bold = Main text
   Czesc                                  grey = Comment text

 1 1(1)  |    opierała się o ściany, póki jej nie dognano i nie zamordowano
 2 1     | dziewczyny~(Poznać ją można po jej miłej nucie)~W burzliwym
 3 1     |        I na tak długo odleciał jej miły.~Wszak to lot jego
 4 1     |  ostrzegałem z dachu,~Że chory jej pieszczoszek zalegnie mogiłę!~
 5 1     |        Kiedy niewierny przeczy jej zjawienia.~A chociaż ogniem
 6 1     |     wiedziesz z sobą lato,~Jak jej nadzieja, wtedy spoczywasz
 7 1     |   powietrze, pogodne jak blask jej oblicza,~Czaruje w swych
 8 1     |        swych powiewach urokiem jej tchnienia;~Gdzie wody odbijają
 9 1     |    Gdzie wody odbijają światło jej spojrzenia;~Gdzie pagórki
10 1     |      Gdzie pagórki ponętne jak jej pierś dziewicza;~Gdzie wietrzyk
11 1     |      wietrzyk harmoniją pieśni jej powiewa,~Gdzie kwiaty płeć
12 1     |     powiewa,~Gdzie kwiaty płeć jej mają, a jej świeżość drzewa!~
13 1     |        kwiaty płeć jej mają, a jej świeżość drzewa!~Czemuż,
14 1     |      się zjawia, znika;~Dziwna jej żywość, jak radość puszczyka;~
15 1     |       Już po sto razy rozeznał jej kroki~W bliskiego zamku
16 1     |   osiki~Zadrżały w wodzie żywe jej promyki:~Ach, jakie żywe!
17 1     |         Otóż się jawi i postać jej cała:~Widzi, jak z góry
18 1     |  nieprzerwanie~Mieszane ciągle jej słowa i łkanie,~I wzdłuż
19 1     |       Tulił ją długo w ciągłym jej szlochaniu~I z taką dumą,
20 1     |         Jakże być wielkie musi jej wesele,~Że bardziej zbliża
21 1     |        gotuje uściski,~Widać w jej ruchach, widać to w jej
22 1     |        jej ruchach, widać to w jej oku.~Kozak na wszystko odważa
23 2     |      nocy szyldwachem,~Smutnym jej hasłem zawyje pod gmachem.~
24 2     |         co ciemnieje górą,~Nad jej sklepieniem w krąg się już
25 2     |       Wyrosły śród czerni,~Zna jej umysły i wzruszać je umie;~
26 2     |  ostatni! - zaczyna.~Jak błysk jej światła, ciche jej wesele,~
27 2     |       błysk jej światła, ciche jej wesele,~Kiedy zasiędzie
28 2     |       I trzeba wierzyć, widząc jej oblicze,~Że blask tych oczu,
29 2     |      pełni - radość:~Słabość w jej oku, w jej obliczu bladość.~
30 2     |   radość:~Słabość w jej oku, w jej obliczu bladość.~Jak chmur
31 2     |      Wyziera dusza spoza łez w jej oku.~Cerę, co zgasła, wargę,
32 2     |  stanęła;~Jakby z pogodą igrać jej niemiło,~Jakby ją zimno
33 2     | przecie. Nadstawiła ucha:~Niby jej wietrzyk, co przez szyby
34 2     |     Tęcza radości mgliła się z jej czoła.~Źle z nagłą zmianą!
35 2     |     każdą łezkę na pana wylaną~Jej dymiącymi kroplami spłacano.~ ~
36 2     |       to tak przykro podrażnia jej oczy?~Czegoż pot mdłości
37 2     |     oczy?~Czegoż pot mdłości z jej się lica toczy?~Jakaż na
38 2     |     lica toczy?~Jakaż na pierś jej mogiła się tłoczy?~Czy to
39 2     |   przeklętą płodni,~Wykołysany jej myślami wcześnie,~Stanął
40 2     |      marzeń kochanką,~W niemym jej łonie próżnych mar siedlisko.~
41 2     |   widzi nikogo:~Takie spokojne jej oko i lica.~Przed nią trup
42 2     |      Spokojna - tylko oczy się jej mącą.~Czerń rozjuszona właśnie
43 2     |       dymi!~Zniknęła larwa, to jej ślad te plamki...~Przyświecaj
44 2     |       Skoro o ścianę oprze się jej ręka;~Tu drzwi łupnęły,
45 2     |      prawie słychać, jak serce jej bije:~Tu ją dokona przeznaczenie
46 3     |  ukryła.~Nad boki mszyste, nad jej szczyt okrągły~Odwiecznym
47 3     |   przed gwiazdami siada -~Nikt jej nie śledzi, nikt jej tam
48 3     |      Nikt jej nie śledzi, nikt jej tam nie bada:~Bo, niechaj
49 3     |        kwitnące paprocie,~To i jej pieśni słyszano w ciemnocie.~
50 3     |      ponętnej strony,~Z każdym jej cieniem, z wszystkimi uroki!~ ~
51 3     |    klęskach tej ziemi,~Gdy pod jej niebem sęp mordu ponury~
52 3     |       I w srebrnych iskrach na jej marszczki padnie.~"Patrzcie
53 3     |  panowie mołodcy, za karę~Nikt jej przede mną dotknąć się nie
54 3     |      na długo by struła!~Jedna jej tylko istota nie czuła.~ ~
55 3     |    lasu odhuknęła sowa;~I wilk jej wyciem na powrót odwoła.~
56 3     |        To krew niewinnych, nic jej nie zhamuje!~Co przetrze
57 3     |   taniec nie zakręca chyży,~Bo jej wnętrzności ciężą wpółwysnute -~
58 3     |     Wilki przy trupach wyją na jej nutę~I samo trupów oblicze
59 3     |        Popatrzyła Ksenia;~Głos jej znajomy - i kochanka oko~
60 3     |    znajomy - i kochanka oko~Na jej się wdzięki rozwarło szeroko:~
61 3     |        Żadna wywabić nie mogła jej siła,~Na miejscu startej
62 3     |     Nie mogły przyćmić złotego jej blasku;~A wiatr, kochanek,
63 3     |        I jam polubił chrypliwe jej tony,~I z jej dźwiękami
64 3     |        chrypliwe jej tony,~I z jej dźwiękami z czasem oswojony,~
65 3     |   rządcy do Orliki biło;~Życie jej brata w ręku rządcy było:~
66 Ukr(3)|     Gonty, córkę Mładanowicza. Jej tylko brwi czarne uratowały
67 Ukr(3)|        która wtedy całą prawie jej rodzinę zniszczyła. Gonta