Ksiega

1 2|        mnimanie, tych wszytkich sprosności zaniecha, bo mu na tym mało,
2 2|       ktoby wyliczył ty wszytki sprosności, które sie w życiu spólnym
3 2|         we wszytkim głupstwie a sprosności popisze, to dla tego, iż
4 2|         w których jest najmniej sprosności i obrazy a najwięcej misterstwa,
5 4| odłączyć piękność od wszelakiej sprosności ślepego smysłu, a użyć onej
6 4|        ogień niewidomy a święty sprosności duszne, i to, co w nich