Part

9557 X    |               sztywne ciało... Poznał je i zemdlał.~Lekarze podwoili wysiłki.
9558 X    |                  Lekarze podwoili wysiłki. Zemdlonego ocucono. Ale natychmiast
9559 XVIII|             agrestu, pod pozorem, że muchy zeń opędza, przemawia wolno,
9560 III  |                     miał się nawet podobno żenić z jego ciotką...~Gdy Luceński
9561 XI   |             złocistoróżową, która u samego zenitu rozbłękitnia się, a na wschodzie
9562 XIV  |                    łatać, zajęty wyłącznie żerem i sam na żer przeznaczony.~
9563 XVIII|                    twarda uzda, której ani zerwać, ani zębami przegryźć nie
9564 XVI  |                    złoty, groszy sześć" za zerwany owoc. I wszystko jest już
9565 XIII |                   powiekami mruga i szybko zerwawszy się z krzesła, odchodzi
9566 XVI  |                   Kuszkowski dobrotliwie - żeś tego nie zrobił!~- Wariatem
9567 XVII |               swego następcę, przypominam, żeście winni i jemu... posłuszeństwo.
9568 XVI  |               przepłynięcie rzeki;~tertio, zeskoczenie z huśtawki?~Sądzę nawet,
9569 II   |                ucho najbliższemu koledze i zeskoczywszy daje nurka pod ławkę.~Okrągłe
9570 XVI  |             życiowych.~Czapki na tył głowy zesunęli, mundurki porozpinali -
9571 XII  |                   i prześlicznych Gawęd. W zeszłym miesiącu czytałem panom
9572 VI   |           przygotowane umyślnie w tym celu zeszyty z przytwierdzonymi na jedwabnych
9573 XI   |                  na gniewnym mruknięciu:~- Zetrzyj to wszystko! Bonuś ściera.~-
9574 XV   |             odróżniał się od otoczenia swą zewnętrznością. Gruby, szerokopleczysty,
9575 XIII |               dopytuje?~- Może "Chaber"?~- Zgadłeś. On cię lubi.~- I ja jego.
9576 XVII |             zgadnij przez kogo?~- Nie mogę zgadnąć, co on powiedział...~- Przez
9577 XVII |                 została wybita przez... no zgadnij przez kogo?~- Nie mogę zgadnąć,
9578 II   |                   niż dworem.~- Przyjdę! - zgadza się wyniośle Kozłowski i
9579 V    |              księdzem?~- A... chce.~- I ty zgadzasz się na to?~- A... nie.~-
9580 XI   |                 niż kiedykolwiek. Chłopcy, zgarbieni nad książkami i kajetami,
9581 VIII |                 szkolny pogrzebacz żelazny zgiąć i wyprostować...~Tego dnia
9582 XVIII|                    przy sadzeniu "flanców" zgięte, głowę w stronę drzwi obraca
9583 XIII |              zakopane pod drzewem, czy nie zginęły?... Czy Javert wciąż prześladuje
9584 XIII |                   mieli, broń Boże, zamiar zgładzić kogo ze świata? Cóż by im
9585 XIII |                   własnymi ich obietnicami zgładzimy ze świata!~- Dzielni! dzielni!... -
9586 VII  |                  Silnie skandując i długie zgłoski nad miarę przeciągając,
9587 IV   |               mundur i spodeńki, prostował zgniecione kepi, szczoteczką włosy
9588 XII  |              psorowi! - wykrzykują chłopcy zgodnym, rześkim chórem.~Któż by
9589 XVI  |                  huśtawki?~Sądzę nawet, że zgodzicie się panowie ze mną, gdy
9590 XIII |                   romantycznych przyborów. Zgodzili się wreszcie na jedno: ślepej
9591 XVI  |                   głosy chłopięce.~- A czy zgodzilibyście się, panowie, nazwać to -
9592 XII  |             Smoliński nauczył się lekkich, zgrabnych ruchów; nawet Kucharzewski
9593 Aut  |                  którym tej znienawidzonej zgrai rusyfikacyjnej już nie będzie.~
9594 XVII |                dziesiątej rano cała szkoła zgromadzić się ma w klasie trzeciej (
9595 X    |              którzy się na miejscu wypadku zgromadzili, puścił się jak strzała
9596 VII  |                   białą chustkę, czerwone, zgrzane policzki, wychylające się
9597 XV   |                 spadających, miał na sobie zgrzebną koszulę, wyłożoną na szerokie
9598 VI   |               wąską krajką i oszywa grubym zgrzebnym płótnem; "krowianka", z
9599 XII  |              skulonego pod drzewem i jakby zgubionego wśród wielkich, płaskich
9600 II   |              jabłek, śliwek, pestek dyni i ziarn słonecznikowych (kupować
9601 XIV  |                    na prawo i lewo garście ziarna. Rzucając mówi coś głośno,
9602 XIII |            rozpuszczono kilka drobnych jak ziarnka makowe kuleczek.~Sprężyckiemu
9603 XVIII|                   przysłuchują się wróble, zięby, czyżyki - przysłuchuje
9604 XI   |                 gdzie się choć kilka drzew zieleni - widać biegające, zadyszane,
9605 XII  |                 się do woli.~Minął Karczmę Zieloną, już na krańcach miasta
9606 IX   |                   zielonymi kwiatami, albo zielonej z kwiatami czerwonymi. Trzeba
9607 IX   |                 barwy ceglanej z żółtymi i zielonymi kwiatami, albo zielonej
9608 X    |            oplatały długie, giętkie łodygi zielsk wodnych.~Po chwili na piasku
9609 X    |               wypływa; może zaplątał się w zielskach wodnych, które w tym miejscu
9610 XIII |          wszystkiego, co - w ich pojęciu - ziemia posiada najbardziej morderczego.
9611 IX   |                    Są to synowie obywateli ziemskich, dzierżawców, oficjalistów
9612 V    |                  urzędnika i syn obywatela ziemskiego żyli w szkole na jednych
9613 VII  |                  pajęczynę.~Chłopcy tłumią ziewanie; siedzą milczący, bez humoru.
9614 XI   |                   widząc na co się zanosi, ziewnął szeroko.~- Durniu! - krzyczy,
9615 VIII |               wstaje, przeciąga się, tłumi ziewnięcie, wpatruje się w księdza
9616 XVII |                   pogardliwie wargę, słowa zimne, grube, oschłe, pełne pogróżek,
9617 XII  |                 stoi bez czapki. Nie czuje zimnego wiatru, który coraz silniej
9618 I    |           codziennie, z wyjątkiem miesięcy zimowych, przed lekcjami.~Pod wysokim
9619 XIV  |                 rozkołysana fala ziół; nad ziołami - roje motylów, pszczół,
9620 VII  |                    lekko polatujesz,~Jedne ziółka kołyszesz, a drugie całujesz~
9621 II   |                      Kozłowski, silnie już zirytowany, wybucha:~- Patrzcie go! "
9622 XI   |                    pięćdziesiąty nerwowym, zirytowanym głosem:~Nowy Hempszir, stolica
9623 XV   |                  życzenia Sprężyckiego nie ziściły się i świat się przed tym
9624 XVIII|                  Patent z pięciu klas jest ziszczeniem najśmielszych jego marzeń,
9625 VI   |                   chowa do teki, następnie zjada wszystkie do ostatniego
9626 VI   |                  talent sprzedawać, mógłby zjadać codziennie po tuzinie bułek
9627 VI   |                inteligentnego towarzystwa "zjadaczów chleba" (w dosłownym tych
9628 XVI  |          przytwierdza Kuszkowski - choroba zjadła naszego zucha. Jednak z
9629 XIV  |       fantastycznym, rodzajem powietrznego zjawiska, o którego rzeczywistości
9630 XVIII|               siebie i milczą. Dopiero gdy zjedli, Osowski, uczeń dobry, pilny,
9631 XVIII|               pański ogród zakupić!... ~Po zjedzeniu owoców chłopcy porozumiewają
9632 XIV  |                    rybko, pozwalam ci dziś zjeść tylko pół kwarty gruszek,
9633 XIV  |                     soczystą sapieżankę.~- Zjesz to jutro. A pamiętaj, rybko,
9634 XIV  |           uroczyste akordy organu - często złączone z oddalonym a potężnym chórem
9635 XVI  |                oddziaływa na słuchaczów.~- Zląkłeś się? - bada jeden.~- Jeszcze
9636 XIII |           popełnionej winy, ciężej jeszcze złamać przysięgę, wykonaną o północy,
9637 XVI  |                     no, i naturalnie, rękę złamał.~- Kłamiesz. Nie złamałem,
9638 XVI  |                    złamał.~- Kłamiesz. Nie złamałem, lecz zwichnąłem.~- Jedno
9639 XV   |            wyciągnął i cichszym już, jakby złamanym głosem rozkazał:~- Procz!~
9640 XVI  |                 ogrodnik Pawlicki nie mnie złapał, lecz Bałandowicza, i czapkę
9641 XIV  |                które na wiosnę tłumnie się zlatuje, nęcone bliskością wody
9642 XIV  |                 cip! cip!... taś! taś!..." Zlatywało się wówczas do nich ptactwo -
9643 XVIII|             Nadchodzącemu wydaje półgłosem zlecenie:~- Uważaj, a dobrze, na
9644 XVIII|               ogrodnika.~Zaradził wreszcie złemu pan Pawlicki przez zawieszenie
9645 XVIII|                   się do nauki, jak koń do żłobu. Ale cóż, kiedy tego konia
9646 I    |                 Narwią szarzeją, bieleją i złoceniami migocą krzyże i kamienie
9647 XIV  |                   ta przecudna szafirowo - złocista kraska, będąca dlań dotąd
9648 XI   |                   koncertu.~Niebo ma barwę złocistoróżową, która u samego zenitu rozbłękitnia
9649 XIV  |                 pszczół, szerszeni, muszek złocistych, chrząszczyków. biedronek.~
9650 XVI  |             książkę w czerwonej oprawie ze złocistymi brzegami.~- Oto wszystko,
9651 VI   |                   myśliwego!~- A mnie, mój złociutki - charta!~- A mnie, mój
9652 XVI  |            cmentarzu schwytali i biorąc za złodzieja - obili.~- Zapewniałeś,
9653 VIII |              zawstydzonego i czerwonego ze złości olbrzyma, pokładają się
9654 VI   |              gromadce odezwały się śmiechy złośliwe... Welinowicz przestał rysować.
9655 XVII |              wyjaśniało.~Upadła też powaga złośliwego stróża, bo wszystko, co
9656 VIII |              rozkładając - a żółciutka jak złoto dukatowe...~Nazywa Wrońskiego "
9657 XIV  |            niedowiarku!~Mierzy go wzrokiem złowieszczym, potem spluwa i zwraca się
9658 XI   |          doświadczone ucho chłopca od razu złowiło i rozpoznało. Odkłada książkę -
9659 XIII |                 księżyca, z sakramentalnym złożeniem dwóch palców na krzyż...~
9660 V    |                mebelków. Pomimo że całość, złożona ze stołu, kanapy, dwóch
9661 VIII |                    za wszelką cenę egzamin złożyć i promocję dostać. Wyrzekł
9662 XVIII|                   mogła.~...Wszyscy obecni złożyli już swe wyznania, wszystkim
9663 X    |                    koło zatrzymał - ale to złudzenie. On tylko wskoczył na "pierzydło"
9664 IX   |              inspektor.~Znaczniejsza ilość złych świadectw może spowodować
9665 XIV  |             ucieczki przed trudną lekcją i złym stopniem.~Chłopcy piją wodę
9666 Pam  |                     urodzonego w Pułtusku,~zmarłego w Zakopanem,~te wspomnienia
9667 XI   |                      chrabąszcz! Żebrowski zmarszczył się.~- Mów dalej! - rozkazuje.~
9668 I    |             osmucają się tym samym wyrazem zmartwienia, jaki miały przed osiemdziesięciu
9669 XVII |                Wiśnicki byłby przerażony i zmartwiony takim skandalem. Co by pomyślał
9670 V    |                    ani na umarłego, ani na zmartwychwstańca. Prosto, jak zawsze, trzymał
9671 VII  |            wrażenie.~Jesień omgliła ulice, zmatowała szyby w klasie, napełniła
9672 VII  |                  Jest tak samo, jak szyby, zmatowany, głuchy. Ale jak zawsze,
9673 XVI  |               cmentarz?...~Chłopcy, srodze zmęczeni "palantem" i "ekstrametą",
9674 XIII |               Niech żyje nasz dowódca?..."~Zmęczony długą mową chory upadł na
9675 XII  |                 nie przerywając.~Sprężycki zmęczył się - oddaje książkę Kucharzewskiemu.
9676 III  |                  nogę, bo go długie stanie zmęczyło.~- Baran!~Chłopiec wzruszył
9677 XV   |         następujący dialog, który z małymi zmianami powtarzał się na każdej
9678 III  |               podobnych innym. Zapowiedzią zmiany dobroczynnej bywa zwykle
9679 VII  |                    hart niezłomnej zbroje,~Zmiata z karków niewiernych odęte
9680 XI   |                     wciąż leży na podłodze zmieniając tylko pozycję, gdyż go chłopcy,
9681 XII  |                  Klasa, przed każdą lekcją zmieniająca się w ul brzęczący, teraz
9682 XIII |                   pory podawania lekarstw, zmieniania okładów, sen pokonał. Słychać
9683 XIV  |                starając się głos ile można zmienić.~- A tyś co za jeden, rybko,
9684 XVII |                  oddziałał na podwładnych. Zmieniło się do gruntu postępowanie
9685 Aut  |                  Polskę od końca do końca!~Zmienione warunki pozwoliły autorowi
9686 XVII |                wypadkiem drugim Madejem, w zmienionej tylko postaci?~Mgły, zakrywające
9687 X    |               ramieniem fale rozgarniając, zmierza ku owej otchłani.~Przez
9688 VI   |                   kulę wylatującą z lufy i zmierzającą po linii matematycznie prostej (
9689 X    |             oczyszczona z lodu.~W styczniu zmierzch szybko zapada. Gdy przybyli
9690 XVIII|                zadowolenia, z dumą niejaką zmieszanego.~- I cóż tam będziesz robił?~-
9691 I    |         przykładnie w ławkach, powtarzając zmieszanym chórem:~- Przyjdź, Duchu
9692 VII  |                pluskała, ptaki dziwiły się zmieszanymi krzykliwie głosami, przytakiwał
9693 IV   |                objęli nieszczęśliwą, jakby zmiętoszoną postać Kozła; spojrzenie
9694 XI   |               rzuca się jak ukąszona przez żmiję, a inni aż przysiadają do
9695 XIII |                    szczerym wzruszeniem.~- Zmizerniałeś, Witek! - mówi kręcąc głową.~-
9696 XVII |                 szkolnego zupełnie ustało. Zmniejszyło się też znacznie i poza
9697 VII  |                    z włosami mokrymi, cały zmoczony. Nie tylko ugasił pragnienie,
9698 XII  |                   niebieskim, przez deszcz zmoczonym mundurku stoi, wpatrując
9699 X    |                gotów by nawet poczęstować "zmokłą kurę" kuksańcem - powstrzymuje
9700 XVI  |               klasy. Nie same z was baby i zmokłe kury. Wprawdzie znaleźli
9701 X    |                 tylko pamięć na ślubowaną "zmokłej kurze" przyjaźń.~Po długich,
9702 VI   |                całą szkołą. Rzec można, że zmonopolizował w swych rękach cały handel
9703 Aut  |              których wspomnienie dotąd jak zmora cięży nad nami.~Jest i ów
9704 VIII |             osłabły, niepokonaną sennością zmożony, zasypia z otwartymi oczyma,
9705 VII  |             pogrzeb - lekcji nie będzie...~Zmrok już padał na miasto, gdy
9706 VIII |                   coś go odpycha. Gdy chce zmusić się do nauki, litery tańcują
9707 XVI  |                     że go nikt do tego nie zmuszał ani nawet nie namawiał.
9708 X    |             błotnistymi strugami lub nawet zmuszone czerpać wodę wyłącznie ze
9709 XI   |              natężenia, że nauczyciel jest zmuszony opuścić klasę.~Po jego odejściu
9710 VIII |                 cudu na nagrodę nie czeka. Zmyka czym prędzej do domu, czując,
9711 IX   |                    komuś mającemu normalne zmysły mogła zasmakować zwyczajna
9712 III  |                    zwykle utrata apetytu i znaczne schudnięcie. Nawróconym
9713 IX   |                    i poświadcza inspektor.~Znaczniejsza ilość złych świadectw może
9714 XIII |                  nas wcale tych rzeczy nie znają. Co robić? W powieściach
9715 IV   |              zaufanym kolegom. Są tacy, co znając wpływy i wysokie stosunki
9716 XVII |                   jednak marny ten rodzaj, znajdując u Madeja zachętę, nadmiernie
9717 IV   |                    pytają w domu rodzice i znajomi:~- Kto u was jest prymusem?~
9718 IV   |                   tańcujących u rodziców i znajomych. Przed kolegami tańczył "
9719 XV   |              wietrzyła pościel. Po pewnych znakach szczególnych poznawało się,
9720 V    |            ozdobionemu zielono - czerwonym znakiem.~Brukowana sień, "na przestrzał",
9721 VI   |                  wielkiego rozumu! Wszyscy znakomici ludzie pisali brzydko! Za
9722 IV   |                 polka w modzie i Sprężycki znakomicie wykonywał ją solo, popisując
9723 VII  |              romantyczne wieszcza, którego znał dotąd tylko ballady i spokojną,
9724 XVIII|                    Nie przeszkadzajcie mi! Znalazłem rzadki, prześliczny okaz
9725 X    |               Ratujcie, kto w Boga wierzy!~Znalazło się jedno i drugie czółno;
9726 XVI  |                    jestem tak dumny, mogli znaleźć się ludzie zdolni do podobnego...
9727 V    |                    Niebieskie mundurki nie znały różnic stanowych - przynajmniej
9728 VII  |                    wzrok nadając zakątkowi znamię egzotyczne. Chłopcom, wydawało
9729 II   |             czuprynach, na których sterczą znamienne "wicherki"...~Są to - drugoroczni.~
9730 ZeSt |                srebrnym oszyciem. Przecież znamy wszystkie: rządowe i prywatne.~-
9731 VI   |            podśpiewujący pod nosem melodię znanej piosenki: "Pojedziemy na
9732 XV   |               nisko - twarz jego przybrała znany tak dobrze uczniom wyraz
9733 VI   |                    przy pomocy sobie tylko znanych i trzymanych w tajemnicy
9734 VI   |                    Piękna to rzecz i przez znawców wysoko ceniona. Ale jak
9735 XVII |                   głosem jakby zaspanym, a znawcy twierdzili, że mówi:~- Chodźcie
9736 XIII |                 piłami, kleszczami, którzy znęcają się nad jego biedną, chorą
9737 XII  |                 Twarz jego wyraża smutek i znękanie; oczy w dół spuszczone,
9738 VII  |                nasz stary nauczyciel, taki znękany, smutny, przygarbiony, z
9739 X    |                 nie dające żadnego wyniku. Zniechęceni lekarze mieli już prób zaniechać
9740 III  |                  nadzwyczaj to drażniło. W zniecierpliwieniu uderzał swą grubą trzciną
9741 XI   |              Masaczuzet, stolica Boston...~Zniecierpliwiony, zaczyna pędzić, krzycząc
9742 Aut  |                  obraz jutra, w którym tej znienawidzonej zgrai rusyfikacyjnej już
9743 XVII |                  szkole pułtuskiej została zniesiona kara cielesna. W regulaminie
9744 XVII |                  opartym.~Przede wszystkim znikła z katedry trzcina profesora
9745 X    |                    przedstawia się jak coś znikomego, słabego, co tylko wypadkiem
9746 XVIII|                   lasu nie puszczają, boby zniszczyły, a ja będę las siał, lasu
9747 XIV  |                 lepiej zrozumiesz... ~Głos zniżył prawie do szeptu.~- Nie
9748 II   |               pracę, że człowiek w ciężkim znoju chleb swój zdobywać musi...~
9749 XVIII|                  Jego żywy temperament nie znosi wszelkiej płaczliwości.~-
9750 VIII |                pochłanianiem bułek zewsząd znoszonych.~I w Kucharzewskim obudziła
9751 II   |               tyłem do nauczyciela. Drugi, znudzony wykładem, przeciąga się
9752 XVI  |             niezrównanie pomocne na upał i znużenie.~W odpoczywającej i filozofującej
9753 XIII |             miasteczku, któremu sen skleja znużone powieki.~Te chwile oczekiwania
9754 VIII |                  holował, mniej czułby się znużonym.~Nawet na pauzę z klasy
9755 XI   |           zwariowali?~- Niech pan psor sam zobaczy... O... o... o...~Kilku,
9756 XVI  |                 wierzymy.~- Przyjdźcie, to zobaczycie.~Kuszkowski zdjął czapkę,
9757 XVI  |             mówieniu.~- Na czymże zatem?~- Zobaczysz... Dembowski wzdycha.~-
9758 XVI  |              Wezwany na konkurs bohaterów, zobowiązałeś się, mości Koźle, dokonać
9759 XVI  |             wielkich dzieł, do których się zobowiązali.~Jest wprost niezrównany,
9760 XVIII|                    do tego ślubem tajemnym zobowiązani, nigdy, wchodząc do ogrodu
9761 XVI  |          Potwierdzasz to?~- Potwierdzam.~- Zobowiązanie spełniłeś?~- Spełniłem.~-
9762 XII  |                   o wiele więcej, niż jest zobowiązany. Ich też cytując, najczęściej
9763 IV   |                     ale mię do niczego nie zobowiązują"... ~Przyjemnie być prymusem.
9764 III  |               borsukowatych, z wystającymi żołądkami "knotów", którzy przybywają
9765 XVI  |             bohaterskiej drużynie wrażenia żołądkowe zapanowały chwilowo nad
9766 XIV  |                   zaczyna burczeć głośno w żołądku woda, której opił się przed
9767 VIII |                    szeroko rozkładając - a żółciutka jak złoto dukatowe...~Nazywa
9768 XVI  |                  skwarek ze słoniny, kawy "żołędziowej", jajecznicy z przysmażoną
9769 XVII |              ćmiącego przy drzwiach krótką żołnierską fajeczkę, kręcili się ciekawie,
9770 XVII |          niejednego pieca jadał... suchary żołnierskie. Pod Grochowem widział kirasjerów
9771 XIII |                    na słowo oddacie w ręce żołnierzy. - Nie damy się uwieść!
9772 XVIII|                    zuchwałe i zawstydzone, żółtawa cera twarzy mówią o życiu
9773 XIV  |                dziecku spojrzeć w tę twarz żółtosiną, w zapadłe, ponuro błyszczące
9774 VII  |               szyby w klasie, napełniła ją żółtym, smutnym, jakby chorym światłem.~
9775 IX   |                stale albo barwy ceglanej z żółtymi i zielonymi kwiatami, albo
9776 VII  |                promienieje zachwytem i jak żółw ze skorupy wychyla się ze
9777 III  |                   żeńskiej, którą on musi "żoną" nazywać, na krok go nie
9778 Aut  |             niebieskiego mundurka wydanie. Zorza wolności rozpostarła się
9779 VII  |               modlitwie Kiedy ranne wstają zorze i Wszystkie nasze dzienne
9780 XIV  |           Przekonani o kłamstwie bliźnięta zostają obici, wodą oblani i wyrzuceni
9781 XVII |                  numerem (dokładny numer), zostaję zwolniony od obowiązków,
9782 XVII |           wyłącznie zależało, ogół uczniów zostałby na drugi rok w tej samej
9783 XVIII|                    temu zaradzić.~- Jak?~- Zostańcie wszyscy na drugi rok w piątej
9784 XVII |                pewne: że żalu po sobie nie zostawiał.~Kto go miał żałować? i
9785 VI   |                 grubsze kreski na papierze zostawiało - takie jednak pióro służyć
9786 VIII |                  na żaden sposób bez głowy zostawić go nie można. Bo i to uważ,
9787 VI   |             odezwał się nagle, ni stąd, ni zowąd:~- Mickiewicz miewał z kaligrafii
9788 VIII |              ogródku jak rozhasane na łące źrebce. Potem Kucharzewski chwyta
9789 XV   |                   to mówi o całej klasie: "źrebięta" (rebiata). Przy tym ciągle
9790 XI   |                  wszyscy prześcigają się w zręczności, w pomysłach niezwykłych
9791 VI   |            wynagrodził go za to zwiększoną zręcznością ręki. Nikt w klasie nie
9792 IV   |          zwierzchnością szkolną i gdy jest zręczny, może służyć obu stronom,
9793 XI   |                    zapas wymysłów i pasji, zrejterował, pozostawiając na miejscu
9794 IV   |                   z początku roku prymusem zrobiono Sprężyckiego. Był to wybór
9795 V    |                   na przykład pokazywał im zrobiony przez siebie "garnitur"
9796 XVI  |                   Ale co z tym diabelstwem zrobisz, jak ci w nogę wlezie? Zupełnie
9797 VIII |               Przypomina ptaka pijącego ze źródła.~- "Wyjątek stanowią rzeczowniki:
9798 XV   |               wszystkim chleb razowy, wodę źródlaną i mleko. Na mleko kładł
9799 XIV  |                 przekazywana, twierdzi, że źródło zasilające pompę wytryska
9800 XII  |              wzniosłe mojej pychy cele,~By zrównać i prześcignąć najpierwszych
9801 XII  |              cudnych pieśni skreśliła!~Gdy zrównała się z nim bryczka, wychodzi
9802 XI   |                śmieją się. Sprężycki udaje zrozpaczonego i rozwodzi głośne lamenty.
9803 X    |                dziećmi w przepaść. Ojciec, zrozpaczony, a nie tracący przytomności,
9804 XIV  |         rozmyślaniu, w nauce, w modlitwie. Zrozumiałeś właściwie przykazanie czwarte -
9805 XII  |                   silnym, ale z doskonałym zrozumieniem rzeczy. Żaden obraz ani
9806 XIV  |                moje i znaczenie ich lepiej zrozumiesz... ~Głos zniżył prawie do
9807 XVIII|                  przyszli, nie urwisy, nie zrywacze kwaśnych jabłek, nie otrząsacze
9808 XVI  |                 nad innymi. Chłopcy szybko zrywają się z kloców, głowami skinęli
9809 XVIII|                głosem rześkim, z ławki się zrywając - czyśmy tu przyszli na
9810 I    |                   dziś nie dowołam? Piersi zrywam, serce ledwie mi nie pęknie,
9811 XIII |            ogrodzie. Myślą, że ja usnąłem. Zrzuć, niby przypadkiem, tę kapę;
9812 XI   |                 przyzywa na pomoc prymusa, zrzuca frak mundurowy - na wszelki
9813 I    |                  tyle czasu, ile trzeba na zrzucenie płaszczów, zawieszenie czapek
9814 XI   |                   niby wypadkiem z katedry zrzucony. Wszyscy chłopcy opuścili
9815 XV   |                razowca i stała miska mleka zsiadłego oraz duża, czworograniasta,
9816 XII  |                 nadzwyczajną, niby wieść o zstąpieniu na ziemię Jowisza, Saturna
9817 XVI  |                   ujmą dla swej cywilności zstąpił on raz jeszcze między niebieskie
9818 VII  |                chłopięcemu ledwie widnych. zstępują jednak niekiedy na ziemię,
9819 XIII |                    żeby powstrzymać bukiet zsuwający się koledze z piersi. On
9820 XVI  |                jest zuch, a kto tylko swym zuchostwem ludziom oczy mydli...~Wymowa
9821 II   |                   pewnością siebie, minami zuchowatymi, ciągłą gotowością do bójki.
9822 XVIII|            rzemieślnika. Spojrzenie, razem zuchwałe i zawstydzone, żółtawa cera
9823 XII  |              okazywać mu nieposłuszeństwo, zuchwałość, gburowatość. Nawet Kozłowski
9824 III  |             Wypadek był niesłychany. Takie zuchwalstwo względem takiego nauczyciela!~
9825 XVI  |               bohaterski. Znam was! Wyście zuchy: z Żydziakami wojować i
9826 III  |                   Prócz chleba służy im do żucia groch gotowany, pestki dyni -
9827 VII  |                   kilku "głąbów", zajętych żuciem razowca lub gumulastyki,
9828 XIV  |               nawet Kataryniarz dał spokój żuciu gumy, a Łaguna opychaniu
9829 VIII |                    porusza jeszcze ustami, żując niezrozumiałe wyrazy, potem
9830 VI   |                  zębami mielą razowiec, on żuje - kawałek starego kalosza...~
9831 III  |                wsząleś? ~Chłopiec milczał, żuł chleb razowy, i patrzył
9832 VIII |                   wymaga kilku miesięcy do zupełnego dojrzenia. Prosi Wrońskiego,
9833 XVIII|                  studencik zastosuje się w zupełności do tego, co ojciec i stryj
9834 IX   |                 słychać. Rano pija się tam żur - latem zimny, w zimie gorący;
9835 VIII |                których teraz tak wiele się zużywa. Nadążyć nie może z temperowaniem
9836 XII  |               kroków od Sprężyckiego konie zwalniają biegu, wjeżdżając pod górę.
9837 XVII |                  oburzyli się tamci.~- Nie zwariowałem, ale wiem, że tego robić
9838 XI   |                  Jak to nie dadzą? Czyście zwariowali?~- Niech pan psor sam zobaczy...
9839 X    |          niebezpieczne głębiny.~Nauka szła żwawo; Piotruś okazywał mniej
9840 XIV  |                     przywykł już na to nie zważać. I oto przychodzi taki dzień,
9841 XV   |              ciągnął tamten, na obelgę nie zważając - uznajecie się w prawie
9842 XIV  |                  najdalej od pompy.~Trzeci zwiastował kolegom niespodziankę:~-
9843 XVII |            przeciągał jakby świeży powiew, zwiastujący poranek nowej, lepszej doby.~
9844 Aut  |                  echo dni minionych i jako zwiastuna dni spodziewanych. Młodzież
9845 XVI  |                zbliżeni, wspólnością losów związani.~Ale nareszcie godzina "
9846 XVI  |               Kłamiesz. Nie złamałem, lecz zwichnąłem.~- Jedno licho.~- Nie jedno.
9847 VI   |                  nóg, wynagrodził go za to zwiększoną zręcznością ręki. Nikt w
9848 IV   |                   pomiędzy ojcem i synem - zwiększone tym jeszcze, że Ślimacki-ojciec
9849 XIII |                 fortepian wyniesiony; duże zwierciadło zakryte muślinem. Na środku
9850 II   |                 palce i z całą szczerością zwierza się nauczycielowi, że "okropnie
9851 XVII |                    lat spędzonych pod moim zwierzchnictwem... Zawszem miał na celu
9852 XVII |              Czterdzieści lat blisko byłem zwierzchnikiem młodzieży... Przewodziłem
9853 X    |                  wyrywając się prawie siłą zwierzchnikowi, chciał uciec do ławki.
9854 IV   |                łącznik pomiędzy kolegami a zwierzchnością szkolną i gdy jest zręczny,
9855 X    |                  Tu wymienił nazwę pewnego zwierzęcia, nie odznaczającego się
9856 XIV  |                    ptakami, z dzikim nawet zwierzem po przyjacielsku i po bratersku -
9857 XI   |                  nosami pilnie upatrujące "zwierzyny" gromadki niebieskich mundurków.~
9858 XII  |                   Gdy im się to nie udaje, zwieszają głowy i drzemią.~Upłynęło
9859 XVII |                 miejscu, głowę coraz niżej zwieszając. Może w tej chwili dopiero
9860 XIV  |              drzewach i niebie, to z głową zwieszoną w ziemię się wpatrując.~
9861 XVII |                  mimo potrojonej czujności zwietrzyć nic takiego, co by w "Księdze
9862 VI   |             najcieńsze paski, te zaś paski zwija się następnie w kłębek;
9863 VI   |               natrafi na krowę ligającą); "zwijanka" vel "skrętka", wyrabiana
9864 XIII |               gałązką bzu, od much opędza, zwilżył chustkę wodą kolońską i
9865 III  |                    rozumiał go nawet. Dłoń zwiniętą przyłożył do ucha i powtarzał
9866 VIII |                   wyzłacaną książkę, drugi zwinięty w trąbkę list pochwalny,
9867 XV   |              przyjaciel cisnął weń garstką żwiru, ze ścieżki podjętego, obecność
9868 I    |                    się wam podoba! Możecie zwlekać, spóźniać się, nawet wcale
9869 VII  |                    Wallenroda, Dziady. Nie zwlekając, usiedli na klockach pod
9870 XVII |               dobrych obywateli kraju! Nie zwlekajcie! chodźcie!~Któż by takiego
9871 X    |               rodzicom nie synów, lecz ich zwłoki - gdy nagle starszy z chłopców
9872 XIII |                 przykrą walkę. Ciężko było zwodzić matkę, kłamać i zapierać
9873 XVII |          instalacji nowego rektora zostały zwolnione od lekcji.~W godzinach popołudniowych,
9874 XVII |                   dokładny numer), zostaję zwolniony od obowiązków, gdy przemawiam
9875 XV   |                   wypuszczał. Z deklamacją zwróci? się teraz wprost do towarzysza:~-
9876 XIV  |        przyjrzawszy się obrazkowi, chce go zwrócić.~- Zatrzymaj go sobie, moje
9877 X    |             lekarza. Teraz dopiero wszyscy zwrócili się do Kucharzewskiego -
9878 XVII |                głosu.~Teraz wszystkie oczy zwróciły się na nowego zwierzchnika.
9879 VI   |                    w kieszeniach, z twarzą zwróconą do okna poświstuje: "Pojedziemy
9880 XIII |                    swą niewinność. Z kolei zwrócono się z podejrzeniem do Bronka.
9881 Aut  |            promienie będą oświecały wolną, zwycięską, tryumfującą Polskę od końca
9882 XIII |                Chora noga~Majowe, radośne, zwycięskie słońce, które strumieniami
9883 XI   |                    powagi swej nadwerężać. Zwycięstwo zostało przy uczniach.~I
9884 XIII |              poradził.~Sprężycki, który ma zwyczaj brać wszystko "na rozum",
9885 XV   |             delegat od grona kolegów. Było zwyczajem, że na czas wakacyj nauczyciele
9886 XI   |                  tabaki.~Wygłosiwszy swoje zwyczajne: "Baczność! uwaga!", Izdebski
9887 XVIII|                   i zęby wyszczerza.~- Jak zwyczajnie kozła... - zauważa jakiś
9888 XVIII|             dowcipniś.~- Głupiś, kochanku. Zwyczajnych kozłów do lasu nie puszczają,
9889 VII  |               gotowi są nawet figlować jak zwykli ludzie. Jeden Skowroński
9890 XVI  |                   zagadek filozoficznych i życiowych.~Czapki na tył głowy zesunęli,
9891 VIII |                    profesora Luceńskiego i życzenie księdza prefekta.~Dawid
9892 Aut  |                   polsku.~Książkę przyjęto życzliwie, jako echo dni minionych
9893 Aut  |                 jego książka zdobyła sobie życzliwość czytelników i w sercach
9894 XVII |                   naprzód, powiódł jasnym, życzliwym wzrokiem po niebieskich
9895 I    |                uliczki, zamieszkałej przez Żydów. Jest tam jeden mały, krzywy,
9896 XV   |                   z trawników - śmietników Żydówka karmiła niemowlę; na drugim
9897 I    |                   Upiekła. Lećta duchem do Żydówki.~- Na jednej nodze!~- Jak
9898 IV   |           przeprowadzony zdumionymi oczyma żydowskich dzieciaków, ale gdy skręcił
9899 XV   |         rosyjskiego, pościel zaś stanowiła żydowskie tak zwane "bety". Do jednego
9900 II   |                   jeszcze, żeby postraszyć żydowskiego bachórka i ucieszyć się,
9901 VIII |             wyprowadził Egipcjan z niewoli żydowskiej... Pokazywał cuda przed
9902 III  |                 das: "sabba-szulem?" To po żydowsku musi być oder po arabsku?...
9903 XVI  |                  Znam was! Wyście zuchy: z Żydziakami wojować i do ogrodu zamkowego
9904 XIII |                  są zastąpione dziwacznymi zygzakami. Próbowali nawet ułożyć
9905 VII  |              poetów, w tych dwóch okresach żyjących.~Krasicki, Naruszewicz,
9906 XII  |                 trzeba w czasie przeszłym: Żył... umarł... napisał to i
9907 Aut  |                dzisiejszą od tamtej, która żyła, ślęczała nad książkami,
9908 X    |             mięśnie jego silnie naprężone, żyły na skroniach i szyi nabrzmiałe,
9909 XI   |                     Wszystko to ma na celu zyskanie na czasie oraz przygotowanie
9910 XVII |                    to ptaka wypchanego, to żywą rybkę w wodzie, to gada
9911 XIII |                 podobieństwa do rumianego, żywego jak iskra Sprężyckiego.~
9912 IV   |                   wstrętu szczególnego nie żywi, nie widziano też nigdy,
9913 III  |               zapamiętałym hydropatą; lubi żywioł płynny pod każdą postacią.
9914 XIII |             biszkopciki, którymi cię dotąd żywiono.~Chory, długim postem wycieńczony,
9915 XIV  |                 jak lądu. Otacza pustelnię żywopłot, wzmocniony przy wejściu
9916 IX   |               domownikami odczytują głośno Żywoty świętych i śpiewają pieśni
9917 XIV  |            zapomniał o ostrożności - głowę zza krzaka wychyla.~Ksiądz go
9918 XIV  |                 chce lecieć. Spociłem się, zziajałem - a tu ani kropli. Naraz
9919 X    |                 który nienawidzi tchórzów, zżyma się na to, niecierpliwi