bold = Main text
Czesc grey = Comment text
1 1(1) | coraz słabsza, opierała się o ściany, póki jej nie dognano
2 1 | szepnął głos przy murze.~"O, jakżem rada, żem wreszcie
3 1 | przychodzi;~I Kozak wie o niej, lecz go diabeł zwodzi;~
4 1 | Dosyć odkrywa, jak wzmianka o panie~O serce jego odbija
5 1 | odkrywa, jak wzmianka o panie~O serce jego odbija się dziko. -~
6 1 | dziś jeszcze!... Widzisz, o! te wieże,~Widzisz, Orliko,
7 1 | świeżość drzewa!~Czemuż, o smutna gwiazdo, w zachodzie
8 1 | skona!~Żegnam cię więc, o gwiazdo, przed smutnym noclegiem:~
9 1(8) | powietrznego złego ducha). O jego miłostkach z kobietami
10 1(11) | szczególniej rzeź humańska (o której, nawiasem wspomniemy,
11 1 | ciemność na dnie stoku:~I o wiek cały szczęśliwość tak
12 1 | przewleka,~Uderzył krokiem o podłogę prędszym.~I chciał
13 1 | toczy,~Częstym całunkiem o pierś łódki pluska;~Na niespodzianej,
14 1 | popatrzył ku niemu.~ ~25~O, jak wspaniale za nocy zasłoną,~
15 1 | siermiędze z nieochajnym chłopem,~O głodzie, chłodzie pracując
16 1 | pod adamaszkiem!"~Plusnęły o brzeg rozpędzone wały,~Daleko
17 2 | krwi to dzieci i myślą o wojnie!~Noże u pasów, ich
18 2(3) | tysiącznych szczegółach. Są pieśni o nim, o. jego miłostkach
19 2(3) | szczegółach. Są pieśni o nim, o. jego miłostkach i okrucieństwach.
20 2 | liczy!~Zapomnij z biesem o twojej Orlice!" -~"Już ja
21 2 | więzieniu,~Że jak pies podły o głodzie i zimnie~Dla usług
22 2 | każda przy swym dziele.~O! co za rozkosz obejrzeć
23 2 | Syny mej ziemi, o rodacy mili!~Wy szczerej
24 2 | obudził i zawołał razem:~"O, jakże sny mię strwożyły
25 2 | co uciekł przed nami!"~O, zmykaj, zmykaj! W zbrodniach
26 2 | znów krew ją zdradza,~Skoro o ścianę oprze się jej ręka;~
27 3 | więc ze mną! witam cię, o cieniu!~A z łomu gruzów,
28 3 | myśleć, że duch bohatyra,~O którym marzy ukraińska lira,~
29 3 | lirę do głosu nastroję.~O! wszędzie, wszędzie lubią
30 3 | wszystkich to bolało,~Że o tym cudzie wiedzieli tak
31 3 | się wzdyma...~I gdy już o tym pełne kumów uszy,~Ktoś
32 3 | Do twojego serca bije!~O północnej wyszłam porze,~
33 3 | jego uchu~Smutne powieści o klęskach tej ziemi,~Gdy
34 3 | Tatarów napływały chmury?~O, nieraz może na tym jego
35 3(3) | O, nieraz może na tym jego
36 3(3) | upatrywał Tatarów i dawał znać o zajrzanych wywieszeniem
37 3 | Wyraźniej widzą tamtą okolicę;~O Zaporożu niechaj on opowie,~
38 3 | marzył po tryumfach noża~O błędnym życiu w stepach
39 3 | Na krzyż przysięgam, że o krok nie zmylę." -~"Zanadto
40 3 | udanie~I ani możem wątpić o zwycięstwie!~Znać nie ufają
41 3 | poniesiecie!~Niechaj tam pomną o braciach Kozakach!~A teraz,
42 3 | jarem~I przez posłańców o posiłek prosi.~"Kto wasz
43 3 | Starzy z powieści prawią o niej siła;~Gdyby nam dzisiaj
44 3 | śmiały Lachu!~I kary także o drogę nie pyta.~Jeszcze
45 3(8) | właśnie na miejscu opowiadanie o tym spotkaniu przez czerńca,
46 3(8) | i słyszeć można ciekawe o miejscowych wypadkach podania.
47 3 | przeklęta!... Daj rękę... o droga!...~Gdzie serce!...
48 3 | pieścił się z obłudną;~A dziś, o trupią skłóciwszy się głowę,~
49 3 | badał pilnie i ciekawie~O całej zamku kaniowskiego
50 Ukr | naszych poetów miał wyrzec o Kaniowskim zamku: że jest
51 Ukr | w powiecie czehryńskim, o mil dwie od miasteczka Aleksandrówki,
52 Ukr | Żeleżniak z okrzykiem: "O! tak, Lasze, po Słucz nasze!"2
53 Ukr | wyjeżdża naprzeciw niego o trzy mile, do miasteczka
54 Ukr(2)| O tak, Lachu (Polaku), nasze
55 Ukr | popłoch, że wszystko prawie o ucieczce tylko myślało.
56 Ukr | zaprosił. Nie zapomniano i o podwładnych. Wieczerza długa,
|