Czesc

 1 1|    wiatru, co silnie dmie górą,~Słychać skrzypanie głównej szubienicy:~
 2 1|          6~A tam, u dołu, jakie słychać gwary?~To słodkie słowa
 3 1| zwrócili parobcy~W stronę, skąd słychać głos ten, ziemi obcy.~"Ho-hop,
 4 1| dziewczyna znowu zaszlochała:~I słychać było długo, nieprzerwanie~
 5 1|     przemiany~Z wesołym śpiewem słychać teorbany.~ ~20~I nad dnieprowych
 6 2|     pomału;~Częściej i głośniej słychać między tłokiem:~"Czemu nie
 7 2|        świtem,~Dalej i głusze j słychać wycie wilka;~Bliżej Roś
 8 2|   głucho;~Lecz głuchszy jeszcze słychać dźwięk z tej strony,~Ranne
 9 2|     zbudziła podłogę;~Tu prawie słychać, jak serce jej bije:~Tu
10 3|    wojny.~Nic tu nie widać, nie słychać nikogo;~Chyba się listek
11 3|    mogiły ucho:~Tętnienie konia słychać w ziemi stęku.~Ha! myśl
12 3|       oprawce."~Tam, tam, gdzie słychać pośród murów rumu~Razem