bold = Main text
   Czesc                                   grey = Comment text

 1 1     | szatanem robią znaki krzyża;~Bo choć diablica ma postać człowieka,~
 2 1     |   zmieszana,~Zmieszana jeszcze, choć znikło straszydło.~ ~13~
 3 1     | pospiesznego tego rządcy czynu,~Choć dobrze znana jego miłość
 4 1     |   piekieł mieszkańca zjawienie,~Choć zniknie, długo powietrze
 5 1     |     długo powietrze zaraża,~Tak choć przelotne, gniewu uniesienie~
 6 2     |       jastrzębia obwiodą.~Zamek choć mocny, lecz osada mała,~
 7 2     |     Niechaj tu przyśle posiłek, choć słaby.~Leć, nim rozświta,
 8 2     |    sędziwy na darniach połyska.~Choć leżeć oni zdają się spokojnie,~
 9 2     |    kołpakach;~Dłonie na nożach, choć oczy uśnięte,~Do pik utkwionych
10 2     |        tam przyjaciel i wierny, choć panu,~Koń, ułożony tuż pod
11 2     | rumieniec zalewał twarz całą;~A choć ogniste, ledwo iskrzy oko,~
12 2     |         śród mieszczan Kaniowa:~Choć często w ucztach kręci mu
13 2     |     wami; ja jeszcze skłuć mogę~Choć kilku Lachów, choć dwór
14 2     |         mogę~Choć kilku Lachów, choć dwór jeden złupić;~Wtedy
15 2     |         widać, jak się wloką;~A choć pierś westchnień, a łez
16 2     |       nią, co jak zbrodni kara,~Choć piętnem mordu cechowany
17 2     | pozierano po sobie nieśmiało.~A choć na chwilę stanął i głos
18 2     |        skąpał się już ładnie!~A choć tak we krwi, jeszcze się
19 3     |       to różni gadali po cichu;~Choć najpewniejsza utwierdza
20 3     |    wygada!...~Szalona żyje. Ale choć jak wprzody~Błądzi pomiędzy
21 3     |   zbadać, podobno to zdrada,~Bo choć się dziadem i ślepym powiada,~
22 3     |     zadzwonił!~Trza go nauczyć, choć to siwa głowa!~Niech dla
23 3     |        czyści się przez tarcie.~Choć w całun duszy twe się oko
24 3     |       leżą.~Szlak wiemy dobrze, choć się niebo chmurzy.~Aby dłoń
25 3     |       już i jasność miesięczna, choć słaba,~Biła ze wschodu w
26 3     |       chwile,~Lecz tu potrzebne choć bitwy udanie~I ani możem
27 3     |       za drugim ubywa pomału...~Choć przy niewoli, co u Lachów
28 3     |      brzydkiej śmierci garła;~A choć mu rana do dna pierś rozdarła~
29 3     |    czarna kipi jak we zdroju,~I choć posoką umalował skronie,~
30 3     |    cierpliwi, że się ani ruszą,~Choć płomień zewsząd dogryza
31 3     |      ognia wypełza widziadło.~A choć nie wrzeszczy szalonym chychotem,~
32 Ukr(3)|        przyjemności charakteru, choć w takim wieku, napisała