Ksiega

1 2|      starych, któreś tu w m. mianował, trwała. I podobno każdy
2 2|     miejsce zastępcę syna, i mianował go w ten czas, kiedy mu
3 2|     jako sie ktoś (osoby nie mianował) przed nim w te słowa spowiedał:
4 2|    Woźny: Slachetny panie (i mianował go), stawaj do prawa; a
5 3| którąm dobrze znał; nakoniec mianował bych ją, ale siła takich
6 3|   tego w. m., abyś osoby nic mianował, ale nam w. m. rzecz powiedz,