Czesc

 1 1  |      nocy wszystko się rozsiało.~Kozak opatrzył janczarkę4 i szablę~
 2 1  |    dobrze, skoro jesteś ze mną!"~Kozak tymczasem uchylił swej burki~
 3 1  |         widzieć go przychodzi;~I Kozak wie o niej, lecz go diabeł
 4 1  |          Puszczyk drugi~Aha! już Kozak znalazł dziewicę.~Jeździec
 5 1  |      stoi, i diabeł się chwieje;~Kozak spokojny, a diabeł się śmieje!~ ~
 6 1  |      przez podniebne kraje.~ ~22~Kozak w pochodzie razem się zatrzyma;~
 7 1  |     ruchach, widać to w jej oku.~Kozak na wszystko odważa się śmiele;~
 8 1  |          Ciszej, a prędzej!" Tak Kozak ostrzega,~Kiedy u brzegu
 9 2  |         na rumakach.~ ~4~A jeden Kozak na ustawnej straży~Niezgasły
10 2  |        krwią opławię!"~Tak mówił Kozak, potrząsając głową;~I z
11 2  |      chropawym lustrze, siedział Kozak drugi:~Na pierś obrosłą
12 2  |   wyrwano z korzenia.~Czemuż ten Kozak, co wprzód skoczył śmiało,~
13 2  |       swych dni policzonych;~Ten Kozak za nią, co jak zbrodni kara,~
14 3  |      kamienia siedzi" -~Pomyślał Kozak, skrycie się uśmiechnie,~
15 3  |      swoje żarty chowa!"~ ~7~Już Kozak drogi do drzewa miał mało,~
16 3  |    cichem i głębokiem~Puścił się Kozak swoich dni potokiem.~Po
17 3  |   obłąkania strzelił ze źrenicy:~Kozak na chwilę zniżył skroń ściemniałą,~
18 3  |       ojcze atamanie -~Pochwycił Kozak, co w tej chwili stanie -~
19 3  |       Tak Nebaba powie,~A zwinny Kozak przed wszystkich wyskoczy:~
20 3  |          jak hałasy."~Ale gdzież Kozak, co przed atamanem~Po błędnej
21 3  | zwycięski muzyka uderza.~Omdlały Kozak z uczuć zaburzenia,~Z przewlekłej
22 Ukr|       nie znany nikomu zaporoski Kozak, nazwiskiem Żeleźniak; i