Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
cmic 1
cnote 1
cnoty 1
co 125
cofa 2
cofnal 1
cofnie 1
Frequency    [«  »]
201 nie
191 jak
168 to
125 co
114 po
111 ze
110 do
Seweryn Goszczynski
Zamek Kaniowski

IntraText - Concordances

co

                                             bold = Main text
    Czesc                                    grey = Comment text
1 1 | doliną.~Pod szturmem wiatru, co silnie dmie górą,~Słychać 2 1(3)| Właściwie polskie "majaczyć" co innego wyraża. ~ 3 1 | 3~W świetle księżyca, co wyjrzy czasami,~Mignął ktoś 4 1 | wisielcu snują się orszakiem,~Co oni wyrabiają z tym biednym 5 1 | lecz go diabeł zwodzi;~Co tu kobiecych snuje się postaci,~ 6 1 | postaci,~Głosów podobnych co tu z każdej stron;~Patrz! 7 1 | jak trupa nie znajdzie, co szyldwacha spotka?~ ~Puszczyk 8 1 | te rade~Słyszeć wyroki, co niosą zagładę.~A strach 9 1 | wstajesz z chmury!~Pod rosą, co się dzisiaj promieni tak 10 1 | noclegiem:~Jękiem listka, co głuchnie nad ogłuchłym brzegiem,~ 11 1 | Wielkim hymnem żurawi, co ciągną ku morzu,~Rykiem 12 1 | ku morzu,~Rykiem trzody, co rzuca jałowe pastwiska,~ 13 1 | pastwiska,~Głuchym szumem, co stęka w zmartwiałych wód 14 1 | łożu,~Konającym promieniem, co z rosy połyska,~Gdy raz 15 1 | wichrze8~Czerwony upior, co północną chwilą~Krew sennych 16 1 | oczami wartowana tylą,~Co rosę z kwiatów na śmietanę 17 1 | dusza;~Latawiec, gwiazda, co kobiet wysusza,~Litość i 18 1 | kary nieba.~Dziwna istota! co z pewnego czasu~Ciągle przebiega 19 1 | hardy;~Prędki jak połysk, co biegnie żelazem,~Lecz w 20 1 | razem!~Ten czarny wąsik, co w drobnym pierścieniu~Nad 21 1 | ustami się zwija,~Ten wzrok, co przy brwiach ciemnych tak 22 1 | cieniu,~Ten kształt postawy, co, burką opięty,~Tak się wydaje 23 1 | zaplecie!~ ~14~Gdzież jest, co robi ataman Nebaba,~Pierwszy 24 1 | bije łono,~A od powiewu, co plącze kędziory~I kraśne 25 1 | jest rządcy żoną.~Tylko co ślubne światła pogaszono~ 26 1 | Orlika! to to dziw dla gminu!~Co jeszcze dzisiaj przed słońca 27 1 | wyszedł od niej!~Chłopak, co spieszył na zamek z torbanem,~ 28 1 | nagadali.~ ~18~Jeśli słowa, co, jak gromu ciosy,~Niosą 29 1 | przemyka,~Ni go bandurki, co brzęczą do skoku,~Ani miłośne 30 1 | nieodstępnie Kozaka pilnuje,~Jakby co chwila u brzegów być gotów.~ 31 1 | czółenko.~Spomiędzy nurtów, co miesiącem świecą,~Tak się 32 1 | całe,~Znajduje wreszcie, co tak długo szuka;~Wesele 33 1 | szatanie, bierz teraz, co twoje!" -~Mruknął ataman 34 1 | rośnie; zna go wzrok ponury,~Co jeszcze z łódki popatrzył 35 1 | się obejrzał rybak, co u wiosła -~Kiedy te myśli, 36 2 | Osłonionego w drogie adamaszki,~Co, fałdowane, śród wiatru 37 2 | przeprawiał się Szwaczki2,~Co dotychczas cicho stał 38 2 | nawet w zamku, kto wie, co być może?~Zaradzić złemu, 39 2 | ponuro,~A mgła kłębata, co ciemnieje górą,~Nad jej 40 2 | twarzy~I przez sen widać, co każda z nich marzy,~To z 41 2 | wytwornym atamańskim stroju,~Co drogim złotem czasami odbłyska~ 42 2 | Czemu nie idzie w zamek, co pod bokiem?~Czemu gdy świeżo 43 2 | świecie Orlika, czy nie ma,~Co nam do tego! dla nas bliska 44 2 | żelazo!~I biada chmurze, co chce być przeszkodą!~Popruta, 45 2 | cichy tej strony kołysze.~Co za świst przykry budzi lasów 46 2 | mgli się karym koniem.~ ~9~"Co to, Nebabo? - zaraz go poznali,~ 47 2 | wydał się wspanialej? -~Co to za trwoga?" -z obawą 48 2 | długo przed wami ja prawić,~Co mię przymusza was, bracia, 49 2 | znaleźć towarzyszy;~Jednak, co powiem, niech z was każdy 50 2 | piosenkę pochodu~Nowemu wódzcy, co harcował z przodu.~ ~10~ 51 2 | każdej dostrzegał iskierce,~Co błyska za nim, skoro lustro 52 2 | śmieli,~Naszym to będzie, co mamy przed nami!~Pod samym 53 2 | ten ba j rak, czy wiecie6,~Co się rozrasta pomiędzy jarami?...~ 54 2 | wieczerzy~Wezwie nas gwiazda, co w zamku na wieży!~No! w 55 2 | każda przy swym dziele.~O! co za rozkosz obejrzeć te grona,~ 56 2 | uczucie,~Ciche jak łono, co nie zna kochania,~Tęskne 57 2 | nie kwitnie na niej~Ta, co na wszystkich kwitnie w 58 2 | spoza łez w jej oku.~Cerę, co zgasła, wargę, co pobladła,~ 59 2 | Cerę, co zgasła, wargę, co pobladła,~Z milczącą skargą 60 2 | słabą żądze gwałtu zbiegą~I co drugiemu sobie wypieszczono,~ 61 2 | ucha:~Niby jej wietrzyk, co przez szyby dmucha,~Niósł 62 2 | dziwniejszymi huki:~Jak co się wyrwał z łona ziemi 63 2 | pomyślniej. Przybiega z oddziału,~Co śledził Szwaczkę u Rosi 64 2 | zapłonione blado~Światłem, co mdlało, buchało, znów mdlało,~ 65 2 | mocno:~Zmrużonym okiem po co żona czuje?~Czy jak duch 66 2 | sen niemiły:~Ale te myśli, co mię w dzień kłóciły,~Wróciły 67 2 | rozprysły!~A tak i na tych, co go odstąpili,~I na Polakach 68 2 | korzenia.~Czemuż ten Kozak, co wprzód skoczył śmiało,~Jak 69 2 | policzonych;~Ten Kozak za nią, co jak zbrodni kara,~Choć piętnem 70 2 | tło cienia;~A ci mordercy, co w głębokiej dali~Pomiędzy 71 2 | Dalejże, dzieci! a wam co się stało?"~Był to głos 72 2 | samego.~"Ho, ho! nie wiecie, co to za diablica,~Nie wiecie 73 2 | ostrzony.~Rzuć go na wicher, co tańczy po drodze,~A gdzie 74 2 | olbrzymi:~"Podajcie głownię, co się ot, tam dymi!~Zniknęła 75 2 | drzwiami.~Już to nie diabeł, co uciekł przed nami!"~O, zmykaj, 76 3 | sprzągły~Ze sklepem dębu, co z lasów zarośli~Strzelał 77 3 | szczycie,~Jak tej piastunki, co chce uśpić dziecię,~Zmyślone 78 3 | Spieszy ku niemu; światło, co błyszczało...~To Ksenia 79 3 | skoczy:~"Dziadu! kto jesteś? co robisz w tym borze?"~Z wolna, 80 3 | wyniesie!~Starcze, kto jesteś? co robisz w tym lesie?"~I siłą 81 3 | nosem -~U mnie to kostur, co u kogo pika.~W słotę, w 82 3 | drogą,~Każdą murawkę, co nastąpię nogą.~Ale kiedym 83 3 | błysku~Dawno już widać, co tam w myśli chmurze~I gromowego 84 3 | głośniej tu dolata~Śpiew, co w łonie wieczności kołysał;~ 85 3 | ponury,~Na dół westchnienie, co zawichrza duszą,~Łzy, sercu 86 3 | od niebieskiej góry.~ ~10~Co to Nebaba tak myśli głęboko,~ 87 3 | barwach świetnego zarania.~Co za świat w ciszy rodzinnego 88 3(3)| śpiewania różnych pieśni, co się nieraz daleko w noc 89 3(3)| chociaż niebezpieczeństwo, co mu dało początek, minęło. 90 3 | począwszy~ do rumaka, co go, gdzie chce, niesie;~ 91 3 | wieje, gdzie ten obłok dąży,~Co tam za strony! gdzie w tumany 92 3 | płynie?~Orzeł niech powie, co pod niebem krąży;~On wyżej 93 3 | łabędź płynie.~"Przeszło, co było! i co będzie, minie! -~ 94 3 | płynie.~"Przeszło, co było! i co będzie, minie! -~Ockniony 95 3 | myśli ataman zawoła -~A co być musi, niechaj się już 96 3 | złożone.~Patrzą, ciekawi, co się dalej stanie,~Patrzą 97 3 | wyskoczyło~Rozpoznać z bliska, co by to tam było.~ ~14~Już 98 3 | się posuwa;~Daleki ogień, co na przodzie czuwa,~Dodaje 99 3 | atamanie -~Pochwycił Kozak, co w tej chwili stanie -~Każda 100 3 | marszczki padnie.~"Patrzcie no! co to tym wzgórzem ciemnieje?" -~" 101 3 | hałasy."~Ale gdzież Kozak, co przed atamanem~Po błędnej 102 3 | przykrej zagadki~Dreszcz, co oziębia, przebiegał po ciele,~ 103 3 | wojskiem połączył się swojem,~Co już nam odwód przecięło 104 3 | Słyszysz - czy widzisz, co się to zaczyna?"~Zaledwie 105 3 | wstręcie zaburzonej fali,~Co przez dnieprowe porohy się 106 3 | tyle,~A dla nas przykre, co nie w zamku, chwile,~Lecz 107 3 | po swemu!"~ ~18~Czy duch, co lubi wspierać ludzi zbrodnie,~ 108 3 | przerodzone?~Dzięki połyskom, co z pożaru biją,~Że czasem 109 3 | podnoszą westchnienia~ dłoń, co mocno przyciska do łona,~ 110 3 | wzrok utkwiwszy w bitwę, co na przedzie,~Dziwny śpiew 111 3 | płynie~W tej chmurze dymu, co mroczy pustynie.~ ~23~Ostatnim 112 3 | pożaru, strzelby błyskawica,~Co ten ofiarny diabłom stos 113 3 | każdą kroplą krwi toczonej,~Co mu dłoń poi pałasz ubroczony,~ 114 3 | pomału...~Choć przy niewoli, co u Lachów czeka,~Sama śmierć, 115 3 | niewinnych, nic jej nie zhamuje!~Co przetrze oczy, co ustami 116 3 | zhamuje!~Co przetrze oczy, co ustami splunie,~Krwawa zasłona 117 3 | okolicy.~Zniszczenie nawet, co już w zupełności~Swe panowanie 118 3 | ucho, by dosłyszeć wtóru,~Co może przypaść do jego czuć 119 3 | barbarzyńskiej kary.~Ogień, co wszystko dokoła potrawił,~ 120 3 | kochanek, z pobliskiego lasku~Co noc z nią dawne odśpiewywał 121 3 | rozwikłać mogłem tajemnicę:~Co dało powód do zbrodni Orlice?~ 122 3 | Lach, nie puszczając pory, co się darzy,~Hardej dziewczynie 123 Ukr | Hetman Chmielnicki poznał, co z tym ludem zrobić można, 124 Ukr | Opieka Moskwy groziła im co chwila zupełną zagładą. 125 Ukr | jawnie i skrycie wszystkiego, co tylko podstępy i waleczność


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License