedmiot niezbędny przygotowują.~Wszystkich jednak prześcignął
5651 Aut  |           Wspomnień niebieskiego mundurka, przygotowując do druku trzecie swej pracy
5652 XII  |                    kilkanaście wyjdę. Chcę przyjąć udział w małej uroczystości,
5653 XIV  |                   dzikim nawet zwierzem po przyjacielsku i po bratersku - trzeba
5654 Aut  |                czytelników i w sercach ich przyjazne zbudziła echo.~Tej pociechy
5655 II   |            bardziej dworkiem niż dworem.~- Przyjdę! - zgadza się wyniośle Kozłowski
5656 III  |                 nie otrzymał.~Po wakacjach przyjechał i jako drugoroczny pierwszoklasista
5657 XVI  |              protekcję, bo jak jego ojciec przyjedzie ze wsi, zaraz idzie do "
5658 XVII |                   szkoły stała się milsza, przyjemniejsza - siły przyciągającej nabrała.
5659 IX   |                   książeczkę!... Będę miał przyjemność zapisać malam notam...~-
5660 XVIII|             pożytkiem dla ogrodu i średnią przyjemnością dla ogrodnika.~Zaradził
5661 XVII |                 zaznaczony, stał się teraz przyjemnym, gładkim, na miłości i zaufaniu
5662 Aut  |              postępować po polsku.~Książkę przyjęto życzliwie, jako echo dni
5663 XIV  |                 ślubował każdą przeciwność przyjmować z rezygnacją, każdą krzywdę
5664 IV   |                jakąż przesadną uniżonością przyjmował z rąk naczelnikowej powiatu (
5665 XIV  |            siostrzyczki moje"...~Chłopiec, przyjrzawszy się obrazkowi, chce go zwrócić.~-
5666 XIV  |                   i podaje Sprężyckiemu.~- Przyjrzyj się - objaśnia - jest to
5667 XIV  |                 szóste...~- Czy w czwartym przykazaniu Bóg nakazuje szanować tylko
5668 XVI  |                 zapominaj, Witek, że tobie przykazano: jeść jak najwięcej, sypiać
5669 IX   |           powietrze. Uczniowie idą za jego przykładem. Przez chwilę odbywa się
5670 I    |            kilkudziesięciu chłopców klęczy przykładnie w ławkach, powtarzając zmieszanym
5671 XI   |            Benedyktyńskiej, na cmentarzach przykościelnych - wszędzie, gdzie się choć
5672 IV   |       zapalczywszych kolegów powiedział co przykrego - gdy nazwał go na przykład "
5673 VIII |                   Wroński, aby nie sprawić przykrości pani Kucharzewskiej, wszystkiego
5674 IV   |                 uczniów, zajęty całkowicie przylądkami, międzymorzami, wulkanami -
5675 IX   |              dozorcy szkolnemu nie dać się przyłapać na gorącym uczynku. Zwykle,
5676 XIV  |                   widziałeś ptaszęta boże, przylatujące do ręki mej po ziarno, i
5677 XII  |               towarzyszów i do murów klasy~Przylgło, przyrosło na głucho?~Gdzie
5678 VI   |                 kulga" dopóty, aż do wosku przylgnie tyle włosów, że utworzą
5679 XIV  |                   wszystko we dwójkę.~Obaj przyłożyli równocześnie twarze do rury
5680 XIII |                  nie ma nikogo. Chory oczy przymknął, zdaje się drzemać. Ale
5681 XIII |                  Sprężycki, gdy tylko oczy przymknie, widzi strasznych ludzi
5682 XVIII|            spokojny, stateczny, nabożny, z przymkniętymi, jakby sennymi oczami, oznajmia
5683 XVII |               tajoną niechęcią i tylko pod przymusem udziela promocji i nagród,
5684 VII  |        przenikliwym piskiem.~Chłopcom oczy przymykają się do snu. Są jakby nieprzytomni
5685 VII  |                    tak je do swego wykładu przynęcić.~...Inna chwila - inne wrażenie.~
5686 IX   |                 zamienisz? Dam ci miodu.~- Przynieś, zobaczę.~Przy otwartych
5687 XIII |               Który zaś głowę Rinaldiniego przyniesie, ten oprócz wolności otrzyma
5688 XII  |                    lub innym czytać każe z przyniesionej książki; czasem wiersze
5689 VIII |                chłopiec spełnił rozkaz - i przyniesiony został w ten sposób do szkoły
5690 VI   |                  ręki genialnej. Niektórzy przynieśli przygotowane umyślnie w
5691 II   |                   serdecznie się całują.~- Przyniosę ci "gumy strzelającej" -
5692 X    |               przynieść ciała topielców.~I przyniosła.~Po śmiertelnie długich
5693 XI   |                  wzajemnie się dopytują.~- Przyniosłeś?~- Przyniosłem.~- Ile?~-
5694 XVI  |                    wracać, gdy licho kurcz przyniosło. Dobrze jeszcze, że to się
5695 ZeSt |                   dzieci wyciągnęły i ojcu przyniosły kołnierz z sukna niebieskiego,
5696 XVII |                  Czasem z własnych zbiorów przynosił mniej rzadkie minerały,
5697 V    |                 znaleźli kilka deszczułek, przynosili je Krystkowi, a on, zasiadłszy
5698 XIV  |                    kuchcików oraz chłopców przynoszących drzewo i wodę, stary kuchmistrz,
5699 XVII |                   ostatniej deski ratunku, przypada do rektora, całuje go w
5700 XIII |                    ja usnąłem. Zrzuć, niby przypadkiem, tę kapę; podnieś roletę
5701 III  |                    przezwisko nie powstało przypadkowo, że posiada swój właściwy
5702 X    |               Ogromny tłum stał na brzegu, przypatrując się smutnemu widowisku.
5703 X    |                 ręką sięga po "pierzydło".~Przypatrujący mu się z brzegu milkną i
5704 VII  |                 siądą~I łąkom się zielonym przypatrywać będę...~Nikt tego w żart
5705 X    |                    mu się deskę pochwycić. Przypiął do niej jedną rękę, potem
5706 XIV  |                długiego piętrowego gmachu, przypierającego jednym końcem do kościoła
5707 II   |                 które ma swe ciągłe, stałe przypływy i odpływy. Przy końcu każdego
5708 XI   |                przynajmniej nie uśmiechał, przypominając sobie różne wesołe epizody
5709 XVII |                    zwierzchnika noszona, a przypominająca pałkę Madejową.~Pod wpływem
5710 XVII |         Przedstawiając wam swego następcę, przypominam, żeście winni i jemu...
5711 VIII |                  tamte?~Przypomina sobie i przypomnieć nie może. Wyfrunęły pewnie
5712 IV   |                     Masz!~Długa była lista przypomnień - bardzo długa... Ale nawet
5713 XVI  |                 wpierw tonem.~- A woda?... Przypomnij sobie, co nam mówił profesor
5714 XI   |               Korneliusza dziś nie będzie. Przypomnimy sobie rzeczy dawniejsze -
5715 XIV  |                    ci na pamięć ta chwila, przypomnisz sobie słowa moje i znaczenie
5716 II   |               wyrost" uszytymi spodeńkami, przyprawia go o utratę równowagi. Przewraca
5717 XIV  |                   kwiaty o zawrót głowy go przyprawiają, drżący od strachu i wzruszenia,
5718 II   |          zwierzchników szkolnych o rozpacz przyprawić!...~Jeden podczas lekcji
5719 XI   |                   wycierania atramentu. Na przyprowadzaniu katedry do porządku upływa
5720 XVII |              Zadzwonię na Jana, żeby go tu przyprowadził.~Mówiąc to, sięga po dzwonek.~-
5721 XVIII|             chłopców nie ma granic. Kto by przypuszczał, że ten niepozorny Właszczuk
5722 XVI  |                 nikogo nie obraża, ale nie przypuszczałem, żeby w naszej pięcioklasówce,
5723 XIII |                  Nikt postronny nie został przypuszczony do tajemnicy. Co więcej,
5724 X    |                   w górę, unosząc na sobie przyrosłego do niej chłopca.~Kucharzewski
5725 XII  |                   do murów klasy~Przylgło, przyrosło na głucho?~Gdzie wy, drobne
5726 XIII |                    samo wspomnienie!...~Do przyrządzenia owej trucizny chłopcy użyli
5727 XIII |                 nich własnoręcznie została przyrządzona. Cóż to był za okropny jad! -
5728 ZeSt |                    dotrzymanego przez ojca przyrzeczenia powstały poniższe obrazki.~ ~
5729 XI   |            ukąszona przez żmiję, a inni aż przysiadają do ziemi od śmiechu.~Po
5730 XIII |                       Nie damy się uwieść! Przysięgliśmy ci wierność i tę zachowamy
5731 II   |                Wreszcie porzuca wszystko i przyskoczywszy do najbliższego towarzysza,
5732 XVIII|                   Sitkiewicz ma słabość do przysłów i "przygadawek".~- A potem
5733 III  |                   stron sympatycznych oraz przysłowie: "tak, panie, tak..."~Otóż
5734 XVIII|               wyżej siędę!... - wyjeżdża z przysłowiem Sitkiewicz.~Zaczynają podżartowywać
5735 XVIII|                   wróble, zięby, czyżyki - przysłuchuje się jej także wsparty na
5736 IX   |             przyjaźnie. Na wędkę wiejskich przysmaków dają się łowić nawet Katonowie
5737 XVI  |                 żołędziowej", jajecznicy z przysmażoną cebulką. Na stancjach przygotowywa
5738 VIII |              właściwie zaś Kucharzewskiego przysposabia do nich Wroński.~W ciągu
5739 VIII |                     wspólna nauka. Chłopcy przysposabiają się do egzaminów - właściwie
5740 I    |                     Nogi im się splątały - przystają zdyszani...~- Nie zdążymy... -
5741 II   |                    drogą. W jednym miejscu przystanął, żeby przypatrzeć się mularzom,
5742 XV   |             bytnost'... - jęczał w kółko z przystankami, które wypełniały ciężkie
5743 XI   |             przezwisko z dziwną trafnością przystawało do jego poczciwej, nieco
5744 IX   |                    daszku obórki; drugi na przystawionej do ściany drabince; trzeci
5745 VIII |           arytmetyczną. Wykłada po prostu, przystępnie i tak jakoś przekonywająco,
5746 XVII |                   wykład jakże był prosty, przystępny, wszelkiej "magistralności"
5747 XIII |                    na piersiach chorego.~- Przysuń bliżej, do samej twarzy... -
5748 V    |                najryzykowniejszy Sprężycki przysunął się do drzwi od mieszkania
5749 VIII |                Kolega odmienia mu talerze, przysuwa półmiski, zachęca do jedzenia.
5750 XV   |                  są chore?... (Wojciechowa przyswajała sobie zawsze sposób wyrażania
5751 III  |                    wyrostkiem. Wieś często przysyła szkole takich, niekiedy
5752 III  |                 Ten sam profesor Luceński, przyszedłszy na lekcję w dobrym humorze
5753 IV   |                    trwoga i spryt wrodzony przyszły mu naraz z pomocą. Powziął
5754 III  |              jednej z pół tej sukmany była przyszyta maleńka, blaszana szabelka -
5755 XII  |                 lecz tylko wyjątki z niego przytacza.~Za to o romantycznych poetach
5756 VII  |            zmieszanymi krzykliwie głosami, przytakiwał w równych odstępach czasu
5757 XI   |                 Odzywają się zewsząd głosy przytakujące Sprężyckiemu.~- Ach, tak,
5758 III  |               słuchu idzie u niego w parze przytępienie władz umysłowych. Jego jasne,
5759 III  |            pogarsza: jest na pół głuchy. Z przytępieniem słuchu idzie u niego w parze
5760 III  |              apetyt, apatyczne spojrzenie, przytępiony słuch, słabo rozwinięty
5761 XIII |               krawcem dla pcheł. Zaraz też przytoczył nam i przetłumaczył wiersz
5762 IV   |                   ognie. Na chwilę stracił przytomność umysłu, ale trwoga i spryt
5763 X    |                 zrozpaczony, a nie tracący przytomności, myślał o środkach ratunku.
5764 XII  |         najczęściej na drzwi spoziera.~Gdy przytrafi się kiedykolwiek "zastępstwo"
5765 XVI  |                 unosi. Za uszy bym "knota" przytrzymał! Jemu się zdawało, że go
5766 V    |                   zdążyć za nim nie mogli. Przytrzymali go dopiero na ulicy, przerażonego,
5767 XVIII|                  Ale cóż, kiedy tego konia przytrzymuje w miejscu - uzda...~- Co
5768 XII  |                 grubsze głosy. Najgłośniej przytwierdzał Sprężycki, przed którego
5769 VI   |              umyślnie w tym celu zeszyty z przytwierdzonymi na jedwabnych wstążeczkach
5770 XVI  |                   krzyczy - swoje kpinki i przytyki schowajcie dla takich, jacyście
5771 ZeSt |           najrozmaiciej na głowie układać. Przywdziewał je też każdy inaczej, nieraz
5772 XV   |                 bety". Do jednego z kołków przywiązano na mocnym powrozie kozę,
5773 XIII |                  uśmiechem:~- Co znowu?... Przywidziało ci się!~- A czemuś tarł
5774 V    |                ciekawe!~Krystek miał stały przywilej budzenia w kolegach podziwu.
5775 IX   |                placek.~- To nic, ale Wicek przywiózł baumkucha!~- Nie powąchasz
5776 XV   |                 koleżeńskiego pozdrowienia przywitał go dalszym ciągiem morderczej
5777 XIII |        pamiątkowego flakonika, posądziła o przywłaszczenie go służącą. Służąca udowodniła
5778 X    |                  się wcześniej niż zwykle, przywołał matkę i rzekł spokojnie:~
5779 X    |                   pomocy.~Z wielkim trudem przywołano do życia najpierw Piotrusia,
5780 I    |                 budził i do rzeczywistości przywoływał pewnego skłonnego do marzeń,
5781 IX   |                Chłopcy na "własnym wikcie" przywożą ze sobą ze wsi worki kaszy,
5782 XIII |                 dniach nieobecności wrócił przywożąc nowego lekarza-homeopatę.~
5783 XIV  |                    go "nie proszą", ale... przywykł już na to nie zważać. I
5784 II   |              jeszcze małe, delikatne i nie przywykło"...~O dziesiątej zjawia
5785 XVIII|                    miesiąc. ~Na chłopcach, przywykłych liczyć na grosze, "pięćdziesiąt
5786 XVII |          przechadzce, pod drzewami albo na przyzbie chaty wieśniaczej, przy
5787 XVI  |                     Bellon sami po namyśle przyznają, że tytuł bohatera żadnemu
5788 XVI  |                    obecnych. - Co do mnie, przyznaję Balonikowi słuszność.~-
5789 X    |               podanie, aby Kucharzewskiemu przyznano medal za ratowanie tonących.~-
5790 XVII |                  żadnego nakazu, spokojna, przyzwoita, stateczna.~Rektor pełnił
5791 XVII |               przeciw prawom grzeczności i przyzwoitości, obowiązującym nie tylko
5792 IX   |                  Ci chłopcy odznaczają się przyzwoitszym wyglądem i statecznością,
5793 I    |                    z dziecinnych, domowych przyzwyczajeń, kleją się jeszcze oczy.
5794 XV   |               charakteru, rażącymi polskie przyzwyczajenia i uczucia.~Przede wszystkim
5795 XII  |                    ekscentryczności. Ma on przyzwyczajenie oglądać się często na drzwi
5796 XI   |                  Łaje głośno Sprężyckiego, przyzywa na pomoc prymusa, zrzuca
5797 XVII |                powie.~A on łagodnym głosem przyzywał prymusa i mówił na przykład:~-
5798 XII  |               nowym profesorze zapomniał o psich figlach; nawet wrodzona
5799 XII  |                panami".~- Dzień dobry panu psorowi! - wykrzykują chłopcy zgodnym,
5800 VI   |               nauczyciel kaligrafii. - One psują rękę i charakter!~Ostrzeżenie
5801 XIV  |                 nikomu apetytu do wody nie psuje. Miałżeby okazać się mniej
5802 XVIII|                 granicach jak najszerszych psy i świnie - z małym, rozumie
5803 XIV  |                    ziołami - roje motylów, pszczół, szerszeni, muszek złocistych,
5804 XIV  |          ośmielający się chłopiec. - Co do ptaków, proszę księdza dobrodzieja,
5805 XIV  |              kaczki, indyki - zwykły plebs ptasiego rodzaju, niezdolny łatać,
5806 II   |        przełomowego. Bywaj zdrowa, swobodo ptaszęca! Bywaj zdrów, "śnie złoty!
5807 XIV  |                     chłopcem") - widziałeś ptaszęta boże, przylatujące do ręki
5808 XIV  |                 skrzydlaty, on rozmawiał z ptaszkami, jak ja z tobą, nazywał
5809 XIV  |                   Nigdy już, nigdy żadnemu ptaszkowi najmniejszej krzywdy nie
5810 XIV  |                  wszystkich miasteczkowych ptaszników zastawiać w tym zakątku
5811 XVI  |                 zasłudze przyjaciela oddać publiczne świadectwo. Sprężyckiego
5812 XI   |                 męczy się nad jeografią.~Z publicznego ogrodu nadpływa zapach bzów,
5813 XV   |                nieszczęsną odę Dzierżawina publicznie wygłaszać.~Sala była natłoczona
5814 VII  |                patetyczny - taki, jakim na publicznych posiedzeniach Warszawskiego
5815 IX   |                     Zapraszam was na babkę puchową.~- A ja na zimną cielęcinę.~-
5816 II   |          Jednocześnie wychyla się do niego pucołowata, rumiana twarzyczka z błyszczącymi
5817 III  |                   wyjął małe, szyldkretowe pudełeczko, otworzył je i Szabuńskiemu
5818 XI   |               wojsko wyobrażają trzymane w pudełkach chrabąszcze.~Effenberger
5819 XVII |                rzecz żądaną. Wydobył nawet pudełko zapałek siarkowych i zapalił
5820 XI   |                Wiecie? Kataryniarz ma całe pudło - chce sprzedawać po sześć
5821 II   |                   jak u myszy schwytanej w pułapkę; brzuchy wystające, piersi
5822 X    |                   go nie nauczył. Okrągły, pulchniutki Piotruś unosiłby się sam,
5823 XIII |                    go nieustannym macaniem pulsu, wygniataniem boków, oglądaniem
5824 XIV  |                    stromy, staje się w tym punkcie zupełnie prostopadłym. Chyba
5825 IV   |                 strony. Niebawem w różnych punktach miasteczka echa zaczęły
5826 II   |                   się ani na sekundę, gdyż punktualność to ich obowiązek, obowiązki
5827 IV   |                zdolności, pilny przy tym i punktualny, przeświadczony we własnym
5828 IX   |                    udzielać sympatycznie i pupilom jej, dobrze odżywianym,
5829 XV   |                 sposób wyrażania się swych pupilów).~- Gospodyń fiesor - usprawiedliwiał
5830 VII  |             wydłużonych cieni drzew, wśród purpurowozłotych smug gasnącego na zachodzie
5831 XII  |                  szosa, jak okiem sięgnąć, puściuteńka...~Chłopczynę, skulonego
5832 XIV  |               broni ją: strach przed osobą pustelnika.~W całym zgromadzeniu jeden
5833 XIV  |                   kwiatom, ptakom i samemu pustelnikowi.~Jak się tam dostał? Najprostszą
5834 IV   |                 zrobiła się dokoła Ślimaka pustka~Wszyscy skupili się w gromadki
5835 XV   |           urozmaicały przykrą tego miejsca pustkę. Od kołków do pni i od pni
5836 XII  |             podyktowały.~A na drodze wciąż pusto. Żaden turkot ód strony
5837 XI   |        chrabąszczowe! Ileż zabawy, figlów, pustoty sprowadzają na ciche zwykle
5838 IV   |                dwunastej na małe grupy i w pustych klasach pozamykano.~Przecierpieli
5839 XIII |                niosącej zapaloną latarnię, pustymi, ciemnymi uliczkami powraca
5840 XIV  |                   tylko taką sobie "finfę" puszcza.~- Milcz, głupi! - zakrzykują
5841 XVIII|             Zwyczajnych kozłów do lasu nie puszczają, boby zniszczyły, a ja będę
5842 XVII |              chłopcom o setki mil odległe, puszczami nieprzebytymi odgrodzone.~
5843 IV   |                Boga, prymus! Mówią, że się puszczasz na "zbereżeństwa", że kozły
5844 XV   |          przepaścistą, półdziką, jak kocha puszczę niedźwiedź, a bezdnie oceanowe
5845 XI   |               tylko o amo!~Ale tamten, jak puszczona w ruch pozytywka, kończy,
5846 VIII |               wojsko w morzu Chanaan... Na puszczy kazał odlać cielca złotego,
5847 VII  |                pachnie mięta wśród gęstej, puszystej, jak aksamit miękkiej i
5848 XII  |                    drobne a wzniosłe mojej pychy cele,~By zrównać i prześcignąć
5849 VIII |                    Ha, ha, ha. Wrono - daj pyska!~Powrócił mu humor; zrywa
5850 III  |                    szlachcica, "szaraczka" pyszniącego się blaszaną szabelką przy
5851 XI   |                  to tam rzuca niespokojne, pytające spojrzenia.~Stanął wreszcie
5852 II   |         jedenastoletni, ujmuje za kołnierz pytającego malca, o rok niecały młodszego
5853 XIV  |                  święty, Jaśka nie ma?... ~Pytającym jest ksiądz prefekt we własnej
5854 VII  |                  innych wyborniejsze, to - pytam cię, Bronek - czy te wszystkie
5855 V    |                   Zarzucono go krzykliwymi pytaniami. Wszyscy krzyczeli razem,
5856 VIII |                    Jeśli pozwolisz...~- Co pytasz? Chodź i ratuj!~Po chwili
5857 XVI  |                 przed audytorium, maleńki, pyzaty, rumiany, istna piłeczka.~-
5858 XVI  |           wieczerza dla uczniów - dla tych pyzatych, ociężałych chłopców ze
5859 IX   |                    To wszystko oddają "pod rachunkiem" gospodyni lub też trzymają
5860 XVIII|                   się trochę spokojniej.~- Racja. Niech Kozioł schowa rogi.~-
5861 XVI  |                Rozsądniejsi przytakują.~Ma rację. Prawda. Petrykosio puścił
5862 IX   |                    biedaków przez nijakiej racji... Piec u mnie dymi i swąd
5863 III  |               Zabacuł! może byś przyjść tu racuł! ~Od razu poznaje się, że "
5864 VIII |              rondem, którym celuje i które raczy pochwalać sam mistrz Welinowicz.~
5865 XVIII|                    piątej klasie!~Za dobrą radę Kozioł dostaje w głowę ogryzkiem
5866 XVII |                    Pułtusku obce; miasto - Radom czy też Kielce - przy ówczesnych
5867 IV   |               stłumionych. Płakali jedni z radości, inni z żalu i zawiści.~
5868 XIV  |                 gruchając, pełne ufności i radośnego upojenia. Skrzydlata czereda
5869 V    |                   krzyczeć, sprzeczać się, radzić, ośmielać się nawzajem -
5870 XVI  |                  brzmi tak groźnie, a oczy Radzickiego ciskają tak straszne błyskawice,
5871 XVI  |                  zapaśników do siebie.~- Z Radzickim skończone! - obwieszcza
5872 XVI  |               popis", ogłoszono zapadłe na radzie nauczycielskiej wyroki.
5873 VI   |            mundurki poczęły i jak by sobie radziły bez kolegi "Hefajstosa" -
5874 VII  |                   ziemię, wyrwał rękę spod ramienia kolegi i obracając się doń
5875 X    |                    odnogami, niby dwojgiem ramion do uścisku wyciągniętych,
5876 XIII |                  już trzeci miesiąc leży z raną ciężką w nodze, cierpiąc
5877 X    |                   jeśli nie ona, w chłodne ranki i wieczory nawiewa na miasteczko
5878 VII  |              odmawiał przy modlitwie Kiedy ranne wstają zorze i Wszystkie
5879 XVIII|                  ich zwłaszcza w godzinach rannych. Zwykle po każdej takiej "
5880 XVI  |           łacińskiego Tirocinium, choć nie rapaces i nie crudeles, są jednak
5881 XVII |              inspektorowi o całym wypadku "raport sekretny", z dokładnym wskazaniem
5882 XVII |                dalej, niby stado wróbli za rarogiem, krzycząc, drażniąc się,
5883 X    |         Kucharzewskiemu przyznano medal za ratowanie tonących.~- A mnie co po
5884 VIII |                         Co pytasz? Chodź i ratuj!~Po chwili maleńki Wroński
5885 X    |                   stosować wszelkie środki ratunkowe.~Długo przeciągały się te
5886 II   |                    spod kołnierza w sposób rażący. Zanim inspektor wyszarpnie
5887 XV   |                    obyczajów i charakteru, rażącymi polskie przyzwyczajenia
5888 V    |                    robotnikiem, nikogo nie raziło. Niebieskie mundurki nie
5889 IX   |                   wieczerzą wypełnia się - razowcem.~Każdy z uczniów, stojący
5890 XIV  |                 zagrodowego szlachetki, na razowcu wychowanym, budzi się nagle "
5891 XV   |                  całej klasie: "źrebięta" (rebiata). Przy tym ciągle myśli
5892 X    |              zatoczkach, nocami wiosennymi rechoczą żaby tak głośno, że spracowanym
5893 XIV  |                  ojcowie ugaszczają w swym refektarzu "matadorów" z miasta i ze
5894 I    |                Słyszałaś, ale segnaturkę u Refermatów.~- Spieszajta! paniczowi
5895 XVII |          Żebrowskiego, Chrupczałkowskiego, reforma była również zbyteczna,
5896 II   |                  na Starym Mieście, wpodle Reformatów.~Piotruś wyraża się po prostu -
5897 IX   |                   wyrastają do zabronionej regulaminem szkolnym długości - są weseli,
5898 XVII |                 zniesiona kara cielesna. W regulaminie szkolnym ona mieściła się
5899 VIII |                   sposób nie może dać rady regule trzech, która przedstawia
5900 XIV  |              młodsi trójkami, stosownie do reguły zakonnej. Nie słyszało się
5901 III  |                    ludzi. Inni po prostu - rejterują.~Znalazł się raz pomiędzy "
5902 XI   |                   kołnierz albo wpuścił do rękawa. Ofiara figla rzuca się
5903 ZeSt |                   z małymi guziczkami przy rękawach. Czapki zaś były formy francuskiej,
5904 XVI  |        Kozłowskiego!~Wszyscy wiedzą, że to rękojmia wystarczająca. Nie było
5905 XVIII|                      czyśmy tu przyszli na rekolekcje? Czy to jutro koniec świata?~-
5906 II   |                    rzecz ważną: o wzajemną rekomendację. Nie można jej uchybiać
5907 XIV  |                    rekreacyj", a na każdej rekreacji wszyscy twoi towarzysze
5908 XIV  |              szkolny składał się z samych "rekreacyj", a na każdej rekreacji
5909 II   |                 Tamci to niby nowozaciężni rekruci; oni - stara gwardia. Już
5910 XVII |             wszystko na strachu. Za nowego rektorstwa nikt nie został "oćwiczony",
5911 XVII |           błyszczącej, weszli na salę obaj rektorzy. Niebieskie mundurki mogły
5912 XV   |              wyprostowała się, trzymając w ręku dużą, mokrą ścierkę, którą
5913 XIII |                latarki i oskarda pożyczą z rekwizytorni teatru wędrownego, który
5914 IV   |                    od fary wykonał "pienia religijne", inspektor oraz burmistrz
5915 XIII |               wahadła zegarowego, cykanie "repetiera", miarowe oddechy śpiących.~
5916 XVII |                  wasi ojcowie... Dziś, gdy reskryptem z dnia... (następowała dokładna
5917 IV   |            Ślimacki.~Klasa to niby maleńka respublika; prymus to jakby tej respubliki
5918 IV   |            respublika; prymus to jakby tej respubliki prezydent. Zaraz po mianowaniu "
5919 X    |                 znajdowała się cukiernia z restauracją i bilardem. Do tej cukierni
5920 I    |                   mroku, czają się jeszcze resztki nocy i snu. ,,Nowozaciężnym"
5921 IX   |             fatrowski tróję z minusem.~- O rety! to tyleż co dwója. Że też
5922 VIII |                  zapytywał.~Cieniutki, ale rezolutny głosik odpowiada:~- Pan
5923 VIII |                wzniósł je w górę z wyrazem rezygnacji. Potem oczy zamyka i znów
5924 XIII |              Podniósł go Altaverde i oddał Rinaldiniemu. Ten zaczął czytać: "W imię
5925 IX   |                 skanduje bajkę Fedra:~- Ad rivum eundem Lupus et Agnus venerant...~
5926 XVIII|            kwaśnych jabłek, nie otrząsacze robaczywych gruszek. To raczyła nawiedzić
5927 XI   |                 Salamonowicz uczył nas, że robaki i owady to zupełnie co innego.
5928 IX   |                  chce? Myśmy nic złego nie robili!~- Nic złego?... Ha, ha...
5929 VI   |                  się jeszcze ten majsterek robót wyjątkowych, takich jak "
5930 V    |                    jego ojciec był prostym robotnikiem, nikogo nie raziło. Niebieskie
5931 XVII |               rogowej okulary, sylabizował Roczniki wojskowe. Rektorowi i nauczycielom
5932 XI   |                   krzycząc na cały głos:~- Rod-Island!... Konnektikut! Nowy-Jork!...
5933 III  |                   że posiada swój właściwy rodowód.~Księżopolczyk jest synem
5934 II   |                    ławek w postawie Kolosa Rodyjskiego, z ręką przyjaźnie ku niemu
5935 IX   |                  Przy otwartych skrzynkach rodzą się najczulsze afekty, zawiązują
5936 VII  |              zdziczałych drzew wiśniowych, rodzących owoc nawet dla uczniowskiego
5937 XVI  |                 przedstawiono nam tu różne rodzaje bohaterstwa. Jedno okazało
5938 XIV  |       niepochwytnym, niemal fantastycznym, rodzajem powietrznego zjawiska, o
5939 XIII |             stosunku tych chłopców. Bracia rodzeni rzadko tak się kochają,
5940 XVI  |                  rozpaczy rodziców swych i rodzeństwo;~ad tertium, skaczący z
5941 IX   |                  szkolnej zamieszkują przy rodzinach mieszczańskich, czyli -
5942 XIII |                  jaki dobry! Kocham go jak rodzonego brata! Zamilkli obydwa.
5943 XVIII|                 Racja. Niech Kozioł schowa rogi.~- Będziemy mówili kolejno,
5944 XVII |               nałożywszy wielkie w oprawie rogowej okulary, sylabizował Roczniki
5945 I    |             potrącając się, wyścigając. Na rogu ulicy dwóch się spotkało;
5946 XVIII|                     pi, pi... co mu to się roi! - dziwi się Kozłowski.~-
5947 XIII |                   jej pożądał! Tyle o niej roił podczas nocy bezsennych!~
5948 XVIII|                    towarzysza, któremu się roją rzeczy tak dalekie i tak
5949 XIV  |                   fala ziół; nad ziołami - roje motylów, pszczół, szerszeni,
5950 ZeSt |               noszą dziś - nosiły pomiędzy rokiem 1860 a 1870, to jest wówczas,
5951 VIII |                 Ostatni, któremu przypadła rola mistrza, przybiera mimo
5952 XIV  |                 Jaśka-ogrodniczka, którego rolę pełni pozornie Sprężycki.~-
5953 XIII |                  zapuszczonych kartonowych rolet, na których wymalowano fantastyczne
5954 XIII |                  dość szczelnie zasłonięte roletami, zagląda noc, czarna jak
5955 XIII |              przypadkiem, tę kapę; podnieś roletę i otwórz okno.~- Bój się
5956 XIII |                        Może uchylić trochę rolety? Inaczej wcale czytać bym
5957 XVIII|                    jeden wyrusza do szkoły rolniczej; jeden jedzie do bogatego
5958 VII  |                    stanie "gadać". Wybuchy romantyczne wieszcza, którego znał dotąd
5959 VI   |                    do prostego, okrągłego "ronda". W ogóle "nosek'' stanowi
5960 XIV  |                    własnoręcznie manewruje rondlami - najczęściej siedzi w postawie
5961 XV   |              trójcy udał się do mieszkania Rosjanina jako delegat od grona kolegów.
5962 XV   |               porywy.~Jastrebow kochał swą Rosję przepaścistą, półdziką,
5963 XVII |                 ciekawego do pokazania: to roślinę niezwykłą, to ptaka wypchanego,
5964 XVIII|                   rzadki, prześliczny okaz rośliny z rodziny motylkowatych,
5965 VII  |                piłkę, ryby na wędkę łowić.~Rosło na tym placyku wierzb kilka
5966 VIII |               Wrońskiego do ogródka, gdzie rosną dynie - przedmiot jej szczególnej
5967 IX   |             śmietany zajmują go... chwasty rosnące w ogródku Tym chwastom przygląda
5968 XV   |                  tylko, żeby wlubili się w rosyjską poezję i starali się mówić
5969 XV   |     średnioproporcjonalnej trójki, nikt po rosyjsku nie uczył się, uważając
5970 V    |              Krystkowi, a on, zasiadłszy w rowie na kamieniu przydrożnym
5971 XI   |                  chłopcami, prawie jak ich rówieśnik, zajmuje się łowieniem i
5972 XII  |           nieskończenie lepiej. Ale trudno równać się ze Słowackim...~Z tych
5973 XVII |             upokorzenia i tej hańby, które równały się średniowiecznemu wystawianiu
5974 XVI  |                  chmury, a potem skoczę na równe nogi na ziemię.~- Przechwalasz
5975 X    |           śmiechami, pluskaniem...~Mistrza równego Kucharzewskiemu nie ma pomiędzy
5976 I    |                  do lotu - próbują biec na równi z uczniami w stronę gmachu
5977 XII  |                Kiedy w gronie swawolnym po równinach lecę,~By schwytać wyrzuconą
5978 X    |                    gdyby na chwilę stracił równowagę - już po nim! Obracające
5979 II   |                     przyprawia go o utratę równowagi. Przewraca się upuszczając
5980 IV   |                       chłopiec, słowem, do różańca i do tańca.~Pod tym względem
5981 IV   |             skończonej "egzekucji" chłopcy rozbiegli się na wszystkie strony.
5982 XVI  |              słowach czyni ruch, jakby już rozbierać się miał i do wody skakać.~-
5983 X    |                    przepaść głową naprzód, rozbija zapienioną, wirującą powierzchnię
5984 X    |                 powolne obroty nokoło osi. Rozbijana nimi woda pieni się tworząc
5985 X    |                 młyńskie dalej się obraca, rozbita na chwilę piana znów zbiera
5986 XI   |      złocistoróżową, która u samego zenitu rozbłękitnia się, a na wschodzie szarzeje
5987 XVII |                  ani próbował tego czynić: rozbrykane "knoty" przewróciły go raz
5988 XVI  |                  wesoło.~- Tak. Z huśtawki rozbujanej. Skoczyłeś?~- Skoczyłem.~-
5989 XIV  |               jednak, że jego surowa twarz rozchmurzyła się cokolwiek. Budzi to
5990 IV   |               natychmiast wszyscy milkli i rozchodzili się. On zaś, choć czynnego
5991 XVII |              dwudziestu rózeg, miał ciężko rozchorować się... podobno nawet umrzeć.~
5992 XVII |            chłopców, że się od nich często rozchorowywali.~Profesor Izdebski po dawnemu
5993 II   |                   żeby cię na środku klasy rozciągnięto i pozwolono kulawemu Szymonowi
5994 IV   |                  wątpliwy...~Ślimak został rozciągnięty na ziemi i sromotnie obity.~
5995 VI   |                    średnim, bardzo ostrym, rozcina je częściowo w kierunku
5996 XI   |                monui, le...~W tejże chwili rozczapierzona ręka nauczyciela spada mu
5997 XVII |                  dawnemu wprawdzie wysuwał rozczapierzone palce w kierunku czupryn
5998 I    |                  przydeptanych pantoflach, rozczochrane, na pół senne służące.~-
5999 XV   |             drażniła się gromada brudnych, rozczochranych dzieciaków. Na jednym z
6000 II   |           niebieskimi mundurkami korytarz, rozdając na wszystkie strony ukradkowe
6001 XVI  |                ukazał się na powierzchni - rozdano nagrody, listy pochwalne,
6002 XVII |                    je na cząstki i uczniom rozdawał, zachęcając do samodzielnego
6003 XVII |              inspektor stawał jedynie jako rozdawca rzeczy dobrych: nagród i
6004 IV   |                 rąk naczelnikowej powiatu (rozdawczyniami nagród były damy jak na
6005 XVIII|             okrągły, choć nie dość jeszcze rozdęty, żeby z "balonika" mógł
6006 XIII |                siebie.~Przyjaciel skończył rozdział, chory odzywa się z mocą:~-
6007 XII  |              wskazać piękności usłyszanego rozdziału.~Po tych słowach wręcza
6008 IV   |                     Wszystkich pozostałych rozdzielono zaraz po dwunastej na małe
6009 XIV  |                niemożliwości rozklekotane, rozdzwonione i skrzypiące, szarpane i
6010 XVI  |                    się im wonniejszymi niż róże saarońskie, niż kadzidła
6011 VII  |                    ślady zagonów, szczątki rozebranego ogrodzenia, niedobitki krzewów
6012 X    |              przeniesiono ciała topielców, rozebrano je, ułożono na zielonym
6013 XVII |              rozkazu inspektora dwudziestu rózeg, miał ciężko rozchorować
6014 IV   |                    pustej sieni, miała się rozegrać stanowcza bitwa, której
6015 XV   |             smętnie kołyszącą się furtkę i rozejrzawszy dokoła, dostrzegł coś pośredniego
6016 X    |                   nagle starszy z chłopców rozemknął oczy i głosem cichym, jak
6017 XIII |                   może odwiedzić. Chciałby rozerwać cię czytaniem.~- O, jaki
6018 XVII |            Kopcidym!... Kominiarz!...~Siłą rozerwał ten łańcuch, ale gromada "
6019 XII  |                    przy epizodach wesołych roześmieje się, a przy smutnych westchnie,
6020 V    |                 drugiego dnia i trzeciego. Rozeszła się wieść, że jest chory
6021 XVII |             nauczyciele straszyli niekiedy rózgami, ale kończyło się wszystko
6022 XVIII|                    skraju gęstego klombu i rozgarnąwszy liście, wpatruje się wytężonym
6023 XVII |                   już z wieży tak rześko i rozgłośnie, jak niegdyś. Odzywał się
6024 XI   |                 czas zagłusza je na chwilę rozgłośny tryl słowika, który prześpiewawszy
6025 XI   |                 ludzi i rzeczy, z brzękiem rozgłośnym unosi się chmura chrabąszczów.~
6026 XIII |                   się w niej sok pokrzywy, rozgniecione pająki i stonogi, miałko
6027 XIV  |                    Pomimo że żaden mur nie rozgradza tych dwóch połów, że żaden
6028 VII  |                 milczał, napiętkiem ziemię rozgrzebując, wreszcie rzekł:~- Widzisz,
6029 XIV  |                 wszystko wyznać i prosić o rozgrzeszenie.~Uczynił to zaraz nazajutrz.
6030 VIII |            zaczynają biegać po ogródku jak rozhasane na łące źrebce. Potem Kucharzewski
6031 XVI  |           gołębnika.~- Więc cóż?~- Więc ja rozhuśtam się najwyżej, jak tylko
6032 XV   |                   i wychylił. Twarz mu się rozjaśniła - hardym ruchem głowę podniósł -
6033 VII  |                  korytarzach, smutna, niby rozjęczona deklamacja nauczyciela -
6034 II   |                 posłuszne głosowi dzwonka, rozkazom inspektora, upomnieniom
6035 VIII |                    wsunął między ramiona - rożkiem chustki oczy ociera.~- Dawidku!... -
6036 I    |                 Szybko zajęli swe miejsca, rozkładają hałaśliwie książki i kajety.
6037 VIII |                     pokazuje, ręce szeroko rozkładając - a żółciutka jak złoto
6038 XIV  |                 pompisko, do niemożliwości rozklekotane, rozdzwonione i skrzypiące,
6039 VII  |                   słowa i poezją przyrody, rozkołysało się nagle powietrze od potężnego
6040 XIV  |              gąszcz krzaków; przy krzakach rozkołysana fala ziół; nad ziołami -
6041 XIII |                 nie jest znane - cóż to za rozkosz dla trzecioklasistów! Tajemnica
6042 XVI  |                   nad rzeką, oddając się z rozkoszą zasłużonemu wypoczynkowi
6043 IX   |                  pozna doskonalsze duchowe rozkosze, jakie daje nauka, czytanie
6044 VII  |             miękkiej i połyskującej trawy! Rozkosznie byłoby położyć się pod drzewem,
6045 XVII |               śmiało na środku korytarza i rozkraczywszy nogi, przyglądał im się
6046 X    |                  Kucharzewski już się cały rozkurczył - już tylko w pasie zgięty -
6047 V    |             trumnie~Był to poczciwy, nieco rozlazły wyrostek, z dużą głową i
6048 XI   |             wypisał w kajecie ozdobne "H", rozlegają się krzyki:~- Panie psorze!
6049 III  |             profesorski wywoływał grzmoty, rozlegające się po całym budynku szkolnym.~
6050 III  |                   tejże chwili na katedrze rozległ się grzmot. Profesor walił
6051 XVIII|                    Sprężycki! Sprężycki! - rozległy się wołania. ~Sprężycki
6052 VIII |                Tymczasem mimo upału, który rozleniwia i osłabia, wszyscy energicznie