Czesc

1 2|     Nadzieją mordów kołysanej wojny.~ ~5~Tam gdzie dąb grubszy
2 3|  Jakby go tchnienie obwiewało wojny.~Nic tu nie widać, nie słychać
3 3|   wieży się paliło:~Kochankom wojny tak go widzieć miło,~Jakby
4 3|   bagniste parowy,~Powódź się wojny rozlała na błonia.~I któż
5 3|  podobna widziadła,~Nad sceną wojny spokojnie usiadła.~Albo
6 3| zgłuszyły go gromy;~Za echo - wojny ozwało się wycie.~Czekaj
7 3|       koń się ciska.~Błyskami wojny cięcia swe zapala;~Gromami
8 3|    cięcia swe zapala;~Gromami wojny wszystkie zbiega strony!~
9 3|      Nastała cisza po hałasie wojny:~Spokojne pola, zamek już