Czesc

1 1|     myśl ponura,~Jakby mu w duszy osiadła ta chmura.~Nie wie
2 2|    mrozi spojrzenia,~Żałobą duszy czoła nie ubiera,~Ciężkim
3 2|     z bezzasadnych cierpień duszy rada,~Niewieścią w mężu
4 3| wyjął z wody dziewczynę bez duszy:~Po żwawym chłopcu ni śladu,
5 3|  kwieciste pole!~Wzburzenia duszy, cierpkie serca bole,~Wszystko
6 3|  przez tarcie.~Choć w całun duszy twe się oko wprządło,~Zawsze
7 3|   gdzie chce, niesie;~Jak w duszy jego, posępno w tym lesie;~