Ksiega

1 1|    dowcipu, iż nie może onego pojąć, tam już nie pismo winno,
2 1|  piękne słów usadzenie łatwie pojąć. Ani ja też chczę, aby zawżdy
3 1|    tak wywiódł, żeby ją każdy pojąć a wyrozumieć mógł. Zasię,
4 2|    inaczej rozum jego niemógł pojąć, ani tego dal sobie powiedać,
5 2|        prze które żony mu sie pojąc nie godziło, a drugi uczony
6 4| cnotach, kto je ma statecznie pojąć, mistrza mu potrzeba, któryby
7 4|        którego czasu człowiek pojąć ją ma, aby synowie, ani