bold = Main text
   Czesc                                  grey = Comment text

 1 1   |          Jak skrzypi szubienicą! Aż prawie wyrywa.~ ~Puszczyk
 2 1   |      trupa i pędzi przez błonia,~Aż mgła wstaje z konia;~Już
 3 1   |        bliżej, i bliżej hukanie.~Aż oto razem i straszydło stanie!~
 4 1   | przytłumionym:~I zawsze błądził; aż błądząc wokoło,~Nad ciche
 5 1   |         obok, już ją oto ściska,~Aż nagle zorza chowa się w
 6 1   |   przyczajony, czekał pod osiką,~Aż się wykrzyczy i dalej pomacha~
 7 1   |      zabrzmiały wiwatne okrzyki,~Aż echem wieków dzwoni zamek
 8 1   |          kołem rozpląsane grona,~Aż ziemia z głębi ciężko przyhukiwa,~
 9 1   |       mojej zapragnął rozpaczy!"~Aż mu się piekłem krew zajęła
10 1   |        piekłem krew zajęła cała,~Aż mu się czapka od włosów
11 1   |      podniosła,~Od jego dreszczu aż się łódź zachwiała,~Aż się
12 1   |  dreszczu aż się łódź zachwiała,~Aż się obejrzał rybak, co u
13 2   |    przeprawiał się Szwaczki2,~Co aż dotychczas cicho stał za
14 2   |          ogień gniewu przejął go aż w szpiku!~Szwaczka przemówić
15 2   |       strony powoli się skłania;~Aż razem tułów przewalił opasły:~
16 2   |           coraz ciemniej mgleje,~Aż stosu śmierci dymem twarz
17 2   |           gdzie go szukać dalej,~Aż go odkryto między lasy tymi:~
18 3   |     rzęsny; wymknąć się im sili,~Aż on harcuje na żelaznym pręcie...~
19 3   |        jego pomocą.~A od Kaniowa aż do samej Smiły~Wszystkie
20 3   |      ciałem chłopaka się trzyma.~Aż niezabawem i łono się wzdyma...~
21 3   |        gałęź szeleśnie czasami -~Aż oto razem postać zajaśnieje,~
22 3   |        jaru giną niespodzianie -~Aż razem znikną w dalekim tumanie.~
23 3   |          Jakby chciał przetrwać, aż ucichną pieśni,~Aż mu natrętne
24 3   |    przetrwać, aż ucichną pieśni,~Aż mu natrętne widziadło się
25 3   |      kipiące, od serca począwszy~Aż do rumaka, co go, gdzie
26 3   |        głuchsze, wyższe okolice.~Aż oto nowa zajaśniała chwila~
27 3   |         w głębię... przepadła... aż z dala~Pęka wód kryształ,
28 3   |    Świstnął i wprzód się wysunął aż miło,~A wojsku chęci we
29 3   |         lasu: ucichło śpiewanie;~Aż i dwóch jezdnych, szłapiąc
30 3   |    patrzono po sobie dokoła -~To aż w ostatnich szeregach oddziału.~"
31 3   |         szum przytłumiony?" -~To aż za Dnieprem biesiadują knieje." -~"
32 3   |     Kozacy na dół runęli nawałą,~Aż zastękała w dnie jaru głębina;~
33 3   |        czyja!"~Już się wypuścił, aż tu jednym razem~Burzą wojenną
34 3   |        wstydem wracali od pracy.~Aż Szwaczka krzyknął: "Oto
35 3   |       strzeli okiem zadziwionem:~Aż szabla gwiazdy błysnęła
36 3(8)|       lasach sosnowych, od Smiły aż do Moszen, byty kurzenia
37 3   |     dalej świsnął: a koń atamana~Aż ziemię zapruł kutymi kopyty;~
38 3   |        samo udręcza wspomnienie.~Aż spod wnętrzności wydobył