Czesc

1 1|     oko twój się okrąg mieni?~Ponury jest twój zachód i wschód
2 1|     twój zachód i wschód twój ponury,~Kiedy się w chmurę kładziesz,
3 1|       to rośnie; zna go wzrok ponury,~Co jeszcze z łódki popatrzył
4 3|     dół, do ziemi smutku kwef ponury,~Na dół westchnienie, co
5 3|      pod jej niebem sęp mordu ponury~Toczył cień trwogi skrzydłami
6 3|       całkiem skrył się w bór ponury,~A tu się znowu wylał z
7 3| Ho-hop, Nebabo!" - zawył głos ponury~I spośród ognia wypełza