Ksiega

1 1|         w sobie znał, rzadko sie strzymać mógł od własnej chluby:
2 2|    człowiek by najbarziej chciał strzymać go nic może; więc skąd to
3 2| Maciejowskiemu dziękować począł, strzymać dalej śmiechu drudzy nie
4 2|         było, iż sie żadną miarą strzymać drudzy nie mogli, poczną
5 4|        ci, którzy sie od grzechu strzymać nie mogą, i zawiemy je niestrzymawałemi,
6 4|     prosi, same aby nie prosiły, strzymać sie nie mogą.~Rośmiał sie