Czesc

1 1|     żary,~Jakimi drzewo wypala dłoń mary,~Kiedy niewierny przeczy
2 1|      wzrok jego słupieje!~Niby dłoń śmierci za serce chwyciła,~
3 3|    choć się niebo chmurzy.~Aby dłoń sprawna i pika niekrucha,~
4 3|       podnoszą westchnienia~Tę dłoń, co mocno przyciska do łona,~
5 3|    kroplą krwi toczonej,~Co mu dłoń poi pałasz ubroczony,~Serce
6 3| rozjusza i szablę nastala.~Ale dłoń jedna i jedna odwaga~Nic
7 3|        falami się toczy;~Darmo dłoń kala, darmo suknię broczy:~