Czesc
1 1| zazdrości.~"Orliko, słuchaj: niech go niebo strzeże,~Kogo postawi
2 1| nocy wyprawiła.~ ~10~Lecz niech piszczałki i bandurki dzwonią,~
3 1| płocho rozkochani gonią,~Niech ziemia tętni, gdy taniec
4 1| młodzieży uplecione koło,~Niech na ustroniu dziewczę, skryte
5 1| kiedy trupy zwietrza.~"Niech Bóg odwróci diablicę przebrzydłą!~
6 1| odwróci diablicę przebrzydłą!~Niech Bóg ustrzeże od niej atamana!" -~
7 1| zawsze, zawsze do niej!~Tylko niech prędzej twoje wiosło goni,~
8 1| twoje wiosło goni,~Tylko niech ciszej wody przy nas pluszczą.~
9 1| światłem okna jego płoną!~"Niech sobie płoną, niech i rzęśniej
10 1| płoną!~"Niech sobie płoną, niech i rzęśniej płoną!~Jak mnie
11 2| jego ni ucha, ni wzroku:~Niech strzępek szronu na uschły
12 2| klaśnie gałęzią z daleka,~Niech pies w dalekim futorze4
13 2| liczy iskry, te wszystkie niech liczy!~Zapomnij z biesem
14 2| towarzyszy;~Jednak, co powiem, niech z was każdy słyszy~I gdy
15 2| słyszy~I gdy mu zda się, niech naprzód wyskoczy.~Komu rózgami
16 2| tego na zemstę, swobodę,~Niech idzie zaraz, gdzie ja go
17 2| wojnie.~Więc dzwony, działa niech głoszą wesele!~A zamek z
18 2| dokona przeznaczenie srogie,~Niech tylko drzwi te wyprze ramię
19 3| wspaniałości,~Snu atamana niech nikt nie zazdrości.~Wejrzyj
20 3| nauczyć, choć to siwa głowa!~Niech dla weselszych swoje żarty
21 3| fala Dniepru płynie?~Orzeł niech powie, co pod niebem krąży;~
22 3| Więc z Bogiem naprzód! niech koń w pęcie dłużej,~A noże
23 3| pęcie dłużej,~A noże we rdzy niech dłużej nie leżą.~Szlak wiemy
24 3| któremu!~Hej, kto wie drogę, niech jedzie przed nami!~Wy z
|