Ksiega

1 1|    dłużej do rozmowy namienionej podźmy, przy której chociam ja
2 1|        tym niechaj będzie dosyć, podźmy już do czego inego. Gdy
3 2|       ten czas o tej grze dosyć, Podżmy do czego inego. Jako fortuna
4 2|  przyszedł był ku Papiestwu. Ale podźmy do drugich, owa co będziem
5 2|     kiedy sstała należą. A teraz podźmy do tej trefności, która
6 2|    chodźmy tu sobie radniej, abo podźmy do okna, i zaraz szedł w
7 4| opuściwszy teraz stare Monarchy, podźmy do dzisiejszych królów,