Part

7055 II   |                  stygnąć i płynny, iskrami sypiący metal układa się posłusznie
7056 IX   |              służebnej i całego stada kur, sypiających w sieni, w kuchni, po trosze
7057 V    |               ośmiu osób.~Pokoik służył za sypialnię rodzicom i pięciorgu drobnych
7058 XII  |                    wszelką cenę - zobaczyć Syrokomlę.~Na pocztę nie idzie, do
7059 XII  |                półgłosem wiersze - wiersze Syrokomli.~Gdzie wy, jasne dni moje,
7060 III  |                 Ale daleko ci jeszcze, mój Szabasiński, do doskonałości. To trzeba
7061 III  |                  pudełeczko, otworzył je i Szabuńskiemu podsunął.~- No - dobrotliwie
7062 XVI  |                   znów rej wodzi, i objawy szacunku odbiera Kuszkowski, ubrany
7063 V    |                  było wymalowane czerwono: szafa, komoda, łóżko, a pod nimi
7064 XVII |                zakurzony, poprzewracany, w szafach nigdy nie otwieranych uwięziony.
7065 V    |                  to ty wiesz, jak się robi szafę?~- A... wiem.~- Krzesło?~-
7066 XIV  |             przykład kraska - ta przecudna szafirowo - złocista kraska, będąca
7067 XVII |                   wól", którymi tak hojnie szafował profesor Effenberger, zostały
7068 XVI  |                   dałby rady najmniejszemu szajgecowi...~- To prawda - przytwierdza
7069 XV   |                   potem opanował ich jakiś szał, zaczęli krzyczeć, przez
7070 XIV  |                    owoce".~Na nieszczęście szałas ogrodnika znajduje się o
7071 XVIII|                    się myśleć.~Uważałby za szaleńca tego, kto by posądzał go
7072 XVI  |                okazało się głupotą, drugie szaleństwem, trzecie wariacją. Właściwie
7073 XIV  |                   drzew, a stamtąd skokiem szalonym wpaść do wnętrza gaiku.~
7074 XIII |                królu, u którego pchła była szambelanem...~- Wiem - pochwalił się
7075 XIV  |                 się groźnym ruchem. Chwila szamotania się i niebawem na dziedzińczyku
7076 XIV  |                   przykazaniu Bóg nakazuje szanować tylko rodziców?~- Nie tylko
7077 VII  |                   W całości przypomina owe szanowne postacie z początku stulecia,
7078 VI   |                  też wielbią go, kochają i szanują.~Na nieszczęście urok sympatycznego
7079 II   |                   upomnieniom nauczycieli, szanujące powagę kulawego Szymona,
7080 XIV  |                  się księdza Siennickiego. Szanuje go za wielką naukę i trzyma
7081 III  |                   zagrodowego szlachcica, "szaraczka" pyszniącego się blaszaną
7082 VI   |                   przy ekierce) w biednego szaraka...~Klasa posiada innych
7083 XV   |             wyłożoną na szerokie płócienne szarawary i nad biodrami paskiem rzemiennym
7084 IX   |               wyjątku stancji codziennie o szarej godzinie drżą ściany i brzęczą
7085 X    |                   już zaczynało się stawać szaro. Na szczęście berliniarze,
7086 XIV  |                 rozdzwonione i skrzypiące, szarpane i na wszelki sposób dręczone
7087 XIII |                    chorą nogą, miażdżą ją, szarpią, odrywają...~Przed wieczorem
7088 XIV  |                    dłonią za ramię, silnie szarpniętym i wyciągniętym z kryjówki.
7089 XII  |                 szosa.~Dzień był jesienny, szary, posępny. Zaczął mżyć drobny
7090 I    |              zielonym wzgórzu ponad Narwią szarzeją, bieleją i złoceniami migocą
7091 XI   |           rozbłękitnia się, a na wschodzie szarzeje i przechodzi w srebrzystą
7092 XIV  |                 bada tamten z dwuznacznym, szatańskim uśmiechem.~- Nie wiem, proszę
7093 XIV  |                  próbując, czy złowieszczy szczątek ciała ludzkiego nie wypłynie
7094 VII  |                    widniały ślady zagonów, szczątki rozebranego ogrodzenia,
7095 XVIII|                 jeży się już jasna, rzadka szczecinka.~- To się wie, że mam głos -
7096 XV   |             dłuższego czasu nie golony, ze szczecinowatą, na pół siwą brodą, z głową
7097 III  |                 jest wszakże we wszystkich szczegółach prawdziwa.~Nauczyciel niemieckiego,
7098 IV   |               babek śmietankowych" wstrętu szczególnego nie żywi, nie widziano też
7099 VIII |                rosną dynie - przedmiot jej szczególnej troskliwości i dumy. Owoc
7100 XV   |                pościel. Po pewnych znakach szczególnych poznawało się, że bielizna
7101 XIV  |                nieśmiało, starając się nie szczękać zębami, co mu się jednak
7102 X    |                   wisi jego ubranie. Siny, szczękający zębami, nie słucha pochwał,
7103 V    |            Sprężycki.~Trzęśli się i zębami szczękali ze strachu - jednak przemogli
7104 VI   |                podobnie jak i oni, porusza szczękami. Ale gdy ci wychowańcy wiejskich
7105 I    |                Potem uśmiech rozszerza ich szczęki bezzębne, w przygasłych
7106 XVII |                   połączonej, więcej za to szczerego śmiechu i spokojnego zadowolenia.~
7107 XVII |                    słowa jego wypłynęły ze szczerej, ojcowskiej miłości dla
7108 XIV  |                 Ciekawość.~Podobała się ta szczerość zakonnikowi.~- No, i przekonałeś
7109 II   |                 wytknął dwa palce i z całą szczerością zwierza się nauczycielowi,
7110 XVIII|                Sitkiewiczem Bellon.~Dobry, szczery chłopiec, rumiany i okrągły,
7111 XV   |                  raz, że nie ma na świecie szczęśliwszej istoty nad rosyjskiego mużyka...~-
7112 IV   |                 prostował zgniecione kepi, szczoteczką włosy przygładzał.~W kilka
7113 XVII |                   Jan - inwalida z białym, szczotkowatym wąsem, z kolczykiem w uchu,
7114 XVI  |               Murowanki, co tam niedaleko "szczubły" łowił, zdążył z czółnem
7115 XIV  |                    nie pozwala na używanie szczudła - biedny kaleka chodzi z
7116 XVIII|                  że szkoła jest areną zbyt szczupłą dla jego wielkich przemysłowo-handlowych
7117 V    |               państwa Krystków było bardzo szczupłe. Przy dużej izbie warsztatowej
7118 X    |                  jak zawsze, Piotruś nieco szczuplejszy i bledszy.~Matka Piotrusia,
7119 Aut  |                    doświadcza i tą nagrodą szczyci się autor Wspomnień niebieskiego
7120 XIV  |                    nie wyrządzi. Ma w domu szczygła w klatce - natychmiast po
7121 V    |            krzyczeli razem, tarmosząc go i szczypiąc, tak ich paliła ciekawość.~
7122 XVII |              wciąganie w płuca cuchnącego, szczypiącego w język i gryzącego w oczy
7123 VIII |                  świeże masełko, twaróg ze szczypiorkiem, jajecznicę...~Radość otrzymanych
7124 XI   |                     wolno, z przestankami. Szczyptą tabaki długo w powietrzu
7125 XVIII|                 najśmielszych jego marzeń, szczytem, o którego zdobyciu ledwie
7126 VII  |            niekiedy, że chodzą po ogrodach Szecherezady - że sami są bohaterami
7127 XII  |                  odlany, z marmuru wykuty; Szekspira, o którym myśli, że był
7128 I    |                    posuwa się cała szkoła, szeleszcząc rytmicznie stopami. Wpłynęła
7129 XI   |                   Będą "koniugacyjki"... - szepcą do siebie uczniowie, którzy
7130 XVI  |            Sprężyckiego nie ma co liczyć - szepce poufnie Sitkiewicz piątoklasiście. -
7131 I    |             zdyszani...~- Nie zdążymy... - szeplenią. - Ksiądz rektor znów nam
7132 XIV  |                  kiedyś konfesjonałem. . i szepleniącym głosem rzuca stamtąd swym
7133 XII  |                    wstaje, bierze czapkę i szepnąwszy coś swemu sąsiadowi po cichu
7134 XIII |                przyjaciele domu tajemniczo szeptali po kątach, w obocznym pokoju
7135 XIII |                    w milczeniu, potem mówi szeptem:~- Tak bym chciał mieć skrzydła!...~
7136 XIV  |                      Głos zniżył prawie do szeptu.~- Nie zapomnij wówczas
7137 VIII |                  zatrzymuje w pamięci całe szeregi wyrazów, nadaje im brzmienie
7138 XI   |               upatrując wśród ścieśnionych szeregów ofiary.~Znalazł...~- Smoliński! -
7139 XVI  |              bohaterskie wykonali. Tylko z szeregu "świadków" ubyli dwaj czy
7140 X    |                 drewniane, z desek niezbyt szerokich, skrzydła, zwane w młynarsko -
7141 XIV  |                  stoi wśród ziół polnych i szerokim rozmachem kościstej ręki
7142 II   |                   oraz zbyt długimi i zbyt szerokimi "na wyrost" uszytymi spodeńkami,
7143 X    |                    miejscu jej największej szerokości; nie brak i takiego, który
7144 XIV  |                     roje motylów, pszczół, szerszeni, muszek złocistych, chrząszczyków.
7145 IX   |                   Stancji, na których by w szerszym zakresie zajmowano się czytaniem
7146 II   |                wielka ilość "prowiantu"...~Sześćdziesięciu chłopców wybucha śmiechem
7147 V    |                    prawej stronie mieszkał szewc, po lewej stolarz.~Gromadka
7148 X    |                   i szyi nabrzmiałe, twarz szkarłatną...~Przez chwilę sądzić można,
7149 XIII |                wydostaje ze swej podróżnej szkatułki nóż osobliwego kształtu
7150 VI   |             pragnąłby pozyskać choćby mały szkic jego ręki genialnej. Niektórzy
7151 VI   |               zwykłemu pióru ogólny, jakby szkicowy kształt pióra do pisania,
7152 XV   |                  wódką. Wódkę pił Rosjanin szklanką, którą właśnie w tej chwili,
7153 XV   |                 wyciągnął rękę po butelkę, szklankę napełnił i wychylił. Twarz
7154 XIII |                 stonogi, miałko potłuczone szkło oraz wydobyte ze stłuczonego
7155 XVI  |                 zamiast korzyści przynieść szkodę i nieszczęście. Mianowicie:~
7156 XIV  |                  drapieżnych rąk głupców i szkodników... Czego więc tu chciałeś?~
7157 XIII |                 trudno rozeznać. Czy tobie szkodzi światło?~- Ech, to tylko
7158 IX   |                    się na to, żeby dozorcy szkolnemu nie dać się przyłapać na
7159 XII  |                 Słowo uczciwości!... Słowo szlacheckie!... - brzmią na wszystkie
7160 XIV  |                niejednym synku zagrodowego szlachetki, na razowcu wychowanym,
7161 X    |                 nie odznaczającego się ani szlachetnością charakteru, ani czystością.~
7162 I    |             pokonane.~W poważnym milczeniu szli uczniowie na mszę; powracają
7163 XV   |                   do kołków przeprowadzono sznury, na których suszyła się
7164 XIV  |                 trzeba do książek moich...~Szorstką, pomarszczoną ręką starca
7165 XV   |                    w tym ludzkim futerale, szorstkim i niepięknym, mieszkała
7166 VIII |                 zamkniętych oczu odpowiada szorstko:~- Idź sobie, nie przeszkadzaj!~-
7167 XII  |                    kłusem po twardo ubitej szosie. Droga w tym miejscu jest
7168 XIV  |                 piąte: "Nie zabijaj!"... A szóste...~- Czy w czwartym przykazaniu
7169 III  |                  Postawę ma sztywną, włosy szpakowate, przy samej skórze ostrzyżone.
7170 XVIII|                         Z serem!~- Albo ze szperką!~- To ty będziesz "wytryniarz"? -
7171 XVII |                zastąpione łagodniejszymi: "szpicbub", "len" (leń) i "szpik" (
7172 XI   |                    wariaty, baranie głowy, szpicbuby? Cicho mi tam!~Chłopcy uciszają
7173 IV   |                  To za długi ozór!~- To za szpiegostwo!~- To za donosicielstwo!~-
7174 XVII |                  szpicbub", "len" (leń) i "szpik" (żbik). Nierzadko też on
7175 VIII |                  tej dyni, wyjętą z włosów szpilką, wykłuwa jego cyfrę i datę.~-
7176 II   |                   które nakryć, a potem na szpilkę wbić trzeba.~Pół biedy jeszcze
7177 XVIII|                 wszyscy, co kiedyś razem w szrankach stawali, razem dobiegli
7178 XV   |                 się spory placyk, otoczony sztachetami, malowanymi (niegdyś) na
7179 VIII |           wytrząsając czerwoną chustką jak sztandarem - musiałeś dziś prawą nogą
7180 ZeSt |               górale"?~- No, wie tatuś: te sztubaki od Górskiego!~- Takie czapki
7181 XVII |                    starszych, wieloletnich sztubaków dosłuchiwało się teraz dźwięków
7182 VI   |                przycinać "noska" na żadnej sztucznej podkładce. Służy do tego
7183 XIII |                przyjaciół. Wymyślili nadto sztuczny alfabet i pisują do siebie
7184 XVIII|                gimnastycznych i pływackich sztuk ostatniego poradzić na to
7185 XVI  |                  Koźle, dokonać sztuki nad sztukami, mianowicie: pójść nocą
7186 VI   |                    Za to każdy kancelista "sztychuje" jak sam Łypaczewski!~W
7187 XIII |          sposobności wezmą też stamtąd dwa sztylety...~Obaj chłopcy są niezmiernie
7188 III  |                    w przeręblu.~Postawę ma sztywną, włosy szpakowate, przy
7189 X    |                  jego padły na leżące obok sztywne ciało... Poznał je i zemdlał.~
7190 XVIII|                    widać na jedną godzinę, sztywni, poważni, uroczyści, jakby
7191 IV   |                 nie zamąciło jego spokoju.~Sztywnym krokiem, z twarzą jak zawsze
7192 XVI  |                 wyciąga z półki książki, z szuflady kajety i starannie obciąwszy
7193 XIV  |             pierzcha w górę i z hałaśliwym szumem skrzydeł znika wśród gąszczów.~
7194 X    |                 ruchu, w pobliżu jego koła szumi, wre i białą pianą bryzga
7195 XIII |            zatłuszczoną książkę - zaczyna:~Szumiał wiatr gwałtownie nad grzbietami
7196 X    |              zaczynają na nowo kręcić się, szumieć, kipieć - pływaka ani śladu...~
7197 II   |               krytych napływa świeża fala, szumna, hałaśliwa, nie umiejąca
7198 XV   |                     uznajecie się w prawie szutki ze mnie diełać, choć ja
7199 XVII |                    lubianego nauczyciela: "szwab"..., "dziad"!... lub tp.
7200 XVII |               niedomaga cały organizm, tam szwankować musi i ręka - czymże zaś
7201 XVII |                które odbywał w młodości do Szwarcwaldu. Te opowiadania, mimo łamanego
7202 XIII |                 może drażniącym, łacińskim szwargotem.~Matka miewała często łzy
7203 IX   |       Meklemburg-Szwerin, miasto stołeczne Szwerin!... Hessen-Darmstadt!...
7204 XVII |              Dobrosielski i powiedział, że szyba została wybita przez...
7205 XII  |                postać zbliża się doń coraz szybciej, staje się coraz wyraźniejszą.~
7206 XVII |                     wybili w naszej klasie szybę...~- Wiem o tym.~- I zaklęli
7207 IV   |               postanowienie i z bystrością szybkobiega czmychnął do sieni najbliższego
7208 IX   |               człowiek umie najprzebieglej szych wyprowadzić w pole.~Pikieta
7209 III  |              oburzenia lub wybuchy śmiechu szyderczego, w jednym zaś i drugim wypadku
7210 XVII |                Przeprowadzają go śmiechy i szyderstwa kolegów. Rektor udaje, że
7211 XVII |                  uśmiechu widziano utajone szyderstwo i odwracano się pośpiesznie
7212 VI   |                  Cóż to jest kaligrafia! - szydzi rysownik, wargę dolną wysuwając. -
7213 XVI  |               niego:~- Będziesz miał prawo szydzić, jeśli słowa nie dotrzymam.
7214 XV   |     szerokopleczysty, niezgrabny, z krótką szyją, z wielkim, jakby nabrzmiałym,
7215 V    |             niespodziane wrażenie wzrokowe szyków mu nie popsuło.~Za to w
7216 XI   |                    uczniowie udają, że się szykują do pisania. Kałamarze pochowali,
7217 I    |                    bez zbytniego pośpiechu szykuje się do wyjścia; piąta -
7218 V    |         popularnych. Uczynił je takim duży szyld, gdzie na tle zielonym było
7219 III  |                  od kamizelki, wyjął małe, szyldkretowe pudełeczko, otworzył je
7220 III  |              szczyptę proszku z maleńkiej, szyldkretowej tabakiereczki, zażył, palce
7221 XVII |                     że już nie ma kulawego Szymka. Ten to ci dopiero miał
7222 II   |          rozciągnięto i pozwolono kulawemu Szymonowi ćwiczyć aż do zdechnięcia!...~
7223 IX   |                Dziś idziemy do Mieszka. Ma szynkę i placek.~- To nic, ale
7224 XIII |                ukrajania potężnego plastra szynki surowej i odpowiedniego
7225 VIII |                  zanurza koniuszek palca w tabace i do nosa przykłada.~- Jesteś
7226 VIII |             ściance chlewka, zastępującego tablicę - tamten stoi przy nim,
7227 X    |                  nogi.~Tymczasem topielców taczano po piasku; przywołany felczer
7228 XII  |               arcydzieło Mickiewicza: Pana Tadeusza. Proszę kolejno czytać je
7229 XV   |                 przeznaczyła. Ponieważ zaś tajemne życzenia Sprężyckiego nie
7230 IV   |                 ostrzeżeniami, w tym samym tajemniczym tonie, wystąpił profesor
7231 XVIII|               służba, jakby do tego ślubem tajemnym zobowiązani, nigdy, wchodząc
7232 XI   |                 który prześpiewawszy kilka taktów, milknie, jakby tylko głosu
7233 VI   |                   dorównywa Hefajstosowi w talencie "temperowania" piór.~W szkole
7234 VI   |              największą. Gdyby chciał swój talent sprzedawać, mógłby zjadać
7235 VIII |              Kataryniarza nie pyta - nawet talenty Welinowicza i Konopki mniejszym
7236 VIII |               wychwala.~Kolega odmienia mu talerze, przysuwa półmiski, zachęca
7237 VIII |                    kiwając się jak Żyd nad Talmudem. Idzie mu ciężko. Ledwie
7238 Aut  |            dzieląca młodzież dzisiejszą od tamtej, która żyła, ślęczała nad
7239 IV   |                    w Pułtusku i o którym z tamtejszych kolegów zachmurza się i
7240 X    |                 pośpieszyli w towarzystwie tamtych na lód. Szczęściem mieszkali
7241 IV   |                    słowem, do różańca i do tańca.~Pod tym względem Ślimacki
7242 IV   |                  się z klasy.~Właśnie, gdy tancerz wśród ogólnej wesołości
7243 IV   |                  lizusów czas!~Dobrzy będą tańcowali,~A lizusy w skórę brali~
7244 VIII |                zmusić się do nauki, litery tańcują mu przed oczyma, zdania
7245 IV   |               popisując się na wieczorkach tańcujących u rodziców i znajomych.
7246 IV   |                żeby im pokazać, jak to się tańczy "polkę-ułankę". Była wówczas
7247 IV   |                  znajomych. Przed kolegami tańczył "ułankę" z mnóstwem dodatków
7248 XI   |               laską, tego i owego chwyta i targa mocno za ucho. Targani płaczą,
7249 XI   |              chwyta i targa mocno za ucho. Targani płaczą, towarzysze ich śmieją
7250 X    |             piątkowe zasypane są wszystkie targi! W tych warunkach jakże
7251 XVIII|                    z izby szkolnej na plac targowy, rozszerzając jednocześnie
7252 XIII |            Przywidziało ci się!~- A czemuś tarł powieki?~- Coś mi wpadło
7253 XIV  |                 nie daje, nachodzi w nocy, tarmosi i krzyczy: "Oddaj, coś zabrał!"...~-
7254 V    |                   Wszyscy krzyczeli razem, tarmosząc go i szczypiąc, tak ich
7255 ZeSt |            niebieskiego, oszyty srebrzystą tasiemką.~- Co to, tatusiu?... Od
7256 V    |                     trudno to będzie. Mój "tatko" nie lubi, jak mu kto w
7257 VII  |                     Zdrrrajco! z twarrrdej Taurrrów wygrrryzłeś się skały,~A
7258 VII  |                     Wergiliuszowy obrazek, tchnący świeżością wsi, łąki, gaju,
7259 XVII |           skamieniałego w nagłym bezruchu, tchnął lodowaty powiew: obojętności
7260 XIV  |                   trudno, jakimi zapachami tchnie i jakiego blasku nabiera
7261 X    |           rytmicznego plusku fal; nie czuć tchnień świeżych, idących od chłodnej
7262 XVI  |                    głowę jakby aureolą. ~- Tchórze! baby! - woła z pogardliwym
7263 XVI  |                  wtóre: Kozłowski nie jest tchórzem ani babą. "Umarlaków" ani "
7264 XIV  |             głupstwo, nie powinien uciekać tchórzliwie przed jego skutkiem. A najlepiej:
7265 X    |                   Kozioł, który nienawidzi tchórzów, zżyma się na to, niecierpliwi
7266 XIII |                   mocą:~- Wiesz? urządzimy teatr...~- Ba! - wzdycha Dembowski
7267 VII  |                    czyta. Głos ma potężny, teatralny, patetyczny - taki, jakim
7268 VII  |           Nauczyciel wciąż czyta śpiewnym, teatralnym głosem z niedużej, na bibule
7269 XIII |             oskarda pożyczą z rekwizytorni teatru wędrownego, który na lato
7270 XIV  |             głaskać i cieszyć do syta oczy tęczowym swych piór blaskiem!...~
7271 XII  |                   że dążący na Litwę poeta tędy koniecznie musi przejeżdżać.
7272 VI   |             brylantowy - zająca! ~Konopka, tęgi, pleczysty wieśniak, nieustannie
7273 II   |                ulicy obroku. Płoszy je swą teką, potem biegnie za spłoszonymi
7274 XIV  |                rady w rozwikłaniu trudnego tekstu Owidiusza lub Korneliusza
7275 XVIII|                    Kozłowskiego. Jego żywy temperament nie znosi wszelkiej płaczliwości.~-
7276 XIII |                koledzy, jak Hefajstos przy temperowaniu piór spadł z ławki i skaleczył
7277 VI   |              rozumie się - piór, doskonale temperowanych, woskowanych i hamburyzowanych.~
7278 VI   |            paznokieć wielkiego palca osoby temperującej. Ten paznokieć u Hefajstosa
7279 III  |                    krokami odmierzonymi, w tempie wojskowym: raz, dwa... raz,
7280 XI   |                  Wirdżinia!... Kentuki!... Teneze!... Karolina Północna!...
7281 XV   |                   to pan uczeń nie wie, że tera kanikuły i że oni są chore?... (
7282 IX   |                 klasztorna; gospodyni jest tercjarką; z każdych drzwi wyziera
7283 XV   |                  się i świat się przed tym terminem nie zapadł, musiał biedak
7284 XIII |                    wydobyte ze stłuczonego termometru żywe srebro (rtęć).~Kryjówka
7285 IV   |          przeczuciem zawrócił i chciał rej terować, ale spostrzegł za sobą
7286 XVI  |             dwukrotne przepłynięcie rzeki;~tertio, zeskoczenie z huśtawki?~
7287 XVI  |            rodziców swych i rodzeństwo;~ad tertium, skaczący z huśtawki mógł
7288 VII  |           tchnienie gaju olchowego; słyszy tęskne, przeciągłe tony ligawki,
7289 VII  |                   kopyty" słychać wyraźnie tętent pędzącego konia...~Kucharzewski
7290 I    |               gwarem głośnym, który głucho tętni pod niskim sklepieniem korytarza.
7291 XIII |                 Kozety, Mariusza i rodziny Thenardierów najwyższy zachwyt budziły
7292 XVI  |                    lupus z ich łacińskiego Tirocinium, choć nie rapaces i nie
7293 XVII |               wszakże cofał je, włosów nie tknąwszy. Zaniechał też dawnego zwyczaju
7294 XIV  |                       Wypłynęło?...~- Nie, tkwi tam dotąd.~Ten i ów pobladł.
7295 V    |           kędzierzawymi włosami, w których tkwiło zawsze pełno drobnych wiórków
7296 VIII |                 Goliatowi.~- Kucharzewski, tłumacz: "Koń mego sąsiada - zjadł -
7297 XVIII|                 moje wrogi uczą się. Niech tłumaczą Eutropiusza, Korneliusza,
7298 XIII |                  Europę, przedostało się w tłumaczeniu i do Pułtuska, gdzie nadzwyczajne
7299 IX   |               zdefektowanych egzemplarzach tłumaczone powieści Aleksandra Dumas,
7300 XVI  |             mówiącego.~- Przed tygodniem - tłumaczy się - wstałem z łóżka po
7301 VIII |                   pytają o zdanie! Każą ci tłumaczyć i basta!~- To dla mnie za
7302 X    |                 wybawcy. Ale nie było go w tłumie. Olbrzym, gdy tylko dostrzegł,
7303 XIV  |                   ani do bibliotek, ani na tłumne odpusty, ani na uliczne
7304 XIV  |               wszelakiego, które na wiosnę tłumnie się zlatuje, nęcone bliskością
7305 II   |                 takich jak on. Odbijają od tłumu nieśmiałych, niezgrabnych,
7306 XIII |                wrażenie przyjemne. Jest to tłuścioch starannie i czysto ubrany,
7307 II   |               jeszcze jedzenie nie pozwala tłuścioszkowi przemówić, oczyma tylko
7308 II   |                   jak pada, fikając gołymi tłustymi nożynami...~Nie wiadomo
7309 XIII |                 płótna nasmarowane zwykłym tłuszczem, a za jedyne lekarstwo używać
7310 IX   |                     mówi z błyszczącymi od tłuszczu policzkami:~- Co do chronologii,
7311 VI   |            gumulastycznych" kaloszy, które tną się na długie, jak najcieńsze
7312 XVIII|                   niczego, a jak się naje, toby nic nie robił. ~Śmieją się.
7313 V    |                    wiem. Jakbym się uparł, tobym sam... a... każdą rzecz
7314 XIV  |           nadzwyczajności, czarodziejstwa? Toć bają przekupki, że ksiądz
7315 I    |                   pierwszy.~- Nie gadaj!~- Tociem na własne uszy słyszała...~-
7316 XII  |                Bryczka przeleciała, szybko tocząc się po pochyłości wzgórza -
7317 X    |            przeszukiwać rzekę.~Woda, wolno tocząca się pod lodem, powinna była
7318 XIII |                    małego bohatera musiało toczyć przykrą walkę. Ciężko było
7319 IX   |                  na uczenie się lekcji. Do tolerowanych: przewracanie koziołków
7320 XV   |               tamci kazali... Ja przyszedł tolko zapytaćsia...~Nie dokończył.~
7321 XI   |                    o twarze przechodniów - toną tysiącami w rzece, idąc
7322 X    |               przyznano medal za ratowanie tonących.~- A mnie co po tym! - wykrzyknął
7323 X    |               podnoszą lament; nikt jednak tonącym chłopcom nie śpieszy z pomocą.~
7324 III  |                 trzciną w stół jak Jupiter tonans. Wśród grzmotów krzyczał:~-
7325 X    |              świeżych, idących od chłodnej toni; nie móc pływać łodzią,
7326 IX   |            scyzorykiem i używający pomady "topolowej", lubią czasem kryjomo wypić
7327 IX   |           Sachsen-Weimar!... Badeńskie!... Toskańskie!...~- Siedem krów chudych
7328 II   |                    się wyląkł dzwonka - bo toto jeszcze małe, delikatne
7329 III  |                 raz, dwa.~Jest muzykalny i towarzyski. Poza szkołą daje lekcje
7330 XV   |         wyszukanych potraw i gładkich form towarzyskich. Zalecał wszystkim chleb
7331 XV   |                 taktu wywijał. Od polskich towarzystw stronił - nie dlatego, żeby
7332 V    |                 Sitkiewiczowi narzucił swe towarzystwo Bellon. Nie brakło też Piotrusia
7333 V    |                 pociągnął nieodstępny jego towarzysz Dembowski. Do Dembowskiego
7334 XVIII|               czoło i powiódłszy oczyma po towarzyszach, przemawia:~- Jutro zatem... ~
7335 I    |              nieodstępnym przez całe życie towarzyszem.~Więc być może nawet, że
7336 VI   |                 Pojedziemy na łów, na łów, towarzyszu mój..."~Jednak sfera pomysłów
7337 IV   |                    Każdemu uderzeniu pręta towarzyszyły głośno wykrzykiwane sentencje:~-
7338 VIII |                   uciął głowę Goliatowi.~- Toż wiem o tym, rybko. Ale cóż
7339 XVII |                 szwab"..., "dziad"!... lub tp. Rozumie się, że bezimiennymi
7340 XIII |                kartek.~- Doliny zabrzmiały trąb odgłosem. Czy stąd zacząć?~-
7341 VIII |                  książkę, drugi zwinięty w trąbkę list pochwalny, każdy od
7342 X    |                 Ojciec, zrozpaczony, a nie tracący przytomności, myślał o środkach
7343 XIII |                  wesołości wewnętrznej nie traci.~- Bronek - mówi prosząco -
7344 VI   |                     aby go, broń Boże, nie trącić...~Każdy trzyma i podsuwa
7345 XVII |               dziedzińcu szkolnym.~Chłopcy trącili się łokciami i milczeli.
7346 XVII |            widziano. Żyli jednak długo - w tradycji.~Stare szkolne "wygi" mawiały
7347 VII  |            podskakiwał, równie trudno było trafić go piłką, jak zabić kulą
7348 XIV  |                    brr... brat Jaśka. ~Źle trafił, niestety...~- Oszalałeś,
7349 II   |                żeby do umysłów dziecięcych trafiło, musi występować w towarzystwie
7350 XI   |                   i to przezwisko z dziwną trafnością przystawało do jego poczciwej,
7351 X    |              tłumem na brzegu długa chwila tragicznej, grobowej ciszy - potem
7352 XII  |              znalazłszy się na tak zwanym "trakcie petersburskim", nie skręca
7353 XII  |                     lecz w prawo, gdzie ów trakt biegnie do Różana, Ostrołęki,
7354 XI   |               gramatyki; wyższe jej części traktuje z lekceważeniem i niechęcią.~-
7355 XIV  |                 kajetach trojaka.~Nie tyle trapi go myśl, że mógł być przez
7356 VII  |                   prochem ozdobnym okryty,~Tratuje zdradne członki końskimi
7357 XIV  |               używają przechadzki lub czas trawią na pobożnych rozmyślaniach.~
7358 XV   |              deklamował dziad bosonogi, na trawie siedzący.~Sprężycki zwrócił
7359 XV   |           dostrzegł coś pośredniego między trawnikiem a śmietnikiem. Kilka suchych,
7360 XV   |                    dzieciaków. Na jednym z trawników - śmietników Żydówka karmiła
7361 VII  |                    miękkiej i połyskującej trawy! Rozkosznie byłoby położyć
7362 XII  |               wcale dla niego nie istniał; Trembeckiego chwali, lecz tylko wyjątki
7363 IX   |                   odczytują świadectwo tej treści:~Podczas dzisiejszej wizyty
7364 XII  |              własną ręką zapisany i z jego treścią uczniów zaznajamia.~Przy
7365 VIII |                  co go czyniło podobnym do tresowanego słonia. Nie mógł też wytrzymać,
7366 II   |                   choć cokolwiek szkolnej "tresury". Ci umieją przynajmniej
7367 II   |            Kozłowski. Znów się całują.~- I trociczek! Ponawiają uściski.~- I
7368 XIV  |                  oszczędzonego na kajetach trojaka.~Nie tyle trapi go myśl,
7369 XV   |                   uroczystym ostatni z tej trójcy udał się do mieszkania Rosjanina
7370 IX   |           Widziałem. Postawił ci fatrowski tróję z minusem.~- O rety! to
7371 XIV  |        przechadzali się pojedynczo, młodsi trójkami, stosownie do reguły zakonnej.
7372 VIII |                 się na palce, rysuje kredą trójkąty i kwadraty na drewnianej
7373 XV   |                 tej średnioproporcjonalnej trójki, nikt po rosyjsku nie uczył
7374 XVIII|                 zbiło się z niej, straciło trop, na manowcach przepadło.~
7375 IX   |                  przestępstw najzawzięciej tropionych i najsurowiej karanych należy
7376 Aut  |                     swawoliła i pierwszych trosk o przyszłość swą doświadczała
7377 XV   |             czyniło. Raz tylko jeden z tej troski głośno się wygadał. Było
7378 XIII |                Dembowski zaczyna wypytywać troskliwie:~- Może ci podać lekarstwo?...
7379 VIII |                  przedmiot jej szczególnej troskliwości i dumy. Owoc ich zielony
7380 XI   |                 kładzie się spać, mało się troszcząc o profesora Żebrowskiego
7381 XIII |                  naczytali się tak wiele o truciznach, że wydało im się rzeczą
7382 XIII |                  własną, niesłychanej mocy truciznę.~Trucizna Sprężyckiego i
7383 XIII |                      Do przyrządzenia owej trucizny chłopcy użyli wszystkiego,
7384 XV   |                    Po temu, że ona okropno trudnaja.~- Nu-sss, tak mnie trzeba
7385 VI   |                    i utrzymać.~Drugie jest trudniejsze jeszcze niż pierwsze. Doświadczył
7386 XIII |                 wykręcę.~Dembowski nie bez trudności uwalnia okno od ciężkich
7387 X    |                   to połączone z niemałymi trudnościami. Kucharzewski przed podziękowaniem
7388 XIV  |                 wszakże do pustelni równie trudny od strony wody, jak lądu.
7389 IV   |                 długa... Ale nawet i w tym trudnym położeniu Ślimak okazał
7390 VIII |                tępy z natury, wszystko bez trudu pojmuje i zapamiętywa.~-
7391 V    |                   zawsze na składzie kilka trumien gotowych. Największa z nich
7392 V    |                  naprawdę leżał w trumnie! Trumna była duża, szeroka, czarno
7393 XIV  |              Chowają zaś nie w zamkniętych trumnach, lecz po prostu na gołych
7394 V    |             pościeli", zaczął nogę z owego trumniska wyciągać.~Tego już było
7395 IX   |          najsurowiej karanych należy picie trunków i palenie tytuniu. Do mniej
7396 XIV  |               Schyliłem się, patrzę: palec trupi, jak kość bielusieńki, a
7397 XIV  |                 wody, przepływającej przez trupie oko. Pompowano ją tylko
7398 VII  |               bystrym grzbiecie~Most mu, z trupów usłany, pławne barki gniecie!~
7399 IV   |                    siedział spokojnie "jak trusia" - blady, zimny z dwuznacznym
7400 II   |              koniecznością!... Dzieciństwo trwać wiecznie nie może; życia
7401 XVII |                    częściej, że dłużej nie trwają...~Uczył bez książki; dyktował
7402 XVII |                  wszyscy modlili się, żeby trwały jak najdłużej i żeby te,
7403 V    |                 strachu - jednak przemogli trwogę, odemknęli drzwi od warsztatu
7404 XI   |               czytam!... audio słucham!... Tryb bezokoliczny: amare, monere,
7405 XVI  |                Panowie! - przemawia głosem trybuna - przedstawiono nam tu różne
7406 XI   |            zagłusza je na chwilę rozgłośny tryl słowika, który prześpiewawszy
7407 X    |                   pływaka.~Ocieka wodą jak tryton, rzuca głową, parska i szybko
7408 IV   |                   biła łuna.~Przeszedł jak tryumfator dwie ulice "pryncypalne",
7409 XIV  |                   jest! - krzyczy, razem z tryumfem i przestrachem. ~Drugi miejsce
7410 IV   |             przekonanie, że świadkiem jego tryumfu jest... "całe miasto"...~
7411 Aut  |                oświecały wolną, zwycięską, tryumfującą Polskę od końca do końca!~
7412 VIII |                  uznaniem. Za to Hefajstos tryumfuje: podczas pauzy wszyscy cisną
7413 VI   |                 palcem pęka, wydając lekki trzask...~Właśnie dla owego trzasku
7414 XVII |                    zapalił jedną z wielkim trzaskiem a większym jeszcze swędem.~
7415 VI   |                trzask...~Właśnie dla owego trzasku nazywa się ta guma "strzelającą".
7416 IV   |              wszystkim i wyszedł, drzwiami trzasnąwszy.~Tego dnia tylko Ślimacki
7417 III  |                    Potem chwycił swą grubą trzcinę, z silnym rozmachem uniósł
7418 XVI  |                   prawo i w lewo prawdziwą trzcinową laską i zaciągnąwszy się
7419 I    |                    Introibo ad altare Dei.~Trzecioklasista w białej komeżce, służący
7420 XIII |                      cóż to za rozkosz dla trzecioklasistów! Tajemnica Sprężyckiego
7421 XIV  |                  mniejsze i większe ptaki, trzepocąc wesoło skrzydłami, piszcząc,
7422 XI   |                   niebieskich mundurków.~Z trzęsionych drzewek senne owady sypią
7423 V    |                 Kozioł. A że był sprytny i trzeźwo patrzył na rzeczy, wystąpił
7424 XVI  |                 nie dotrzymam. Tymczasem - trzymaj język za zębami!~- Więc
7425 I    |                   z kletek ledwie kupy się trzymających wybiegają malcy i wyrostki.
7426 XV   |                lecz ciekawość w miejscu go trzymała.~Nauczyciel uciszył się.
7427 II   |                 zalecając, żeby się prosto trzymali. To znów wskakuje na katedrę,
7428 XI   |              nauczyciel; wojsko wyobrażają trzymane w pudełkach chrabąszcze.~
7429 IX   |                według utartego wyrażenia, "trzymaniem uczniów na stancji" zajmują
7430 VI   |               pomocy sobie tylko znanych i trzymanych w tajemnicy sposobów. Pobiera
7431 III  |               knota", jest sporym już, lat trzynastu, może nawet czternastu,
7432 XI   |                  środek, brwi ściąga, nogą tupie - po krótko strzyżonych
7433 XI   |             chrabąszcz!...~- Ciszej tam! - tupnął nogą Żebrowski. - Prymus,
7434 IX   |                     może drajkenig... może turecki mocny...~Łaguna przybiera
7435 XII  |                  drodze wciąż pusto. Żaden turkot ód strony miasta nie nadlatuje.
7436 VI   |                 najpiękniejszych kajetów w turkusowoniebieskiej "morowej" okładce, przekładany
7437 XIII |                   słońca zalany, na czysty turkusowy błękit nieba, po którym
7438 IV   |                    nagród były damy jak na turniejach średniowiecznych) książkę
7439 XVIII|                   świetnie rozwijającą się tuszą, uwiązł w klasie czwartej.
7440 VI   |                   swym świetnym, perłowym, tuszowoczarnym "rondem" ujawniały również
7441 IX   |                   Pórzycką, osobę okazałej tuszy, z policzkami kwitnącymi
7442 XIV  |                    To co?~- To takich, jak tutejsze, nigdziem nie widział. I
7443 XVII |            skręcania i napychania tytuniem tutek z grubego, wydartego z kajetów
7444 XVIII|                 tych niebieskości przeszło tuzin.~- Chodź ino, Aleś! - woła
7445 VI   |                mógłby zjadać codziennie po tuzinie bułek z zimną pieczenia,
7446 II   |                pasjami Piotrusiów! Ściskam twą rękę, Piotrusiu!~Przy tych
7447 XVIII|                       Co takiego?~- Mocna, twarda uzda, której ani zerwać,
7448 III  |      pedagogicznych.~"Knoty" mieli dziwnie twarde języki, nie pozwalające
7449 VI   |                    to niemiłe żucie, aby z twardej, śliskiej, skrzypiącej wśród
7450 XII  |                  pędząca szybkim kłusem po twardo ubitej szosie. Droga w tym
7451 III  |               sypał się coraz gęściejszy i twardszy.~Na Boże Narodzenie pojechał
7452 VIII |                rzodkiewkę, świeże masełko, twaróg ze szczypiorkiem, jajecznicę...~
7453 VII  |                  poryk lwa...~Zdrrrajco! z twarrrdej Taurrrów wygrrryzłeś się
7454 II   |                  niego pucołowata, rumiana twarzyczka z błyszczącymi poczciwie
7455 XIV  |          przykazanie boskie?~- "Czcij ojca twego i matkę twoją"... A piąte: "
7456 VII  |                 okienko?~O, jak ślicznie z twej twarzy promień bije czysty~
7457 XI   |                    się nie mogą. Uczniowie twierdzą jednozgodnie, choć różnogłośnie,
7458 XIV  |                    pokolenia przekazywana, twierdzi, że źródło zasilające pompę
7459 XVII |                   jakby zaspanym, a znawcy twierdzili, że mówi:~- Chodźcie do
7460 XVII |                chłopcami krążyły wieści... Twierdzono przeważnie, że to była kara
7461 XIV  |                   każdej rekreacji wszyscy twoi towarzysze grali z tobą
7462 II   |               znasz Kozłowskiego. Ja wcale twoich orzechów nie potrzebuję!~
7463 XIV  |                smutno - czy kiedyś, gdy te twoje. ciemne włosy czas pobieli,
7464 X    |                   rybko, panie święty! dla twojej matki będzie to honor, pociecha...~
7465 V    |                   równym stopniu dziełem i twórcą. W nowym też, ponętnym świetle
7466 XII  |           domyślniejsi odgadują właściwego twórcę welinowych poematów. Uwielbienie
7467 XVI  |                 jaka nazwa należy się jego twórcy?~W odpowiedzi chór krzyczy
7468 I    |                   nikogo nieprześcignięta, twórczyni obwarzanków "groszowych", "
7469 X    |              Rozbijana nimi woda pieni się tworząc silne bałwany i lejkowa
7470 X    |         splecionych ze sobą tak silnie, że tworzyli jakby jedno ciało. Jeden
7471 V    |              środku i po kątach - wszystko tworzyło dziwny, fantastyczny, ponury
7472 XVIII|                  drzewach - niekiedy nawet tyczek przy fasoli.~Dawniej było
7473 XIV  |                    chlebem razowym.~Co się tyczy Sprężyckiego, który oznacza
7474 XVI  |                rzuca na mówiącego.~- Przed tygodniem - tłumaczy się - wstałem
7475 VII  |                 się skały,~A Hitrrrzańskie tygrrrzyce pierrrś ci podawały!...~
7476 IV   |        krzaczastymi brwiami zabłysły jak u tygrysa.~- Kto to powiedział? -
7477 IV   |                    domu. Liczył na to, że "tyłami", przez drugą bramę wydostanie
7478 IX   |                    z minusem.~- O rety! to tyleż co dwója. Że też to tego
7479 IX   |             izdebkach może pomieścić się z tyloma "żbikami", nie licząc dwóch
7480 XIV  |                   ksiądz Siennicki uosabia typ średniowiecznego mnicha -
7481 VI   |                    Istnieje pięć głównych, typowych ich odmian: "parcianka",
7482 XV   |                Mickiewicza albo Walecznych tysiąc, Jastrebow dołączał swój
7483 VII  |                      że sami są bohaterami Tysiąca i jednej nocy...~W tej to
7484 XI   |                 twarze przechodniów - toną tysiącami w rzece, idąc na żer wielkim
7485 XII  |                   mieści się w tym słowie! Tysiące, dziesiątki, setki tysięcy
7486 VI   |               wysztychowanymi" przez niego tytułami. Proszą go o to jak o łaskę
7487 VI   |                    kajet z nie dokończonym tytułem.~Wszystko to zostało spełnione
7488 VI   |              nazwiska kończył piątą literę tytułu - gdy Sprężycki odezwał
7489 XVII |             pięścią na plecach.~Energiczne tytuły: "oszol", "barrran", "wól",
7490 XVII |                chęć skręcania i napychania tytuniem tutek z grubego, wydartego
7491 IV   |                 wziął w klasie zapach dymu tytuniowego?...~Nazwisko prymusa znajduje
7492 IX   |              likieru i zaciągnąć się dymem tytuniowym. Czynią to głównie dla stwierdzenia
7493 XI   |               Chłopiec, choć od katastrofy ubezpieczony, zadrżał. Z kilkudziesięciu
7494 IX   |            obrzydliwościami. Jeśli chłopcy ubiegają się za nimi, to podobno
7495 XII  |                   szybkim kłusem po twardo ubitej szosie. Droga w tym miejscu
7496 X    |                 energicznie:~- Twoja matka ubliża mi! Pamiętasz przecież,
7497 VI   |                    miał bynajmniej zamiaru ubliżać... Tamten odpowiedział spokojnie,
7498 VI   |               oburzenia.~- Co, ty będziesz ubliżał Mickiewiczowi! Ty... "czwarty
7499 VII  |                  na korytarzu:~Oto mój dom ubogi - też lepione ściany;~Też
7500 III  |                   Księżopolczyk jest synem ubogiego szlachcica zagrodowego.
7501 X    |                    pytania.~W kilka sekund ubrał się i nie odpoczywając,
7502 XVII |             wysiłku i już będziecie umyci, ubrani, gotowi do lekcji i do życia!
7503 XVI  |                 Tylko z szeregu "świadków" ubyli dwaj czy trzej najniecierpliwsi,
7504 II   |                    Początek roku wyrównywa ubytek z nadpłatą. Z miasta i ze
7505 XII  |                 Jakże by pragnął uścisnąć, ucałować tę rękę, co tyle cudnych
7506 XIV  |                   Przy rozstaniu Sprężycki ucałował ze łzami wychudłą rękę benedyktyna;
7507 III  |                 zaczęli wykrzykiwać mu nad uchem, jeden przez drugiego:~-
7508 II   |                rekomendację. Nie można jej uchybiać nawet wówczas, gdy się w
7509 IX   |            porządku". Wszelkie dostrzeżone uchybienia są zapisywane do specjalnej "
7510 XIII |                   na samo słońce...~- Może uchylić trochę rolety? Inaczej wcale
7511 XIII |                  nadzwyczajną ostrożnością uchylił drzwi. Ukazał się w nich
7512 IV   |                   ten widok wszystko nagle ucichło i jakby skamieniało. Sprężycki,
7513 XV   |                   z prawdziwą słuchających uciechą. Dzwonek szkolny kładł koniec
7514 VIII |                Dawid i Goliat~Nadzwyczajną uciechę miała raz szkoła: Kucharzewski
7515 VIII |                   olbrzym aż podskakiwał z uciechy - co go czyniło podobnym
7516 XIV  |                  chęć napicia się wody, co ucieczki przed trudną lekcją i złym
7517 XIV  |              zrobić głupstwo, nie powinien uciekać tchórzliwie przed jego skutkiem.
7518 IV   |             którego wszyscy z przestrachem uciekają.~I to wszakże nie zamąciło
7519 III  |                 gałgan uczyć, od gramatyki uciekał, do pisania słówek lenił
7520 V    |                 przestraszyli go się i nie uciekli przed nim. W świetle dziennym (
7521 IX   |              likier i palić owe papierosy, uciekliby z pewnością przed jednym
7522 X    |               uczuwa, że mu dno spod stopy uciekło. W największym przerażeniu
7523 Aut  |                    i spraw dawno zamarłych ucieleśnił on z odgadnioną intuicyjnie
7524 XVIII|                    Indyk myślał i głowę mu ucięli.~- Czy zamierzasz dalej
7525 II   |               rysunek rękawem, a gąbką nos uciera, co wywołuje hałaśliwą wesołość
7526 XVII |                  potem jeszcze na Kaukazie ucierał się z Czeczeńcami.~I dzwonek
7527 II   |          postraszyć żydowskiego bachórka i ucieszyć się, widząc, jak pada, fikając
7528 XIII |             ostatnia propozycja nadzwyczaj ucieszyła chorego.~- Och, tak, tak -
7529 XI   |           szpicbuby? Cicho mi tam!~Chłopcy uciszają się na chwilę - ale po to
7530 XVI  |            bohatera: Bellon alias Balonik. Uciszcie się, panowie, i słuchajcie,
7531 XVIII|                    wesoło. Osowski śpieszy uciszyć wrzawę.~- Sitkiewicz ma
7532 XV   |                    go trzymała.~Nauczyciel uciszył się. Głowę zwiesił nisko -
7533 XVI  |               Sitko? Zbajał!...~Gdy wrzawa uciszyła się, zabiera znów głos Kuszkowski,
7534 III  |               powietrze miejskie, przykład ucywilizowańszych kolegów oddziaływają na
7535 I    |              podobnym wypadku...~Nie tylko ucząca się dziatwa, ale razem z
7536 Aut  |                  pierwszy, młode pokolenie uczących się przygniatała jeszcze
7537 XIII |               chodzić – choć - by na kuli. Uczcimy imieniny matki nadzwyczajnym
7538 IV   |                  obowiązki prymusa spełnia uczciwie - o resztę nie dbał.~Był
7539 XII  |                     Słowo honoru!... Słowo uczciwości!... Słowo szlacheckie!... -
7540 XVII |                 rozpowszechnionej.~Chociaż uczciwsi uczniowie po wszystkie czasy
7541 XVII |             zakończył. Wszystkie klasy dla uczczenia instalacji nowego rektora
7542 IX   |                    czasie przeznaczonym na uczenie się lekcji. Do tolerowanych:
7543 XVII |                    ich do nauki zachęci, w uczeniu się pomoże, wskazówek potrzebnych
7544 VI   |                  na sobie studencik gładko uczesany, z miłą, rumianą, nadzwyczaj
7545 XVII |               Projekt kociej muzyki upadł. Uczestnicy wiecu opuszczali go w usposobieniu
7546 III  |                  chórze chorego organistę. Uczestniczy we wszystkich wieczorkach
7547 XIII |              osobiście w szkolnych figlach uczestniczyć!~Po chwili Dembowski zaczyna
7548 XVIII|              dlatego tylko, że już od roku uczęszczał do jednego z gimnazjów warszawskich.~
7549 XV   |                  nie był lubiany ani przez uczni, ani przez kolegów. W małym
7550 ZeSt |                  ojciec był takim, jak wy, uczniakiem...~Chłopcy wyrywali sobie
7551 II   |                siódmej" stawić się na mszę uczniowską, "nie spóźniając się ani
7552 XIV  |                  rozległą korespondencję z uczonymi, z Rzymem utrzymuje stałe
7553 XVIII|             osiągnęli, wchodzą w świat, do uczty życia zasiadają, z wyższością
7554 XVII |         Kozłowskiego, który po tym wybuchu uczuł nagle strach i dał nurka