Czesc

1 1|    miluchna,~Oczkiem żywym jak blask próchna;~Patrz no i śmiej
2 1|   Gdzie powietrze, pogodne jak blask jej oblicza,~Czaruje w swych
3 1|        ciemnych tak odbija~Jak blask południa przy północy cieniu,~
4 2|         widząc jej oblicze,~Że blask tych oczu, to tchnienie
5 2|        zawsze coś dzwoni,~Niby blask stali, niby tętent koni;~
6 2|       złoczyńców sumienia;~Ten blask pożaru; skrwawione tło cienia;~
7 3|        nie dbam porę;~Skoro mi blask luby gore,~Niechaj zgasną
8 3|     piosenką serce zaśpiewało,~Blask obłąkania strzelił ze źrenicy:~
9 3| zbrodni wyciśnione piętno,~Jak blask fosforu, czyści się przez