Czesc

 1 1  |   olbrzyma ramię;~A dzielnej ziemi powiewa z nich znamię,~A
 2 1  |       skąd słychać głos ten, ziemi obcy.~"Ho-hop, Nebabo! ho-hop,
 3 1  |      i, omdlała, leży już na ziemi...~Tylko pod pięścią skronie
 4 2  | śmierci i zagłady~Warzył dla ziemi nad płomieniem piekła~Wszystkie
 5 2  |     I razem głębie zastękały ziemi~Pod rumakami ciężko tętniącemi.~
 6 2  |    chrzęst oręża, i stękanie ziemi;~A ognie straży konały za
 7 2  |     nieznacznie i gwiżdże po ziemi.~A pienie w prostej, melodyjnej
 8 2  |     Jak co się wyrwał z łona ziemi matki,~Nieprzetoczone unosząc
 9 2  |     Bożego olśnęli,~I w pyle ziemi czoła ponurzywszy,~Podnieśli
10 2  |                     Syny mej ziemi, o rodacy mili!~Wy szczerej
11 2  |     z obozem, jakby wpadł do ziemi;~I tak bez śladu, że nasi,
12 2  | Chybaby szatan schował ją do ziemi!~ ~
13 3  |    Tętnienie konia słychać w ziemi stęku.~Ha! myśl szczęśliwa
14 3  |  niskiego świata;~Na dół, do ziemi smutku kwef ponury,~Na dół
15 3  |   deszcze, i chmury~Płyną do ziemi od niebieskiej góry.~ ~10~
16 3  |      powieści o klęskach tej ziemi,~Gdy pod jej niebem sęp
17 3  |      za muzykę,~Za wtór stęk ziemi i brząkanie stali.~Cóż się
18 3  |      więziony, darły wnętrza ziemi.~Leżały wieże, czarne ziejąc
19 3  |    jest w sile z żyjących na ziemi~Ogarnąć pięcią zmysłami
20 3  | rozpoznać się dało!~Nagle ku ziemi czoło mu opadło -~I jeszcze
21 3  |  szubienic świecą próchnem z ziemi.~Nad zwycięzcami, nad zwyciężonemi~
22 Ukr| życie kozackiego ludu, a rys ziemi, na której mieszka, będzie
23 Ukr|   polską Ukrainą; tą częścią ziemi, którą od wschodu Dniepr