Czesc

 1 1|            Przeszły piorunem przez Nebaby głowę,~A to gdy światła
 2 2|               7~Niewiele tknął się Nebaby żałobą,~Bo już nadpity dzbanek
 3 2|            I szydnym gniewem wzrok Nebaby gore.~Czy jest na świecie
 4 2|           zaczął coś językiem.~Oko Nebaby zasępione dziko.~Kiedy się
 5 2|             Wszyscy my, wszyscy do Nebaby boku!" -~Wrzące kozactwo
 6 2| nieprzerwanie.~Wszakże to nie jest Nebaby wołanie.~ ~18~Tak drogiej
 7 3|             l~Gdzież jesteś, duchu Nebaby?~Zjaw mi się znowu; znowu
 8 3|             I musiał stanąć. Z ócz Nebaby błysku~Dawno już widać,
 9 3|            iść z ostrożna:~Na znak Nebaby czterech wyskoczyło~Rozpoznać
10 3|           się tam dzieje z myślami Nebaby~Teraz, gdy zemsty dostępuje
11 3|         zbawienia nadzieję,~Z taką Nebaby wojsko wieść przyjęło,~Że
12 3|       rozpaczy.~Z dosyć szczupłego Nebaby oddziału~Jeden za drugim
13 3|          stanął jak wryty.~A twarz Nebaby, jakby jedna rana,~Tak ją
14 3|        okrzyki;~Za czyjeż zdrowie? Nebaby! Orliki!~Mściwego samo udręcza
15 3|         mniejszą coraz trwogą,~Oko Nebaby patrzy już mniej srogo;~
16 3|         drapieżnemu sępu,~Szkielet Nebaby lśnił w grobowym błysku,~
17 3|         już ptaszek.~Obok leżała z Nebaby ratyszcza~Stal od płomienia