Part

7555 III  |                 cóż! Nie chciał się gałgan uczyć, od gramatyki uciekał, do
7556 XV   |                  ze mnie diełać, choć ja i uczyciel wasz, i człowiek czestnyj...~
7557 XIV  |                    rumiane, pełne policzki uczyni bladymi i zapadłymi... kto
7558 XVIII|          mieszkańcy miasteczka iure caduco uczynili spacerowym i publicznym),
7559 XII  |                  się, jakby badał wrażenie uczynione na słuchaczach.~Gdy który
7560 XV   |                którą właśnie w tej chwili, uczyniwszy przerwę w deklamacji, do
7561 IX   |                   się przyłapać na gorącym uczynku. Zwykle, gdy kieliszek i
7562 XV   |            uroczystym ostatni z tej trójcy udał się do mieszkania Rosjanina
7563 VIII |                    hi... kobietę.~Profesor uderza trzciną w stolik.~- Ciebie
7564 XI   |             kształt pocisków wystrzelonych uderzają o twarze przechodniów -
7565 XVII |                  przechodzących wyrostków, uderzając się po kieszeni wypchanej
7566 III  |              drażniło. W zniecierpliwieniu uderzał swą grubą trzciną w stolik
7567 XI   |              Chłopiec ugina się pod każdym uderzeniem - oczy nabrzmiewają mu łzami.~-
7568 IV   |                   sromotnie obity.~Każdemu uderzeniu pręta towarzyszyły głośno
7569 XII  |                 bryczka o wystający kamień uderzy.~"Więc to poeta?" - myśli
7570 I    |                  komeżce, służący do mszy, uderzył mocno w dzwonek, zagrzmiał
7571 XIII |                    pistolety do góry, a ty uderzysz młotkiem w kapiszon. Nastąpi
7572 IX   |            nauczyciela historii, ogryzając udo pieczonego indyka, ofiarowane
7573 XIII |        przywłaszczenie go służącą. Służąca udowodniła swą niewinność. Z kolei
7574 X    |                 piasku; przywołany felczer udzielał im doraźnej pomocy.~Z wielkim
7575 XVII |              pomoże, wskazówek potrzebnych udzieli.~Nowy rektor bardzo pilnie
7576 XI   |                 sio!...~Ogólne podniecenie udzieliło się i Łypaczewskiemu. W
7577 VIII |                ciężko dysząc i wzdychając. Uf! jakże go męczy gramatyka
7578 XVI  |             kandydaci na bohaterów, ale ja ufam ich honorowi, że co powiedzieli,
7579 XIV  |               ćwierkając, gruchając, pełne ufności i radośnego upojenia. Skrzydlata
7580 X    |               odwagę powierzyć się falom z ufnością - na nieszczęście na tej
7581 VII  |                   cały zmoczony. Nie tylko ugasił pragnienie, ale i głowę
7582 XIV  |                   i w odpusty, gdy ojcowie ugaszczają w swym refektarzu "matadorów"
7583 XI   |                    plecy Bonusia. Chłopiec ugina się pod każdym uderzeniem -
7584 VI   |                   która daje się w palcach ugniatać jak wosk.~Małe kulki tego
7585 IV   |                    ze szkoły. Na szczęście ujął się za sierotą (Kozłowski
7586 XII  |         niesfornych chłopców oczarował i - ujarzmił. To, czego nie mogli dokonać:
7587 VI   |                    tuszowoczarnym "rondem" ujawniały również rękę artysty.~Dlaczego
7588 XVI  |               inspektorów.~Jeśli z niejaką ujmą dla swej cywilności zstąpił
7589 II   |                   chłopiec jedenastoletni, ujmuje za kołnierz pytającego malca,
7590 VIII |                   zastąpić. Jak ptaki, gdy ujrzą drzwi klatki otwarte, rzucili
7591 XIII |                  Drżyj, hrabino, za chwilę ujrzysz całą bandę Rinaldiniego",
7592 II   |                  fali, szukając dla siebie ujścia w gimnazjach gubernialnych,
7593 XVII |                   że ty. Będę musiał zatem ukarać i Dobrosielskiego, i ciebie.
7594 XI   |                       Winni będą wykryci i ukarani! - grozi Jowisz szkolny
7595 XI   |                 Ofiara figla rzuca się jak ukąszona przez żmiję, a inni aż przysiadają
7596 X    |                   Wreszcie głowa Piotrusia ukazała się w znacznym oddaleniu.
7597 Aut  |           kilkudziesięciu.~Gdy Wspomnienia ukazały się po raz pierwszy, młode
7598 Aut  |                    wyglądany długo się nie ukazywał budząc w sercach i umysłach
7599 V    |                nowym też, ponętnym świetle ukazywało im się - rzemiosło.~- Wiesz,
7600 II   |              płynny, iskrami sypiący metal układa się posłusznie w przygotowane
7601 ZeSt |                    najrozmaiciej na głowie układać. Przywdziewał je też każdy
7602 III  |                 budynku szkolnym.~Profesor układał i wymawiać kazał zdania
7603 IX   |                odpowiadając najuniżeńszymi ukłonami, z pośpiechem stancję opuszcza.~
7604 XII  |                 wpatrzony w mgłę, która mu ukochaną postać zakryła. Pomimo deszczu
7605 XII  |                    w poetę wzrokiem pełnym ukochania i zapału.~Dojrzał go Syrokomla.
7606 VII  |                  stopni, lecz przez gorące ukochanie przedmiotu.~Jest tak nasiąknięty
7607 VII  |                śpiewny rytm wiersza tak go ukołysały, że stracił niemal poczucie
7608 II   |               rozdając na wszystkie strony ukradkowe kuksańce, prztyczki, "gruszki
7609 XIII |                  użyjemy tego narzędzia do ukrajania potężnego plastra szynki
7610 IX   |              Żebrowski, sięgając po świeżo ukrajany łom wybornej babki waniliowej,
7611 XVI  |               jeszcze jaki "umarlak" głowę ukręcił? Nie głupim!~- Jest na to
7612 VI   |           drobniutkie kawałeczki, gotują w ukropie i gorące jeszcze zlepiają
7613 XIII |               wzruszyło i że to wzruszenie ukryć pragnie. Silił się na zwykły
7614 X    |            podziękowaniem uciekł i tak się ukrył, że żadną miarą nie można
7615 XVI  |                  Rozpiął mundurek, wyciąga ukrytą pod nim książkę w czerwonej
7616 XV   |                chrani, widziano Jastrebowa ukrytego za filarem i ocierającego
7617 VII  |                potem odkłada robotę, twarz ukrywa w dłoniach i siedzi długo
7618 X    |               Śmierć jego przez długi czas ukrywano jak najstaranniej przed
7619 XV   |                   jak w grubej, dziwacznie ukształtowanej konsze miękki ślimak, tak
7620 VII  |                 Krasickiego, Naruszewicza. Ułamek Iliady w przekładzie Dmochowskiego,
7621 VIII |              łacińska! Jakże go wyczerpują ułamki dziesiętne i reguła trzech.
7622 IV   |                    się na pauzach "polką - ułanką") dostanie się co najwyżej "
7623 IV   |                    Przed kolegami tańczył "ułankę" z mnóstwem dodatków własnego
7624 VIII |                   wyrazu, już dwa pierwsze ulatują mu z pamięci. Wraca do nich -
7625 XI   |           rozwinąwszy skrzydła, z brzękiem ulatuje w górę, a chłopcy za nim,
7626 XV   |               zataczał się - nierzadko zaś ulegał tak silnym napadom senności,
7627 VI   |                 dochodzącą do całej kwarty ulęgałek lub do trzech groszy w gotówce
7628 IX   |             rozlega się donośnie po pustej uliczce.~Stancji, na których by
7629 II   |                 odległości kilku kroków po uliczkach i zaułkach miasteczka...~
7630 XIII |                latarnię, pustymi, ciemnymi uliczkami powraca do domu. Matka czyni
7631 IV   |              skręcił w boczną, drugorzędną uliczkę, opuściła go nagle pewność
7632 I    |            dziewuch pędzi w stronę wąskiej uliczki, zamieszkałej przez Żydów.
7633 XIV  |                  na tłumne odpusty, ani na uliczne zbiegowiska - a jednak wszędzie
7634 VIII |                 wrzasku kolegów i gawiedzi ulicznej.~- Goliat i Dawid... parole! -
7635 XVI  |                 cześć dobiegł do końca.~Do ulotnienia się "bohater" miał kilka
7636 XVI  |                 się wszyscy za Sprężyckim. Ulotnił się - zanim jeszcze panegiryk
7637 IV   |                    piątoklasistów odczytał ułożoną. przez siebie, a wystylizowaną
7638 XIII |                 zygzakami. Próbowali nawet ułożyć własny język, ale im się
7639 III  |                 Ojciec wywiózł go na wieś, ułożywszy na prostych "drabkach" wysoko
7640 I    |                  rzucając im co chwila swe ulubione hasło:~- Baczność!... Uwaga!...~
7641 XIII |                  tym przyjaciel. Jakże nie ulżyć cierpiącemu! jakże nie pocieszyć
7642 VI   |               sobie pióro w ten sposób, że umaczane w czernidle, będzie cieńsze
7643 XI   |                     na których chrabąszcze umaczanymi w atramencie łapkami porysowały
7644 XVI  |                      Żeby mi jeszcze jaki "umarlak" głowę ukręcił? Nie głupim!~-
7645 XVI  |                  lew... ale z "duszami" i "umarlakami". O! wynik walki z nimi
7646 XVI  |                   jest tchórzem ani babą. "Umarlaków" ani "dusz" wcale się nie
7647 V    |                 Wojtuś nie wyglądał ani na umarłego, ani na zmartwychwstańca.
7648 V    |                  Wojtek... prawdę gadaj... Umarłeś ty... czy nie?~Na to zaś
7649 XIV  |           wypełniają mu: nauka, ascetyczne umartwienie ciała i modlitwa. Sprężycki
7650 IX   |             każdego kwartału można słyszeć umawiających się chłopców:~- Dziś idziemy
7651 XIII |             niebieskawym półmroku zakrytej umbrą lampy, w głębokiej, jakby
7652 XIII |                    Na te pytania żaden nie umiałby dać odpowiedzi. Ale w Trzech
7653 VI   |                 trzech ostrz. Największym, umiarkowanie ostrym, nadaje zwykłemu
7654 XVIII|                   o to, żeby jak najwięcej umieć, wiedzieć!~Niewielkie oczy
7655 II   |                     szumna, hałaśliwa, nie umiejąca jeszcze posuwać się spokojnie
7656 V    |                      Arystokraci klasowi", umiejący zaledwie domki z kart ustawiać,
7657 I    |                   w miasteczku i kto w nim umiera, temu jest ten dzwonek nieodstępnym
7658 V    |                  trumny:~- A po co miałbym umierać! Ani mi się śniło. Czym
7659 XIII |                taki podły. Czytaj, Bronek! Umieram z ciekawości: co się dalej
7660 V    |             wszyscy jak galareta i starali umieścić się w ten sposób, żeby choć
7661 XIV  |                    wielką mosiężną klamką, umieszczoną tak wysoko, że "knoty" wspinać
7662 VI   |             kaligraficznych i rysunkowych. Umieszczone pod nim imię i nazwisko
7663 VII  |             Przedmiotem najgorętszych jego umiłowań literackich jest wiek osiemnasty
7664 VI   |                   Żadne późniejsze prośby, umizgi, podarki nie pomogły. Nieszczęsne "
7665 XVII |                    Pułtusku uspokoiła się, umoralniła i wyszlachetniała. Nie słyszało
7666 XI   |               kolegami o dzień jutrzejszy.~Umowa zawarta, warunki obgadane -
7667 XI   |                   wpaść do której stancji, umówić się z kolegami o dzień jutrzejszy.~
7668 XVIII|                  Przyszli jeden za drugim, umówiwszy się widać na jedną godzinę,
7669 XVII |                    wysiłku i już będziecie umyci, ubrani, gotowi do lekcji
7670 III  |                    słuch, słabo rozwinięty umysł - wszystko to były objawy
7671 Aut  |                ukazywał budząc w sercach i umysłach dręczący niepokój. I bywały
7672 III  |                   parze przytępienie władz umysłowych. Jego jasne, żółtawe oczy
7673 XV   |                  względzie złotego środka, unikając wszelkich krańcowości. A
7674 XVII |                    wybrańcach losu, którzy unikali szczęśliwie kar szkolnych
7675 IX   |                    podejściem.~Najtrudniej uniknąć śledczych pościgów Salamonowicza,
7676 XI   |             komendę, z huczeniem organowym uniosło się w górę. Kilkadziesiąt
7677 XV   |            wskazane pożywienie oraz za lek uniwersalny na wszystkie choroby.~Na
7678 XVIII|             patentem będzie dopiero dyplom uniwersytecki. A i na tym jeszcze nie
7679 IV   |                  skończył gimnazjum, potem uniwersytet i - "zrobił karierę". Dobrze
7680 XVIII|             wstąpię do gimnazjum, potem do uniwersytetu...~- Czym chcesz zostać?~-
7681 IV   |               miasto"...~Z jakąż przesadną uniżonością przyjmował z rąk naczelnikowej
7682 VIII |                    niego.~Pochylający się, uniżony, szacunkiem dla młodszego
7683 X    |                   to zanurza się, daje się unosić fali lub walczy z nią zajadle.
7684 IV   |         starannością.~Ślimak nigdy się nie unosił. Gdy mu który z zapalczywszych
7685 X    |               Okrągły, pulchniutki Piotruś unosiłby się sam, bez żadnego wysiłku
7686 X    |                silne zaś prądy przy palach unoszą go w stronę przeciwną. Z
7687 X    |                    i idzie z wolna w górę, unosząc na sobie przyrosłego do
7688 XIV  |        zgromadzeniu jeden ksiądz Siennicki uosabia typ średniowiecznego mnicha -
7689 XVII |                    szkoły w Pułtusku Neron uosabiał największy despotyzm i największą
7690 XI   |                    włosami nauczyciel jest uosobieniem powagi. Zaledwie usiadł
7691 XIII |                 Mimo wszystko na duchu nie upada, wesołości wewnętrznej nie
7692 XVII |               profesora sprawę wyjaśniało.~Upadła też powaga złośliwego stróża,
7693 XIV  |                   Naraz jak buchnie... Coś upadło na kamienie. Schyliłem się,
7694 XIV  |                    lub zbiera z ziemi owoc upadły. napatrzył się do syta zakonnikom,
7695 XVII |                    nisko - zdawało się, że upadnie. Nowy rektor podsunął mu
7696 VIII |                    Jednego dnia, wyjątkowo upalnego, pozwolono uczniom iść na
7697 III  |                    przez rok cały: w porze upałów bierze "prysznice" pod kołem
7698 XIII |             światło?~- Ech, to tylko matka uparła się, żeby okna zasłaniać.
7699 XV   |          wielkością należało albo na twarz upaść, albo - uciec... ~Wybrał
7700 XI   |             zadartymi w górę nosami pilnie upatrujące "zwierzyny" gromadki niebieskich
7701 X    |                    płynąc przeciw wodzie i upatruje na falach głowy przyjaciela.
7702 XVII |                dobrą, poczciwą minę, która upewniała, że w każdym razie słowa
7703 VI   |                pisać - genialnie!~- Jednak upewniam cię - ciągnął tamten - że
7704 XVII |                  Ma deja, to by ci się nie upiekło. "Jęknąłbyś" jak amen w
7705 XIV  |                  Bóg stworzył, żeby ziemię upiększały, oczy ludzkie cieszyły,
7706 XI   |                     Krabonsz jest robak! - upiera się tamten.~Prymus otwiera
7707 VII  |                których seledynowo-złociste upierzenie, powabnie mieniące się w
7708 X    |                 się z głową - nurkuje. Nie upłynęły dwie, trzy minuty, już jest
7709 XI   |        przyprowadzaniu katedry do porządku upływa co najmniej dwadzieścia
7710 VII  |         najrozkoszniejszych...~Podziela te upodobania jego najbliższy przyjaciel
7711 XIV  |                  pełne ufności i radośnego upojenia. Skrzydlata czereda podlatuje
7712 XVII |                    doznał tego najwyższego upokorzenia i tej hańby, które równały
7713 XI   |                   amo!~- Amo kocham, moneo upominam, lego...~- Stój, bestio! -
7714 XIII |                surducie?... Czy biskup nie upomniał się wypadkiem o swoje świeczniki?...~
7715 VII  |                    na marginesach wypisuje upomnienia nie tylko stylistyczne,
7716 II   |              dzwonka, rozkazom inspektora, upomnieniom nauczycieli, szanujące powagę
7717 XVII |                 przy pomocy piątoklasistów uporządkował go i posługiwał się nim
7718 VI   |                   bożka owego kulawy.~Los, upośledzając go pod względem nóg, wynagrodził
7719 VI   |              chłopiec pod innymi względami upośledzony, asinus asinorum, potrzebujący
7720 XVII |                   otrzymywał surową karę - upozorowaną zwykle czymś innym - donosiciel
7721 III  |                żucie razowca jest sportem, uprawianym na wielką skalę przez grubych,
7722 XIV  |                    Ani śladu jakiejkolwiek uprawy; nigdzie grządki jednej,
7723 IV   |             Jednego dnia prymus Sprężycki, uprosiwszy kolegów o jak największą
7724 VII  |                    nadrzecznych, z którego uprzątnięto drzewo budulcowe. Sprężycki,
7725 XVI  |                mogły ze strony słuchaczów. Uprzedzając je objaśnia:~- Dziwić się
7726 XIII |                 koleżeński, przy tym pełen uprzedzającej, jakby kobiecej delikatności.
7727 II   |                malec, z miną pełną zarazem uprzejmości i zakłopotania.~- Co nie
7728 XII  |                nauczyciel swą nadzwyczajną uprzejmością i swym wykwintem niesfornych
7729 XI   |                    łowieniem i wyganianiem uprzykrzonych owadów.~Już to nie jest
7730 X    |             Kucharzewskiego polega, trzeba uprzytomnić sobie kilka szczegółów.~
7731 IX   |            postępuje kilka kroków, chustkę upuszcza, podnosi ją i pośpiesznie
7732 II   |                   równowagi. Przewraca się upuszczając tekę, z której wysypuje
7733 XVIII|                 godzinę, sztywni, poważni, uroczyści, jakby już byli co najmniej
7734 IX   |           szkolnego, pora przedegzaminowa, uroczysta, przejmująca wszystkich
7735 XVII |                była msza - nieco dłuższa i uroczystsza niż zwykle. Uroczystości
7736 XVIII|                  powagą chwili i niebywale uroczystych: Sprężyckiego, Bellona,
7737 XV   |            Sprężycki.~W kilka dni po akcie uroczystym ostatni z tej trójcy udał
7738 I    |              przyjaciela i ochmistrza.~Kto urodził się w miasteczku i kto w
7739 Pam  |                towarzysza lat chłopięcych,~urodzonego w Pułtusku,~zmarłego w Zakopanem,~
7740 VIII |              policzki ogniście wycałowywa. Urodzony deklamator zapalił się do
7741 XV   |                    się wyprostował i jakby urósł. Mocnym, patetycznym głosem
7742 XVII |                     Nierzadko też on teraz urozmaicał nudne lekcje niemczyzny
7743 XV   |                    wbitych w ziemię kołków urozmaicały przykrą tego miejsca pustkę.
7744 VI   |                zdobyć się potrafi. Jedynym urozmaiceniem jego "dzieł" są kombinacje
7745 XIII |                   kartacz musiałby mi nogę urwać... A jak nie, to już bym
7746 II   |                    wstać nie może, gdyż... urwał mu się guzik od spodni.~
7747 XV   |                pisnął któryś ze śmielszych urwisów i nura dał szybko pod ławkę.~-
7748 XVIII|                  nie "knoty" przyszli, nie urwisy, nie zrywacze kwaśnych jabłek,
7749 I    |            największym paroksyzmie gniewu. urywa w jednej chwili, jak człowiek,
7750 IX   |              kształt kartaczów, przelatują urywane, krzyżujące się zdania:~-
7751 IX   |                        Śmieje się krótkim, urywanym, pełnym wewnętrznego zadowolenia
7752 XI   |                     skrzydlaci", "wąsaci", urządzają istny najazd na miasteczko.
7753 XVI  |              bohaterska nie miała czasu na urządzanie posiedzeń "klocowych" -
7754 III  |           wieczorkach ponczowo-pączkowych, urządzanych w karnawale; nie brak go
7755 IX   |                    ściany drabince; trzeci urządził sobie siedzenie między uschłymi
7756 XIII |                odzywa się z mocą:~- Wiesz? urządzimy teatr...~- Ba! - wzdycha
7757 IX   |                      Stancje w Pułtusku są urządzone patriarchalnie, w sposób
7758 II   |                   miasta i ze wsi, z domów urzędniczych i rzemieślniczych, z dworów,
7759 XVIII|                jedno: lekarzem, adwokatem, urzędnikiem... Głównie chodzi mi o to,
7760 XVII |                   we wspaniałościach szaty urzędowej.~Kazanie wygłosił ksiądz
7761 XII  |              jakiej nie bywa nawet podczas urzędowych przemówień inspektora.~Sprężycki
7762 XVIII|                biura powiatu, sekretarzami urzędu pocztowego. Przyszli, zasiedli
7763 XIII |                       Więc już ci nogi nie urżną?... Wiwat!...~- A ty skąd
7764 XIII |                    ty skąd wiesz, że mieli urzynać? - pyta chory.~- Wiedziałem
7765 VI   |          przygotowanie!~Kataryniarz, który usadowił się na ostatniej ławce wśród
7766 II   |             obchodzi. Rumiany tłuścioszek, usadowiony wygodnie w jednej z oddalonych
7767 IX   |            urządził sobie siedzenie między uschłymi konarami starej jabłoni;
7768 II   |                     I trociczek! Ponawiają uściski.~- I wiesz co? - oświadcza
7769 X    |                    niby dwojgiem ramion do uścisku wyciągniętych, opasuje i
7770 XII  |                  jak one. Jakże by pragnął uścisnąć, ucałować tę rękę, co tyle
7771 II   |                    ręka matki lub służącej usiała na ich głowach całe konstelacje
7772 XVII |         nauczycieli podbiegło pomagając mu usiąść. Wszyscy byli przerażeni.~
7773 XVII |               Jednak, licząc się z chwilą, usiłował głosowi swemu nadać brzmienie
7774 VII  |                grzbiecie~Most mu, z trupów usłany, pławne barki gniecie!~W
7775 X    |                  naprzód. ~Chłopczyna chce usłuchać rozkazu, choć go to "naprzód"
7776 XVII |                    by takiego wezwania nie usłuchał! Toteż nie opuszczano teraz
7777 VI   |                 Konopka. Za zdolność swą i usługi każe sobie płacić. Honorarium
7778 XIII |           zastanawia się długo nad tym, co usłyszał. Wreszcie mówi:~- Słuchaj,
7779 XIII |                    jednak duszę nurtuje mu usłyszana wiadomość.~"To mnie mieli
7780 XIV  |                  Sprężycki rozważa w myśli usłyszane słowa. Jeszcze nie bardzo
7781 XII  |                  treść i wskazać piękności usłyszanego rozdziału.~Po tych słowach
7782 X    |                falach...~Dopiero ten krzyk usłyszano. Ludzie zbiegają się, podnoszą
7783 VIII |                  tym, w jaki sposób rozkaz usłyszany wypełnić, krzywdę wyrządzoną
7784 XIII |                 swoją. Tak była zabawna... Uśmialiśmy się wszyscy.~- Szkoda, żem
7785 XVII |                   milczeli i próbowali się uśmiechać - rumieniec jednak zdradzał,
7786 VI   |              złotych na kwartał.~Kaligraf, uśmiechając się pogodnie, dowodzi:~-
7787 II   |                    niezgrabnych, niemądrze uśmiechających się pierwszoklasistów wielką
7788 XVII |                  nieufnie i Janowi, i jego uśmiechom - powoli wszakże zaczęli
7789 XI   |                   zamienia porozumiewawcze uśmiechy z tym i owym kolegą.~- Smoliński,
7790 X    |                   nim nie myślał.~Chłopiec usnął... był ocalony!~Ale Władka,
7791 XIII |                   w ogrodzie. Myślą, że ja usnąłem. Zrzuć, niby przypadkiem,
7792 XIII |                 wyręcza.~Dopiero gdy chory uśnie, Dembowski wysuwa się na
7793 XVI  |                       No, no, już milczę - uspokaja go przestraszony groźbą
7794 XV   |                 cisza. Rosjanin zdawał się uspokajać, twarz i oczy w inną zwrócił
7795 XVII |                  rektora szkoła w Pułtusku uspokoiła się, umoralniła i wyszlachetniała.
7796 XVI  |                 inni gniewnie pomrukują.~- Uspokójcie się, panowie - podnosi głos
7797 XI   |                  widzieć.~Profesor, dobrze usposobiony, postanawia być wspaniałomyślnym.~-
7798 XV   |              pupilów).~- Gospodyń fiesor - usprawiedliwiał się Sprężycki - sam przyjść
7799 XI   |                   harmider nieopisany. Nie ustaje on nawet po dzwonku, gdy
7800 XVII |                  gmachu szkolnego zupełnie ustało. Zmniejszyło się też znacznie
7801 XVII |                   na lekcjach francuskiego ustały owe grzmoty, przerażające
7802 XVII |                   wpływem wieści o bliskim ustąpieniu inspektora zmienił się nastrój
7803 XII  |                serca chłopczyny smutek nie ustąpił - owszem, wzrastać się zdaje.~- "
7804 XII  |               wrodzona żywość Sprężyckiego ustąpiła miejsca poważnej zadumie;
7805 V    |             umiejący zaledwie domki z kart ustawiać, kręcili głowami z podziwu.~-
7806 X    |                   głęboka. Mówią, że gdyby ustawić dziesięciu Kucharzewskich,
7807 XVII |                   ławkach, szkoła zaś była ustawiona w ordynku przed ławkami.
7808 X    |                    nie jest z tych, którzy ustępują.~Oto wreszcie udało mu się
7809 III  |                 zbaczając, przed nikim nie ustępując, krokami odmierzonymi, w
7810 XVII |                wystąpili z wnioskiem, żeby ustępującemu inspektorowi wyprawić "kocią
7811 XVII |            przewodniczyli obaj rektorowie: ustępujący i nowo przybyły.~Uczniów
7812 XI   |                    do klasy. Sprężycki nie ustępuje.~- To dopiero! - dziwi się. -
7813 VII  |                   drzewa na drzewo, liczyć Ustki na najbliższej gałązce -
7814 VII  |                  chłopcami. Odwiedzały też ustroń nadrzeczną kraski, których
7815 XIII |               spoczywa zakopana w ziemi, w ustronnym kącie ogrodu zamkowego,
7816 XIV  |                   więc, pauprze jeden, nie uszanowałeś ani mego wieku, ani stanu,
7817 II   |                      gruszki stolarskie" i uszczypnięcia - ktoś pociąga go nagle
7818 XIII |                  lewo. Zaledwie sto kroków uszli, spostrzegli jakiś papier
7819 I    |                dzwonka nie rozweselał ongi uszów księdza Piotra Skargi i
7820 XVII |                    z odstającymi sromotnie uszyma - Baranowski.~- Czego chcesz,
7821 II   |                 zbyt szerokimi "na wyrost" uszytymi spodeńkami, przyprawia go
7822 XVII |                   W jego uśmiechu widziano utajone szyderstwo i odwracano się
7823 XI   |                 zupełnie zapomina.~Na tych utarczkach schodzi reszta lekcji. Odzywa
7824 XII  |         dobrzyńskim. W jego czytaniu obraz utarczki szlachty z jegrami wychodzi
7825 IX   |                 nad uczniami, czyli według utartego wyrażenia, "trzymaniem uczniów
7826 VIII |               lekcję, która w żaden sposób utkwić mu w pamięci nie może.~Jednego
7827 VII  |                 przesnutej osoby...~Wiersz utkwił chłopcu w pamięci. Wracając
7828 XI   |                    zaledwie pięć lub sześć utkwiły mu w pamięci.~Ociąga się
7829 X    |                 gdy kozak, pławiący konia, utonął w niej wraz z wierzchowcem.
7830 XVI  |                  żeby się narażać na pewne utonięcie. Szkoda, że byłem wówczas
7831 III  |                   dobroczynnej bywa zwykle utrata apetytu i znaczne schudnięcie.
7832 II   |                spodeńkami, przyprawia go o utratę równowagi. Przewraca się
7833 XVII |                    to był dzień i na długo utrwalił się w pamięci wszystkich -
7834 III  |                   pułtuskiej na zawsze się utrwaliło.~Księżopolczykowi nie grozi
7835 XIII |                  największych wysiłków dla utrzymania powagi, żaden nie mógł powstrzymać
7836 XI   |           nauczycieli, którzy z trudnością utrzymują powagę wobec uczniów. I
7837 X    |                   lewą nogą wykonywa ruchy utrzymujące go na powierzchni - prawą
7838 XIV  |        korespondencję z uczonymi, z Rzymem utrzymuje stałe stosunki listowe.
7839 XVII |         przedstawiało się groźnie. Bohater utrzymywał, ze nowy zwierzchnik słynie
7840 III  |               matka była madamą, to znaczy utrzymywała dwuklasową pensję dla panien.
7841 IX   |                     choćby do tej w rynku, utrzymywanej przez panią Pórzycką, osobę
7842 IX   |                  stancji i odebranie prawa utrzymywania uczniów.~Do przestępstw
7843 XVII |                  na stancjach, przez wdowy utrzymywanych, przestano palić tytuń,
7844 VII  |                Nauk odczytywać musieli swe utwory jego członkowie.~Silnie
7845 VI   |                  przylgnie tyle włosów, że utworzą piłkę (czynność połączona
7846 IV   |                  nominacji nie pochwala...~Utworzyła się silna "partia opozycyjna",
7847 XIII |                Dembowski nie bez trudności uwalnia okno od ciężkich zasłon
7848 II   |                   zachowania się widać, że uważa się w istocie za "starszą
7849 XVII |                   duszno... ~Albo:~- Jeśli uważacie, moje dzieci, że wam zimno,
7850 XVIII|               wydaje półgłosem zlecenie:~- Uważaj, a dobrze, na drzewa fruktowe...
7851 XV   |                   uważany był i sam siebie uważał za wielkiego lingwistę.~-
7852 XVIII|                 ledwie odważał się myśleć.~Uważałby za szaleńca tego, kto by
7853 XV   |               siostra mówiła po francusku, uważany był i sam siebie uważał
7854 VIII |              wygłaszania.~- Posłuchaj więc uważnie.~Malec wypręża się, mówi
7855 XVIII|            świetnie rozwijającą się tuszą, uwiązł w klasie czwartej. Mówili
7856 XV   |                     najczęściej z poezjami uwielbianego przez siebie Dzierżawina -
7857 XII  |                twórcę welinowych poematów. Uwielbienie ich bardziej jeszcze wzrasta.
7858 X    |                wyłącznie ze studzien - nie uwierzyłby; uwierzywszy zaś - przeraziłby
7859 X    |                 studzien - nie uwierzyłby; uwierzywszy zaś - przeraziłby się.~Czy
7860 XIII |                  żołnierzy. - Nie damy się uwieść! Przysięgliśmy ci wierność
7861 VI   |                wypełnionej przestrzeni. Ta uwięziona kulka powietrza tworzy bąbelek,
7862 XVII |              szafach nigdy nie otwieranych uwięziony. Wiśnicki przy pomocy piątoklasistów
7863 IX   |                odrębnym miejscowym stylem, uwydatniającym się najbardziej w zdobiącym
7864 XI   |             zdziwienie.~Brzęk zbliżył się, uwyraźnił - jest teraz podobny do
7865 XVIII|                    do grosza ciułał. A gdy uzbieram potrzebny "fundusz", wstąpię
7866 X    |                   nimi - są jednak adepci, uzdolnieni to w tym, to w owym kierunku.~
7867 VI   |                   i wymagająca specjalnego uzdolnienia.~Każdy wprawdzie, kto posiada
7868 XIII |                 się. Wiosna posiada środki uzdrawiające takiej potęgi, do jakiej
7869 VIII |                   zaś milcząco tę wyższość uznaje i głowę przed nią pochyla.~
7870 XV   |                   na obelgę nie zważając - uznajecie się w prawie szutki ze mnie
7871 XIV  |                  jak i filologicznych jest uznaną powagą. Prowadzi rozległą
7872 VI   |                trzeba zatem te pióra przed użyciem poddać operacji, która się
7873 XIII |                     urznąć ci nogę. My zaś użyjemy tego narzędzia do ukrajania
7874 XIII |        przyrządzenia owej trucizny chłopcy użyli wszystkiego, co - w ich
7875 XIV  |              prawdę, wyśmiano by go; chcąc uzyskać uznanie, musiałby kłamać.
7876 XVII |             zrobimy z was rozumnych ludzi, użytecznych członków społeczeństwa,
7877 XVII |                 odwachu policyjnym i że na użytek jego kancelarii przetrzebiono
7878 IX   |                   golący się scyzorykiem i używający pomady "topolowej", lubią
7879 X    |                  była płytka, dzięki czemu używały w tym miejscu kąpieli nawet
7880 XIV  |                  klasztorna nie pozwala na używanie szczudła - biedny kaleka
7881 VI   |                  poważnych jedynie graczów używany;~dla przygotowania jej krają
7882 VI   |                  hodowlę gołębi. O piłkach używanych w szkole pułtuskiej można
7883 XV   |               Trójka była jedynym stopniem używanym przez profesora Jastrebowa,
7884 V    |                                            V. O chłopcu, co sypiał w
7885 XIII |                jakie awantury wyprawia ten Valjean...~Sprężycki nadstawił uszu.~
7886 XIII |                gdzie nadzwyczajne przygody Valjeana, Kozety, Mariusza i rodziny
7887 VI   |                krowę ligającą); "zwijanka" vel "skrętka", wyrabiana ze
7888 III  |          gimnastyki języków.~- L'enfant en venant sentit le sentiment... ~
7889 IX   |                rivum eundem Lupus et Agnus venerant...~Przeróżne dziwy z tą
7890 VI   |                                            VI. Artyści klasowi~Deszcz
7891 VI   |               literami tytuł: "Zagadnienie VI-te".~Jest to Welinowicz, pierwszy
7892 VII  |                                            VII. Nauczyciel starej daty~
7893 VIII |                                            VIII. Dawid i Goliat~Nadzwyczajną
7894 VIII |               sąsiada"... le cheval de mon voisin; drugie zdanie: "zjadł"... -
7895 II   |                    byli w ogniu, już proch wąchali. Znać to po ich twarzach,
7896 XIII |                   krząta się przy koledze: wachluje go gałązką bzu, od much
7897 VII  |                    wysiłki, aby się z tych wad poprawić - przechodzi to
7898 VI   |                kulki tego ciasta kupują na wagę złota uczniowie - najmłodsi
7899 XIII |             pokonał. Słychać tylko szelest wahadła zegarowego, cykanie "repetiera",
7900 XVI  |              zapadło w senną, leniwą ciszę wakacyjną.~Na chwilę jednak przed
7901 XIII |            zachwyca ich jedynie śmiałość i waleczność bohaterów, wielbią żywość
7902 XV   |                   zdrowie Mickiewicza albo Walecznych tysiąc, Jastrebow dołączał
7903 IV   |              karygodne palenie tytuniu, to wałęsanie się w godzinach niedozwolonych
7904 VII  |                   od Wiednia zbita gawiedź wali.~Stoi zdrętwiały Dunaj,
7905 III  |               rozległ się grzmot. Profesor walił trzciną w stół jak Jupiter
7906 VIII |                  na jego twarzy maluje się walka. Niespokojne spojrzenie
7907 XIII |            bohatera musiało toczyć przykrą walkę. Ciężko było zwodzić matkę,
7908 VII  |           Mickiewicza, zawierająca Konrada Wallenroda, Dziady. Nie zwlekając,
7909 Aut  |                  katów dzieci i młodzieży, wampirów już nie tylko krew, lecz
7910 IX   |                ukrajany łom wybornej babki waniliowej, mruży filuternie oko...~-
7911 XIII |                   się chory erudycją: - Es war einmal ein Konig, der hatte
7912 XVII |                usta inspektora wyrzucały z warczeniem kartacza groźbę:~- Smarrrkacze!...
7913 VII  |                  Kucharzewskiego każde "r" warczy jak brytan na łańcuchu,
7914 XIV  |                 podobnym nosem, zaklęsłymi wargami, bez zębów, bez jednego
7915 XVII |               brzucha nie wystawiał... ani wargi nie wysuwał, ani spojrzeń
7916 XVII |                  go za ramię i zawołania: "Wariacie! co czynisz?"...~Poczuwający
7917 XVI  |                     żeś tego nie zrobił!~- Wariatem przecie nie jestem!~Śmieją
7918 VII  |                    w których słychać jakby warkot bębna, jakby poryk lwa...~
7919 Aut  |                    wielkiej miary artyści.~Warszawa, w czerwcu 1918 r. Wiktor
7920 IX   |               poszedł w rynek - skręcił na Warszawską... Niebezpieczeństwo zażegnane.
7921 XVIII|          uczęszczał do jednego z gimnazjów warszawskich.~Inni zawieruszyli się kędyś
7922 VII  |                  publicznych posiedzeniach Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk
7923 V    |                   a właściwie - jego ojca. Warsztat Wojciecha Krystka ciągnie
7924 V    |                 trwogę, odemknęli drzwi od warsztatu i do środka zajrzeli. Nie
7925 V    |                siebie dwa mieszkania i dwa warsztaty. Po prawej stronie mieszkał
7926 XIII |              krańcach miasta, nawołują się warty wojskowe - głos ich drżący,
7927 XVII |               niego na każde żądanie - pod warunkiem, że będą palili otwarcie,
7928 IX   |                    podwórko oraz do małego warzywnego ogródka.~Powietrze jest
7929 XI   |                    rycerze, "skrzydlaci", "wąsaci", urządzają istny najazd
7930 XVII |                    moją władzą pozostawali wasi ojcowie... Dziś, gdy reskryptem
7931 XVII |                   ruszając zabawnie siwymi wąsiskami.~Chłopcy przyglądali się
7932 VI   |                  bawełny; przeplata się ją wąską krajką i oszywa grubym zgrzebnym
7933 ZeSt |              wzięło?.. Ojciec wziął w ręce wąski, wypłowiały pasek, do oczu
7934 IV   |                    bledszą i chłodniejszą; wąskie usta zacięły się tak szczelnie,
7935 I    |                    dziewuch pędzi w stronę wąskiej uliczki, zamieszkałej przez
7936 X    |                pozbawione rzek, leżące nad wąskimi, błotnistymi strugami lub
7937 XVIII|                 kolegów, wyrostków, którym wąsy już się sypią.~- Czy to
7938 XVII |                   dobro rządu, następnie - wasze... Dożyłem siwizny na tym
7939 XVI  |            Radzicki i Bellon ocalili honor waszej klasy. Nie same z was baby
7940 VII  |                 dostarczył mu na kilka dni wątku do marzeń najrozkoszniejszych...~
7941 XVI  |                  wasz schorowany, mizerny, wątły kolega? Czy można i czy
7942 XVIII|                  oczami, oznajmia cienkim, wątłym głosem, że o żadnej świeckiej "
7943 V    |              zajrzeli. Nie było już żadnej wątpliwości: Wojtek naprawdę leżał w
7944 IV   |                    nie mógł być dla nikogo wątpliwy...~Ślimak został rozciągnięty
7945 X    |           rogalikami.~Jest to jego wieniec wawrzynowy - ciężkim, śmiertelnym wysiłkiem
7946 IV   |                jęczał głucho, a czasem jak wąż groźnie syczał...~Po skończonej "
7947 I    |                  dzień jasny przez jedno z wąziutkich, do strzelnic podobnych
7948 XIII |              naciera.~Nagle Sprężycki, coś ważnego sobie przypomniawszy, bystro
7949 XIII |                   bzów i akacji stokroć są ważniejsze:. mikstury, okłady i maście.
7950 XVIII|                   świata?~- Nie, ale dzień ważny...~- Opuszczamy szkołę na
7951 XV   |          obłamanymi gałęźmi pni oraz kilka wbitych w ziemię kołków urozmaicały
7952 XII  |            prostuje się, głowę odkrywa - z wbitym w chłopczynę bystrym, do
7953 VIII |                  żeńskiego... żeńskiego...~Wbiwszy już sobie w głowę to zdanie,
7954 XIV  |               chwilę, aby wetknąwszy nosy, wchłaniać nozdrzami przedziwne, dobywające
7955 XIII |                 pierś jego szybko oddycha, wchłaniając przesycone zapachem bzu
7956 IX   |                  Wysuwa długi nos, zaczyna wciągać powietrze. Uczniowie idą
7957 XVIII|                  ramiona i prawie przemocą wciągają pod rozłożyste gałęzie gruszy.~-
7958 IX   |                    albo żeby z upodobaniem wciągał w siebie dym gryzący z mocnego,
7959 XVII |                Okłamywali siebie dotąd, że wciąganie w płuca cuchnącego, szczypiącego
7960 X    |                     z trudem nadzwyczajnym wciągnęli do łodzi dwóch chłopców,
7961 III  |                    szuka miejsc samotnych, wciska się do najdalszych, pół-ciemnych
7962 IV   |              którymi nawet i na to miejsce wcisnąć się umieją niezasłużeni,
7963 Aut  |                    takiego wmyślenia się i wczucia w cudzą duszę zdolni są
7964 IV   |                nauczyciel prawie nigdy nie wdawał się w prywatne sprawy uczniów,
7965 VIII |                   na "poczęstunek". Biedna wdowa, widząca całą przyszłość
7966 VII  |           aleksandryny":~Już widzę... jako wdziawszy hart niezłomnej zbroje,~
7967 VII  |                   tą siwą bródką - a przez wdzięczne wianie,~Daj i jej nad miód
7968 XIV  |                    winniśmy miłość, cześć, wdzięczność, szacunek i posłuszeństwo...
7969 XIV  |                    nigdy w przyszłości nie wdzierać się podstępem do samotni
7970 XIV  |                 ani mego wieku, ani stanu, wdzierając się podstępem tam, gdziem
7971 IX   |                  jakby tylko nawiasem:~- A wedle owego dymu... to pan prefesor "
7972 XVII |                    zdrajca, który chyłkiem wędrował do kancelarii i składał
7973 XIII |              pożyczą z rekwizytorni teatru wędrownego, który na lato ma przybyć
7974 XVI  |                 który nie dławi jak wyziew węgla kamiennego, ale na miejscu
7975 IV   |                fikasz, na rękach chodzisz, węglem fizys smarujesz...~Sprężycki
7976 XVII |       czterdziestym ósmym roku "chodził na Węgra", a potem jeszcze na Kaukazie
7977 VI   |                  bardzo blisko sąsiaduje z Welinowiczem. Poza tym dwaj ci artyści
7978 XII  |                wydobywa z kieszeni piękny, welinowy kajecik własną ręką zapisany
7979 XII  |                 odgadują właściwego twórcę welinowych poematów. Uwielbienie ich
7980 III  |                 wymawiała je tak:~- Ląfą ą weną sąti le sątimą...~- Kapuściane
7981 XI   |                    Korneliusza, Owidiusza, Wergiliusza możesz zostać choćby biskupem,
7982 VII  |                graniem.~Prosty, klasyczny, Wergiliuszowy obrazek, tchnący świeżością
7983 XI   |              Hempszir, stolica Portsmut... Wermont, stolica Windsor... Masaczuzet,
7984 III  |             imienin, chrzcin, jubileuszów, wesel. Bierze nawet udział w stypach
7985 XIV  |           nadmiarem swego zdrowia, zapału, wesela musisz dzielić się z innymi.
7986 XII  |                   wśród igraszek serdeczne wesele,~Kiedy piłkę wysoko, wysoko
7987 IX   |         regulaminem szkolnym długości - są weseli, pełni życia i prawdziwie
7988 XI   |                  przypominając sobie różne wesołe epizody chrabąszczowej kampanii.~
7989 XV   |                 jego zauważył.~Ale zamiast wesołego, koleżeńskiego pozdrowienia
7990 VII  |                     o figlach szkolnych, o wesołej książce, którą dostał do
7991 II   |                    posępność. Iskrzące się wesołością oczy tracą nagle blask,
7992 XIV  |                       Nie zapomnij wówczas westchnąć do Pana Boga za spokój duszy
7993 XV   |                   po oczach ją przesunął i westchnąwszy, dokończył:~- Boh z wami!...~
7994 XII  |            roześmieje się, a przy smutnych westchnie, czytający okazuje widoczne
7995 XV   |                   które wypełniały ciężkie westchnienia.~Do ogródka wszedł kolega
7996 ZeSt |                      Nagle szepnął z nowym westchnieniem:~- Ach, gdyby ten kołnierz
7997 IX   |                   chwilę odbywa się ogólne węszenie.~- Dym... co?... dym! A
7998 XVII |            galowymi mundurami błyszczącej, weszli na salę obaj rektorzy. Niebieskie
7999 XIV  |                 się na dłuższą chwilę, aby wetknąwszy nosy, wchłaniać nozdrzami
8000 VI   |                  Na kaligrafii świat stoi. Weźcie któregokolwiek z rysowników,
8001 XIII |                 Pułtuska. Przy sposobności wezmą też stamtąd dwa sztylety...~
8002 VII  |                   z" i "s" syczy jak żądło wężowe, każde "wi", "wia", "wie"
8003 IX   |                    kłódkę zamykany, u dołu węższy niż u góry, z wiekiem wypukłym,
8004 XVII |                  chodźcie!~Któż by takiego wezwania nie usłuchał! Toteż nie
8005 IX   |              Kochana pani Pórzycka otrzyma wezwanie do inspektora. Stancja może
8006 VII  |                   jak żądło wężowe, każde "wi", "wia", "wie" gwiżdże jak
8007 VII  |                 żądło wężowe, każde "wi", "wia", "wie" gwiżdże jak kartacz
8008 XVIII|                Jest oczytany, posiada dużo wiadomości, ogarnia myślą szerokie
8009 VII  |                 bródką - a przez wdzięczne wianie,~Daj i jej nad miód słodszych
8010 X    |                 porze dnia, rzucać na fale wianków i gonić wzrokiem za odpływającymi,
8011 VII  |            wielokrotnym...~Jakże przyjemny wiaterek przeciąga od chłodnego strumienia.
8012 XII  |                  czapki. Nie czuje zimnego wiatru, który coraz silniej od
8013 IX   |        najfantastyczniej przerywa, a potem wiąże ze sobą...~- Ad-ri-vum-e...
8014 XIV  |                  macie, co się tam działo. Wicher dął i piaskiem kręcił; sowy
8015 II   |                 których sterczą znamienne "wicherki"...~Są to - drugoroczni.~
8016 VII  |                   zbyt kwaśny. Tu i owdzie widniały ślady zagonów, szczątki
8017 VII  |            wyżynach oku chłopięcemu ledwie widnych. zstępują jednak niekiedy
8018 II   |                nacieszyć się nie mógł jego widokiem.~- Kiedy tak - wybucha wreszcie -
8019 IV   |               środkiem ulicy, trzymając na widoku swą książkę czerwoną, od
8020 XIV  |          przeznaczony.~Teraz ma przed sobą widowisko podobne, lecz z charakterem
8021 X    |                  przypatrując się smutnemu widowisku. Całe miasteczko wyległo,
8022 I    |               przemyśleli?...~To pewne, że widuje się niekiedy starców drżących,
8023 XIV  |           powstrzymać okrzyk zdziwienia...~Widywał nieraz na wsi gospodynię
8024 XIII |          fałszywego założenia książki, nie widzą jej częstych wykroczeń przeciw
8025 VIII |                poczęstunek". Biedna wdowa, widząca całą przyszłość swą w synu,
8026 X    |                      tam, pod wierzbami... Widzicie?~W odległości kilkudziesięciu
8027 VII  |                   ten wschód słońca, który widzieliśmy na majówce? Zawsze on mi
8028 X    |               deska z dłoni mu się wymyka. Widzowie chcieliby, żeby dalszych
8029 XVII |                właściwą starszym chłopcom, wiecownicy rzecz pojęli. Tak jest,
8030 XIII |               wyrzuty, łaje go, odmawia mu wieczerzy, ale poczciwy chłopiec,
8031 XIV  |                  Zdrowaś Maria i trzy razy Wieczne odpoczywanie.~Sprężycki
8032 II   |        koniecznością!... Dzieciństwo trwać wiecznie nie może; życia samą zabawą
8033 III  |                  za późno - gdy już na sen wieczny kłaść się musiał...~
8034 XIV  |                  Za chwilę dzwonić będą na wieczorne pacierze. Wpierw jeszcze
8035 XI   |                    tylko głosu próbował do wieczornego koncertu.~Niebo ma barwę
8036 XIV  |                  brzydzi.~Ale pamięć owego wieczoru zachował na długo. ~Dotąd
8037 VII  |              płytkiej stali,~Kupami się od Wiednia zbita gawiedź wali.~Stoi
8038 I    |         przychodzić... Nic mi do tego. Ale wiedzcie, że was czeka "pałka" z
8039 IX   |                niemożliwych. Władza będzie wiedziała, jak z tym postąpić.~"Nieporządki"
8040 IX   |                     lecz - siekiery.~Zanim wiejski "knot" pozna doskonalsze
8041 III  |             rześkości, jaką odznaczają się wiejskie wyrostki. Zgarbiony, kurczący
8042 II   |                   lasu, z pola, z podwórza wiejskiej zagrody, mogą zwierzchników
8043 IX   |                  dołu węższy niż u góry, z wiekiem wypukłym, półokrągłym. Ten
8044 XV   |                prezdie biezd rożdiennu,~Iz wieków wiecznosti wozzwał...~Profesor
8045 VI   |                    papierowymi strzałami - większość jednak zachowuje się spokojnie
8046 XVII |                    wniosek przeszedłby był większością głosów, gdyby nie nagłe
8047 XII  |                 obok podróżnego leży kilka większych i mniejszych bukietów, które
8048 XV   |             starali się mówić przepięknym, wielikolepnym językiem Dzierżawinów i
8049 IX   |                   po Bożym Narodzeniu i po Wielkanocy. Nic też dziwnego, że przy
8050 XV   |                zrozumiał, że przed tą jego wielkością należało albo na twarz upaść,
8051 IX   |                   ruina zdrowia na stancji wielmożnej pani Pórzyckiej dochodzą
8052 XVII |               doświadczone ucho starszych, wieloletnich sztubaków dosłuchiwało się
8053 XV   |             niedźwiedź, a bezdnie oceanowe wieloryb. Gdy w galówkę cała szkoła
8054 X    |                   rogalikami.~Jest to jego wieniec wawrzynowy - ciężkim, śmiertelnym