bold = Main text
   Czesc                                  grey = Comment text

 1 1   |       razem i straszydło stanie!~Jakby skrzydłami pijanych szatanów,~
 2 1   |     głęboko myśli w nim zanurzy,~Jakby w zwierciedle serca swego
 3 1   |         jego w odbitym błękicie,~Jakby go ręka stworzyła malarza.~
 4 1   | kochankowi tak czas jakoś idzie,~Jakby się patrzył na lubą we wstydzie.~
 5 1   |         Kozaka taka myśl ponura,~Jakby mu w duszy osiadła ta chmura.~
 6 1   |     zamyślone;~Znowu się rzucił, jakby w nagłym gniewie,~I razem
 7 1   |    przykro wrzasnął głos Orliki,~Jakby nagłego przestrachu wrzask
 8 1   |         chwytał słowa;~I ucichł, jakby odpowiedzi czeka:~A gdy
 9 1   |     nieodstępnie Kozaka pilnuje,~Jakby co chwila u brzegów być
10 1   |        dźwiękiem wiosła dzwonią,~Jakby na zbiegłych żeglarzy wołały.~
11 2   |         krąg się już rozwlekła -~Jakby tam anioł śmierci i zagłady~
12 2   |    czarna; tylko w ciemnej dali,~Jakby zaklętą rozsiany gromadą,~
13 2   |      zamku twe pięści uderzą!"~A jakby żądło piekła go ubodło,~
14 2   |       drogę pokażę!"~A oko jego, jakby bitwy hasło,~Nagle w każdego
15 2   |       amen" tak smutny, niemiły,~Jakby go po raz ostatni odbiły.~
16 2   |     westchnień, a łez pełne oko,~Jakby walczyły z nimi pierś i
17 2   |         zbiera, toczy i stanęła;~Jakby z pogodą igrać jej niemiło,~
18 2   |        pogodą igrać jej niemiło,~Jakby ją zimno smutku zamroziło.~
19 2   |         stanęła z takimi oczyma,~Jakby się w izbie obłędu lękała.~
20 2   |      twarz, w pogrzebowej bieli,~Jakby od gniewu Bożego olśnęli,~
21 2   |   westchnienie na łono stoczyła:~Jakby w obawie, aby skrytość cała,~
22 2   |       strzału~Znikł on z obozem, jakby wpadł do ziemi;~I tak bez
23 2   |      półcieniach dziko wydawało,~Jakby to łoże, gdzie umarłych
24 2   |          łono;~I serce rwie się, jakby je męczono,~I pot gwałtownych
25 2   |       sny mię strwożyły niemiło!~Jakby się w zamku razem zapaliło,~
26 2   |          przykrego gwizdnienia -~Jakby je żywcem wyrwano z korzenia.~
27 3   |        wąwozu!~Wtem głos Orliki, jakby gdzieś za górą...~Spieszy
28 3   |          wziął się do brząkania,~Jakby wszystkiego zbył tą odpowiedzią.~"
29 3   |     znowu zarży, kopytem uderzy,~Jakby go tchnienie obwiewało wojny.~
30 3   |          a przeciem mu wzbronił!~Jakby we dzwony swoje "hop" zadzwonił!~
31 3   |           wszystko się ściszyło,~Jakby lirnika ni liry nie było,~
32 3   |         zniżył skroń ściemniałą,~Jakby chciał przetrwać, aż ucichną
33 3(6)|     jeszcze rozciąga się Dniepr, jakby siną wstążką - a tam, z
34 3   |       wojny tak go widzieć miło,~Jakby się w oko dziewczyny patrzyli,~
35 3   |       myśli tak brnąć, że pomału~Jakby w sen zapadł, jakby w śnie
36 3   |       pomału~Jakby w sen zapadł, jakby w śnie się rzucił,~Gdy pistoletu
37 3   |         jednej obrócili stronie,~Jakby na karku nikogo nie mieli:~
38 3   |     wstaje, płomień się dobywa -~Jakby tam nigdy nie było nikogo!~ ~
39 3   |    powrót odwoła.~Że zrozumiana, jakby z tego rada,~Dziwacznie
40 3   |       jak wryty.~A twarz Nebaby, jakby jedna rana,~Tak ją strzał
41 3   |         schylił na dół skronie -~Jakby śmierć sama mrozem swych
42 3   |        trzymał na sztych w ręce,~Jakby miał bliskie odeprzeć natarcie.~
43 3   |        wdzięki rozwarło szeroko:~Jakby w głąb Kseni pragnęło utonąć~
44 Ukr |          a wkrótce Ukraina cała, jakby czekała tylko hasła, zmieniła