Czesc

 1 1  |        kole starych ojców;~Jak sam pan polski, przed panem
 2 1  |        zwiędły nagiej osiczyny~Sam na gałęzi posępnie szeleści;~
 3 1  |      rzęsnym blaskiem płoną.~I sam pan rządca wieczorem, przebrany~
 4 1  |    rozkazem,~Został się rządca sam z Orliką razem~I coś poważnym
 5 2  | pójdzie, a z nim nie zostanie?~Sam więc pospieszę, gdzie mię
 6 2  |        słabymi oczyma.~Pusto - sam tylko duch boru powiewa.~
 7 2  |     wściekle zadumiał,~Gdy się sam ujrzał na tę puszczę całą!~
 8 3  |       postać zajaśnieje,~Gdzie sam szczyt drzewa tonie w ogniach
 9 3  |   miłego gwizdnienie:~Oto i on sam, cały z ognia, płynie~W
10 3  |   pościeli.~ ~25~"To on, on to sam! - w dobrze znanym tonie~
11 Ukr|        z rąk Gonty, który, jak sam wtedy powiedział, robi mu