Ksiega

  1 Ded|              tę jaśnie dobrotliwą chęć ku sobie. Czemu sie przypatrując
  2 Ded|             przeciwko Rzeczypospolitej ku tej pracy mnie pobudziła,
  3 1  |             kładzie a rzecz niepodobną ku wierze, aby na ledzie mógł
  4 1  |          Kastiglio, tak-em pisał, jako ku wyrozumieniu Polakowi najłatwiej
  5 1  |                zepsowała, niechajże go ku smaku swemu przełoży, a
  6 1  |        staranie, izby tym łatwiej szło ku zamierzonemu kresu, natura
  7 1  |              nie litował, garnąc takie ku sobie, i wielkimi jurgielty
  8 1  |             tak wdzięcznym u ludzi, iż ku wrodzonej cnocie swej, ku
  9 1  |              ku wrodzonej cnocie swej, ku rozumowi, ku czujności,
 10 1  |              cnocie swej, ku rozumowi, ku czujności, ku sprawie, która
 11 1  |                rozumowi, ku czujności, ku sprawie, która w nim wielka
 12 1  |             która w nim wielka była, i ku inym dobrym przymiotom przyłączył
 13 1  |          księdza Maciejowskiego szkoły ku wysokim stolicam i dostojeństwu
 14 1  |             ich imowali. Panie Kryski, ku W. M. ja mówię, któryś podobno
 15 1  |              mają tę zabawę pożyteczną ku obostrzeniu rozumu gry rozmowne,
 16 1  |          gotowego jednego ucznia mają. Ku temu ksiądz Biskup powiedział:
 17 1  |          obierze Jego M. ksiądz Biskup ku igrze tę, która sie będzie
 18 1  |                mnie nie będzie trudno. Ku temu ksiądz Biskup rzekł:
 19 1  |              znałem drugie, którzy mie ku miłości barzo ciągnęli,
 20 1  |              sprawy, i pobudza, zapala ku cnocie tak bojaźnią niesławy,
 21 1  |              widzi, nie przyść acz nic ku temu kresu, ku któremu przyszedł
 22 1  |          przyść acz nic ku temu kresu, ku któremu przyszedł jego przodek.
 23 1  |          Boskiemi dary, a rychlej jest ku chlubie naszym przodkom,
 24 1  |             iżby nie dosyć na tym miał ku przyściu do doskonałości,
 25 1  |             jej prawdziwą miłość, gdyż ku czemu inemu, a nie k niej
 26 1  |                Powiedział pan Derśniak ku temu: Małom ja widział osobnych
 27 1  |                sprawy, o których sobie ku chlubie powieda, godzien
 28 1  |          przedsie to wszytko powie, co ku jego czci przysłuży. Ale
 29 1  |                tego potrzeba, iżby był ku wszytkiemu ochoczy, czerstwy
 30 1  |            kładziesz za jeden przysmak ku każdej rzeczy bez którego
 31 1  |              koniu siedzi wyciągnąwszy ku piersiom końskim nogi, a
 32 1  |              zwłaszcza, jeśliby łatwie ku wyrozumieniu, abo już nieco
 33 1  |           jeśli mowa nie ma być trudna ku wyrozumieniu, pogotowiu
 34 1  |           miało, mali być mowa każdemu ku wyrozumieniu łatwia. Odpowiedział
 35 1  |          abowiem to pospolite mnimanie ku któremu wdy człowiek stosować
 36 1  |              serbskie, łatwie Polakowi ku wyrozumieniu, tam w tej
 37 1  |             język podniósł i przyszedł ku tej doskonałości, którą
 38 1  |           mądrze pisać, jako ma przyść ku temu.~Nie wiem, by czego
 39 1  |            ruszyła, aby mógł przywieść ku żalu, ku gniewu, ku miłosierdziu,
 40 1  |                mógł przywieść ku żalu, ku gniewu, ku miłosierdziu,
 41 1  |          przywieść ku żalu, ku gniewu, ku miłosierdziu, i umiał zapalić,
 42 1  |            czynienie rzeczy ma gracyą.~Ku temuż jeszcze kilka słów
 43 1  |     powścięgliwość, i wizytko ine, czo ku przystojności należy, abowiem
 44 1  |              są pożyteczne i potrzebne ku życiu i ozdobie naszej.
 45 1  |         dobrego w sobie, nigdy by było ku tej wysokości a chwale nie
 46 1  |           hetmanów dzieje, zapalić sie ku takowejże dzielności nie
 47 1  |             nasze uszy, jako kiedy kto ku chlubie naszej co powieda.
 48 1  |        rzemięsło i ine przypadki nauce ku ozdobie, która okrom wszelakiego
 49 1  |           napomknął kogo z mądrą głową ku pisaniu o sobie, pokazującz
 50 1  |                być ono miło, czoby kto ku jego chlubie napisał. Ale
 51 1  |               być panie Lupa, potrzeba ku temu, aby był muzykiem,
 52 1  |         ucieszniejsza zabawa mogła być ku wybiciu sobie z głowy wiele
 53 1  |               żywość i posiłek od niej ku potwirdzeniu mocy swojej.
 54 1  |                nowy zwyczaj, który sie ku cnocie garnie, który zwyczaj
 55 1  |              czyni duszę sposobniejszą ku dostąpieniu błogosławieństwa,
 56 1  |                dziwnie waleczni ludzie ku potkaniu kazywali więc grać
 57 1  |            tych czasow mówił, brzydkie ku słuchaniu tym panom było,
 58 1  |         przyjemne. A to, czego jeszcze ku przymiotom dworzaninowym
 59 2  |            prosto tak, jako gdy słońce ku ziemie sie skłania, a ziemię
 60 2  |              roskazał. Zeszło sie było ku tej rozmowie cos więcej
 61 2  |          zezwalam, a tego dokładam, iż ku nabyciu prawdziwej chwały
 62 2  |             znać możemy, iż rzadki kto ku tej doskonałości przyszedł
 63 2  |                trudno, i tak splecione ku jednemu końcu bieżą, a do
 64 2  |                swe, zawołanie, koniec, ku któremu zmierza, i te rzeczy,
 65 2  |          rzeczy, przez które ma przyść ku niemu. Otoż s takową przestrogą
 66 2  |            niechaj sie stosuje bacznie ku temu wszytkiemu, czo mowić
 67 2  |               ciągnął tak ludzkie oczy ku sobie, jako ciągnie magnes
 68 2  |          ciągnie magnes kamień żelazo. Ku temu też i to przyłożę,
 69 2  |     przyrodzone, które lata przynoszą, ku dobremu nakierowali. Jako
 70 2  |            hnet złożą i oslabieją, gdy ku rzeczy przydzie, nic inaczej,
 71 2  |             czom wyliczył dworzaninowi ku nabyciu łaski tego pana,
 72 2  |                ta tam rzecz mierziała) ku pańskiej wolej, iżby widząc
 73 2  |         wdzięcznego powiedzieć chce. A ku temu tak przydzie, kiedy
 74 2  |              więc od niego stronić, aż ku temu przydzie, iż im takowy
 75 2  |             podziwował i poradował, iż ku temu przyszli, co im jest
 76 2  |              człowiek barziej droży, i ku więtszej czci swojej być
 77 2  |             cnotą, zwłaszcza kiedy kto ku temu jeszcze jest skromnym.
 78 2  |         strychem jako on iść, i przyść ku takiemuż miejscu. Omyli
 79 2  |            dobrze znal i swoje siłę, a ku temu dopiero, żeby sie stosował,
 80 2  |            cenie, wszetecznością potym ku wielkiej łasce przyszli.
 81 2  |           prowadzi, stosując sie zawdy ku obyczajom tych ludzi, miedzy
 82 2  |            sprawy wszytki aby kierował ku dobremu; niechaj nie będzie
 83 2  |             też, iż mniejszy łatwi był ku przesłaniu, posłał nad wolę
 84 2  |             nie chce. Lecz ja nic wiem ku dobremuli to, czy ku złemu,
 85 2  |              wiem ku dobremuli to, czy ku złemu, iż my Polacy nie
 86 2  |              płaczu zginęła, zwłaszcza ku potrzebie tam wesoła a świetna
 87 2  |                sie podług czasu, a raz ku rzeczam statecznym, drugi
 88 2  |          rzeczam statecznym, drugi raz ku biesiednym, ku krotochwili,
 89 2  |               drugi raz ku biesiednym, ku krotochwili, ku grze myśl
 90 2  |            biesiednym, ku krotochwili, ku grze myśl i chęć swą przykładając,
 91 2  |         nadobnie a bez frasunku gra, a ku swej myśli dworzanina, jakiegoś
 92 2  |                na pana, a stosując sie ku jego wolej, lekce go sobie
 93 2  |                niechajby to tam pirwej ku wiadomości przyszło, iż
 94 2  |                chciała.~Pan Kostka tak ku temu powiedział: By ta powieść,
 95 2  |           rzecz podobna była mu łatwia ku uczynieniu, i jemu żeby
 96 2  |                tym, w czym sie ćwiczy, ku skończonej doskonałości
 97 2  |             rad dziwy, a rzeczy trudne ku wierze chociaż prawdziwe
 98 2  |            spólnym trefują. Dosyć jest ku temu, co sie powiedziało,
 99 2  |                A tak opuściwszy to, co ku bystrości rozumu należy,
100 2  |              trefność poczytać chciał.~Ku temu pan Derśniak rzekł;
101 2  |               s siebie złego przykładu ku posłuszeństwu niedał, powiem
102 2  |                biesiady, gonitwy i ine ku napasieniu oczu zabawy.
103 2  |       niesłychane, wszem wobec ludziom ku takowej pociesze i napasieniu
104 2  |                Każda tedy rzecz, która ku śmiechu pobudza, uwesela
105 2  |            dysputuje, bo to nie należy ku teraźniejszej rzeczy, a
106 2  |                ani są tak nędzni, żeby ku ulitowaniu serce poruszali,
107 2  |               tejże rzeczy ważne słowa ku chłubie, abo ku gańbie czyjej
108 2  |            ważne słowa ku chłubie, abo ku gańbie czyjej wziąć sie
109 2  |                 nie jego; toż też może ku gańbie owemu powiedzieć,
110 2  |        uszczypliwym. Wracając sie tedy ku rzeczy około trefnowania,
111 2  |     towarzyszowi najdzie. A przeto ile ku pirwszemu sposobu, gdzie
112 2  |                nachylał ucha i czekał, ku czerniłby one słowa swe
113 2  |         troszkę podniósł s prędka oczy ku jednym ze dwojga drzwi na
114 2  |                a gwałtem przyszedł był ku Papiestwu. Ale podźmy do
115 2  |              Papieżu, i obróciwszy sie ku drugim drzwiam, jakoby nic
116 2  |               też ten przysmak przydać ku nabyciu jeszcze więtszej
117 2  |         pobudza (a wszytko to przedsię ku pirwszemu sposobu trefnowania
118 2  |           szedł, a koń s nim wspak, aż ku domowi jednemu przyszło,
119 2  |             taką, też niebarzo podobną ku prawdzie, powiedział raz
120 2  |                głowa to bowiem wielka. Ku czci to było Scipionowi.
121 2  |          jednako w ten czas rozumieją, ku inakszemu wykładu przyciągnąć;
122 2  |            słowo rząd, przystosował je ku inemu, i ukazawszy rząd,
123 2  |                drwa gryzł, i co łatwie ku rzeczy przypadnie, a co
124 2  |           człowieczeństwo prędkie jest ku grzechowi, a djabeł nigdy
125 2  |                przywodząc pany koronne ku miłości Rzeczypospolitej,
126 2  |                 stądże też ważne słowa ku chlubie wyniść mogą, przeto
127 2  |               tak w poważnym rzeczeniu ku chlubie czyjej, jako też
128 2  |        nagorzej i to padnie, kiedy kto ku przyczynieniu, abo ujęciu
129 2  |              komu to powie, co nikąska ku prawdzie niepodobne. Jako
130 2  |                miedzy nimi mieszkając, ku wielkim pieniądzom prędko
131 2  |              się, jako on mówił, rzekł ku pana Przecławowi: Bracie
132 2  |               nie dał im inej odprawy.~Ku temuż też i to niejako należy,
133 2  |            rzeczy widzi, a przedsię to ku onemu sie będzie ściągało,
134 2  |          otrzymać miał, rzekł z gniewu ku Biskupowi: Miłościwy księże,
135 2  |                 bo patrz (rzecze jeden ku drugiemu) miły bracie, jako
136 2  |               a w wodzie pannie Maryej ku czci a chwale do śmierci
137 2  |            rozumu, iż miał wielką chęć ku czarnksięstwu, i siła o
138 2  |           przed onym czasem, który był ku zapłacie namieniony, aby
139 2  |         wielkiego a sławnego człowieka ku tej drobnej rzeczy spomnię)
140 2  |            osądzi, iż białogłowy nigdy ku temu kresu przyść niemogą.
141 2  |              Mam ja tę nadzieję, rzekł ku temu pan Lubelski, iż rzecz
142 3  |           potym w Grecyej wiele placów ku rozmaitemu ćwiczeniu na
143 3  |               zamiłował, ochotszy jest ku wszytkiemu, śmielszy, żywszy
144 3  |               wziąć by sie wzraz mógł, ku wymalowaniu w tej mierze
145 3  |             jeśli je Pan Bóg da, wieść ku dobremu, jako zebranie małżonka
146 3  |                same podwodzą mężczyzny ku mowie, wywiadując sie miłostki
147 3  |                 do zabaw dwornych, czy ku porządkowi domowemu używać
148 3  |          odpowiedam, iż dwornej paniej ku przyrodzonemu baczeniu nabytcgo
149 3  |           widzą sie być mało użyteczne ku dwornej a krotochwilnej
150 3  |                iż one są sposobniejsze ku pojęciu nauk subtylnych,
151 3  |           Natury, matki nas wszytkich, ku któremu końcu ona co czyni,
152 3  |             mężczyźnie, wszytko sie to ku dobremu naszemu ściąga.
153 3  |                 iż Natura, która zawdy ku doskonałości mierzy, by
154 3  |        śmiertelnym nieśmiertelności. A ku temu iż jest tak potrzebna
155 3  |           Prawda jest, iż Natura zawdy ku doskonałości zmierza i dla
156 3  |                rodzili, już by sie nie ku doskonałości Natura miała,
157 3  |               i obłędy ich naprawić, a ku dobremu nakierować umiały.
158 3  |           rzekł pan Kostka - który sie ku rzeczy dobrej ściąga, mamy
159 3  |              Trojanie obrali pewny kąt ku mieszkaniu, ponieważ własną
160 3  |            samem, jako i małżonkom ich ku dobremu. I hnet, skoro miedzy
161 3  |           każdy, jako najprędzej mógł, ku ratunku bieżał, a białegłowy
162 3  |              tego, iż państwa rzymskie ku onej sławie, mocy a wielkości
163 3  |        ukazawszy nieprzyjacielom drogę ku wzięciu zamku rzymskiego,
164 3  |                 chcąc, aby mniej ludzi ku obronie w nim było, kazał
165 3  |             swój uczynek, obrócili sie ku nieprzyjacielowi znowu,
166 3  |             Kostka dopowiedział, rzekł ku J. M. panu Lubelskiemu:
167 3  |              bych za skróceniem czasu, ku krzywdzie drugim, przestać
168 3  |                którą ma każdy człowiek ku dziecięciu własnemu, rozwięzaćby
169 3  |            powiedasz) sposobniejszy są ku cnocie, niż białegłowy.
170 3  |              były powszednie, i czasem ku chłubie, a kiedy też grzechy
171 3  |                 Mógł bych jeszcze i co ku temu więcej powiedzieć,
172 3  |              misterkini), aby sie mógł ku miłości zapalić, a wżdy
173 3  |              nietelko one potrzebne są ku naszej na świat bytności,
174 3  |              świat bytności, ale też i ku dobremu, a zbożnemu życiu,
175 3  |           pochopniejsze i skłonniejsze ku grzechowi (jako W. M. mówisz)
176 3  |               słabsze ich przyrodzenie ku sprzeciwieniu sie cielesnym
177 3  |               płaczu, a wdy siła czasu ku niczemu nie pr/yszedszy
178 3  |           zmyślić co takiego podobnego ku prawdzie, czymby poczciwą
179 3  |             sławą, która go podwędziła ku wycirpieniu wszytkich niewczasów
180 3  | niebespieczeństwa, s czego miał przyść ku nieśmiertelności, nierzkąc
181 3  |         pustoty. Ale to jeszcze jakoby ku więtszej chłubie jego piszą,
182 3  |   powścięgliwosci, o których mężczyźni ku swej chlubie piszą, wołając
183 3  |              fortylow, jakich tysiącmi ku przełamaniu wstydu poczciwej
184 3  |            wielką uczciwością do Rzymu ku pochowaniu prowadzono. A
185 3  |        potrzebują, są jako smolne drwa ku rozżarzeniu ognia, abowiem
186 3  |               było tak wiele rzeczy im ku chwale.~Zaś powiedział pan
187 3  |          rzeczy pięknych a potrzebnych ku doskonałości dwornej paniej
188 3  |                żem dosyć powiedział, a ku memu upodobaniu niechcia
189 3  |              rzeczy więcej nie trzeba. Ku temu pan Dersniak powiedział:
190 3  |                wywrócić, a pokazać, że ku inej, a nie ktej rzeczy
191 3  |                 słusznie to więc sobie ku krzywdzie weźmie, i zaniecha
192 3  |                je i czynią je sposobne ku przyjęciu i rozżarzeniu
193 3  |              rzecz postrzegą, niż ten, ku komu sie wzrok ściągał.
194 3  |               bych nie rzekł nie można ku uczynieniu. Dla tego ja
195 3  |              byli, nie mógł zrozumieć, ku czemu co szło, abo o czym
196 3  |             barziej miłować go będzie.~Ku temu powiedział pan Dersniak:
197 3  |            czynić każe. Nadobny fortyl ku pozyskaniu łaski. A jeszcze
198 3  |           postrzegały.~Więc pirwej niż ku czemu przyda, wszytek świat
199 3  |             tej poprzestać.~Powiedział ku temu pan Kostka: Ba iścieby
200 3  |             wiedzieli być Dworzaninowi ku ozdobie potrzebnego, wszytko
201 3  |            Kostka, abo pan Myszkowski.~Ku temu pan Lubelski powiedział:
202 3  |            sobie, iż możesz Dworzanina ku więtszej doskonałości przywieść,
203 3  |                pan Kostka, to jest, iż ku temu, co sie powiedziało
204 3  |            Wapowski: Te, które tu były ku czci i ku hańbie białychgłów
205 3  |                które tu były ku czci i ku hańbie białychgłów nad miarę
206 4  |         zawodzie, gdzie wieldzy ludzie ku dostojeństwu a wysokiej
207 4  |                prawdziwych trefnych, i ku życiu człowieczemu pożytecznych
208 4  |                Wapowski nie przyjechał ku obiadu na Prądnik, s czego
209 4  |                swej mowie, a prowadząc ku końcu rzecz zaczętą i dobrze
210 4  |               są dobre, ale dla końca, ku któremu sie ściągają, jako
211 4  |             sie sama, jedno dla końca, ku któremu przywiedziona być
212 4  |           przypisane, mają sie ścięgać ku temu dobremu końcu, o którym
213 4  |             sie tu jeszcze nie mowiło, ku któremu Dworzanin zmierzać
214 4  |             bacząc myśl pańską skłonną ku czemu nieprzystojnemu, iżby
215 4  |               zasię to nawodzenie pana ku dobremu, a odwodzenie od
216 4  |              sobie obrał pewny koniec, ku któremu prowadzić myśli
217 4  |                 byś mógł łatwie przyść ku temu naznaczonemu końcu
218 4  |               człowieka prowadzi rzecz ku dobremu końcu. Więc ku przyściu
219 4  |           rzecz ku dobremu końcu. Więc ku przyściu do niego są to,
220 4  |             była, umieć królować, a iż ku temu nie potrzeba inej nauki,
221 4  |              im prawdę, a przywieść je ku cnocie, ktemu, iż ludzie
222 4  |             iżby pochopniejszy pan był ku cnotam, spomnieć mu będzie
223 4  |                sie poczciwą zazdrością ku takiejże sławie pięli.~Tym
224 4  |               powiedzie Dworzanin pana ku cnocie, do której cnoty,
225 4  |              onego kresu, onego końca, ku któremu był myśl swą obrócił,
226 4  |               przymiotów swych dobrych ku temu końcu używa, aby pana
227 4  |          rozumiem, iż tych cnót, które ku poczciwemu życiu należą,
228 4  |       powiedziało) wszytko złe roście.~Ku temu powiedział pan Kostka:~
229 4  |               wolej, ani chęci niemiał ku źle czynieniu.~Na to pan
230 4  |         statecznej dumy, która to duma ku poczciwemu ją skłoni, uspokoi
231 4  |              którzy objeżdżają konie i ku gotowości je ćwiczą, nie
232 4  |                jako gniew pomaga barzo ku męstwu, nienawiść zasię
233 4  |             samo może przywieść ludzie ku błogosławieństwu, a wrócić
234 4  |               może, niż osób wiele, ja ku temu tak mówię, iż też daleko
235 4  |      starożytnego domu pana, skłonnego ku cnocie s przyrodzenia i
236 4  |               s tych patrzał, ile tego ku dobremu a poczciwemu poddanych
237 4  |               ma być pełen, i onych ma ku temu dobremu końcu, jakom
238 4  |              rzeczy, to jest te, które ku wyćwiczeniu i postanowieniu
239 4  |                też doskonale przyszedł ku łasce jego, to jest, żebyś
240 4  |        wszytkim zdanie swe powiedzieć.~Ku temu pan Wapowski powiedział:
241 4  |                ludzie użyć onego lostu ku swemu dobremu, który im
242 4  |         pociechy. Jako i prawa wszytki ku temu stosować i wieść mamy,
243 4  |              pospolity burząc nie byli ku przekazie. Bo zaprawdę nie
244 4  |                potrzebne, aby przyszli ku pokojewi, który jest końcem
245 4  |            czasu pokoju, iżby przyszli ku spokojnej myśli, która jest
246 4  |             dobre i użyteczne, abowiem ku dobremu sie końcu ściągają.
247 4  |               wszytki cnoty, które sie ku uczciwości ściągają, jako
248 4  |                sie tu zdaleka pokazały ku cnotam świętym wieść miał,
249 4  |                by mi sie przedsię, żem ku onemu końcu przyszedł, który
250 4  |              nie przyspieje, rzędzić i ku dobremu nakierować. A to
251 4  |               sie było postanowiło, iż ku krzywdzie białymgłowam nikt
252 4  |                tu niemasz białymgłowam ku krzywdzie, i owszem jest
253 4  |         krzywdzie, i owszem jest im to ku czci, co ja powiedam, żeby
254 4  |              kto, ine rozumiejąc a ine ku smaku mówiąc, prawdę tłumi.
255 4  |           nalazłaby sie ona trojaka, a ku dobremu spojona zwierzchność
256 4  |           patrzy, a oni swoje postępki ku niemu, jako ku najpewniejszemu
257 4  |                postępki ku niemu, jako ku najpewniejszemu celowi obracać
258 4  |            dobrym daniem sobie pomoże. Ku temu jeszcze i to bych panu
259 4  |                próżne, abowiem gdzieby ku statecznej mądrości, miłość
260 4  |           przedsię rozumiał, że to pan ku dobremu końcowi czyni, i
261 4  |            wspinaliby sie nad potrzebę ku bohactwu, a źli zasię tedyby
262 4  |               a ubóstwo zasię lekkim i ku zdradzie skłonnym. Ale w
263 4  |            godni, i dobrze nakierowani ku człowieczemu na świecie
264 4  |         szkodliwe, ale chcąc ja przyść ku onemu dobremu końcu, który
265 4  |             biorąc, ani kosztu żałując ku ozdobie majestatu i dworu
266 4  |              mało mając na tej sławie, ku której za podbiciem pod
267 4  |            oględać mieli, nigdyby byli ku onej wielkiej sławie i wywyższeniu
268 4  |              Mahometowej, a przyszłoby ku światłości a uznaniu prawdy
269 4  |           szanować trzeba, iżby s niej ku braniu zawdy dostawało.
270 4  |                trochą siada; gdzie raz ku jednej, drugi raz ku drugiej
271 4  |               raz ku jednej, drugi raz ku drugiej s tych przepaści,
272 4  |           każdy sam przez sie od tego, ku czemu sie baczy być skłonnym,
273 4  |         dyamencik, abo leda co takiego ku ochędostwu sorom druga przeda,
274 4  |         powiedzieć mógł o Dworzaninie, ku któremu końcu jego godność
275 4  |               ona nie miała wodzem być ku dobremu paniej swojej, jako
276 4  |        dworzaninowę. Przystępując tedy ku temu, coś mi w. m. zadał,
277 4  |             gdzieby pan s przyrodzenia ku dobremu nie był skłonnym,
278 4  |             ciepło i deszcz i co inego ku temu pomoc by mogło), ale
279 4  |           pożytku dać by mogli, by sie ku temu dobry gospodarz przyczynił.
280 4  |     przyrodzenia tak barzo niesposobni ku pojęciu dobrych obyczajów,
281 4  |             tak wielkie, któreby onych ku dobrej drodze przywieść
282 4  |         niepodobna, aby Dworzanin pana ku wielem cnot nakierować niemiał,
283 4  |               nakierować niemiał, jako ku sprawiedliwości, ku hojności
284 4  |               jako ku sprawiedliwości, ku hojności i ku inym cnotam,
285 4  |         sprawiedliwości, ku hojności i ku inym cnotam, które to cnoty
286 4  |                A tak pan przywiedziony ku cnotam przez Dworzanina,
287 4  |             ani muzyka, ani ine takowe ku krotochwili rzeczy nie przystały,
288 4  |               jest, aby on wiodąc pana ku dobremu a poczciwemu został
289 4  |           łaskę jego, a potym go wieść ku cnotam. Arystoteles tak
290 4  |                to, że Aleksandra wiódł ku tak sławnemu końcu, to jest,
291 4  |         Kaukazie, i indziej, przywieść ku życiu podług rozumu; zbudować
292 4  |                odwieść, nie chciał już ku jego poprawie używać dworstwa,
293 4  |                 nazwać chcecie), który ku dobremu końcu wszytko prowadzi,
294 4  |         powieści, wziętością przywieść ku cnocie pana, musi być starym (
295 4  |              sie rozmiłują piękności i ku niej samej chęć tę swą,
296 4  |                którego rozum przyszedł ku swej zupełnej sile a żywości,
297 4  |               które prawda, iż sie nie ku dobremu końcu ściągają,
298 4  |       zwyciężyć tej źwirzęcej miłości, ku której s krewkości człowieczeństwa
299 4  |                widział, a boję sie, że ku takowej złości abo pysze,
300 4  |          ponętą ptaki, zdradzać mogli.~Ku temu pan Kryski powiedział:
301 4  |               białychgłów użyć, i jako ku tej szczęśliwej miłości,
302 4  |          wielką machinę, którą Pan Bóg ku pożytku a zachowaniu w dobrej
303 4  |           odchodzi, a przychodzi lecie ku najwyższemu znakowi.~Nuż
304 4  |                natura dała obojgu temu ku potrzebie i zachowaniu swojej
305 4  |               sie nie kaził, a wszakoż ku temu pożytkowi wnet i ozdoba
306 4  |            owszem snadź odwodzić ją, a ku cnocie, ku przystojeństwu
307 4  |              odwodzić ją, a ku cnocie, ku przystojeństwu przywodzić
308 4  |  ślachetniejszego, a zwłasniego swego, ku czemu ciągnąć to swe zapalenie
309 4  |           więtszym niż jest uczynić, i ku poznaniu onej niewymownej
310 4  |              piękności przywieść może.~Ku temu tedy idąc, tak powiedam,
311 4  |            jakieś podobieństwo jednego ku drugiemu przyrodzenia, co
312 4  |              zawdy bacznym upominaniem ku skromności, ku wierności,
313 4  |             upominaniem ku skromności, ku wierności, ku wstydu a uczciwości,
314 4  |              skromności, ku wierności, ku wstydu a uczciwości, iżby
315 4  |          obojga będzie; a zatym przyda ku onemu błogosławieństwa,
316 4  |                chęć, którą będzie miał ku upodobanemu ciału, niechaj
317 4  |                od ciała, a przyłoży ją ku samej szczyrej piękności,
318 4  |              szczęśliwe dusze mają, co ku widzeniu onej do nieba przyszły,
319 4  |            światłością wzywa i ciągnie ku sobie wszytki rzeczy. Ta
320 4  |            wszytki i siły duszne nasze ku tej najświętszej światłości,
321 4  |             celuje Dworzanina młodego.~Ku temu rzekł pan Bojanowski: