bold = Main text
   Czesc                                      grey = Comment text

 1 1     |           słowa dziewczyny~(Poznać ją można po jej miłej nucie)~
 2 1     |            stron;~Patrz! posłyszał ją, ujrzał, bieży rozpędzony~
 3 1     |        wodami?...~A czyliż darmo i ja noszę szablę?~Jeśli podszepty
 4 1     |            wstrętem ucieka.~I gnać ją trzeba, bo mu nie najlepiej,~
 5 1     |            lękać się potrzeba,~Gdy ją zesłało, ciężkiej kary nieba.~
 6 1(11) | przebiegała sioła Ukrainy. Nie mam ja tu myśli tłumaczyć albo
 7 1     |      przebija.~Już staje obok, już ją oto ściska,~Aż nagle zorza
 8 1     |           A gdy dziewczyna, widać, ją przewleka,~Uderzył krokiem
 9 1     |           i jak najłagodniej~Tulił ją długo w ciągłym jej szlochaniu~
10 1     |         grozili wleźć we mnie,~Już ja się ciebie nie dotknę daremnie!~
11 2     |         wywija przed szkodą,~Kiedy ją oczy jastrzębia obwiodą.~
12 2     |         wprzód rdza ciebie, wprzód ja siebie strawię,~Niżeli w
13 2     |           o twojej Orlice!" -~"Już ja się pewno toi nie napiję5,~
14 2     |      niemiłem,~Że trwogi nie ma, a ja ją wzbudziłem.~Lecz jeśli
15 2     |             Że trwogi nie ma, a ja ją wzbudziłem.~Lecz jeśli macie
16 2     |         Nie myślę długo przed wami ja prawić,~Co mię przymusza
17 2     |      dobrze można tutaj drzymać!~A ja nie mogę dłużej z wami trzymać~
18 2     |           trzymać~I ziewać z wami; ja jeszcze skłuć mogę~Choć
19 2     |      przestaje:~"Odstąpić Szwaczki ja nie radzę wcale;~Gdy tak
20 2     |           Niech idzie zaraz, gdzie ja go powiodę!"~Tłum wre nieładem,
21 2     |        pucharze -~Idźcie do zamku! Ja drogę pokażę!"~A oko jego,
22 2(5)  |                                Już ja się pewno toi nie napiję -
23 2     |       godziny zmierzchu doleżycie.~Ja później będę, skoro do wieczerzy~
24 2     |           igrać jej niemiło,~Jakby ją zimno smutku zamroziło.~
25 2     |           I pot gwałtownych miotań ją ocieka.~Cóż to tak przykro
26 2     |            skrwawiona koszula.~Ona ją bierze, macza w trupa ranę~
27 2     |          macza w trupa ranę~I żmie ją niby, i niby wypiera,~Potem
28 2     |         już stracili, tu znów krew ją zdradza,~Skoro o ścianę
29 2     |             jak serce jej bije:~Tu ją dokona przeznaczenie srogie,~
30 2     |             Chybaby szatan schował ją do ziemi!~ ~
31 3     |          taki?~Każdy to przyznał i ja temu wierzę.~Bo obłąkana
32 3     |          błękitnym przeleć niebie!~Ja, kochanka, wzywam ciebie!~
33 3     |        spłynie!~Ho-hop, ho-hop!... ja, kochanka,~W lasów ciszy,
34 3     |            swej potęgi dziedzictwa ją wpisał;~Sprzed tronu Boga
35 3     |       głośniej tu dolata~Śpiew, co ją w łonie wieczności kołysał;~
36 3     |            czy to nieumyślnie,~Raz ja ostatni w ten przypadek
37 3     |            Lasy w tych stronach? a ja znam te strony.~Może...
38 3     |      Nebaby, jakby jedna rana,~Tak ją strzał opluł i szabla strzaskana.~
39 3     |        szalonym chychotem,~Chociaż ją taniec nie zakręca chyży,~
40 3     |         Kseni pragnęło utonąć~Albo ją w piekło i siebie pochłonąć.~
41 3     |           Teraz do reszty rozporze ją pika!~Nie; cicho siedzi:
42 Ukr(3)|        tylko brwi czarne uratowały ją od śmierci, która wtedy
43 Ukr(3)|            zniszczyła. Gonta wziął ją pod swoją opiekę i na trupach
44 Ukr(3)|          na trupach rodziców oddal ją za żonę jednemu z Kozaków.
45 Ukr(3)|             Krebs, po którym wdową ją poznałem. Kochana ta od
46 Ukr(3)|         polskich, między które los ją rzucał.~