Ksiega

1 2|   tej mierze tak błądzą, nie bacząc, iż kiedyby tak szło, co
2 2|    jakoby złe być miały, nie bacząc nic, iż odmiana ta s nich
3 2| który chwalą starcy; ale nie bacząc oni, czym sie to dzieje,
4 2|      kus a znak niełaski. Co bacząc drudzy, zwłaszcza, iż u
5 2|     że pewnie przegra; ktemu bacząc, co za niesława domowi ich
6 3|    bez rozumu, nieznając ani bacząc prze gnuśnośc swą niebespieczeństwa.
7 4|      łaski jego sobie. Zasię bacząc myśl pańską skłonną ku czemu
8 4| postępki jego, pohamuje się, bacząc, iż prędko skaran być może;