Part

6555 VIII |                    podobnym do tresowanego słonia. Nie mógł też wytrzymać,
6556 XII  |                   nie patrząc na nikogo:~- Słowacki wyraziłby to nieskończenie
6557 XII  |                   Ale trudno równać się ze Słowackim...~Z tych napomknień domyślniejsi
6558 III  |              gramatyki uciekał, do pisania słówek lenił się, do geografii
6559 IV   |                     i "ekstry" - chłopiec, słowem, do różańca i do tańca.~
6560 XII  |                      Ileż mieści się w tym słowie! Tysiące, dziesiątki, setki
6561 XI   |                   na chwilę rozgłośny tryl słowika, który prześpiewawszy kilka
6562 VIII |                 Tym razem nie z łacińskimi słówkami mocuje się, lecz z arytmetyką.
6563 XI   |                   zaczyna cedzić słówko po słówku, ale tak wolno i z takim
6564 III  |                 jeden zaledwie umiał nadać słowom brzmienie właściwe. Reszta
6565 XIII |                   kamienia i tam wykonałem ślub, że jeśli ty będziesz miał
6566 XVIII|                    i służba, jakby do tego ślubem tajemnym zobowiązani, nigdy,
6567 XIV  |                 niegodny sługa boży, który ślubował każdą przeciwność przyjmować
6568 X    |                   tym miodzie z orzechami, ślubowałem ci przyjaźń. Więc gdybym
6569 X    |            powstrzymuje go tylko pamięć na ślubowaną "zmokłej kurze" przyjaźń.~
6570 XVI  |             żadnego z tych, co tu niedawno śluby bohaterskie wykonali. Tylko
6571 III  |                    spojrzenie, przytępiony słuch, słabo rozwinięty umysł -
6572 XII  |                badał wrażenie uczynione na słuchaczach.~Gdy który z uczniów wyrwie
6573 III  |                   jego najmilsza rozrywka. Słuchając, to uśmiechał się, to mrugał
6574 XV   |               ciągu, lecz już. z prawdziwą słuchających uciechą. Dzwonek szkolny
6575 IV   |               milczał zaś tak wymownie, że słuchającym tego milczenia ciarki po
6576 XVI  |                   Uciszcie się, panowie, i słuchajcie, co ów powie.~"Ów" wyskakuje
6577 VIII |                   miny poważnej, kończy:~- Słuchajże, Dawidku, rybko, co ci tu
6578 XV   |                  wszystkimi nauczycielami, słuchała mszy solennej u fary i śpiewała
6579 XI   |                      Lego czytam!... audio słucham!... Tryb bezokoliczny: amare,
6580 XVI  |                    do szkoły i męczysz się słuchaniem belfrów. Wszakże czy tak,
6581 VIII |                    kredy, łowiąc wytężonym słuchem najmniejsze objaśniające
6582 III  |                    głuchy. Z przytępieniem słuchu idzie u niego w parze przytępienie
6583 XIV  |                  surowszy niż ja, niegodny sługa boży, który ślubował każdą
6584 VIII |                    się z tobą dzieje? Taki słuszny kawaler i tak prawi od rzeczy!
6585 XIV  |         wewnętrznego, wyłącznie zakonnikom służącego, kręci się zawsze kilka
6586 II   |                  niewprawna ręka matki lub służącej usiała na ich głowach całe
6587 I    |          Trzecioklasista w białej komeżce, służący do mszy, uderzył mocno w
6588 XVIII|                 miasta, ich żony, dzieci i służba, jakby do tego ślubem tajemnym
6589 XII  |               modlę w kaplicy albo do mszy służę?~Z serca chłopczyny smutek
6590 IX   |               siostrzenicy, jednej dziewki służebnej i całego stada kur, sypiających
6591 V    |                   niej "dopasować" - stale służyła chłopcu za łóżko.~Wynikało
6592 X    |                 niezawodnie w pamięci jego słynny "skok śmiertelny" (salto
6593 I    |                      Tociem na własne uszy słyszała...~- Słyszałaś, ale segnaturkę
6594 I    |                  własne uszy słyszała...~- Słyszałaś, ale segnaturkę u Refermatów.~-
6595 I    |                        Te, Gęba.~- A co?~- Słyszałeś dzwonek?~- Aha!~- To ci
6596 VIII |           odchodząc od katedry. - Pierwsze słyszę, żeby konie... Może tak
6597 XI   |                 powie, czy kłamię. Wszyscy słyszeli. ~Klasa tłumi śmiech. Izdebski
6598 XVI  |                 wariaty?~- Twoja sztuka... słyszysz?... twoja sztuka?~- Jaka
6599 IV   |                jabłko lub gruszkę, których smak niezwykły zachwalał mu kolega...~
6600 XI   |                 bułkę.~- Niech się obędzie smakiem. Mogę mieć darmo, ile zechcę.
6601 III  |          schudnięcie. Nawróconym przestaje smakować razowiec, odwracają się
6602 XVI  |                      mówi Sitkiewicz - ale smarkacz uparł się i skoczył.~- Ty,
6603 XVI  |              pozwalam się nazywać, ale za "smarkacza" możesz oberwać.~- Skoczył -
6604 XVI  |               zaperzony malec - tylko bez "smarkaczów"! "Balonikiem" pozwalam
6605 XVII |              warczeniem kartacza groźbę:~- Smarrrkacze!... Rrrózgi!...~Nagła bladość
6606 VIII |                Profesor skrzypiącym piórem smaruje w katalożku wielką jedynkę.~
6607 IV   |              rękach chodzisz, węglem fizys smarujesz...~Sprężycki zerwał się
6608 V    |                   Pigułki kręcić, lukrecję smażyć, robić pomadę i maść na
6609 IV   |                    z klasy. Wyszedł z miną smętną, jakby w przeczuciu nieszczęścia;
6610 XV   |             półotwartą, na jednej zawiasie smętnie kołyszącą się furtkę i rozejrzawszy
6611 XVI  |                    poruszający się, z miną śmiałą, pewną siebie, odzywa się
6612 XVII |                   większym jeszcze swędem.~Śmiałek, z dymiącym papierosem w
6613 XIII |          moralności - zachwyca ich jedynie śmiałość i waleczność bohaterów,
6614 X    |                    odważny do bohaterstwa, śmiały, nieustraszony. Jego popisy
6615 XVIII|  przemysłowo-handlowych zdolności.~Skokiem śmiałym, na jaki zdobywać się mogą
6616 X    |                    ją wypłaszają krzykiem, śmiechami, pluskaniem...~Mistrza równego
6617 IV   |                  się w gromadki hałaśliwe, śmiejące się, figlujące - on pozostał
6618 XVIII|                 zaczynają się śmiać.~- Nie śmiejcie się. To dobry kawałek chleba.~-
6619 IV   |             miasteczka. Brzmiało zaś coraz śmielej, coraz groźniej...~Druga
6620 V    |                    opowiem.~I siadłszy na "śmiertelnej pościeli", zaczął nogę z
6621 X    |                  pamięci jego słynny "skok śmiertelny" (salto mortale) z koła
6622 X    |              wieniec wawrzynowy - ciężkim, śmiertelnym wysiłkiem zdobyty!~Szkoda,
6623 XVI  |                  Słowo.~Któryś z młodszych śmieszków wyrywa się:~- A jakie słowo?
6624 II   |                łożyskiem...~Boże! jacyż są śmieszni ci nowicjusze w swych workowatych
6625 XIV  |                wyjaśnił chłopcom zagadki - śmiesznie prostej. Każdy zaglądający
6626 XIII |                  ze sobą łopaty. To byłaby śmieszność zabijająca.~Wpadli obaj
6627 XIV  |                  uznanie, musiałby kłamać. Śmieszności lęka się; kłamstwem się
6628 VII  |                dwuznacznie.~- Albo czy nie śmieszny i ten twój Pacierz...~-
6629 IX   |            prefesor pozwoli na poziomki ze śmietaną...~Posuwa się ku maleńkiemu
6630 VII  |                     kadencji" oraz dykcję "śmietankową'', "maślaną"... Chłopiec
6631 IV   |                   fundowanych sobie "babek śmietankowych" wstrętu szczególnego nie
6632 IX   |                 wiele więcej od poziomek i śmietany zajmują go... chwasty rosnące
6633 VII  |                  polskich poetów ma iść na śmietnik?~Dembowski potrząsnął głową
6634 XV   |            pośredniego między trawnikiem a śmietnikiem. Kilka suchych, bezlistnych,
6635 XV   |                    Na jednym z trawników - śmietników Żydówka karmiła niemowlę;
6636 XIII |           kierunkach z głośnym ćwierkaniem śmigają jaskółki.~Wiosna, jak wspaniała,
6637 X    |               świadkami walki człowieka ze smokiem.~Raz, drugi i dziesiąty
6638 XVIII|              okrągła rumiana twarz Bonusia Smolińskiego; świecą ruchliwe, podobne
6639 XI   |         skrzydlatych, drapiących owadów. O Smolińskim, jego plecach i czasie przeszłym
6640 XIII |            Sprężyckiego to wszystko bawi i smuci. Kiedyż będzie mógł osobiście
6641 VII  |                     wśród purpurowozłotych smug gasnącego na zachodzie słońca.~
6642 VII  |                   zwykle. Na suficie widać smugi kurzu, w jednym z kątów -
6643 XVIII|               pierwszy w życiu spogląda ze smutkiem na swe bose stopy i ręce
6644 XIV  |                  wyobrażał, za to bardziej smutnego.~- Katolik jesteś? - powtarza
6645 X    |                   brzegu, przypatrując się smutnemu widowisku. Całe miasteczko
6646 II   |             westchnienie. Wszystkie twarze smutnieją.~Dzieci czują instynktem,
6647 XII  |            wesołych roześmieje się, a przy smutnych westchnie, czytający okazuje
6648 I    |                    od niepamiętnych czasów snem nie przespanym zasypiają...~
6649 XVI  |          niebieskich mundurków wychyla się śniada twarz Kozła, pociesznie
6650 XV   |                    oznajmia wszystkim: "Do śniadania!" (Do swidanja).~- Albo
6651 VIII |              chustkę do oczu przykłada.~Po śniadaniu pani Kucharzewska prosi
6652 VI   |                  Artyści klasowi~Deszcz ze śniegiem, błoto, wiatr...~Nawet na
6653 V    |                miałbym umierać! Ani mi się śniło. Czym to głupi... a?...
6654 XIV  |                    się do syta zakonnikom, snującym się cicho po cienistych
6655 XVI  |                  Anioł Pański. W powietrzu snuje się dym drzewny, lekki,
6656 XIV  |                    za nim i dał mu wielką, soczystą sapieżankę.~- Zjesz to jutro.
6657 XVIII|                   ma być miękki!~- Gruszki soczyste!~- Jabłka słodko-kwaskowate!~
6658 XIV  |                 przygotowanej dla sąsiada "sójce", Piotruś Mieszkowski chowa
6659 IX   |             zwyczajna gorzałka, zaprawiona sokiem z buraków i melasą, albo
6660 XV   |               nauczycielami, słuchała mszy solennej u fary i śpiewała obowiązkowe
6661 XVIII|             przepisywał urzędowe papiery. ~Solenność, z jaką wymawia słowo "urzędowe",
6662 IV   |                    znakomicie wykonywał ją solo, popisując się na wieczorkach
6663 XIII |              słońce. Skończyły się bolesne sondowania, plastry palące jak ogień,
6664 XIII |               oglądaniem spuchniętej nogi, sondowaniem rany bolącej, wreszcie,
6665 XVII |                   basem odśpiewywał partię sopranową.~- ...Czterdzieści lat blisko
6666 II   |                  lasu, pod kępką brzóz lub sosenek.~Nagle ktoś woła w pobliżu:~-
6667 XIV  |              Wicher dął i piaskiem kręcił; sowy hukały, nietoperze biły
6668 XVI  |              wychodzą z grobów i zaczynają spacerować po cmentarzu. Wówczas nie
6669 XVIII|            miasteczka iure caduco uczynili spacerowym i publicznym), doznaje dziś
6670 XIII |               strzyżone, długimi kosmykami spadają mu na czoło.~Dembowski przygląda
6671 I    |                   jakby przełamana i w dół spadająca kolumna burego dymu. W tym
6672 XV   |                    włosów, na szyję i kark spadających, miał na sobie zgrzebną
6673 XIII |           Hefajstos przy temperowaniu piór spadł z ławki i skaleczył się
6674 XI   |               bezdennej czeluści. Niemcowi spadły i potłukły się okulary.
6675 XIII |                  Nastąpi wystrzał, Walerka spadnie z krzesła, a wy wszyscy
6676 XV   |                nauczyłsia. Ja jej w żadnyj spasob nauczyćsia nie mog.~- Po
6677 VI   |                   to czynność i wymagająca specjalnego uzdolnienia.~Każdy wprawdzie,
6678 XVII |                   przechowa się pamięć lat spędzonych pod moim zwierzchnictwem...
6679 XVIII|                  cera twarzy mówią o życiu spędzonym w ciasnym, źle przewietrzanym
6680 XVII |                   i że szkoła najzupełniej spełni swe zadanie, gdy ich do
6681 III  |                  znaczy?~Studencik, rozkaz spełniając, zapiał:~- To znaczy, panie
6682 VIII |              uśmiecha się i łzy ociera.~...Spełniła się przepowiednia profesora
6683 XVI  |                  Zobowiązanie spełniłeś?~- Spełniłem.~- Świadkowie?~- Stróż i
6684 XVI  |                Potwierdzam.~- Zobowiązanie spełniłeś?~- Spełniłem.~- Świadkowie?~-
6685 XV   |                jakim stopniu te pragnienia spełniły się, pouczy najlepiej następujący
6686 XVI  |                    powiedzieli, spełnią.~- Spełnimy! - krzyczy głośno bohaterska
6687 XV   |               strzałami papierowymi łysinę śpiącego zasypywać.~Przebudził się
6688 XIII |                repetiera", miarowe oddechy śpiących.~Przez okna, nie dość szczelnie
6689 VII  |                placyk nad Narwią, pomiędzy śpichrzami, gdzie można było spokojnie
6690 VII  |                    usiedli na klockach pod śpichrzem, czytać zaczęli.~Czytali
6691 X    |                  tle potężnego koła, wśród spienionych, kipiących, strasznych fal
6692 I    |                   który głośno i namiętnie spierając się, nagle machnął ręką,
6693 VIII |                  ciągu drogocenną książkę, śpiesząc, żeby ją skończyć przed
6694 I    |                 segnaturkę u Refermatów.~- Spieszajta! paniczowi bułków na gwałt
6695 I    |                   mi nie pęknie, a wy nic! Śpiesznie rzucajcie wszystko, przybywajcie,
6696 XVI  |                najmniejszym był ten, że... spieszno mu było zagrać jak najprędzej
6697 XVII |                 lekcje, na które uczniowie śpieszyli z ochotą, wyczekując ich
6698 XVI  |           najniecierpliwsi, którym tak się spieszyło do jazdy konnej na oklep,
6699 IX   |                   tą bajką wyprawia. To ją śpiewa na nutę krakowiaka, to deklamuje
6700 IX   |                   głośno Żywoty świętych i śpiewają pieśni nabożne.~Uczniowie
6701 XIV  |                    a potężnym chórem ludu, śpiewającego litanię lub Suplikację.~
6702 IV   |                    drugi takiż sam hufiec, śpiewający tęż samą piosnkę i zaopatrzony
6703 XI   |           ostatnich wyrazów w zdaniu tonem śpiewającym. Nazywają go koledzy: "Bonuś"
6704 VII  |            Karpiński - "poeta serca" albo "śpiewak Justyny"; Dmochowski - "
6705 VII  |                    serca" Naruszewicza, a "śpiewakiem Justyny" Krasickiego - stary
6706 VII  |                   o swoim "poecie serca", "śpiewaku Justyny", to jak Bozię kocham,
6707 VII  |             przeciągając, deklamuje, jakby śpiewał:~Już mdłe bydło szuka cienia~
6708 XV   |            słuchała mszy solennej u fary i śpiewała obowiązkowe Boże caria chrani,
6709 IV   |                koleżków z minami groźnymi. Śpiewali chórem Vacationes cras i
6710 IV   |                    i za was!~Piosenka była śpiewana tuż za plecami Ślimaka.
6711 VII  |                   jak na przykład niektóre śpiewki z Dziadów albo ballada o
6712 VII  |                 marzyć...~- Sprężycki, nie śpij!...~Chłopiec prostuje się,
6713 I    |              rozpryśnięta jak fontanna, to spiralnie skręcona, to wreszcie jakby
6714 XI   |               powraca.~Na krótkiej pauzie "spiskowcy" odbyli energiczną wymianę
6715 VII  |                 dzwonienie było niezwykłe.~Spiżowe tony niosły jakąś wieść
6716 XVII |                    wybicie szyby w klasie, splamienie dziennika klasowego atramentem,
6717 XIV  |                   drzewami, których konary splatają się ze sobą - gąszcz krzaków;
6718 I    |              gmachu szkolnego. Nogi im się splątały - przystają zdyszani...~-
6719 XIV  |                   wiewiórka potrafiłaby po splątanych, wypełzłych z ziemi i do
6720 XVI  |                  Narwią, a następnie Wisłą spławić do Gdańska.~W gromadce nie
6721 X    |                   do łodzi dwóch chłopców, splecionych ze sobą tak silnie, że tworzyli
6722 II   |                 swą teką, potem biegnie za spłoszonymi i pędzi je Przed sobą, dopóki
6723 XIV  |               wzrokiem złowieszczym, potem spluwa i zwraca się do całej kompanii.~-
6724 VI   |                 atrament nigdy z niego nie spływa.~Hefajstos zdobywa sobie
6725 IV   |          Dowiedziawszy się o swej porażce, spochmurniał. Blada, chłodna jego twarz
6726 XIV  |                  ani rusz nie chce lecieć. Spociłem się, zziajałem - a tu ani
6727 XI   |                   dzwonka. Bonuś zgrzany i spocony, ale już o swoje plecy bezpieczny,
6728 XIV  |                    latach, gdy ja będę już spoczywał tam, pod kościołem (głową
6729 XV   |                   basem, patrzył na ludzi "spode łba" i na swych olbrzymich,
6730 II   |                długich, zawiniętych u dołu spodeńkach, z włosami spadającymi na
6731 II   |             szerokimi "na wyrost" uszytymi spodeńkami, przyprawia go o utratę
6732 IV   |                brzegami, obciągał mundur i spodeńki, prostował zgniecione kepi,
6733 II   |                      urwał mu się guzik od spodni.~Zwłaszcza pierwszego dnia
6734 VII  |                    przyszedł zabłocony, ze spodniami w cholewach?... Tego dnia
6735 XVII |                  był inspektorem.~Należało spodziewać się drżących od wzruszenia
6736 XI   |                    w okno, niczego się nie spodziewając.~Jest to "poczciwości" chłopiec,
6737 XIV  |                 nie dają. Pewnieś i diabła spodziewał się tu zobaczyć, nieprawda?~-
6738 Aut  |                 wybuchu słonecznego blasku spodziewamy się lada dzień, lada chwila...~
6739 Aut  |             minionych i jako zwiastuna dni spodziewanych. Młodzież dowiadywała się
6740 IV   |                 Bismark w jedną całość nie spoił!), jak w prawidłach "palanta"
6741 XIV  |                  Dłoń do czoła przyłożył - spojrzał na niebo, na słońce...~-
6742 VIII |                Wrońskiego po plecach - ale spojrzawszy na swą olbrzymią łapę i
6743 XIV  |                 całować. Wystarcza dziecku spojrzeć w tę twarz żółtosiną, w
6744 XVII |                 ani wargi nie wysuwał, ani spojrzeń Jowiszowych nie rzucał...
6745 XVII |           zakłopotany, i dobrym, poczciwym spojrzeniem obejmował wpatrzoną w siebie
6746 XVII |                  za to szczerego śmiechu i spokojnego zadowolenia.~Rektor Wiśnicki
6747 XI   |                  modlitwę.~Klasa jest dziś spokojniejsza niż kiedykolwiek. Chłopcy,
6748 VII  |                Głupiś!~Dembowski, znacznie spokojniejszy, uśmiechnął się na to "filozoficznie".~-
6749 XVII |                  go w usposobieniu o wiele spokojniejszym i... rozsądniejszym, niż
6750 IV   |                   kolegów o jak największą spokojność, wystąpił na środek klasy,
6751 X    |                   woda kotłuje, nawet przy spokojnym zupełnie powietrzu.~Każdy
6752 VIII |                        mówi głosem dziwnie spokorniałym. - Łeb mi pęka, a nic wykuć
6753 XVII |                ludzi, użytecznych członków społeczeństwa, dobrych obywateli kraju!
6754 III  |                  do wymawiania dyftongów i spółgłosek nosowych...~Szabuński ukłonił
6755 VII  |                ręce i zajadając kupioną do spółki kwartę sapieżanek.~- Prześliczny -
6756 III  |                   wstrętu, odwrócił się od sponiewieranego ucznia.~Tamten, widząc,
6757 III  |                 mówiąc, żucie razowca jest sportem, uprawianym na wielką skalę
6758 XI   |                  lekcja, lecz jakaś zabawa sportowa, gdzie wszyscy prześcigają
6759 X    |                    mogą nie kwitnąć wodne "sporty", rybołówstwo, wioślarstwo,
6760 III  |             piastuje godność "knota", jest sporym już, lat trzynastu, może
6761 XV   |                     Ale niebawem Sprężycki sposępniał, przypomniawszy sobie nieszczęsną
6762 IV   |           profesorowi pióra lub ołówka, ma sposobność zerknąć na dziennik lub
6763 VI   |                   i trzymanych w tajemnicy sposobów. Pobiera za nie zapłatę
6764 VII  |                nieprzystępnością... Nie ma sposobu zbliżenia się do nich...~
6765 XVII |                widział, że przyjaciel, nie spostrzegając tego, ma wstąpić w rynsztok,
6766 XIII |                 Zaledwie sto kroków uszli, spostrzegli jakiś papier na ziemi. Podniósł
6767 XIV  |        zacieśniłoby się pole jego wrażeń i spostrzeżeń!~Wszakże nikt nie "prosi"
6768 III  |                  chleba. Gniew nauczyciela spotęgował się jeszcze.~- Ach, ty,
6769 VIII |                   olbrzym, idąc do szkoły, spotkał wątłego koleżkę, który po
6770 V    |                   go śmierć z kosą goniła.~Spotkali się dopiero nazajutrz -
6771 I    |                    Na rogu ulicy dwóch się spotkało; przez resztę drogi biegną
6772 XIV  |               którego nie przybiegają przy spotkaniu dzieci, żeby ręce jego całować.
6773 XVII |             wystrzelą.~Osowiał też i jakby spotulniał kulawy Szymon. Był to objaw
6774 XII  |                   na poczcie. Miasto nasze spotyka dziś szczęście: za chwilę
6775 IX   |                 ilość złych świadectw może spowodować zamknięcie stancji i odebranie
6776 XII  |                wyjazdem innego nauczyciela spowodowane, najczęściej je przyjmuje
6777 I    |                 potem, na dole i na górze, spoza drzwi zamkniętych dochodzą
6778 XII  |              cytując, najczęściej na drzwi spoziera.~Gdy przytrafi się kiedykolwiek "
6779 I    |                   podoba! Możecie zwlekać, spóźniać się, nawet wcale nie przychodzić...
6780 II   |                   na mszę uczniowską, "nie spóźniając się ani na sekundę, gdyż
6781 I    |             wyraźną już złością krzyczy na spóźniających się. Krzyczy długo, zajadle,
6782 XVII |               opuszczano teraz lekcji, nie spóźniano się. I choć poczciwy, stary
6783 XII  |                   końca, mógłby więc łatwo spóźnić się na nią.~Ostatecznie,
6784 III  |                    starszych, wychowańców. Spóźnili się z nauką, bo musieli
6785 II   |                 jednej z oddalonych ławek, spożywa swój ser z bułką z takim
6786 IX   |                 był owoc zakazany, więc go spożywali łakomie, choć im niesmak
6787 X    |               rechoczą żaby tak głośno, że spracowanym mieszczuchom spać nie dają;
6788 XVI  |            zajmował się wyłącznie własnymi sprawami - niewiele obchodzili go
6789 VIII |                    z plusem. Ale już teraz sprawca tego cudu na nagrodę nie
6790 XVII |                  wzdłuż bioder.~Widok jego sprawiał przykrość - choć współczucia
6791 XII  |                      Proszę panów, abyście sprawiali się cicho i przyzwoicie.
6792 VIII |                    jednak Wroński, aby nie sprawić przykrości pani Kucharzewskiej,
6793 XV   |                  Jastrebowa. W tej właśnie sprawie Sprężycki został do niego
6794 XVII |              dziwnie ociężałym, gdy szło o sprawienie uczniowi przyjemności. Zdawało
6795 XVII |                zapytano, czy wielką radość sprawiło mu otrzymanie nagrody, odpowiedział:~-
6796 XVII |                 dlaczego?~- Dlatego, że to sprawiłoby przykrość - tamtemu.~- Komu?~-
6797 XIII |                 opowiadaniem - nawet panią Sprężycką w podawaniu lekarstwa wyręcza.~
6798 V    |                  ja widział!...~- Gadajże, Sprężyk!... nie bądź głupi!~- Już
6799 VI   |           przedziwną miękkością, a zarazem sprężystością, pozwalającą na wykonywanie
6800 XI   |                    zabawy, figlów, pustoty sprowadzają na ciche zwykle miasteczko!
6801 XV   |          niepowstrzymany w swym biegu czas sprowadził na ziemię upalny czerwiec,
6802 XIV  |               kilka niebieskich mundurków. Sprowadziła je nie tyle chęć napicia
6803 XIV  |            zaprzeczenie.~- Cóż więc cię tu sprowadziło? Powiedz.~Sprężycki staje
6804 X    |                     Matka Piotrusia, którą sprowadzono ze wsi, chciała w najgorętszych
6805 IV   |           przytomność umysłu, ale trwoga i spryt wrodzony przyszły mu naraz
6806 V    |              oprzytomniał Kozioł. A że był sprytny i trzeźwo patrzył na rzeczy,
6807 XVI  |                  mundurki porozpinali - co sprzeciwia się wprawdzie przepisom
6808 VII  |                    właśnie, że polewany! - sprzeciwiają mu się domownicy.~Nie wyobraża
6809 V    |                  Zaczęli wszyscy krzyczeć, sprzeczać się, radzić, ośmielać się
6810 IX   |                 wypukłym, półokrągłym. Ten sprzęt, kupowany zwykle na jarmarku,
6811 XI   |                    wybiegają na ulicę.~Cel sprzysiężenia osiągnięty: nie odbyła się
6812 XI   |              wszyscy wziąć do wypędzania.~"Sprzysiężonym" tego tylko było trzeba.
6813 XIII |             wygniataniem boków, oglądaniem spuchniętej nogi, sondowaniem rany bolącej,
6814 XVI  |                 bohaterami?~Sprężycki oczy spuszcza, milczy. Jego skromna, jakby
6815 X    |                kosztowało... - dodał, oczy spuszczając - bo moja matka biedna.~
6816 XII  |              smutek i znękanie; oczy w dół spuszczone, na nic i na nikogo nie
6817 X    |                 zrozumieli.~W mgnieniu oka spuszczono łodzie, zapalono pochodnie -
6818 XVII |              przelotnie wysoki, granatowy, srebrem haftowany kołnierz mundurowy.
6819 ZeSt |                    mundurów niebieskich ze srebrnym oszyciem. Przecież znamy
6820 XIII |                stłuczonego termometru żywe srebro (rtęć).~Kryjówka z trucizną
6821 VII  |                   sunące po niebie lekkie, srebrzyste obłoczki, słuchać gwizdania
6822 ZeSt |                  Ba!... - westchnął smutno średni chłopiec - nie tylko kołnierz,
6823 XVIII|                     pożytkiem dla ogrodu i średnią przyjemnością dla ogrodnika.~
6824 XII  |                  Sprężycki widzi mężczyznę średnich lat, z twarzą wygoloną,
6825 XIV  |                nieładzie książki, wielkie, średnie i bardzo małe - wszystkie
6826 VI   |                  kształt pióra do pisania, średnim, bardzo ostrym, rozcina
6827 XV   |                  byli pewni otrzymania tej średnioproporcjonalnej trójki, nikt po rosyjsku
6828 XIV  |               ksiądz Siennicki uosabia typ średniowiecznego mnicha - ascety. Jest to
6829 XVII |                   hańby, które równały się średniowiecznemu wystawianiu pod pręgierzem
6830 IV   |                były damy jak na turniejach średniowiecznych) książkę w czerwonej oprawie
6831 XI   |                  domiar szczęścia, była to środa, w środy zaś i w soboty
6832 X    |             tracący przytomności, myślał o środkach ratunku. Niestety! Rzeka,
6833 XI   |                   zrobić? kto? - piorunuje srogi zwierzchnik.~- To pewnie
6834 XII  |                  urzędowym i dyscyplinarną srogością - bez żadnego pozornego
6835 XI   |             Skowroński. Więc czy ja jestem sroka albo papuga?~Koledzy nie
6836 XV   |                 lecz mu w tym przeszkadzał sromotny brak piór w ogonie...~Profesora
6837 V    |                bliska heble, piły, świdry, śrubsztaki, winkielaki, piony, bory,
6838 IX   |                 dziewki służebnej i całego stada kur, sypiających w sieni,
6839 II   |            całkowicie wróble, których całe stadko zbiegło się do rozsypanego
6840 IX   |                     czwarty wlazł na górkę stajenną, położył się z książką na
6841 III  |             musieli ojcu pomagać w polu, w stajni, w lesie, w oborze.~Zdrowi,
6842 III  |                Zabacułowi, że klasa to nie stajnia.~- Hej, Zabacuł! Zabacuł!
6843 VI   |                  piór.~W szkole pułtuskiej stalówki znajdują się pod klątwą -
6844 VI   |               gęsimi.~- Strzeżcie się piór stalowych! - powtarza przy każdej
6845 XVII |            donosiciela przed Wiśnickim nie stanąć.~Pod kierownictwem nowego
6846 X    |               stanie zupełnie prostopadle.~Stanęła - w tejże chwili on rzuca
6847 XVIII|               zostać całym "balonem" - nic stanowczego powiedzieć o sobie nie umie.
6848 XVI  |               Sprężycki lekceważy sobie tę stanowczość.~- Wcale się nie zbajałem -
6849 III  |              Wówczas też odbywa się w nich stanowczy przełom, o całej przyszłości
6850 XVII |               wyrozumiałym, choć zarazem i stanowczym.~- Chodźcie, dzieci, do
6851 III  |               przełom, o całej przyszłości stanowiący. Jedni z zimną, żelazną,
6852 XVIII|               manowcach przepadło.~Wyjątek stanowił Dembowski. Brakło go w tym
6853 XV   |                   rosyjskiego, pościel zaś stanowiła żydowskie tak zwane "bety".
6854 XIII |                 Aha, już mam!~Rozpoznawszy stanowiska nieprzyjaciół, Rinaldo dał
6855 V    |                  mundurki nie znały różnic stanowych - przynajmniej tam, w tym
6856 XIV  |            uszanowałeś ani mego wieku, ani stanu, wdzierając się podstępem
6857 XIV  |                   duszę musisz mieć zacną. Staraj się jedno i drugie na całe
6858 XIV  |                  jednak dokładać wszelkich starań, aby dojść do tej doskonałości,
6859 X    |                    długich, bardzo długich staraniach doszedł do tego tylko, że
6860 IV   |          pedantyczną, w manię przechodzącą starannością.~Ślimak nigdy się nie unosił.
6861 XIV  |                Szorstką, pomarszczoną ręką starca przesunął mu po czole.~-
6862 I    |                     że widuje się niekiedy starców drżących, którym się "na
6863 II   |                kiedy znalazł się na moście staromiejskim. Wsparł się obiema rękoma
6864 XVII |                bystrością umysłu, właściwą starszym chłopcom, wiecownicy rzecz
6865 XVII |                   zawsze był pilnie przez "starszyznę" wysłuchiwany.~Podczas narad
6866 XVII |                    Narwią odbył się "wiec" starszyzny uczniowskiej. Roztrząsano
6867 I    |                grubej, juchtowej skóry, ze startymi doszczętnie napiętkami.
6868 XIV  |                    może i liczy...~Jest to staruszek zgarbiony, z niezmiernie
6869 VII  |                   im się niemal prawdziwym staruszkiem.~A on, wyprostowawszy się
6870 XII  |                 Młody nauczyciel zerwał ze starzyzną swego poprzednika.~Rzadko
6871 XVII |              nakazu, spokojna, przyzwoita, stateczna.~Rektor pełnił zarazem obowiązki
6872 IX   |                   przyzwoitszym wyglądem i statecznością, uczą się dobrze i dostają
6873 XVIII|               sposób.~Chłopczyna spokojny, stateczny, nabożny, z przymkniętymi,
6874 XVII |                      I wychodził - a klasa stawała się nagle, bez żadnego nakazu,
6875 XVIII|                   kiedyś razem w szrankach stawali, razem dobiegli do mety.~
6876 XVII |                Przeciągające się milczenie stawało się kłopotliwym. Inspektor-emeryt
6877 XI   |                  Znalazł się trzeci, który stawia nową hipotezę:~- To najpewniej
6878 XVI  |        ostatecznego swej mowy zamknięcia - stawiam panom w tej chwili pytanie
6879 II   |            nazajutrz zaś "punkt o siódmej" stawić się na mszę uczniowską, "
6880 XVI  |                  klocowych" - ani razu nie stawiła się w komplecie na zwykłym
6881 XVI  |                 Radzicki miał "pietra", że stchórzył i uciekł? No, to chodźcie
6882 I    |                  płomyki świec - łojowych. Stearyny oszczędni obywatele używają
6883 VIII |                   poci, znów wzdycha, znów stęka. Tym razem nie z łacińskimi
6884 II   |                  po czuprynach, na których sterczą znamienne "wicherki"...~
6885 IV   |          Sprężyckiego, chwycił go lekko za sterczącą czuprynkę i rzekł tonem
6886 XIII |          potłuczone szkło oraz wydobyte ze stłuczonego termometru żywe srebro (
6887 XI   |                      jest teraz podobny do stłumionego huczenia.~Przez otwarte
6888 XIII |                 drżący, smutny, oddaleniem stłumiony, przedziera się przez ciemność
6889 IV   |            sposobności bez łkań głośnych i stłumionych. Płakali jedni z radości,
6890 I    |                   przez okna obojętnie, po stoicku, poświstując lekko, jakby
6891 II   |                  worek.~- Oho! A gdzie ty "stoisz"?~- U Wojcieszkowej, na
6892 XI   |                  moneo upominam, lego...~- Stój, bestio! - wstrzymuje go
6893 IX   |                    się mówi powszechnie - "stoją na stancji".~Stancje w Pułtusku
6894 II   |                    widzi swego protektora, stojącego na wierzchu dwóch ławek
6895 X    |                Jeden umie pływać w pozycji stojącej, w czapce na głowie, na
6896 V    |                  tak ich paliła ciekawość.~Stolarczyk przez długi czas nie mógł
6897 II   |              kuksańce, prztyczki, "gruszki stolarskie" i uszczypnięcia - ktoś
6898 V    |                 kazalnicy przemawiali.~Syn stolarza, syn urzędnika i syn obywatela
6899 V    |                    napis: Wojciech Krystek stolaż.~Tego Wojciecha synem był
6900 XIII |                  przeniósł całą katedrę ze stolikiem i fotelem pod piec, jak
6901 XI   |                  nosa. Zwraca się potem ku stolikowi i z wnętrza czapki wyciąga
6902 V    |                 poglądową: jak to powstają stoły, łóżka, szafy...~Słuchali
6903 XIII |            pokrzywy, rozgniecione pająki i stonogi, miałko potłuczone szkło
6904 XIV  |                czereda podlatuje do samych stóp mnicha, nad głową jego krąży,
6905 XIII |                    stan tak groźny, że już stopę miał mieć odjętą. Obyło
6906 X    |                lekarze, felczerzy; zaczęto stosować wszelkie środki ratunkowe.~
6907 XIV  |         odpowiedzieć, lecz ani jedno słowo stosowne na myśl mu nie przychodzi.
6908 XIV  |               pojedynczo, młodsi trójkami, stosownie do reguły zakonnej. Nie
6909 XIV  |                najsprytniejsi, a zarazem w stosunkach zażyłych będący z ogrodnikiem,
6910 XIV  |               niegodnym w porównaniu z tym stosunkiem, jaki łączył z przyrodą
6911 V    |              próżnymi, czarnymi wnętrzami, stosy wiórów na środku i po kątach -
6912 XI   |                śmiechu... To jakiś figlarz strachliwemu koledze wsunął chrabąszcza
6913 VIII |                     obciąć się" i roku nie stracić. "Ekstra" i "palant" poszły
6914 III  |                  niezwykłego blasku, twarz straciła swój zwykły, nieruchomy,
6915 XVIII|                    wielu zbiło się z niej, straciło trop, na manowcach przepadło.~
6916 XIII |                  śpieszy z pociechą:~- Nic straconego! Pytał właśnie Chaber, czy
6917 XV   |             długimi włosami, spadającymi w strąkach na zatłuszczony kołnierz
6918 VIII |            Mojżeszem"?...~Ksiądz, naprawdę strapiony, ręce załamał...~- Rybko,
6919 XVI  |                    Radzickiego ciskają tak straszne błyskawice, że przezorniejsi
6920 XIV  |                   ławce - mniej groźnego i strasznego, niż sobie~wyobrażał, za
6921 VII  |                  do domu. Było mu smutno i strasznie. Chciał zapomnieć o starym
6922 XIV  |                  odmawiane pacierze. To go straszniejszym jeszcze czyni dla naiwnych -
6923 XVII |                 nie gromił ich, karami nie straszył. Czasem, gdy w której klasie
6924 XVII |                    i leniuchów nauczyciele straszyli niekiedy rózgami, ale kończyło
6925 IX   |      Meklemburg-Strelitz, miasto stołeczne Strelitz!... Meklemburg-Szwerin,
6926 XVII |                     dyktował tylko krótkie streszczenia swego wykładu. A ten wykład
6927 VII  |               Wieczorem zanudza domowników strofami: "Cicho skradł się wiek
6928 IV   |                    coraz groźniej...~Druga strofka określała rzecz jeszcze
6929 I    |               Nosowym, przyciszonym głosem strofuje malców, rzucając im co chwila
6930 XVIII|                   patentami prawo noszenia stroju cywilnego, zapuszczania
6931 XIV  |                    Brzeg rzeki, wyniosły i stromy, staje się w tym punkcie
6932 XIV  |                   jednak palisad i brzegów stromych, żeby pustelni zapewnić
6933 XII  |                Profesor, odczytawszy jedną stronicę, zatrzymuje się, jakby badał
6934 VIII |              wyrazów tak wiele! Prawie pół stronicy zajmują. Czyż on kiedykolwiek
6935 XV   |                     Od polskich towarzystw stronił - nie dlatego, żeby mu tam
6936 XVI  |                   czyż mgła to nie ciało? ~Stronnicy Petrykowskiego śmieją się.~-
6937 IV   |                   zręczny, może służyć obu stronom, żadnej nie krzywdząc. On,
6938 III  |                   zapchany tabaką...~Klasa struchlała. Wypadek był niesłychany.
6939 XI   |                wylał się atrament i czarną strugą płynie po dzienniku szkolnym.~
6940 X    |                   nad wąskimi, błotnistymi strugami lub nawet zmuszone czerpać
6941 XI   |                    kałamarz coraz obfitsze strugi wylewa ze swej bezdennej
6942 XVII |                  sam skutek. Lody pękają - strumień pieni się, skacze...~- Tak!
6943 XIII |                   zwycięskie słońce, które strumieniami złota całe miasteczko zalało,
6944 XVI  |                   do kąpieli w kamienistym strumieniu lub pełnej żab sadzawce,
6945 III  |            Pierwszy uczeń wyprężył się jak struna i cienkim głosem zaraportował:~-
6946 X    |                zgromadzili, puścił się jak strzała brzegiem rzeki.~W odległości
6947 I    |               przez jedno z wąziutkich, do strzelnic podobnych okienek. Jest
6948 II   |                     fotel, chusteczką kurz strzepuje. Za chwilę jest już przy
6949 VI   |                wyłącznie piórami gęsimi.~- Strzeżcie się piór stalowych! - powtarza
6950 VIII |                 swej sięgając - ten Goliat strzeże się, żeby mu Dawidek głowy
6951 XV   |               brody i włosów na głowie nie strzyże...~- I mydłem brzydzi się
6952 XIII |                zaostrzył; włosy, dawno nie strzyżone, długimi kosmykami spadają
6953 XI   |                     nogą tupie - po krótko strzyżonych włosach dłoń nerwowo przesuwa.~-
6954 I    |         prezbiterium dla wysłuchania "mszy studenckiej", odprawianej przy wielkim
6955 XVIII|                   dobrego!~- A czy panowie studenty mają "dydki"?...~- Oho!...
6956 XVIII|                   z rodziny motylkowatych, studiuję go...~Zebranie wybucha gniewem
6957 X    |                  czerpać wodę wyłącznie ze studzien - nie uwierzyłby; uwierzywszy
6958 XIV  |                kościelnych, gdzie od kilku stuleci chowają zmarłych zakonników.
6959 I    |            drżących, którym się "na drugie stulecie zabiera", jak dzwonek ów
6960 XIII |               wyniosłych Apeninów, kołysał stuletnich dębów wybujałymi wierzchami
6961 XIV  |        Wielokrotnym doświadczeniem zostało stwierdzone, że wyraz "frukta" skuteczniej
6962 XIV  |                    barw i kształtów chwałę Stwórcy wysławiały. Tych kwiatów
6963 XIV  |                  krył zdrady. Bóg obdarzył stworzenia swe instynktem, który je
6964 XIV  |              przyjacielem i bratem każdemu stworzeniu bożemu i żeby idąc do niego,
6965 XVII |              przezwisko przez poprzedników stworzone. Dała mu podobno początek
6966 XIV  |               kwiaty, takie, jakie Pan Bóg stworzył, żeby ziemię upiększały,
6967 X    |                    wieczorem, pewnego dnia styczniowego, czterej uczniowie ślizgali
6968 X    |          przestrzeń, oczyszczona z lodu.~W styczniu zmierzch szybko zapada.
6969 II   |                    wrzątek zaczyna z wolna stygnąć i płynny, iskrami sypiący
6970 VII  |              wypisuje upomnienia nie tylko stylistyczne, lecz moralne i obywatelskie.~
6971 XVII |             dokładna data nowego i starego stylu), za numerem (dokładny numer),
6972 III  |               wesel. Bierze nawet udział w stypach pogrzebowych. Oświadcza
6973 XII  |              ruchów; nawet Kucharzewski wy subtelniał i zdrobniał, a Kataryniarz
6974 XVII |                  niejednego pieca jadał... suchary żołnierskie. Pod Grochowem
6975 XIV  |             powodzeniem. Udając, że obcina suche gałązki lub zbiera z ziemi
6976 XV   |            trawnikiem a śmietnikiem. Kilka suchych, bezlistnych, z obłamanymi
6977 IX   |               Aleksandra Dumas, Eugeniusza Sue i - Pawła de Kock.~Za to
6978 XI   |                    ale chrabąszcz lata pod sufitem.~W ławkach słychać półgłośne
6979 III  |                   sobie prostą włościańską sukmanę, ale do jednej z pół tej
6980 III  |                    ale do jednej z pół tej sukmany była przyszyta maleńka,
6981 ZeSt |                 ojcu przyniosły kołnierz z sukna niebieskiego, oszyty srebrzystą
6982 X    |                    je, ułożono na zielonym suknie bilardu niby na stole anatomicznym.~
6983 XIII |                    podejrzeniem do Bronka. Sumienie małego bohatera musiało
6984 IV   |                  przeświadczony we własnym sumieniu, że obowiązki prymusa spełnia
6985 VII  |                    pod drzewem, patrzeć na sunące po niebie lekkie, srebrzyste
6986 I    |                  oszczędności, nogawicami, sunie środkiem korytarza, między
6987 XIV  |                   śpiewającego litanię lub Suplikację.~Najwięksi zbytnicy wówczas
6988 XIII |                    dobroczyńcę w piaskowym surducie?... Czy biskup nie upomniał
6989 X    |              wszedł inspektor i nie tracąc surowego wyrazu twarzy, w krótkich
6990 XVII |                    to była kara za zbytnią surowość. Jakiś "knot" rozpieszczony
6991 XIV  |                   płakać, będziesz stokroć surowszy niż ja, niegodny sługa boży,
6992 XVII |            zapowiedzią rządów absolutnych, surowych...~Ów bohater, co to przebywał
6993 XIII |               słoik konfitur i napełnił go surowymi kartoflami.~Sprężyckiego
6994 X    |             dopłynąwszy do brzegu, w kilku susach jest już przy płocie, gdzie
6995 XV   |          przeprowadzono sznury, na których suszyła się bielizna i wietrzyła
6996 XIV  |                  korytarzu szkolnym czarna sutanna z krótką pelerynką oraz
6997 I    |            wysmukły, jak kleryk w obcisłej sutannie, a od starości już nie zielony,
6998 XV   |               skórę obutych stopach raczej suwał się, niż chodził.~Gorący
6999 Aut  |                    ślęczała nad książkami, swawoliła i pierwszych trosk o przyszłość
7000 XII  |                   podrzucę?~Kiedy w gronie swawolnym po równinach lecę,~By schwytać
7001 XVII |               trzaskiem a większym jeszcze swędem.~Śmiałek, z dymiącym papierosem
7002 I    |                    dolatuje, gdzie trzeba. Świadczą o tym migające tu i owdzie
7003 XIII |                   się, smutny wyraz twarzy świadczył o usposobieniu bynajmniej
7004 IX   |                   Znaczniejsza ilość złych świadectw może spowodować zamknięcie
7005 IV   |                  szczęścia przekonanie, że świadkiem jego tryumfu jest... "całe
7006 XVI  |                 wykonali. Tylko z szeregu "świadków" ubyli dwaj czy trzej najniecierpliwsi,
7007 III  |              zapala zbudzona, siebie samej świadoma inteligencja.~Śpi też niezawodnie
7008 XVII |                   dorastających, dokładnie świadomych, co czynią, było wymowniejsze
7009 XIV  |                   Na pograniczu tych dwóch światów znajduje się kuchnia klasztorna,
7010 XIV  |                 drugiej - tworzą jakby dwa światy odrębne. Zdaje się, że między
7011 XVI  |                 saarońskie, niż kadzidła w świątyni Salomona...~Sprężycki idzie
7012 XV   |             wszystkim: "Do śniadania!" (Do swidanja).~- Albo to jego mleko! -
7013 VII  |                   jak by to powiedzieć?... świdrem wkręcają się w głowę - jak
7014 XVI  |                   wiry, co tam wodę ciągle świdrują. Wariat! postrzeleniec,
7015 V    |             zobaczyć z bliska heble, piły, świdry, śrubsztaki, winkielaki,
7016 I    |              owdzie w oknach blade płomyki świec - łojowych. Stearyny oszczędni
7017 XVIII|                twarz Bonusia Smolińskiego; świecą ruchliwe, podobne gwiazdom
7018 XV   |                zgoła niespodziewany tryumf święcili owego dnia: Dzierżawin,
7019 V    |                dnia słońce wyjątkowo jasno świeciło) cała rzecz przedstawiała
7020 XVIII|                 wątłym głosem, że o żadnej świeckiej "karierze" nie myśli, postanowił
7021 IX   |               wejściu wisi naczyńko z wodą święconą. W każde święto uczniowie
7022 XVI  |                 starannie obciąwszy knot u świecy łojowej, zabiera się do
7023 XIII |             upomniał się wypadkiem o swoje świeczniki?...~Zawiązała się ożywiona
7024 XIV  |                   jakiego blasku nabiera w święta uroczyste i w odpusty, gdy
7025 XIII |           czytaliśmy ten początek zaraz po świętach na lekcji Żebrowskiego...~-
7026 XVI  |               Stróż i dziadek kościelny od Świętego Krzyża, którzy mnie na cmentarzu
7027 XIV  |                    grzechy przeciw Duchowi Świętemu... Wszystko znam, proszę
7028 XII  |                    jego wyrazistej dykcji. Świetnego opisu ze szczególnym zajęciem
7029 XVIII|                 świetnym apetytem i równie świetnie rozwijającą się tuszą, uwiązł
7030 IX   |                   z wodą święconą. W każde święto uczniowie wraz z domownikami
7031 XII  |                 skręcił w stronę cmentarza świętokrzyskiego, mimo którego biegła szosa.~
7032 XVIII|           granicach jak najszerszych psy i świnie - z małym, rozumie się,
7033 XV   |                 mydłem brzydzi się jak Żyd świniną...~Obu chłopców opanowała
7034 IV   |                 wypisała się", gąbkę "ktoś świsnął"...~Do prymusa profesor
7035 XIV  |                    spokojem, i wyprawia od świtu do wieczora niesłychane
7036 XVII |                    szerokość i w otoczeniu świty profesorów, galowymi mundurami
7037 Aut  |               można jeszcze było z zupełną swobodą kształcić się, mówić, myśleć,
7038 IX   |                ściągnięte, obóz oddaje się swobodnej, niczym nie krępowanej zabawie.
7039 XI   |                   ale po to tylko, aby tym swobodniej przygotować i wypuścić na
7040 II   |                przełomowego. Bywaj zdrowa, swobodo ptaszęca! Bywaj zdrów, "
7041 XIII |                  bandy, który opuści wodza swojego i do wojska przejdzie. Który
7042 IV   |                   a czasem jak wąż groźnie syczał...~Po skończonej "egzekucji"
7043 XVII |                   cała szkoła, i cały kraj syczały mu do ucha: ~- Za późno!...
7044 VII  |                  łańcuchu, każde "z" i "s" syczy jak żądło wężowe, każde "
7045 XVII |                   oprawie rogowej okulary, sylabizował Roczniki wojskowe. Rektorowi
7046 II   |                którego uczuwa nadzwyczajną sympatię połączoną z szacunkiem.~-
7047 VI   |              szanują.~Na nieszczęście urok sympatycznego chłopca słabiej oddziaływa
7048 IX   |                   które zdaje się udzielać sympatycznie i pupilom jej, dobrze odżywianym,
7049 III  |                 dowody.~Posiada dużo stron sympatycznych oraz przysłowie: "tak, panie,
7050 ZeSt |                     zdziwił się najmłodszy synek, - To tatuś był w wojsku?...~-
7051 XIV  |                     Wówczas to w niejednym synku zagrodowego szlachetki,
7052 VIII |              widząca całą przyszłość swą w synu, jest do łez rozrzewniona
7053 XIV  |                woreczek płócienny; zaczyna sypać ptakom - dzikim ptakom! -
7054 III  |                  zapałem. Wąs mu tymczasem sypał się coraz gęściejszy i twardszy.~