Part

6053 XV   |               kanapie darniowej. Sprężycki rozłożonej księgi z rąk nie wypuszczał.
6054 IX   |                 wiosny i młodości.~Chłopcy rozłożyli książki, uszy zakryli dłońmi
6055 XVIII|               prawie przemocą wciągają pod rozłożyste gałęzie gruszy.~- Sprężycki! -
6056 Aut  |                  już się wówczas cokolwiek rozluźniła, nie można jeszcze było
6057 XIV  |                 swój orszak skrzydlaty, on rozmawiał z ptaszkami, jak ja z tobą,
6058 IV   |                    kolegów zachmurza się i rozmowę czym prędzej na inny przedmiot
6059 V    |                   popsuło.~Za to w zwykłej rozmowie płynnym bynajmniej nie był.
6060 VIII |                 słowami księdza prefekta - rozmyśla nad tym, w jaki sposób rozkaz
6061 XIV  |             natrętów, przeszkadzających ci rozmyślać, modlić się lub... płakać,
6062 XIV  |                  się nikomu przeszkadzać w rozmyślaniu, w nauce, w modlitwie. Zrozumiałeś
6063 V    |              Niebieskie mundurki nie znały różnic stanowych - przynajmniej
6064 Aut  |                      przynajmniej ideowo - różnica dzieląca młodzież dzisiejszą
6065 IX   |                    się uczniów na stancję. Różnice między nimi wyraźnie określają
6066 XVI  |                  było żadnej pomiędzy nimi różnicy. Kozłowski, Radzicki, Bellon
6067 XI   |                twierdzą jednozgodnie, choć różnogłośnie, że "wszystek atrament wylał
6068 VI   |                    wstążeczkach ćwiartkami różnokolorowej bibułki angielskiej.~Ze
6069 XIV  |                    jak piękny, gęsty gaik, różnorodnymi drzewami zarosły, pełny
6070 VII  |                   lepione ściany;~Też okna różnoszybne, piec niepolewany...~- A
6071 Aut  |                   będzie.~Niebo nad Polską różowiało - jednak dzień wyglądany
6072 X    |               wszędzie, jak okiem sięgnąć, rozpaczliwie gładka.~Dopiero po długiej
6073 XVIII|                    Chodź ino, Aleś! - woła rozpaczliwym głosem na swego syna Olesia.~
6074 XVII |                    się w szkole pułtuskiej rozpanoszył.~Bywało na przykład, że
6075 IX   |           nauczyciel zdążył zdjąć czapkę i rozpiąć "ponszo", już papierosy
6076 XVI  |                       jaka tam sztuka!... ~Rozpiął mundurek, wyciąga ukrytą
6077 XI   |                  słów i myśli. Zaraz potem rozpierzchli się i cichuteńko na swych
6078 XVII |             zbytnią surowość. Jakiś "knot" rozpieszczony przez matkę, nigdy palcem
6079 VII  |              tajemniczą, trzymając coś pod rozpiętym na piersiach mundurkiem.
6080 VI   |                  polega, że kulkę najpierw rozpłaszcza się na kształt małego naleśnika,
6081 VII  |               oddzwoniły już Anioł Pański, rozpłynęły się w powietrzu rytmiczne,
6082 XIV  |                 dniu, w którym będzie mógł rozpocząć "nowicjat". Nie przeczuwa,
6083 XI   |                posiłki. Armia chrabaszczów rozpoczęła właśnie atak ogólny.~Kilkadziesiąt
6084 I    |                   wszystko zapada w ciszę. Rozpoczyna się pierwsza lekcja, ,,od
6085 XI   |                     i nie mają czym pisać.~Rozpoczynają się spory, w których zapalczywy
6086 XIV  |             odważnym. Głowę podnosi, twarz rozpogadza, głosem mniej już zająkliwym
6087 Aut  |                    wydanie. Zorza wolności rozpostarła się szeroko nad naszymi
6088 I    |             granatowym fałdzistym, szeroko rozpostartym płaszczu z peleryną, z podciągniętymi
6089 VI   |                    z kędzierzawą główką, z rozpostartymi szeroko skrzydłami!...~Koledzy
6090 XVI  |                 krępy, zapalczywy chłopiec rozpowiada głosem krzykliwym:~- Nie
6091 XIV  |                    najpotworniejsze rzeczy rozpowiadają o księdzu Siennickim kumoszki,
6092 XVII |                    jego poprzednika bardzo rozpowszechnionej.~Chociaż uczciwsi uczniowie
6093 XV   |                  postąpiwszy kilka kroków, rozpoznał w deklamującym dziadzie
6094 XI   |                  chłopca od razu złowiło i rozpoznało. Odkłada książkę - ucho
6095 XIII |              Trochę dalej.~- Aha, już mam!~Rozpoznawszy stanowiska nieprzyjaciół,
6096 IV   |                  jakieś kółko żywo o czymś rozprawiało, a on się zbliżył - natychmiast
6097 III  |                   z twarzą nagłym blaskiem rozpromienioną:~- Tak bym chciał poznać
6098 II   |             okresie wrzenia, burzenia się, rozpryskiwania, który trwa krócej lub dłużej,
6099 I    |                 góry rozszerzająca się, to rozpryśnięta jak fontanna, to spiralnie
6100 XIII |            lekarstwo używać wody, w której rozpuszczono kilka drobnych jak ziarnka
6101 VII  |                  ciemność, nie pozwalająca rozróżniać liter, oderwała ich od książki.
6102 III  |                     Była to jego najmilsza rozrywka. Słuchając, to uśmiechał
6103 XIII |                 głośnego śmiechu. Jest coś rozrzewniającego w stosunku tych chłopców.
6104 X    |              pociecha...~Wspomnienie matki rozrzewniło siłacza.~- Ha, to już niech
6105 VIII |                    swą w synu, jest do łez rozrzewniona dobrocią Wrońskiego i wszystkim,
6106 XVI  |                    około piętnastu sińców, rozrzuconych w różnych okolicach ciała.
6107 XVI  |                     Bo dusza nie ma ciała. Rozsądniejsi przytakują.~Ma rację. Prawda.
6108 XVII |                  wiele spokojniejszym i... rozsądniejszym, niż gdy nań dążyli.~I był
6109 XIV  |               zjawił się wreszcie człowiek rozsądny i nie wyjaśnił chłopcom
6110 XVIII|           Opuszczamy szkołę na zawsze...~- Rozstajemy się, może już się więcej
6111 XIV  |                   zakopałem pod krzyżem na rozstajnych drogach o samej północy.
6112 XVII |            przyszłość, zaczęły się z wolna rozstępować. Już między uczniami krążyło
6113 XIII |             wreszcie lekarstwa narkotyczne rozstroiły mu nerwy. Z wieczora długo
6114 II   |                 całe stadko zbiegło się do rozsypanego na ulicy obroku. Płoszy
6115 XVI  |                    jednak przed ostateczną rozsypką gromadka niebieskich mundurków
6116 XVI  |                   śmierci mgła w proch się rozsypuje... Ha, ha, ha!~- Zbajał
6117 XVIII|                  szkolnej na plac targowy, rozszerzając jednocześnie i zakres, i
6118 I    |             obelisk, to maczugowato u góry rozszerzająca się, to rozpryśnięta jak
6119 XV   |                    głowę mi obwąchał, gęba rozszerzyła mu się od ucha do ucha i
6120 I    |                  rześkie, pobudliwe, jakby roztańczone:~- Dendele!... dendele!...
6121 II   |              wychowawczą formę. Oczy stale roztargnione, niespokojne, biegające
6122 XIII |                 Astrowa, który jest zawsze roztargniony i dotąd jeszcze uczniów
6123 X    |                    Nagle czyjeś silne ręce roztrącają tłum - na brzegu staje wysoki,
6124 XVII |                   starszyzny uczniowskiej. Roztrząsano na nim sprawy ważne. "Knoty"
6125 XIII |                  zwyczaj brać wszystko "na rozum", zastanawia się długo nad
6126 XV   |                 rozumiejąc, ani przez nich rozumianym być nie mogąc. Gryzło go
6127 XV   |                   wiersze Dzierżawina mógł rozumieć, nie był obecny na popisie,
6128 II   |                     Chłopcy nic prawie nie rozumieją z jego przemowy. Powtarza
6129 XVII |                 Był to doskonały pedagog - rozumiejący, że to nie szkoła uczy,
6130 V    |               Piotruś.~- Nic nie wiem, nie rozumiem - tłumaczył się Sprężycki -
6131 XVII |                    do serca, zrobimy z was rozumnych ludzi, użytecznych członków
6132 VI   |            kaligrafii nie trzeba wielkiego rozumu! Wszyscy znakomici ludzie
6133 XIV  |                    bać się mają.~Sprężycki rozważa w myśli usłyszane słowa.
6134 I    |              skoczny rytm tego dzwonka nie rozweselał ongi uszów księdza Piotra
6135 XVI  |              zasłużonemu wypoczynkowi oraz rozwiązywaniu najzawilszych zagadek filozoficznych
6136 XII  |                 zna jedynie: Mickiewicza z rozwichrzonym lasem włosów na głowie;
6137 XIII |                    dla słońca, czyjaś ręka rozwiesiła jeszcze w oknach kapy kolorowe,
6138 XVIII|                 apetytem i równie świetnie rozwijającą się tuszą, uwiązł w klasie
6139 XVII |                   do karania i dręczenia i rozwijający w tym kierunku nadzwyczajną
6140 XIV  |                    dla zasiągnięcia rady w rozwikłaniu trudnego tekstu Owidiusza
6141 XI   |                  śliwki. Co chwila któryś, rozwinąwszy skrzydła, z brzękiem ulatuje
6142 XIII |                    przyleciały, czy akacja rozwinęła się; czy bez zakwitł?...~
6143 III  |                   przytępiony słuch, słabo rozwinięty umysł - wszystko to były
6144 XIV  |                   zupełnym, wszechstronnie rozwiniętym człowiekiem.~Bezpośrednio
6145 XI   |            Sprężycki udaje zrozpaczonego i rozwodzi głośne lamenty. Stolik o
6146 XVII |                  groźbę:~- Smarrrkacze!... Rrrózgi!...~Nagła bladość powlekała
6147 XIII |                    termometru żywe srebro (rtęć).~Kryjówka z trucizną znana
6148 IV   |              oczyma, z głosem piskliwym, z ruchami powolnymi, nigdy nie brał
6149 II   |                   Napoleona I, żeby z tej "ruchawki" utworzyć porządne, prawidłowe
6150 XVIII|               Bonusia Smolińskiego; świecą ruchliwe, podobne gwiazdom latającym,
6151 II   |           najwyższej klasy odpływa nadmiar ruchliwej, niebieskiej fali, szukając
6152 XIII |                  opowiadania, nadzwyczajną ruchliwość obrazów, przesuwających
6153 I    |                     Profesor Salamonowicz, ruchliwy, nerwowy, biega szybko w
6154 VI   |                    tym polu Olszewski. Ten rudy, piegowaty chłopiec, z dużym
6155 VIII |                miejscu jak ściągnięty uzdą rumak. Przez chwilę porusza jeszcze
6156 XVIII|                    gołębi do... wieprzów i rumaków i zasłynął wkrótce jako
6157 XIV  |                 włosy czas pobieli, gdy te rumiane, pełne policzki uczyni bladymi
6158 XIII |                  dalekiego podobieństwa do rumianego, żywego jak iskra Sprężyckiego.~
6159 IV   |       nienaturalnymi na bladych policzkach rumieńcami.~Jego geniusz dyplomatyczny
6160 XVI  |               policzki zapłonęły mu nagłym rumieńcem.~- Iiii... jakie tam bohaterstwo!...
6161 XVII |                    z pokręconym na głowie "runem", z odstającymi sromotnie
6162 XVII |                      Chłopiec o pokręconym runie odchodzi, żeby już nigdy
6163 XIV  |                jeszcze krócej zabawił przy rurze.~- Widać!... dalibóg, widać!... -
6164 XV   |                 mieli, ale że moja familia ruska, tak ja dla was cóż? - proklatyj
6165 Aut  |                   tej znienawidzonej zgrai rusyfikacyjnej już nie będzie.~Niebo nad
6166 Aut  |                    on zgoła do przedajnych rusyfikatorów, katów dzieci i młodzieży,
6167 XIV  |                pompuję, pompuję - woda ani rusz nie chce lecieć. Spociłem
6168 V    |                   nie mógł jęczeć...~- Ani ruszać się! - poparł przyjaciela
6169 XVII |      przechodzących uczniów uśmiechał się, ruszając zabawnie siwymi wąsiskami.~
6170 VII  |                  lenistwo, nie pozwalające ruszyć się z miejsca.~Na katedrze
6171 XIII |          nieprzyjaciół, Rinaldo dał znak i ruszył w lewo. Zaledwie sto kroków
6172 XIV  |                   wysławiały. Tych kwiatów rwać nie można, bo ani głowy
6173 XVI  |                    kundel zębami chwycił i rwał! Ty naprzód, a kurcz w tył...
6174 XVIII|               głosem smutnym. - Wiecie, że rwę się do nauki, jak koń do
6175 X    |                nurtów, pochodzi to mnóstwo ryb, którymi w dnie piątkowe
6176 X    |               młyńskie, dźwiga prom, unosi rybackie łodzie i czółenka.~Obecność
6177 X    |              skrzydła, zwane w młynarsko - rybackiej gwarze "pierzydłami". Przez
6178 X    |                  sięgnął powierzchni wody. Rybacy nazywają to miejsce "kotliną" -
6179 IV   |             lizusem" - nic nie odpowiadał. Rybie jego oczy wpatrywały się
6180 XVII |                  ptaka wypchanego, to żywą rybkę w wodzie, to gada zakonserwowanego
6181 X    |                    kwitnąć wodne "sporty", rybołówstwo, wioślarstwo, kąpiele. Uczniowie
6182 XI   |                 rzece, idąc na żer wielkim rybom, które z pluskiem głośnym
6183 XI   |                   wzmagają się. Powietrzni rycerze, "skrzydlaci", "wąsaci",
6184 III  |             spokojnie do jedzenia.~Klasa - ryczała.~Od owego to dnia Księżopolczyk
6185 V    |                    Sarbiewski swe pierwsze rymy składał, a Skarga i Wujek
6186 XVII |           spostrzegając tego, ma wstąpić w rynsztok, nie mógłbym się powstrzymać
6187 VI   |            złośliwe... Welinowicz przestał rysować. Otarł starannie pióro kawałkiem
6188 VI   |                    będzie doskonale piórem rysował...~Aby słowa poprzeć czynem,
6189 VI   |                  jest kaligrafia! - szydzi rysownik, wargę dolną wysuwając. -
6190 VI   |                    Weźcie któregokolwiek z rysowników, a nie potrafi napisać pięknie
6191 VI   |                   skupiła się przy koledze rysującym. Ten budzi większy jeszcze
6192 II   |                    olbrzymią głowę, ściera rysunek rękawem, a gąbką nos uciera,
6193 Aut  |                znacznym stopniu przepiękne rysunki, którymi ozdobił go p. Konstanty
6194 VI   |                   wzorów kaligraficznych i rysunkowych. Umieszczone pod nim imię
6195 XII  |                Hamletem, i królem Lirem, i Ryszardem Trzecim.~Odzywa się wreszcie
6196 VII  |                 rozpłynęły się w powietrzu rytmiczne, uroczyste, posępne dźwięki, "
6197 X    |                  się w wodzie; nie słyszeć rytmicznego plusku fal; nie czuć tchnień
6198 XI   |                    gdy do klasy wojskowym, rytmicznym krokiem, głośno stukając
6199 XVII |               narażało na skręcenie karku.~Ryzykanci, co z narażeniem tej części
6200 ZeSt |                 figury", zapinane na jeden rząd srebrnych, gładkich guzików,
6201 XVII |               wszystkim dobrze pod dobrymi rządami rektora Wiśnickiego, wszyscy
6202 XVIII|            scyzorykiem jeży się już jasna, rzadka szczecinka.~- To się wie,
6203 XVIII|              przeszkadzajcie mi! Znalazłem rzadki, prześliczny okaz rośliny
6204 XVII |                    zbiorów przynosił mniej rzadkie minerały, łamał je na cząstki
6205 XVII |               wzrostu, prawie już stary, z rzadkimi, na pół siwymi włosami,
6206 ZeSt |                  Przecież znamy wszystkie: rządowe i prywatne.~- Nie noszą
6207 XV   |                mieszkał w oficynie dużego, rządowego gmachu, w dwóch skromnych
6208 II   |                    kancelariach instytucyj rządowych i prywatnych, na wsiach
6209 XIV  |                    do leśnych gąszczów, do rzecznych otchłani, między zboża falujące
6210 XII  |                    pierzchnęły - Syrokomla rzeczywisty podoba mu się i zachwyca
6211 IV   |                    Ślimacki" - w ostatnich rzędach krzyknięto donośnie, choć
6212 I    |                    korytarza, między dwoma rzędami mundurków, kołysząc się
6213 X    |                    że są miasta pozbawione rzek, leżące nad wąskimi, błotnistymi
6214 IX   |                   chce uwierzyć...~Te dwie rzekome przyjemności są w gruncie
6215 XV   |           szarawary i nad biodrami paskiem rzemiennym ściśniętą.~Przed nim, na
6216 I    |              czynią to tylko ci, co muszą: rzemieślnicy, sługi, uczniowie.~Głos
6217 II   |                     z domów urzędniczych i rzemieślniczych, z dworów, dworków, nawet
6218 XVIII|                kolej.~Właszczuk jest synem rzemieślnika. Spojrzenie, razem zuchwałe
6219 I    |                Sarbiewski?... Kto wie, czy rześki i skoczny rytm tego dzwonka
6220 III  |                   ale brak mu zupełnie tej rześkości, jaką odznaczają się wiejskie
6221 IV   |                   państewek, składających "Rzeszę Niemiecką" (jeszcze jej
6222 XVI  |      niebezpieczeństwem wykonany, przynosi rzetelną korzyść albo samemu wykonawcy,
6223 VII  |                    wiersze żartobliwe oraz rzewne, liryczne. Umie na pamięć
6224 XVIII|                kilka słów żartobliwych lub rzewnych, nagle przewodniczący zebraniu
6225 II   |                najsurowiej, żeby ławki nie rżnął scyzorykiem, gdyż za to "
6226 VIII |                  wiosenne przysmaki: młodą rzodkiewkę, świeże masełko, twaróg
6227 I    |                pęknie, a wy nic! Śpiesznie rzucajcie wszystko, przybywajcie,
6228 XVII |                   spojrzeń Jowiszowych nie rzucał... Stał skromnie, jakby
6229 XIV  |           wyszedłszy na środek dziedzińca, rzucały poślad wołając "cip! cip!...
6230 VIII |                    chciał powiedzieć:~"Ej, rzucę ja to wszystko... do kąpieli
6231 VIII |                ujrzą drzwi klatki otwarte, rzucili się chłopcy do wyjścia.
6232 XVI  |                 nowego do niej przedmiotu.~Rzucone w ten ul brzęczący zapytanie
6233 XIV  |               korespondencję z uczonymi, z Rzymem utrzymuje stałe stosunki
6234 VII  |                  na łańcuchu, każde "z" i "s" syczy jak żądło wężowe,
6235 XVI  |                   im wonniejszymi niż róże saarońskie, niż kadzidła w świątyni
6236 III  |          zabaczułem".~- Was ist denn das: "sabba-szulem?" To po żydowsku musi być
6237 IX   |                       Hessen-Darmstadt!... Sachsen-Weimar!... Badeńskie!... Toskańskie!...~-
6238 VII  |                westchnął.~Żółtawe światło, sączące się oknami, głucha cisza
6239 IV   |                     Na poczekaniu składano sąd, ferowano wyrok i poddawano
6240 IV   |               Ślimacki był synem urzędnika sądowego, zasuszonego wśród aktów,
6241 II   |                     Malec jest zadowolony. Sadowi się wygodnie, uśmiecha sam
6242 XVI  |                     Ale nareszcie godzina "sądu ostatecznego" wybiła. Skończyły
6243 II   |                   wolne miejsce. Protektor sadza na nim protegowanego, objaśnia,
6244 IX   |                   Gdyby inspektor, zamiast sadzać tych uczniów do kozy, kazał
6245 XVII |                   ręka dzwoniąca, bijąca i sadzająca do kozy; obecnie stała się
6246 XVI  |                  strumieniu lub pełnej żab sadzawce, że wprost z sali popisowej
6247 XVI  |                    zeskoczenie z huśtawki?~Sądzę nawet, że zgodzicie się
6248 XVIII|               Pawlicki prostuje plecy przy sadzeniu "flanców" zgięte, głowę
6249 XVI  |              człowieka.~- Co panowie o tym sądzicie? - zwraca się Kuszkowski
6250 XIV  |              prawda, moje dziecko. Ale czy sądzisz, że w tym jest cud jakiś
6251 XIII |                 bladym świetle księżyca, z sakramentalnym złożeniem dwóch palców na
6252 XV   |          Dzierżawina publicznie wygłaszać.~Sala była natłoczona kwiatem
6253 XV   |                 Jastrzębia, skończywszy na Salamonie.~Ale niebawem Sprężycki
6254 IX   |                 zasadziwszy nauczyciela do salaterki z poziomkami, pani Pórzycka
6255 XVII |           mundurami błyszczącej, weszli na salę obaj rektorzy. Niebieskie
6256 XVI  |                    niż kadzidła w świątyni Salomona...~Sprężycki idzie z wolna,
6257 VIII |                Pokazywał cuda przed królem Salomonem i ożenił się z jego córką
6258 X    |                  słynny "skok śmiertelny" (salto mortale) z koła młyńskiego.~
6259 XVII |                   Rektorowi i nauczycielom salutował po wojskowemu, a do przechodzących
6260 Aut  |                    i ginie śmiercią niemal samobójczą, przeżarty melancholią oraz
6261 XVII |                    rozdawał, zachęcając do samodzielnego zbierania.~Był to doskonały
6262 III  |                    Klasa ochrzciła "knota" samodzielnie, dając mu przezwisko: Zabacuł.~
6263 V    |                   nie był. Zawadzała mu tu samogłoska "a", którą wtrącał co kilka
6264 IX   |                otwartej skrzynce. Gdy jest samolub, czyni to wówczas dopiero,
6265 XIV  |                  wdzierać się podstępem do samotni mojej lub czyjejkolwiek.
6266 XIV  |               odludnego kącika jak ta moja samotnia... A gdy to się stanie,
6267 XVII |            rektorem na przykład, siedzącym samotnie w kancelarii, zjawia się
6268 XIV  |           przekłada nad wszystko książki i samotność, że towarzystwa ludzi, o
6269 XIII |     najboleśniejsze.~Czuje się wówczas tak samotny, tak opuszczony przez wszystkich,
6270 III  |          hałaśliwych kolegów, szuka miejsc samotnych, wciska się do najdalszych,
6271 VIII |              jakiejś olbrzymki, silnej jak Samson i Herkules w jednej osobie.~
6272 XIV  |                 się niekiedy do ogrodowego sanctuarium, gdzie ojcowie benedyktyni
6273 VII  |                   kupioną do spółki kwartę sapieżanek.~- Prześliczny - osądził
6274 XII  |              czapkę i szepnąwszy coś swemu sąsiadowi po cichu z klasy wychodzi.~
6275 VI   |             klasowej Konopka bardzo blisko sąsiaduje z Welinowiczem. Poza tym
6276 X    |         przeraziłby się.~Czy można żyć bez sąsiedztwa rzeki? Nie widzieć wspaniałych
6277 IX   |                 który na szczycie dachu, w sąsiedztwie komina, skanduje bajkę Fedra:~-
6278 III  |            wymawiała je tak:~- Ląfą ą weną sąti le sątimą...~- Kapuściane
6279 III  |                 tak:~- Ląfą ą weną sąti le sątimą...~- Kapuściane głowy! -
6280 XII  |              zstąpieniu na ziemię Jowisza, Saturna lub innego z bogów mitologicznych...~
6281 XIII |                 ale my na to poradzimy. Za sceną będzie kamień, na kamieniu
6282 XIII |            okropnym krzykiem wpadniecie na scenę wołając: "Niech żyje nasz
6283 XIV  |                 Milcz, głupi! - zakrzykują sceptyka inni.~- Kto taki niewierzący,
6284 XVI  |                  wśród gromadki. Któryś ze sceptyków, nieuniknionych w każdej
6285 XI   |               zapomina.~Na tych utarczkach schodzi reszta lekcji. Odzywa się
6286 XVI  |                    to, co uczynił ten wasz schorowany, mizerny, wątły kolega?
6287 XVI  |                    swoje kpinki i przytyki schowajcie dla takich, jacyście sami!
6288 XVIII|                   jak dostaniesz patent.~- Schowam go do kieszeni. Głupi daje,
6289 III  |                   utrata apetytu i znaczne schudnięcie. Nawróconym przestaje smakować
6290 XII  |            swawolnym po równinach lecę,~By schwytać wyrzuconą albo odbić w górze?~
6291 XVI  |                   którzy mnie na cmentarzu schwytali i biorąc za złodzieja -
6292 II   |                  prawo i lewo, jak u myszy schwytanej w pułapkę; brzuchy wystające,
6293 XIV  |                    Coś upadło na kamienie. Schyliłem się, patrzę: palec trupi,
6294 XI   |                    wyszedł na środek, brwi ściąga, nogą tupie - po krótko
6295 VII  |                   choć po jowiszowemu brwi ściągający, choć zamieszkali na wyżynach
6296 IX   |                   na stół wracają. Pikiety ściągnięte, obóz oddaje się swobodnej,
6297 VIII |           Kucharzewski staje w miejscu jak ściągnięty uzdą rumak. Przez chwilę
6298 XI   |                jakby wywołujący z czterech ścian pokoju na świat Boży, na
6299 II   |                   zajadać wodząc oczyma po ścianach i suficie. Towarzysze zdają
6300 VIII |                   i kwadraty na drewnianej ściance chlewka, zastępującego tablicę -
6301 XII  |                    postarzał? czy w oczach ściemniało?"... - powtarza za poetą
6302 XI   |                 stróż z nowym kałamarzem i ścierką do wycierania atramentu.
6303 XV   |               trzymając w ręku dużą, mokrą ścierkę, którą zaczęła wyżymać takim
6304 XIII |              wszystko dla stwierdzenia jej ścierpieć jest gotów.~Jednego dnia
6305 XI   |                    milczy, upatrując wśród ścieśnionych szeregów ofiary.~Znalazł...~-
6306 XV   |               cisnął weń garstką żwiru, ze ścieżki podjętego, obecność jego
6307 II   |                    wzrokiem melancholijnym ściga przepływające pod mostem
6308 XIV  |                       napierają pozostali, ściskając opowiadacza ciasnym kołem. -
6309 II   |                  Lubię pasjami Piotrusiów! Ściskam twą rękę, Piotrusiu!~Przy
6310 IX   |                 Wszystkie znajdują się pod ścisłą kontrolą zwierzchności szkolnej;
6311 XV   |               lekcje Jastrebowa nie były w ścisłym znaczeniu lekcjami. Po przeprowadzeniu
6312 VII  |                     Sprężycki uczuwa nagłe ściśnienie serca. Pełną piersią zaczerpuje
6313 XV   |                biodrami paskiem rzemiennym ściśniętą.~Przed nim, na niskiej,
6314 XVII |                 krokiem postąpić nie mógł. Ściśnięty został ze wszech stron przez
6315 VI   |                  posiada dobrze wyostrzony scyzoryk i jakie takie pojęcie o
6316 IX   |                używać muszą już nie noży i scyzoryków, lecz - siekiery.~Zanim
6317 XVI  |                 czyjeś w nocy na cmentarz;~secundo, dwukrotne przepłynięcie
6318 XVI  |                zapaść w ciężką chorobę;~ad secundum, przepływający rzekę w miejscu
6319 I    |               słyszała...~- Słyszałaś, ale segnaturkę u Refermatów.~- Spieszajta!
6320 XIV  |                     paplą, paplą jak sroki sejmujące.~Najczęstszym przedmiotem
6321 XV   |                 nadzorcy więzienia i dwóch sekretarzach magistratu, stracił zupełnie
6322 XVIII|                kancelistami biura powiatu, sekretarzami urzędu pocztowego. Przyszli,
6323 XVII |                    o całym wypadku "raport sekretny", z dokładnym wskazaniem
6324 II   |                  nie spóźniając się ani na sekundę, gdyż punktualność to ich
6325 XII  |                pełną myśli - czeka.~Mijają sekundy, minuty, kwadranse; deszcz
6326 VII  |                 nadrzeczną kraski, których seledynowo-złociste upierzenie, powabnie mieniące
6327 IX   |                  prawie zawsze wstępują do seminarium.~Inne stancje mają nastrój
6328 XVI  |                     i miasteczko zapadło w senną, leniwą ciszę wakacyjną.~
6329 VII  |                  upalny. W klasie duszno i sennie. Tuż koło okien otwartych
6330 XV   |                  ulegał tak silnym napadom senności, że w czasie lekcji, zaleciwszy
6331 VIII |           pochwycić - osłabły, niepokonaną sennością zmożony, zasypia z otwartymi
6332 XVIII|                     z przymkniętymi, jakby sennymi oczami, oznajmia cienkim,
6333 IV   |           towarzyszyły głośno wykrzykiwane sentencje:~- To za długi ozór!~- To
6334 III  |          najbardziej nosowo: 1'enfaant!... sentimaaant!...~Szabuński, żywy brunecik,
6335 III  |                 enfant en venant sentit le sentiment... ~Na dziesięciu malców
6336 III  |              języków.~- L'enfant en venant sentit le sentiment... ~Na dziesięciu
6337 IX   |                   dzielenia swego chleba i sera używać muszą już nie noży
6338 XIV  |                    i żeby idąc do niego, w sercu swym nie krył zdrady. Bóg
6339 XII  |                   Gdzie owo wśród igraszek serdeczne wesele,~Kiedy piłkę wysoko,
6340 Aut  |             sprawia mu myśl, że oto dzięki serdecznej nici nawiązanej pomiędzy
6341 XIII |                muchy od niego ogania. Jest serdeczny, koleżeński, przy tym pełen
6342 II   |        towarzystwie słów innych: prostych, serdecznych...~W klasie staje się cicho,
6343 V    |               mając usta zapchane ciastem, serdelkami i owocami, wszystko im wytłumaczył.~
6344 II   |                   zbierać książki, jabłka, serdelki; potem skierowywa go pod
6345 Aut  |              warunki pozwoliły autorowi do serii obrazków składających się
6346 XVI  |              otwarcie, żem nie brał ich na serio. Niech to nikogo nie obraża,
6347 VI   |                  towarzyszu mój..."~Jednak sfera pomysłów tego pewnego siebie
6348 XIV  |                 wszystkich drzew i krzaków sfruwają mniejsze i większe ptaki,
6349 XIV  |                  kraska na każde zawołanie sfruwała doń z wierzchołka wysokich
6350 III  |                    czterech na raz malców, siadających im na ramionach i plecach) -
6351 XIV  |                  kurczęta, na ramionach mu siadały, z ręki brały ziarno, nic
6352 V    |                wszystko... a... opowiem.~I siadłszy na "śmiertelnej pościeli",
6353 XVII |                    medalami na piersi.~Jan siadywał przy dzwonku, na zydlu,
6354 XVIII|                  zniszczyły, a ja będę las siał, lasu pilnował, o lesie
6355 III  |                 prostych "drabkach" wysoko sianem wysłanych. Chłopiec chorował
6356 IX   |                   położył się z książką na sianie, głowę dymnikiem wychyla;
6357 XVII |              Wydobył nawet pudełko zapałek siarkowych i zapalił jedną z wielkim
6358 XIV  |                    zastawiać w tym zakątku sidła na wilgi, kraski, dzwońce,
6359 XVIII|                   kurze grzędę, ona: wyżej siędę!... - wyjeżdża z przysłowiem
6360 ZeSt |                    tatusiu!... Zaraz byśmy siedli i słuchali...~- No, to wam
6361 XVII |               można było widzieć Jana, jak siedząc na zydlu i trzymając na
6362 XII  |                   w stanie rozeznać postać siedzącą na bryczce.~Ta postać zbliża
6363 XII  |                tych słowach wręcza książkę siedzącemu z brzegu Sprężyckiemu.~Dumny
6364 XVII |                Przed rektorem na przykład, siedzącym samotnie w kancelarii, zjawia
6365 IX   |            drabince; trzeci urządził sobie siedzenie między uschłymi konarami
6366 XII  |                   na nikogo nie patrzą.~Na siedzeniu obok podróżnego leży kilka
6367 XIII |            pozasypiali.~Nawet matkę, która siedziała na fotelu z zegarkiem w
6368 II   |                     Ci umieją przynajmniej siedzieć prosto na ławce, patrzeć,
6369 XVIII|               Będziemy mówili kolejno, jak siedzimy.~- Osa! zaczynaj od siebie. ~
6370 XIV  |             właściwego ogrodu. Dalej można sięgać jedynie wzrokiem.~Tylko
6371 XVIII|             posądzał go o pragnienie dalej sięgające.~- Idę do biura powiatu -
6372 XIII |                  tu pod poduszką książkę - sięgnij po nią. Kolega książkę wydostał...~-
6373 IX   |                  noży i scyzoryków, lecz - siekiery.~Zanim wiejski "knot" pozna
6374 VII  |                    duszą zatonął w wierszu sielankowym. Żywy jak iskra, zawsze
6375 XV   |                   łonie przyrody i w ogóle sielskich człowieka pierwotnego obyczajów,
6376 II   |                   prostu - cały jest pełen sielskiej prostoty. Czuć go bardziej
6377 V    |               czerwonym znakiem.~Brukowana sień, "na przestrzał", przepoławiała
6378 XIV  |              rzeczy rozpowiadają o księdzu Siennickim kumoszki, a za kumoszkami
6379 III  |                   szabelką przy chłopskiej siermiędze.~Wilczy apetyt, apatyczne
6380 IV   |                   Na szczęście ujął się za sierotą (Kozłowski nie miał rodziców,
6381 VI   |                    płótnem; "krowianka", z sierści krowiej, przygotowana w
6382 II   |              zaczyna mocować się z nim jak siłacz cyrkowy.~Z całego jego zachowania
6383 X    |              Wspomnienie matki rozrzewniło siłacza.~- Ha, to już niech będzie
6384 X    |                Zaczęli ciągnąć połączonymi siłami - z trudem nadzwyczajnym
6385 VIII |                 postaci jakiejś olbrzymki, silnej jak Samson i Herkules w
6386 X    |                   Kucharzewskiego pociąga. Silny, atletycznie zbudowany,
6387 XVI  |                    stamtąd około piętnastu sińców, rozrzuconych w różnych
6388 X    |                   gdzie wisi jego ubranie. Siny, szczękający zębami, nie
6389 I    |                 pierzyną. Godzina zaledwie siódma. W końcu października nie
6390 XIV  |                   sobie sprawę dokładnie z siódmego. Nie tylko pieniądze kradnie
6391 II   |                     nazajutrz zaś "punkt o siódmej" stawić się na mszę uczniowską, "
6392 IX   |                 żbikami", nie licząc dwóch sióstr, jednej siostrzenicy, jednej
6393 XIV  |                    Przecie Jasiek ma tylko siostrę.~Wystraszony chłopiec chce
6394 XVIII|                artystą - malarzem - rad by siostrzeńca widzieć obok siebie w słonecznym
6395 IX   |                licząc dwóch sióstr, jednej siostrzenicy, jednej dziewki służebnej
6396 XIV  |                 jak "braciszkowie moi"... "siostrzyczki moje"...~Chłopiec, przyjrzawszy
6397 XVIII|                     Sprężyckiego, Bellona, Sitkiewicza, Właszczuka, Petrykowskiego
6398 XVIII|               zabiera głos siedzący tuż za Sitkiewiczem Bellon.~Dobry, szczery chłopiec,
6399 IV   |                  Kozłowskich, Sprężyckich, Sitkiewiczów, Mieszkowskich miejsca już
6400 V    |                 przyczepił się Sitkiewicz. Sitkiewiczowi narzucił swe towarzystwo
6401 VII  |                 się głębiej w kołnierzyki: siwe włosy niżej na plecy opadają.~
6402 ZeSt |                gładką, rumianą twarzą, bez siwiejących na skroniach włosów...~Ojciec
6403 IX   |              ponszo", bez wąsów i brody, z siwiejącymi faworytami.~Postać wykonywa
6404 XVII |               następnie - wasze... Dożyłem siwizny na tym ciężkim i odpowiedzialnym
6405 XVI  |                    rodzeństwo;~ad tertium, skaczący z huśtawki mógł był uczynić
6406 XIII |                    i mówi: "Żeby kózka nie skakała..." Ksiądz prefekt obiecał
6407 XI   |                Honor jest jak przepaścista skała"...~Zaledwie ten i ów wypisał
6408 VI   |                  więcej głębokich nacięć i skaleczeń.~Hefajstos nie pracuje wyłącznie
6409 XIII |          temperowaniu piór spadł z ławki i skaleczył się scyzorykiem, jak Piesiowi
6410 VII  |                   Taurrrów wygrrryzłeś się skały,~A Hitrrrzańskie tygrrrzyce
6411 XVII |                  kipiącego życiem, a teraz skamieniałego w nagłym bezruchu, tchnął
6412 IV   |             wszystko nagle ucichło i jakby skamieniało. Sprężycki, zaskoczony znienacka
6413 V    |                   jęczy, jęczy!...~Chłopcy skamienieli z przerażenia. Przez kilka
6414 XVII |              przerażony i zmartwiony takim skandalem. Co by pomyślał sobie ten
6415 XVII |                słyszało się nigdy o żadnym skandalu, o masowych karach, o wydalaniu
6416 VII  |                    jego członkowie.~Silnie skandując i długie zgłoski nad miarę
6417 IX   |               dachu, w sąsiedztwie komina, skanduje bajkę Fedra:~- Ad rivum
6418 IX   |                    Nie powąchasz go. Wicek skąpiec!~- Zapraszam was na babkę
6419 XIII |                wydawało mu się skarbem nad skarbami.~Gdy już wszystkie polecenia
6420 XIII |                      życie wydawało mu się skarbem nad skarbami.~Gdy już wszystkie
6421 I    |                  nauki, dwóch największych skarbów życia, bez których nie można
6422 V    |                   pierwsze rymy składał, a Skarga i Wujek z kazalnicy przemawiali.~
6423 I    |                  ongi uszów księdza Piotra Skargi i księdza Jakuba Wujka,
6424 IX   |                    to tego diablego minusa skasować nie można!~Żebrowski, sięgając
6425 II   |                  cały rodzaj ludzki został skazany na pracę, że człowiek w
6426 XVII |                   własnowolnie stopnie, że skazanych na areszt zamyka w odwachu
6427 XVII |                   i za co? Czy ci, których skazywał tak często na hańbiącą chłostę
6428 XV   |                 się do niego całą twarzą i skierował nań zaiskrzone oczy. Wyraz
6429 IV   |              promem na drugą stronę Narwi, skierowała kroki do bliskiego lasu.
6430 X    |               wynurzyła się z wody - ręka. Skierowali się tam, podsunęli wiosło.
6431 XVI  |              zrywają się z kloców, głowami skinęli sobie na pożegnanie, z pośpiechem
6432 V    |            przyjaźnie...~Ale ten ruch i to skinienie jeszcze bardziej ich przeraziły.
6433 V    |                     to wszystko. A rodzina składała się z ośmiu osób.~Pokoik
6434 XVI  |                    że nie wymaga od ciebie składania egzaminów... Nieprawda?~-
6435 IV   |                   miastem...~Na poczekaniu składano sąd, ferowano wyrok i poddawano
6436 XIV  |               pelerynką oraz takiż wysoki, składany biret.~Istnieją dwa tylko
6437 V    |                    Wojtusia miał zawsze na składzie kilka trumien gotowych.
6438 XIV  |                 prefekta poznanym, ile, że skłamał. Nienawidzi wszelkiego brudu
6439 XVI  |                    im silniej do milczenia skłania go kolega - Sprężycki dokazał
6440 XIII |                    miasteczku, któremu sen skleja znużone powieki.~Te chwile
6441 V    |                   jak najdokładniej, mocno sklejona i pokryta błyszczącą politurą.~
6442 VI   |              miasteczku nie ma ani jednego sklepu, w którym można by kupić
6443 XII  |                   nauczyciel i lekko głową skłoniwszy się, mówi:~- Dzień dobry
6444 I    |         rzeczywistości przywoływał pewnego skłonnego do marzeń, zawsze zamyślonego
6445 XI   |                    nos. Posiada szczególną skłonność do przeciągania ostatnich
6446 VII  |                    zawsze figlować gotowy, skłonny też bywa do marzenia i głębokich
6447 III  |                    nich dobrych, wesołych, skłonnych do poświęceń, często nawet
6448 XVI  |                 bohater" okazuje się mniej skłonnym od poprzedników do czynienia
6449 XVI  |                   pod same chmury, a potem skoczę na równe nogi na ziemię.~-
6450 XV   |                   na papierowej harmonijce skoczne kozaczki wycina...~- A brody
6451 I    |                      Kto wie, czy rześki i skoczny rytm tego dzwonka nie rozweselał
6452 XVI  |                   istna piłeczka.~- Miałem skoczyć z huśtawki - mówi wesoło.~-
6453 XVI  |                   rozbujanej. Skoczyłeś?~- Skoczyłem.~- I cóż?~- Ano, niech powiedzą
6454 XVI  |                     Z huśtawki rozbujanej. Skoczyłeś?~- Skoczyłem.~- I cóż?~-
6455 X    |                nigdy nie powtórzyły się te skoki.~Matka Kucharzewskiego nie
6456 XVII |                    popasał", że lada dzień skończą się i jego "rządy".~Przez
6457 IV   |                  pogardliwej wyższości!~Po skończonym popisie zrobiła się dokoła
6458 VIII |                 książkę, śpiesząc, żeby ją skończyć przed egzaminami.~- Wrona! -
6459 XIII |              mikstury, osłabiająca dieta - skończyła się przede wszystkim ponura,
6460 XIII |                  klasy gołębia, którego mu skonfiskowano, jak Miłkowskiemu wypisano
6461 II   |                    włosianka". Na wierzchu skóra prawdziwa.~- Eeee!... Taka
6462 IV   |                 kto rzucił na środek klasy skórkę od pomarańczy? albo: dlaczego
6463 X    |                     była pokryta jednolitą skorupą lodu, gdzieniegdzie tylko
6464 VII  |                    zachwytem i jak żółw ze skorupy wychyla się ze swych olbrzymich
6465 XIV  |           zapomniał ją zamknąć - on z tego skorzystał i wślizgnął się chyłkiem
6466 X    |                  biedne ciała, nieruchome, skostniałe, do brył lodu podobne.~Ogromny
6467 XV   |           porównywa każdego z nas z kotem (skot), a jak dobry, to mówi o
6468 VII  |                      nigdyś nie słyszał od Skowrona wierszów, które... jak by
6469 IV   |                  Był zaś z natury żywy jak skra, równie biegły w wymienianiu
6470 XVI  |              wojować i do ogrodu zamkowego skradać się po niedojrzałe owoce! ~
6471 XVII |                   uśmiechnięty, na palcach skradający się, z pokręconym na głowie "
6472 ZeSt |              zauważył najstarszy.~- Ładne. Skrajane "do figury", zapinane na
6473 XII  |                trakcie petersburskim", nie skręca w lewo, w stronę poczty,
6474 XVII |               Wszystkich też odbiegła chęć skręcania i napychania tytuniem tutek
6475 VI   |                 kłębek; rzeczą główną jest skręcanie pasków tak mocno, żeby piłka
6476 XVII |                 dozwolone i co narażało na skręcenie karku.~Ryzykanci, co z narażeniem
6477 XVI  |               ciekawie chłopcy.~- Język mu skręciło i powiedział: "Od pół fieprza,
6478 I    |                 jak fontanna, to spiralnie skręcona, to wreszcie jakby przełamana
6479 XII  |                     co tyle cudnych pieśni skreśliła!~Gdy zrównała się z nim
6480 VI   |                 ligającą); "zwijanka" vel "skrętka", wyrabiana ze starych gumowych,
6481 XVIII|                  na której dzięki długiemu skrobaniu scyzorykiem jeży się już
6482 XIII |             chłopczyna.~Gdyby przynajmniej skrócić je mógł książką lub rozmową!
6483 XVI  |                oczy spuszcza, milczy. Jego skromna, jakby zawstydzona mina
6484 XVII |             Jowiszowych nie rzucał... Stał skromnie, jakby trochę zakłopotany,
6485 VI   |                   nazwisko wyglądały nieco skromniej, jednak swym świetnym, perłowym,
6486 XVIII|               słonecznym przybytku sztuki. Skromny, potulny studencik zastosuje
6487 XV   |                  rządowego gmachu, w dwóch skromnych pokoikach na dole. Żony
6488 XVII |              wracali na miejsca i z minami skruszonymi czekali, co zwierzchnik
6489 XVII |                    żaden nie poszedł palić skrycie, w miejscu "nieodpowiednim
6490 VI   |                  Ponieważ gęsi nie noszą w skrzydłach piór gotowych do pisania,
6491 XI   |                  się. Powietrzni rycerze, "skrzydlaci", "wąsaci", urządzają istny
6492 XIV  |              ufności i radośnego upojenia. Skrzydlata czereda podlatuje do samych
6493 XIV  |                  święty karmił swój orszak skrzydlaty, on rozmawiał z ptaszkami,
6494 XI   |                    stara się oswobodzić od skrzydlatych, drapiących owadów. O Smolińskim,
6495 IX   |                końcu kwartału właściciele "skrzynek" do dzielenia swego chleba
6496 IX   |                   we własnych, zamkniętych skrzyniach, wydzielając codziennie
6497 IX   |                    zobaczę.~Przy otwartych skrzynkach rodzą się najczulsze afekty,
6498 IX   |                stancji, posiada tak zwaną "skrzynkę". Jest to kufer drewniany
6499 IX   |                   zdobiącym go malowaniu. "Skrzynki" bywają stale albo barwy
6500 IX   |                 tylko opróżnianiem zapasów skrzynkowych.~Oto na przykład ostatni
6501 XI   |                   et caetera.~Kreda głośno skrzypi - Bonuś w pocie czoła wykonywa
6502 XIV  |               rozklekotane, rozdzwonione i skrzypiące, szarpane i na wszelki sposób
6503 VI   |                   aby z twardej, śliskiej, skrzypiącej wśród zębów gumy otrzymać
6504 VIII |                   iść na miejsce.~Profesor skrzypiącym piórem smaruje w katalożku
6505 XVI  |                    twarz Kozła, pociesznie skrzywiona. Oczy "galerii" zwracają
6506 XVII |              tłuste policzki, ręce, zwykle skrzyżowane na brzuchu, opadły bezwładnie
6507 II   |                które muszą nieustannie coś skubać, czegoś dotykać, po czymś
6508 I    |                 studentów, których nazywa "skubentami", najpierwsza na całe-miasteczko
6509 XII  |                 puściuteńka...~Chłopczynę, skulonego pod drzewem i jakby zgubionego
6510 VI   |              brzegu gromadce uwagę kolegów skupia na sobie studencik gładko
6511 VII  |                chłopięca pustota. Chodzili skupieni w sobie, poważni. Sprężycki
6512 IV   |              dokoła Ślimaka pustka~Wszyscy skupili się w gromadki hałaśliwe,
6513 XV   |               tysięcy dukatów?" Po chwili, skupiwszy myśli, zapewnił z wielką
6514 VIII |                 nagrodę, jest tak zgięty i skurczony, że wydaje się prawie małym.~
6515 XIV  |             stwierdzone, że wyraz "frukta" skuteczniej działa w tym wypadku niż "
6516 XIII |                myśleć...~Ale zalecenie nie skutkuje: nad myślami tak trudno
6517 XVI  |                  dymkiem nadlatują zapachy skwarek ze słoniny, kawy "żołędziowej",
6518 VII  |                przelewa się rytmicznie, to słabnąc, to podnosząc się, z teatralną
6519 VII  |                  przygiętą - głos mu drży, słabnie...~Kiju mój! ty, starości
6520 X    |                   już nie miał...~Młodszy, słabszy chłopczyna, który w dodatku
6521 XIII |             wybujałymi wierzchami i miotał słabym płomieniem ognia, koło którego
6522 X    |             katastrofa, która niezatartymi śladami odbiła się w ich pamięci.
6523 X    |                    w ową stronę, upatrując śladów na rzece. Ale rzeka była
6524 VII  |               kwaśny. Tu i owdzie widniały ślady zagonów, szczątki rozebranego
6525 XVI  |                 kuł... Raz do białego dnia ślęczał nad łaciną i wydał ją potem
6526 Aut  |          dzisiejszą od tamtej, która żyła, ślęczała nad książkami, swawoliła
6527 IX   |            podejściem.~Najtrudniej uniknąć śledczych pościgów Salamonowicza,
6528 VIII |                      tamten stoi przy nim, śledząc jak najpilniej oczyma każde
6529 XIII |                   pan kupił jej wówczas tę śliczną lalkę?... A pieniądze zakopane
6530 XIII |                    na posępnym niebie...~- Śliczne! - wzdycha zachwycony Sprężycki -
6531 VII  |                   zajrzała okienko?~O, jak ślicznie z twej twarzy promień bije
6532 V    |                     dla kogoś ty zrobił te śliczności?~-- A... dla księdza-stryjka.~-
6533 IV   |                 zwiększone tym jeszcze, że Ślimacki-ojciec nie nosił żadnego zarostu
6534 IV   |                    jednak Sprężycki musiał Ślimackiemu ustąpić. Dlaczego?...~Zaraz
6535 XI   |              katedrze, wydobywa katalożek, ślini w ustach ołówek i odchrząknąwszy,
6536 X    |                   trzymać jak najkrzepciej śliskiego drzewa.~Patrzącym serce
6537 VI   |              niemiłe żucie, aby z twardej, śliskiej, skrzypiącej wśród zębów
6538 XI   |                 się na ziemię jak dojrzałe śliwki. Co chwila któryś, rozwinąwszy
6539 IV   |                    razu grającego w piłkę, ślizgającego się, biegającego do mety.
6540 X    |            styczniowego, czterej uczniowie ślizgali się na zamarzniętej odnodze
6541 IX   |              uczniowie palili tytuń i pili słodką wódkę. Corpora delicti pod
6542 VII  |                    leśnym wyciągnąwszy, ze słodkim rozrzewnieniem kończy:~Wietrzyku!
6543 XVIII|                 Gruszki soczyste!~- Jabłka słodko-kwaskowate!~Poważny nastrój nie odebrał
6544 VII  |                 wianie,~Daj i jej nad miód słodszych ust pocałowanie!~Koledzy
6545 XV   |         pierwotnego obyczajów, nienawidził słodyczy, perfum, pomadowanych włosów,
6546 XIII |                    wyjadł Łaguna ukradkiem słoik konfitur i napełnił go surowymi
6547 II   |              dworów, dworków, nawet z chat słomą krytych napływa świeża fala,
6548 XVI  |              scyzorykiem, nieco za wielkim słomianym kapeluszem, cokolwiek za
6549 VIII |               przejęty olbrzym wygląda jak słoń prowadzony przez kornaka.~
6550 II   |                   całe konstelacje gwiazd, słońc i księżyców), z wyrazem
6551 XIII |                     Nacieszył się wreszcie słońcem i powietrzem. Mruga na kolegę,
6552 Aut  |                  naszymi głowami - wybuchu słonecznego blasku spodziewamy się lada
6553 II   |                śliwek, pestek dyni i ziarn słonecznikowych (kupować tymczasem nie chce -
6554 XVIII|          siostrzeńca widzieć obok siebie w słonecznym przybytku sztuki. Skromny,