bold = Main text
   Czesc                                    grey = Comment text

 1 1   |     zachodzie jesieni~Jak konające oko twój się okrąg mieni?~Ponury
 2 1   |       promyki:~Ach, jakie żywe! to oko Orliki!~Otóż się jawi i
 3 2   |            rozróżnić umie.~I znowu oko zwrócił do ogniska,~I znowu
 4 2   |         choć ogniste, ledwo iskrzy oko,~W zatyłej twarzy tak siedzi
 5 2   | nieposłusznym zaczął coś językiem.~Oko Nebaby zasępione dziko.~
 6 2   |         zamku! Ja drogę pokażę!"~A oko jego, jakby bitwy hasło,~
 7 2   |            westchnień, a łez pełne oko,~Jakby walczyły z nimi pierś
 8 2   |            walczyły z nimi pierś i oko,~To łez nie puszcza, to
 9 2   |      Dwojga kochanków spotkało się oko -~I męty śmierci widać w
10 2   |         stawia tysiącami;~Opatrzne oko zeszło już nad nami,~By
11 2   |             Szyldwach zamkowy, gdy oko snem cięży,~Tak sobie myślał
12 2   |        tętniało daleko,~Gdy mu się oko we śnie wytrzeźwiło~I zabłyszczało
13 2   |         nikogo:~Takie spokojne jej oko i lica.~Przed nią trup leży
14 3   |    szczęśliwa kręci się po głowie:~Oko najlepiej z tego dębu powie.~
15 3   |        Czem' tak zasunął rozigrane oko?~Czy dąb, gaduła, szepce
16 3   |         Choć w całun duszy twe się oko wprządło,~Zawsze nieczystych
17 3(6)|           już połtawskiej guberni. Oko ma zewsząd otwarty widok
18 3   |          widzieć miło,~Jakby się w oko dziewczyny patrzyli,~Gdy
19 3   |    zakręceni wirze.~ ~20~Jak gdyby oko zagniewane boże~Całkiem
20 3   |           jej znajomy - i kochanka oko~Na jej się wdzięki rozwarło
21 3   |           z mniejszą coraz trwogą,~Oko Nebaby patrzy już mniej