Czesc

 1 1  |   Szczególne gadanie!~Jak by mię wkoło szanowano, czczono!~
 2 2  |  przewodzić młodzieżą?~Chyba mię sami szatani ubieżą,~Że
 3 2  |     przed wami ja prawić,~Co mię przymusza was, bracia, zostawić" -~
 4 2  |    Sam więc pospieszę, gdzie mię niosą oczy,~Żwawszych do
 5 2  | zawołał razem:~"O, jakże sny mię strwożyły niemiło!~Jakby
 6 2  |    niemiły:~Ale te myśli, co mię w dzień kłóciły,~Wróciły
 7 3  | serca, burze losów~Ogłuszyły mię na chwilę!~Losy piorunowały
 8 3  |     Na trakt ubity wyprowadź mię z lasu~Albo mię przeproś,
 9 3  |    wyprowadź mię z lasu~Albo mię przeproś, daj grosz jaki
10 3  |   karosz jeszcze nie trwożył mię próżno:~Nieostrożnego i
11 3  |    Przyszedł popieścić... On mię zawsze kocha." -~"Czy i
12 3  |    Kseniu... chusta...~Zsadź mię... przeklęta!... Daj rękę...
13 Ukr|      tym podobne spowodowały mię obeznać cokolwiek publiczność