Ksiega

  1 1|              mało około tej to miłości powiedział, ale mi sie tak widzi, że
  2 1|              gdy ktoś karty wspomniał, powiedział: Azaby sie nie mogła naleść
  3 1|                to wszytko, cobym ja tu powiedział. A ja przed W. M. panem
  4 1|                kogo gra nie mierzy. Tu powiedział pan Alexander Myszkowski:
  5 1|            mają. Ku temu ksiądz Biskup powiedział: Jeszcze ja tego nie ganię,
  6 1|            czas pan Andrzej Kostka tak powiedział: Puściszli to W. M. Miłościwy
  7 1|             przysmak trefnością swoją.~Powiedział zasię ksiądz Biskup: Dobrze
  8 1|               wnet po Kostce grę swoje powiedział, a po W. M. pan Myszkowski,
  9 1|             maja. Zatym pan Bojanowski powiedział: Nie wiem, czo ja mam naleść
 10 1|       samołowka na mię nie była. Na to powiedział pan Lubelski: Nie tuszę,
 11 1|                mówił, który w te słowa powiedział: Mnie sie tak widzi M. panie,
 12 1|             nasza gra była, iżby każdy powiedział, którąby osobliwie cnotą
 13 1|             temu, kogo miłują. Gdy tak powiedział pan Kostka, obrócił sie
 14 1|         Wapowskiego i kazał, aby swoje powiedział, który tak począł: Nie śmiem
 15 1|             nasza gra była, iżby każdy powiedział, gdyby sie nań panna rozgniewać
 16 1|                mówić kazał. A ten hnet powiedział tak: U mnie to barzo dziwna
 17 1|                 M. o gniewie w miłości powiedział, jakoby drugim ludziom miał
 18 1|          nastała gra nasza, iżby każdy powiedział, mając sie pogniewać s swą
 19 1|           Lubelski przekaziwszy mu tak powiedział:~Mnieby sie ta gra barzo
 20 1|           został pan Kryski, który nie powiedział gry swojej. A jeśli ja dobrze
 21 1|              tego pan Kryski domawiał, powiedział pan Myszkowski: Zda mi się,
 22 1|                 Więc, iż prawda (jakom powiedział) częściuchno pokryto siedzi,
 23 1|            będą.~Tu pan Bojanowski tak powiedział: Aby nasza gra szła tym
 24 1|              to tak miało, jakoś W. M. powiedział, iż w każdej rzeczy jest
 25 1|       przyrodzenia nadani, jakoś W. M. powiedział: prawda to jest, i zgadzam
 26 1|             rozdziału, i owszem (jakom powiedział) częstokroć w ludziech niziuchnego
 27 1|             nie powtarzał o czym jużem powiedział, i wiele inych dowodów przywieśćbych
 28 1|               miał w sobie, com pirwej powiedział, to jest wiarę całą panu
 29 1|            ująć co godności miała.~Zaś powiedział pan Kryski: A przeto Dworzanin
 30 1|             sam niewstydliwie chwalił.~Powiedział pan Derśniak ku temu: Małom
 31 1|               pojął, jam o chełpliwych powiedział, którzy bez wstydu i baczenia
 32 1|              to potrefić.~Mym zdaniem, powiedział pan Kryski, na tym jest
 33 1|         zwadzie ud oszczepem przebiło, powiedział, iż mu sie tak widziało
 34 1|                panie Kryski, żeś w. m. powiedział, iż ten dworzanin ma mieć
 35 1|              ćwiczy, aby (jakom pirwej powiedział) znacznym był miedzy wszytkimi,
 36 1|            przystało.~Potym pan Kostka powiedział tak: Zaprawdę niemiałaby
 37 1|             nie raczył.~Zatym pan Lupa powiedział: Widzisz w. m. M. panie,
 38 1|              błądził.~Pan Kostka zasię powiedział: Jam jeszcze M. panie do
 39 1|           Zatym umilkł. A pan Lubelski powiedział: Nu panie Kostka, już możesz
 40 1|             czo spytać. Potym pan Lupa powiedział: Nie dobrze to M. panie,
 41 1|             nie pojdzie. Ale żeś w. m. powiedział, iż sie s tym ludzie rodzą,
 42 1|              do tego, iż, (jakoś w. m. powiedział) gdzie praca a staranie
 43 1|               ma, abowiem jakom dopiro powiedział, iż Dworzanim ma być dobrym
 44 1|                ganią. Niechajże, jakom powiedział, Dworzanin nie chyta sie
 45 1|               mogła.~Tu pan Bojanowski powiedział: Znam ja jednego, którego
 46 1|        przedsię by z listy.~Pan Kryski powiedział na to: Wiem na kogo w. m.
 47 1|               W tym pan Bojanowski tak powiedział: Nie wiem by też nie dla
 48 1|                p. Alesander Myszkowski powiedział: Tedy sie to w. m. nie podoba,
 49 1|             ten czas p. Myszkowski tak powiedział: Dzierżę o tym, iż ktoby
 50 1|              tak zbytnie łatwie pisze.~Powiedział zaś pan Kryski: Niewiem
 51 1|                 ale przytym stoję, com powiedział, że mowa ma być łatwia,
 52 1|               mógł.~Pan Lubelski J. M. powiedział tak zatym: Jest czego słuchać
 53 1|              żem ja już niemal wszytko powiedział, com rozumiał. A wszakże,
 54 1|           świecie najcudniejszy.~Zatym powiedział pan Kostka: Nie wiem czemuby
 55 1|               to w. m. pokazać chcesz. Powiedział pan Kostka: Uszy to same
 56 1|         wyrzyna każde słowo.~Smak ten, powiedział zaś pan Kryski, który uszy
 57 1|             nasz.~Pan Kryski na to tak powiedział: Iż tych dwu językow piękność
 58 1|        głupstwo widzi.~Tu pan Derśniak powiedział: Dalekoś sie panie Kryski
 59 1|               lepiejby, abyś nam W. M. powiedział, jeśli trzeba Dworzaninowi
 60 1|           wybór.~Tu pan Bojanowski tak powiedział: Pewnie będzieli tak ten
 61 1|              ten czas pan Wapowski tak powiedział: Dosyć sie już, a podobno
 62 1|             wygra, a księgi przegrają.~Powiedział zaś pan Wapowski: Cięszko
 63 1|               cum sociis circumcurrens powiedział: O fortunate adolescens,
 64 1|                 niż pirwej, ale (jakom powiedział) dysputować o dostojeństwie
 65 1|            niechaj o tym dosyć będzie.~Powiedział pan Lupa: Podobno to i nazbyt
 66 1|            było w tym Dworzaninie.~Zaś powiedział pan Kryski: Jeszczeć tego
 67 1|               horować nie przydzie.~Tu powiedział pan Bojanowski: Nie chciałbych
 68 1|              do pana Myszkowskiego tak powiedział: Wiem, że tym W. M. Panie
 69 1|          będzie miał.~Miłościwy panie (powiedział pan Myszkowski) chcesz w.
 70 1|           wiele i dobrze o godnościach powiedział, a tknął poniekąd i tego,
 71 1|                sam wszytkiego dokonał.~Powiedział pan Lubelski: Bądźże w.
 72 2|              Lubelski milczenie kazał, powiedział pan Lupa w te słowa: Panie
 73 2|       dworzanin godności swej użyć ma.~Powiedział pan Bojanowski: Iście, że
 74 2|                 jako wczora pan Kryski powiedział, co, kiedy będzie, jak tak
 75 2|                błazeństwa nie dopuści.~Powiedział pan Myszkowski: Z grubym
 76 2|            począł, abo iżby czasem nie powiedział jakiego słówka, rzkomo barzo
 77 2|          troszkę.~W tym pan Kostka tak powiedział: Te regułki w. m. zda mi
 78 2|             pomnisz, pan Kryski wczora powiedział, iż główne zawołanie Dworzaninowe
 79 2|                o tym dobrze pan Kryski powiedział. Nie tak jako on dobry pan,
 80 2|               błazeństwa. A tak, jakom powiedział, Dworzanin na najmniejszą
 81 2|      nieprzyjaciela.~Tu pan Bojanowski powiedział: Trefniej jeszcze czyni
 82 2|              musi jemu kwoli strzelać.~Powiedział zasię pan Myszkowski: Siła
 83 2|           zaniechać a opuścić mają.~Tu powiedział pan Lupa: Toćby nalepiej
 84 2|            najczelniejsza.~Tu pan Lupa powiedział: Takowych dworzan dziś,
 85 2|             miłuje. A Dworzanin, jakom powiedział, to ma mieć nad wszytko,
 86 2|             Myszkowski dalej zajedzie, powiedział pan Lupa, chce mi sie tu
 87 2|              jedna.~Pan Lupa tak zasię powiedział: Pewnie tak Dworzanin ten
 88 2|             cirpią, służąc złym panom.~Powiedział pan Lupa: Trzeba pana Boga
 89 2|               złe, a wdy złe nie będą.~Powiedział pan Bojanowski zasię: Tegoż
 90 2|                poruczył jaką sprawę, i powiedział wszytek sposób i kształt,
 91 2|               zbytnie, bo jakom pirwej powiedział, przystoi mu barziej statek,
 92 2|          Szalony strój, szalona głowa.~Powiedział na to pan Wapowski: Mnie
 93 2|                 co to w. m. najdujesz (powiedział pan Wapowski) mimo uczynki
 94 2|          takiego (możeli to być) jakom powiedział. A potym drugie wszytki
 95 2|            miał, bo to chyba, iżem nie powiedział, co s.kim dworzanin ma mówić,
 96 2|               Prawda, iżeś w. m. dosyć powiedział, a wszakoż chciałbych ja
 97 2|             ucieszy jego towarzystwem.~Powiedział na to pan Kostka: Cóż to
 98 2|            karty abo kostki.~I owszem (powiedział pan Myszkowski) ja tego
 99 2|             ścirpieć nie mógł, ale tak powiedział: Widzę, panie Myszkowski,
100 2|                 a być miedzy osobnymi.~Powiedział tu pan Kostka: Moskwa snadż
101 2|                Bojanowski, i zatym tak powiedział: Czyścieś w. m. podparł
102 2|                 Pan Kostka tak ku temu powiedział: By ta powieść, panie Bojanowski,
103 2|            czemu bych ja barzo nierad.~Powiedział zatym pan Myszkowski: Nie
104 2|             czemu przyszło, aby jaśnie powiedział, że w tym jest prostak.
105 2|        umiejętnością. A jakom wyszszej powiedział, będzie to wielki rozum
106 2|              Ale w tym, jakom wyszszej powiedział trzeba sobie barzo mądrze
107 2|           nikczemnej już mi nie staje.~Powiedział tu pan Kostka: Nie życzę
108 2|              tym nauka jakaś być może.~Powiedział pan Myszkowski: Com ja powiedział
109 2|      Powiedział pan Myszkowski: Com ja powiedział o czasie, o miejscu, i dalej,
110 2|            końca swoję prowadzić mógł.~Powiedział pan Myszkowski: Niewiem
111 2|            takiego.~Zatym pan Derśniak powiedział: Owam ja wywołał wilka z
112 2|               tym miejscu w. miłościam powiedział, bo ustawicznie trefnować
113 2|               za pasterz być miał, tak powiedział: Panowie, czasu Catullusa
114 2|         quintus, i hnet z zaniesieniem powiedział: źleć panowie, te drzwi
115 2|           pytał zaraz, a to ki djabeł; powiedział mu ten, kto go najbliżej
116 2|                 że mu tego zarazem nie powiedział, takież i o obiad, żeby
117 2|              urbinski, barzo to łatwia powiedział, gdzie ją podzieć. Roskaż
118 2|                 bóty pirwej musi obuć. Powiedział pan: już ty mnie nie ćwicz,
119 2|             wnidą. Daj sam noża, Wenet powiedział, i hnet bóty rozerznął,
120 2|          pieniędzy. Gdy ten to, ów owo powiedział, przyszło na jednego starca,
121 2|            wynalaskowi rośmiać musiał, powiedział pan Bojanowski: I toć była
122 2|               z nich nie zjedli. Jeden powiedział: Niećmy ogień, a nie śpijmy.
123 2|          niebarzo podobną ku prawdzie, powiedział raz jeden Włoch za prawdziwą,
124 2|               przerwał, Licinius Varus powiedział: nie dziwuj sie - prawi -
125 2|                niego siedząc z żalu mu powiedział: Ba, to dziwna rzecz, iż
126 2|              przedać.~Owa jakom pirwej powiedział, takowe zatrefnowanie z
127 2|        niedaleko stojąc, a słysząc ono powiedział, ukazawszy na kilku trędowatych,
128 2|        fraszkach barzo tremie wierszem powiedział.~Więc iż takowego dwuwykładnego
129 2|             bez obrazy, jakom i pirwej powiedział, osoby której. Nie tak,
130 2|           został na obiad, bez odmachu powiedział, barzo rad – prawi - bo
131 2|                 Jakubellusewi Medykowi powiedział, gdy go szkalował z mdłego
132 2|       uźrzawszy on jego wielki brzuch, powiedział: drudzy ludzie za sobą sumki
133 2|           drugi takowyż rycerz koszowy powiedział temu, który ciągnął kota:
134 2|              cubat. Trefnie toż kiedyś powiedział jeden dworski człowiek Biskupowi
135 2|               nie śpi. Nakoniec Biskup powiedział: Kiedybychja to - prawi -
136 2|         Gołogorski, Kasztellan halicki powiedział, jeśli taki był Scipio,
137 2|           chwalił; a drugi zasię na to powiedział: i owszem – prawi - spowiedał
138 2|          czapkę, z wielką, uczciwością powiedział: racz w. m. przejechać,
139 2|                i potwirdziwszy, co kto powiedział, inaczej wyłoży, niż on
140 2|               i w dzielności wojennej, powiedział tak (podziękowawszy mu pirwej
141 2|               uszedł. A ten zaś uczony powiedział: Ci - prawi - którzy fałszują
142 2|              często przychodziły kule, powiedział: Gdyż to tobie Bóg dał,
143 2|            jakich we Włoszech używają, powiedział: Na igrzysko to - prawi -
144 2|        biegania i do inych krotochwil, powiedział: iż w jego ziemi niewolnicy
145 2|                co jeden zacny człowiek powiedział: Ludzie – prawi - niemają
146 2|              był dobrym Krześcianinem.~Powiedział zasię pan Derśniak: Ba i
147 2|             panie Bojanowski o rozumie powiedział, kiedybyś go na drodze nalazł,
148 2|             trochę ma gębę skrzywioną, powiedział, gdy go pan Rylski to tym,
149 2|          rozkazać dobrze uczynić jeść) powiedział chwaląc je: Dziwna rzecz -
150 2|               mu wierzono, dopiero ten powiedział: Gdyż to inaczej być nie
151 2|                wiadomość miał. Świadek powiedział, że o tym słyszał z ust
152 2|               czerwonych złotych daje. Powiedział mu król: od tych czasów -
153 2|               Jako pan Łaszcz o jednym powiedzial: I to prostak – prawi -
154 2|                 kiedy ten, kogo (jakom powiedział) nic za prostaka mają, czyni
155 2|             Scipio Nasica Poecie Ennio powiedział, co oto tak było. Nasica
156 2|         nieznam twego głosu? Tu Scipio powiedział: wielkiś niediscret, jam
157 2|         obiesić. A młokos on zaraz tak powiedział; I jam sie poprawdzie niepomalu
158 2|            Rzymie Raphael sławny malaz powiedział, którzy przyszedszy do niego
159 2|           stary księdzu Narapienskiemu powiedział, który, gdy nigdy żadnego
160 2|                 mając brzemienną żonę: powiedział sługom swym: kto mi - prawi -
161 2|         pytając sie, co miała, szedł i powiedział panu, iż pani miała syna.
162 2|            niego co grzywien wyłudził, powiedział mu: jedno pieniędzy nie
163 2|             one słowa z wielkim fukiem powiedział, iż niebożątko chłopek zlększy
164 2|               zasię jął prosić, aby mu powiedział: Atoli - prawi - to jest
165 2|             niedźwiedzia brać niechcą, powiedział: przeto, królu, każ tu pisarze
166 2|               J. M. dał Starostwo) tak powiedział: Ty - prawi - kiedy na starostwo
167 2|               nie trzeba. A gdy Doktor powiedział, iż na gwałtowne powietrze
168 2|                chocia go i nie obrano, powiedział ktoś na ten czas, kiedy
169 2|              skakali, chodzili zapasy, powiedział: gdzież też to było jedno
170 2|       Radziwiłowi Wojewodzie Trockiemu powiedział, ale na końcu jako człowiek
171 2|              rozumiał, takież i ogarz; powiedział pan Wojewoda: Tegoli - prawi -
172 2|             sie, że tego dosyć, com ja powiedział, abowiem i węzłowatego rzeczenia
173 2|               jechał) u siebie w domu, powiedział mu miedzy inemi rzeczami,
174 2|         przyjechawszy do domu Giżycki, powiedział takież żenić, iż pan krakowski
175 2|             wam oddadzą; także każdemu powiedział, kto jedno do Raju przyjechał.
176 2|             schował, sam tez Skotnicki powiedział, aby dali pokój, ponieważ
177 2|                go pan nie bił, gdzieby powiedział, że na ten czas odszedł
178 2|               dniu poczujesz w. m. Zaś powiedział Pukarzowski: A bodajże go
179 2|               był Skotnicki o wszytkim powiedział, pytają go na zdrowie, przemówi
180 2|                uczono. A ten słuchając powiedział: Cobyś dał, kiedyby sie
181 2|                chciał, a był tajemnym, powiedział bych ja tobie o jednym,
182 2|               co wygrał, wszytkę rzecz powiedział. Nazajutrz król uczynił
183 2|             życia tak uszczknął, kiedy powiedział, że w odwołaniu jej miał
184 2|           odwołaniu jej miał nadzieję.~Powiedział zaś pan Dersniak: Powiedziałem
185 2|                uszczknąć, które (jakom powiedział) są im dozwolone, a iż dozwolone,
186 2|              rośmieszy, bo p. Dersniak powiedział, iż sie jedno temu ludzie
187 2|  nieprzystojeństwo.~Zatym pan Lubelski powiedział: Co sie więc owo w. m. panie;
188 2|             kogo, ktoby temu sprostał.~Powiedział tu hnet pan Lubelski: Dobrze
189 2|          naprzód mężczyznam nie dadzą.~Powiedział zaś pan Lubelski: I to nie
190 2|                s przeszłych słów jego.~Powiedział pan Kostka: Wierę niewiem
191 3|           dworną panią formował.~W tym powiedział pan Lubelski: Nuże panie
192 3|               Pan Myszkowski tak na to powiedział: To czegom ja dołożyć jeszcze
193 3|        zwłasnego około służby pańskiej powiedział, to jest, którym kształtem,
194 3|          paniej gadka zacząć miała.~Tu powiedział J. M. pan Lubelski: Widzi
195 3|                dworzanina. A coś w. m. powiedział, iż nie mieszać jednej rzeczy
196 3|             tedy, co tu pan Bojanowski powiedział, jakoby toż wszytko, co
197 3|              którą osobą (jakom wyszej powiedział) mówić przystoi, a iżby
198 3|           model nam pokazali.~Kiedy to powiedział pan Kostka, zamilkł, tak,
199 3|               tak widzi, żem dosyć już powiedział, zwłaszcza w. m. mądrym
200 3|              są mężczyńskie ćwiczenia.~Powiedział tu pan Derśniak: U Greków
201 3|           widział, iż już milczał, tak powiedział: Niewiem, panie Bojanowski,
202 3|              płeć bogu; przeto Orpheus powiedział, Jovem być masculum et feminam.
203 3|               Na to pan Bojanowski tak powiedział: Niechcę ja z w. m. w głębokie
204 3|     przystojeństwo.~Zaś pan Bojanowski powiedział: Wdyć tego niemoże inaczej,
205 3|               ich niemało wyliczyć.~Tu powiedział pan Bojanowski: Toć sie
206 3|            prze zazdrość, jakom pirwej powiedział, pisać a chwalić niechcieli.
207 3|                roznych.~Pan Bojanowski powiedział na to; Kiedybym ja teraz
208 3|            Powiedz w. m. jako to było.~Powiedział pan Kostka: Tak prosto.
209 3|              nad nim używali.~Zatym to powiedział pan Dersniak: Bywać też
210 3|               tego, co im czynią żony?~Powiedział pan Kostka: A co tak złego
211 3|              miłość pokazała, niewiem.~Powiedział pan Kostka: Słuchaj w. m.
212 3|                świecie teraz nie masz.~Powiedział pan Kostka: Pokażę ja to
213 3|      podeprzesz w. m. tego, coś pirwej powiedział, to jest, aby białegłowy
214 3|               ludzkiego wiela dobrego.~Powiedział pan Kostka: Jam tę białągłowę
215 3|            przyczyniły, niż mężczyźni. Powiedział tu pan Bojanowski: Ba, tobym
216 3|           przywłaszcza. Com też pirwej powiedział, iż białegłowy siła kroć
217 3|         powiedzieć będzie umiał.~W tym powiedział pan Lubelski: Możeć pan
218 3|                 przestać będzie wolno.~Powiedział pan Bojanowski: Musisz w.
219 3|               on pisze, rzecz pokazał.~Powiedział pan Kostka: Którykolwiek
220 3|         niezliczona, co daleko gorzej.~Powiedział pan Bojanowski: Tego ja
221 3|            wolno w. m. niechaj będzie.~Powiedział pan Bojanowski: Powścięgliwość
222 3|            życic, godzien (jakoś w. m. powiedział) wielkiego karania.~Na ten
223 3|                raz bliziuchno śmierci.~Powiedział tu pan Bojanowski: Niedziwuj
224 3|           napomkną, a czasem i proszą.~Powiedział pan Myszkowski; Nieznałem
225 3|         Alexandra wielkiego i Scipiona powiedział: prawda jest, iż w tej mierze
226 3|                Ale w tym, com ja w. m. powiedział, wątpienia żadnego niemasz.~
227 3|             wątpienia żadnego niemasz.~Powiedział tu pan Dersniak: Alboś to
228 3|             poduszkę swe zaceniła, tak powiedział: niechce - prawi - tak wielką
229 3|                było, jakom to i pirwej powiedział, które wolały umrzeć, niż
230 3|             pan Myszkowski odpoczynął, powiedział pan Kryski: Na ten czas,
231 3|               rzeczy im ku chwale.~Zaś powiedział pan Myszkowski: Jawne to
232 3|        doskonałości dwornej paniej nie powiedział.~Odpowiedział pan Bojanowski:
233 3|               to pan Kostka temi słowy powiedział: Mnie sie widzi, Miłościwy
234 3|             Miłościwy panie, żem dosyć powiedział, a ku memu upodobaniu niechcia
235 3|               rozmowy.~Tu pan Wapowski powiedział: Jeśli w. m. tej swojej
236 3|                kogo inego rozmiłowała.~Powiedział pan Kostka: Ani to, ani
237 3|                a cnocie zachowa.~Zatym powiedział pan Lubelski: Już ta pani
238 3|           trzeba. Ku temu pan Dersniak powiedział: Ja nie wiem, jakom miłości
239 3|                taką miłością miłowano.~Powiedział pan Myszkowski: Dobrze tę
240 3|                kupować miał. A to, com powiedział, iż miłość miłością wymiłować
241 3|                któryś w. m. allegował.~Powiedział pan Myszkowski: Ten, kto
242 3|         prawdziwej.~Na to pan Dersniak powiedział: To bych ja miał sobie za
243 3|               m. dowieść możesz.~Zatym powiedział tak pan Wapowski: Jest tak
244 3|         pokazać i dobrze ją udać mógł.~Powiedział na to pan Dersniak: Ba,
245 3|               wiesz, panie Bojanowski, powiedział pan Myszkowski. Ja Dworzaninowi
246 3|            jako miłość rozgłoszona.~Tu powiedział pan Dersniak: I to czasem
247 3|          zaszkodzi, ale owszem pomoże.~Powiedział pan Kostka ktemu: Ta miłość,
248 3|                co najbarziej pokrywał.~Powiedział pan Dersniak: Naucz że go
249 3|              głosem, a bez przestrogi.~Powiedział ktemu pan Bojanowski: Nie
250 3|             zachować mógł.~Ja mnimam - powiedział pan Kostka - że temiż rzeczami
251 3|             miłować go będzie.~Ku temu powiedział pan Dersniak: Ja sie wyznawani
252 3|         Pośmiał sie na to pan Kryski i powiedział: Iście że dworzanin baczny
253 3|          przyczyny mężczyzn strofować.~Powiedział na to J. M. pan Lubelski:
254 3|              Dersniak: Niedawno (jakom powiedział) tego dobrego pana miłowała
255 3|                podać wody nie godzien.~Powiedział pan Kryski: A co wiedzieć,
256 3|                Ba lepiej owa wynorzyć, powiedział pan Wapowski, aby człowiek
257 3|           Kostka: Ja com wiedział, tom powiedział, a komu sie mało widzi,
258 3|           Ovidiusa.~Na to pan Dersniak powiedział: Nie baczę ja, aby i Ovidius
259 3|                za sprosność.~A przeto, powiedział pan Dersniak, jeśliż sie
260 3|          poślakowano.~Zatym pan Kostka powiedział: Mnie sie tak widzi, iż
261 3|           radość swą powiedzieć.~W tym powiedział pan Bojanowski: Jeszcze
262 3|         roskoszy uczuć nie może.~Zatym powiedział pan Wapowski: Jam mnimał,
263 3|              zacząć, a tej poprzestać.~Powiedział ku temu pan Kostka: Ba iścieby
264 3|           przymiotów mogło powiedzieć.~Powiedział pan Kostka: Oto i s tego
265 3|             jeszcze dostawać niemiało.~Powiedział pan Wapowski: To jest rzecz
266 3|       Myszkowski.~Ku temu pan Lubelski powiedział: Doświadszy tu hnet tego
267 4|               gdy pan Lubelski uźrzał, powiedział: Już tu byli drudzy, panie
268 4|              na mię raczył, bo iżem ja powiedział, że Dworzaninowi wiele jeszcze
269 4|               może.~Na to pan Wapowski powiedział: Owa w. m. panie Dersniaku,
270 4|             godzi.~Za tym pan Dersniak powiedział: Przedsię ja wiele ludzi
271 4|            wszytko złe roście.~Ku temu powiedział pan Kostka:~Niewiem, panie
272 4|               niewiadomości grzeszyli.~Powiedział na to pan Wapowski: Argument
273 4|                 Na to pan Wapowski tak powiedział: Który Hetman, panie Myszkowski
274 4|          wypuszcza.~Zatym pan Lupa tak powiedział: Niewiem, coby to za cnoty
275 4|             pan Wapowski: Jam tego nie powiedział, aby miara affekty nasze
276 4|               panie Lupa, temu, com ja powiedział, iż z mierności wiele inych
277 4| Rzeczypospolitej porządek podobał, tak powiedział: A mnie sie zasię tak widzi,
278 4|             Cóż też w. m. o źwirzętach powiedział, to na pomoc w. m. nie pójdzie,
279 4|               coś w. m. około wolności powiedział, tak powiedam, że tego wolnością
280 4|              iżeś w. m., panie Kostka, powiedział, że łatwiej jedna osoba
281 4|            jakoś w. m. o królu pszczół powiedział, jednak mając on do przyrodzenia
282 4|                panu barziej przystoi ?~Powiedział tak na to, rośmiawszy się,
283 4|              temu dobremu końcu, jakom powiedział, użyć. Ale pomnicie sie
284 4|               panu należą, zdawam.~Zaś powiedział pan Dersniak: Jeśli czego
285 4|            zdaniem są w w. m. wszytki.~Powiedział ktemu pan Wapowski: I tych
286 4|          pańskiej, której laski (jakom powiedział) trzeba, aby był Dworzanin
287 4|              bo mi sie zda, żem więcej powiedział, niżem był obiecał.~Zatym
288 4|         niechaj będzie, abyś nam w. m. powiedział, czegobyś w. m. pana tego,
289 4|       powiedzieć.~Ku temu pan Wapowski powiedział: Bych którego s tych panów,
290 4|                 Tu zaś pan Dersniak to powiedział: Radbych ja wiedział, panie
291 4|                k temu pan Dersniak tak powiedział: Iźeś tu w. m. wychowanie
292 4|          doskonalej potym cnot ożywię.~Powiedział tu zaś pan Dersniak: Niż
293 4|           stanowi, i onymże kształtem.~Powiedział na to pan Kostka: Tak sie
294 4|         Wapowski: To, com ja tu krótko powiedział, snadź by już pana tak jako
295 4|           roskazowaniu.~Moim zdaniem - powiedział tu pan Lupa - niewielki
296 4|     dokończywszy, dalej mówić niemiał, powiedział pan Bojanowski: Inaczej
297 4|       Themistocles w on czas do swoich powiedział, kiedy wygnanym będąc z
298 4|            bliższy cnoty, która (jakom powiedział) na punkcie samym pośrodka
299 4|               małe będzie. A coś w. m. powiedział, że rychlejby sie zeszło
300 4|              chciał.~Tu pan Myszkowski powiedział:~Jużeś też to w. m., panie
301 4|               sie do swego pana wrócę.~Powiedział pan Dersniak: Ba, możesz
302 4|           ogląda nigdy śmiertelne oko.~Powiedział na to pan Wapowski: Rzeczy
303 4|            prowadzili.~Tu pan Lubelski powiedział: Nie widzi mi sie, aby już
304 4|              mogło. A iż (jakom pirwej powiedział) s tego, czego nie czynić
305 4|                tego tycze, jakoś w. m. powiedział, iż nietelko zawdy trudno,
306 4|                i na każdym miescu.~Zaś powiedział pan Bojanowski: Pomnie,
307 4|                s tego, coś w. m. dotąd powiedział, tak by sie zamknąć mogło,
308 4|                odejmować mu sie miała.~Powiedział pan Bojanowski: I owszem,
309 4|              pełno.~Panie Bojanowski - powiedział tu pan Kryski - niewiem,
310 4|               w swej grze pan Wapowski powiedział, jako znał te ludzie, którzy
311 4|                pośmiechu uszedł.~W tym powiedział pan Lubelski: Radem temu,
312 4|    Odpowiedział pan Kryski: To iżem ja powiedział, że starzy miłować mogą,
313 4|               sobie osłodzić, alem nie powiedział, iżem tego nauczyć kogo
314 4|              coś też w. m. o piękności powiedział, jakoby miała być promieniem
315 4|                wiedzie, jedno cudność.~Powiedział na to pan Lubelski: I wam,
316 4|              mogli.~Ku temu pan Kryski powiedział: Nie daj tego w. m. sobie
317 4|                być zawsze dobra.~Zatym powiedział pan Myszkowski: Gdyż pan
318 4|            zdobi, i jest, jakom pirwej powiedział, nie oddzielona od dobroci,
319 4|                wczora, pan Bojarnowski powiedział, tedy bezwątpienia cudne
320 4|  powścięgliwsze są niż żadne.~A com ja powiedział ? - rzekł pan Bojanowski.~
321 4|                Owa nakoniec pan Kryski powiedział: Mnie sie zda, iżem dosyć
322 4|          miłości mają, jednoś w. m. to powiedział, aby sie rozumem sprawowali,
323 4|                a jest (jakom to pirwej powiedział) promieniem od Boga, wiele
324 4|           przyszli.~Zatym pan Dersniak powiedział: Słuchając ja w. m., panie
325 4|             hołduje (jakom to i pirwej powiedział) smysłom, a chociaż rozum
326 4|               tego pan Kryski domówił, powiedział pan Lubelski:~Zaprawdę,
327 4|          najdzie.~Na to pan Myszkowski powiedział: Wdy w. m., panie Dersniaku,