Ksiega

1 1|       człowieczych żywotów, iż pamięć ludzka mało dalszy kres
2 2| świecie, wszytko zginie, chyba pamięć tylko zostanie, a jakoby
3 2|        aby brał zaraz s sobą i pamięć tych wszytkich roskoszy
4 2|      zasię przywodząc sobie na pamięć przeszłe roskoszy, przywodzą
5 2|        dobrze umie, snadź i na pamięć je grawa w drodze jadąc.~
6 3|    białegłowy, które znasz, na pamięć przywiódł, co kiedy uczynisz,
7 3|       by mnie to było teraz na pamięć nie przyszło. Snadź Książę
8 3|       ludzkim przybywa, iż ani pamięć jednego zniesie, ani język