Czesc

 1 1  |      jeździec majaczy:~Podjeżdża ku szubienicy.~Szyldwach do
 2 1  |         hymnem żurawi, co ciągną ku morzu,~Rykiem trzody, co
 3 1  |        jeszcze z łódki popatrzył ku niemu.~ ~25~O, jak wspaniale
 4 2  |           Nim pospieszymy z tobą ku potrzebie;~I wprzód rdza
 5 3  |        gdzieś za górą...~Spieszy ku niemu; światło, co błyszczało...~
 6 3  | przyjemny.~Więc z góry krzyknie, ku starcowi skoczy:~"Dziadu!
 7 3  |    ochoczy,~Więc prowadź. Zawsze ku temu ogniowi;~To nam gospoda."
 8 3  |      stoją na oboim brzegu~I ślą ku niemu ogień bez przestanku;~
 9 3  |          opuściwszy bronie,~Oczy ku jednej obrócili stronie,~
10 3  |        rozpoznać się dało!~Nagle ku ziemi czoło mu opadło -~
11 Ukr|    Nienawiść ruskiego pospólstwa ku gnębiącym go panom i spólność
12 Ukr|            swobodnie posuwał się ku zachodowi i bez przeszkody
13 Ukr|           zwrócono działa nabite ku nieprzyjacielowi; wszyscy