Ksiega

1 2|  sobą, białagłowa rospalona, niemogąc dłużej skrytego ognia nosić,
2 2|    kilka dziesiąt złotych, a niemogąc mu ich na ten czas oddać,
3 3|    czekać do jutra, a przeto niemogąc wycirpieć tej odwłoki, gdzie
4 3|    twarz i postępki szczyre, niemogąc rozumieć nic złego, a zatym
5 3|     to uźrzy, że on jej miły niemogąc dłużej okrucieństwa wytrwać,
6 4|      mierze zachowa, tak, iż niemogąc już wola nasza w niczym
7 4| ciało sprawowała i rządziła, niemogąc w ten czas przeględać rzeczy,