Ksiega

  1 Ded|           podjąłem nieco prącej, abych mu sie też czymkolwiek popisał.
  2 1  |           potest, a pan Wapowski na to mu odpowieda; tam, to czo wziął
  3 1  |             smaku swemu przełoży, a ja mu tego iście życzę, żeby mię
  4 1  |                kiedy dowiedzie (w czym mu i to moje przetarcie drogi
  5 1  |                drugim każdy zgadza, iż mu to wieldze milo, czo sobie
  6 1  |            pospolitą dziedzinę, nielza mu inaczej, jedno przyjąć za
  7 1  |              pan Lubelski przekaziwszy mu tak powiedział:~Mnieby sie
  8 1  |              dowodnie powiedał, nikłby mu sie był sporu trzymać nie
  9 1  |               onej wdzięczności, która mu u wszech ludzi na pirwszym
 10 1  |                najduje takiego, w czym mu sie nie chce zgadzać s pospolitym
 11 1  |                tam skrytemu, czego zda mu sie, że nie dochodzi, bo
 12 1  |              dochodzi, bo wżdy podobna mu sie rzecz nie widzi, aby
 13 1  |           puszczając mimo się, któraby mu niesławę przynieść miała,
 14 1  |       nienawiść stąd, ani ohyzda uróść mu może, takiemu ja chwalić
 15 1  |               jako niedawno jeden, gdy mu w zwadzie ud oszczepem przebiło,
 16 1  |               przebiło, powiedział, iż mu sie tak widziało jakoby
 17 1  |               onę wdzięczność, któraby mu miłość u wszech ludzi jednała.
 18 1  |             był chciwy, chyba, gdzieby mu szło o poczciwość, abowiem
 19 1  |          szukać dopiro tych dróg, żeby mu sie bić nie przyszło, prawda,
 20 1  |          rozmaitemi broniami nie telko mu sie do potrzeby przygodzi,
 21 1  |                s takim baczeniem, żeby mu wszytko przystało, bo za
 22 1  |              tych tedy rzeczach, ktore mu przystoją, niechaj sie ćwiczy,
 23 1  |                podobał. Do czego barzo mu i to posłuży, kiedy sie
 24 1  |             też i być mogło, radziłbym mu to czynić, boby tym i sobie
 25 1  |               było, i co pocznie, żeby mu wszytko przystało.~Potym
 26 1  |           wszak też pan Bojanowski, iż mu sie było zachciało ze mnie
 27 1  |              co wywrzeć, mówił to, czo mu sie zdało, a wżdyś go w.
 28 1  |                ma sie o to starać, aby mu wszytko przystało, i to
 29 1  |              tego, jako gi robić, jako mu wiele stali dać, jako gi
 30 1  |               ine ćwiczenia, chcę, aby mu przystało; (przełożywszy
 31 1  |               bo czo jedno pocznie, to mu wszytko tak przystoi, jakoby
 32 1  |                s tym urodzić miał. Acz mu też wiele do tego pomaga
 33 1  |              contrefetuje, chcieli aby mu wszytko przystało. Wszakoż
 34 1  |               czo człowiek czyni, samo mu tak płynie, a jako za dar
 35 1  |                bo gdzie je pokaże, tam mu zaraz credit zginie, i wnet
 36 1  |             garłem, jakoby to tak samo mu przyszło, zaraz znać, iż
 37 1  |               Bóg jaka będzie. A jeśli mu rzeczesz, żeby swym językiem
 38 1  |          powieda, iż zapomniał, abo że mu sie przyrodzony język prawdziwie
 39 1  |               utarte słowo było, wziąć mu dozwalam. Takżeć podobno
 40 1  |              abo słowańskim, abo jeśli mu też wolno starodawne, a
 41 1  |              to kiedy kto z w. m. iżby mu sie tknąć sercza barzo nie
 42 1  |             tego Sokrates powiedał, że mu sie widziała jego lekcya
 43 1  |               one jakmiarz wieczną, by mu jej było nieszczęście poznać
 44 1  |             poważną, więc i wiersz, bo mu sie to u dworu zawdy do
 45 1  |             przyjacielowi, abowiem, by mu to ćwiczenie inego pożytku
 46 1  |                 tedy ten sam, za wiele mu stanie, iż on będzie mógł
 47 1  |              takowym ćwiczeniem będzie mu hnet słów dostawało, i gruntowniej
 48 1  |                to znał być w sobie, co mu kto przypisuje, jednak niechaj
 49 1  |                tego, czego widział, iż mu nie dostawało, to jest,
 50 1  |             pisanie, że tylekroć miało mu być ono miło, czoby kto
 51 1  |               zdobi dworzanina, ale iż mu jest barzo potrzebna. Ale
 52 1  |        dworzanin tego wszytkiego, czoś mu w. m. przypisał, na ktory
 53 2  |                patrzając na brzeg, zda mu sio, iż brzeg bieży, a okręt
 54 2  |               jako kto ma gorączkę, iż mu ona gorącość i skażone wapory
 55 2  |           najlepsza, zła, a niesmaczna mu sie widzi, tak też i starym,
 56 2  |        jakążkolwiek iną rzecz, któraby mu sie zdała być świadkiem
 57 2  |             dobrze sprawować, potrzeba mu najwięcej jakiejś rostropności
 58 2  |            jednak nie może to być, aby mu nie łatwiej przyszło dojść
 59 2  |             tego, czego pragnie, kiedy mu sie jaką regułką oczy otworzą,
 60 2  |                dosyć o tym mówił, jako mu sie w tym sprawować trzeba:
 61 2  |             jeno sama telko sława. Gdy mu sie też trefi w gończej,
 62 2  |               też i warowno, a gdzieby mu czego niedostawało, aby
 63 2  |               rzecz prowadził, a jeśli mu siebie samego w czym spomnieć
 64 2  |               on go dostanie, ale, abo mu więtszą moc ludzie niż mnie
 65 2  |               mieć pilne oko, aby, gdy mu przed panem swym przy zgrai
 66 2  |                i umiejętność. Gdzie by mu też przyszło być w małym
 67 2  |              tu wypisać wszytko to, co mu sie trefić może. Ale gdy
 68 2  |                rozumiem i o tańcu, aby mu stary dał pokój, owa wszytkich
 69 2  |              sercem dobrym, niżli, aby mu ciało mdłe co mocy przydawać
 70 2  |               jednego z nich, potrzeba mu swego własnego a dobrego
 71 2  |             życia, chęcią szczyrą, aby mu sie co najwięcej podobał,
 72 2  |              pan, zawdy tak mnimał, że mu coś wdzięcznego powiedzieć
 73 2  |      krotochwile. A tak Dworzanin, gdy mu przydzie być na pokoju s
 74 2  |             sie ucieszyć pan mógł, aby mu nie przekaził onej ochłody,
 75 2  |               niechaj nie pokazuje, iż mu to w dziw a wielka nowina;
 76 2  |              swym panem, jako pan, abo mu nic mu na jego słowa odpowie,
 77 2  |            panem, jako pan, abo mu nic mu na jego słowa odpowie, abo
 78 2  |               sie ohydzi, a prosto tak mu to będzie przystało, jako
 79 2  |             czekał tego radniej, kiedy mu ją pan ,s swej chęci pokaże,
 80 2  |            będą. Dworzanin nasz, kiedy mu z rzeczy przydzie, a czas
 81 2  |              swym mnimaniu omyli, a iż mu sie tak nie zdarzy, jako
 82 2  |               począł sobie i szczęście mu też ktemu pomogło, więc
 83 2  |            punktu jego roskazania, aby mu sie tak mc stało, jak owemu
 84 2  |           miasta Leucas, roskazał, aby mu posłał jeden ze dwu masztów,
 85 2  |             potrzebę, niż więtszy. Ale mu ta wymówka ani dowody nie
 86 2  |             jego głowie zawisły. A gdy mu sie pana dostać nie będzie
 87 2  |            drugi ubrańszy przydzie, to mu wnet od onego być u tego
 88 2  |                chudemi wdawał, a zdamy mu sie niegodni jego towarzystwa,
 89 2  |            pirwej powiedział, przystoi mu barziej statek, i ludzie
 90 2  |              inym będzie osobny, ubiór mu nic nie przyda, ani ujmie.~
 91 2  |               będzie skrzętny, niechaj mu nie leda co wadzi, jako
 92 2  |             dworzanin umieć będzie, co mu sie naznaczyło, łatwie odmieni
 93 2  |                 nakoniec jeszcze czyni mu pan jaki kus a znak niełaski.
 94 2  |           niego dworować, szydzić, ani mu nieborakowi pomoże to, iż
 95 2  |              świecie człowiekiem, tedy mu sie zmylą szyki. A zasię
 96 2  |                kijem w błoto, przedsię mu sie wszyscy śmieją. Tak
 97 2  |              wiem, by to dobrze puścić mu przed sobą te sławę, gdy
 98 2  |                drugiego wina nalać, iż mu to, co przed nim stało,
 99 2  |                smakowało; przyniesiono mu tegoż zaś, (jako u J. M.
100 2  |                 i dobre) i powiedziało mu pacholę, iż ine jest, a
101 2  |             nie pił lepszego; a chocia mu potym powiedziano, iż tojednoż
102 2  |                 wepchnie w błoto, oczy mu zaleje, grochem Popluska,
103 2  |                sprosności zaniecha, bo mu na tym mało, iż u takich
104 2  |          zamykam, aby dworzanin to, co mu sie tu naznaczyło, umiał
105 2  |               każda rzecz podobna była mu łatwia ku uczynieniu, i
106 2  |                każdy, a on nikomu; ale mu to z hardości, a z wielkiego
107 2  |               chocia z ognia nie prawy mu brant wychodzi, jednak nic
108 2  |             Jako jednego znam, a barzo mu sie zawdy śmiać muszę, który, (
109 2  |               nie umie, jako o tym, co mu sie gdzie sromotnie przydało;
110 2  |             szuka pod czas pogody, aby mu z rzeczy przyszło powiedzieć,
111 2  |               wymysłów mozgowczych, iż mu je trudniej szykować będzie,
112 2  |             czyni professyą. Otóż, gdy mu sie popisać przydzie w tej
113 2  |               najbarziej może uchodzić mu potrzeba. Powiedziało sie
114 2  |              być u ludzi wziętym, iżby mu co jedno powie, wszytkiego
115 2  |          wiedzieć o czym mówić, a iżby mu zawdy dostawało rzeczy,
116 2  |         bystrego rozumu, przedsię, gdy mu kilka rzeczy zaraz przypadnie
117 2  |                lamentliwym głosem, aby mu co przebóg dała; powtórzy
118 2  |                chudzynce nie dała, ani mu też odmówiła owemi (do Boga
119 2  |               łzami prosi, ale też ani mu rzecze: idź z Bogiem, tak
120 2  |              go sam w rękę, kazał, aby mu kto s Polaków, co tam byli,
121 2  |               to ki djabeł; powiedział mu ten, kto go najbliżej siedział:
122 2  |                foremnych powieści stąd mu idzie, że on będąc w Koronie
123 2  |                jedno, iż natura dawszy mu pirwej ine wielkie cnoty,
124 2  |             ine wielkie cnoty, chciała mu też ten przysmak przydać
125 2  |          mianował go w ten czas, kiedy mu szranki w bernieńskim ziemskim
126 2  |           naleźli i uczynili; obiecali mu pod przysięga takcie o to
127 2  |             rozejmiecie. Odpowiedzieli mu przyjaciele, w ten czas -
128 2  |           obyczajem niechciał. Musieli mu znowu przysięgać, znowu
129 2  |              Juscz gie czas pani. A ci mu odpowiedzieli: skoro – prawi -
130 2  |              bość nieznacznie, a mówić mu, otoś zabit niebożę, broń
131 2  |               przeskoczył szranki, kto mu sie nawinął w onej zgrai,
132 2  |                to aż w ten czas, kiedy mu jedno jedlca w ręku zostały.
133 2  |              słowy Biskup, dla czegoby mu sie tak pilno przypatrował.
134 2  |             sie na takowe głupstwo, że mu tego zarazem nie powiedział,
135 2  |                sie książę odpowiedział mu: a tę ziemię, gdzie podzieć
136 2  |               chocia książę rozwodziło mu to, iż, im więtszy by sie
137 2  |                do Niemiec jeżdzał, aby mu wszytko spisał, czegoby
138 2  |           idzie, zgoła tak pisał, jako mu co na mysi przyszło, i począł
139 2  |           ostrogi, i każe słudze, żeby mu ostrogi przypiął; sługa
140 2  |           wynidzie z miary, uśmiać sie mu człowiek musi. Jako gdy
141 2  |              nie śpijmy. Odpowiedziano mu, iż tak źle, bo rychlej
142 2  |          ciasnego kąta, naostatck dała mu met. A dobry pan rozgniewawszy
143 2  |        przywiodła; nakoniec widząc, że mu już met jednym stąpieniem
144 2  |            tafcianej, i prędko wyrwała mu ją s podręcza, a zaraz i
145 2  |               a zaraz i lewą ręka dała mu pieszkiem met, i prawą włożyła
146 2  |            trefne być może, więcej sie mu pospolicie ludzie dziwują,
147 2  |               rozumu pochodzi, niż aby mu sio barzo śmiać miano. A
148 2  |          Africano na biesiedzie, kiedy mu sie kilka kroć wieniec na
149 2  |             podle niego siedząc z żalu mu powiedział: Ba, to dziwna
150 2  |               jakiegoś pachołka i mówi mu: Towarzyszu, nicwiesz, gdzie
151 2  |            myślono, mało abo nic śmiać mu sie może. Takowejże też
152 2  |               wiele za nim mówiąc, gdy mu przeciwnej strony prokurator
153 2  |               tym, to o owym, z rzeczy mu jakoś przyszło, że miał
154 2  |              żadnym obyczajem odpuścić mu niechciał. A gdy oni przedsię
155 2  |         Wysockiego odpowiedział: Bańki mu to stawiano na niej m. księże,
156 2  |               Philippa Beroalda, rzekł mu: Domine Magister Deus det
157 2  |           niedostatki, prze które żony mu sie pojąc nie godziło, a
158 2  |               spomniał też jego, i dał mu silny dank w sprawie, w
159 2  |         powiedział tak (podziękowawszy mu pirwej za takową chęć):
160 2  |           opłatne mało. Tenże też. gdy mu powiedano, jako król neapolski
161 2  |               mi pieniądz. Pan oto, że mu było coś nie k myśli, rzekł
162 2  |                za takową klątwę, rzekł mu: nie pieniądz, bracie, aleć
163 2  |             była na jednego skarga, że mu wielkich pieniędzy pożyczono,
164 2  |               owym dojeżdżał, nakoniec mu rzekł; a chcesz, powiem
165 2  |                chciał koniecznie, żeby mu sługa powróz zapłacił, powiedając,
166 2  |               do Śląska wynieść, rzekł mu niesprosny człowiek jeden:
167 2  |                 chcąc koniecznie, żeby mu wierzono, dopiero ten powiedział:
168 2  |              sługa rękę po nie. A król mu, schyliwszy sie do ucha,
169 2  |              Rotmistrz pytał, przeczby mu tę zelżywość czynił, gdyżem
170 2  |        wyciągnął. Jako Białobocki, gdy mu kiedyś niewiasta jego zbytnie
171 2  |              Rajcy krakowskiemi, gdzie mu szło o garło, a gdy Rajce
172 2  |    dworzaninowi swemu, co powiedał, że mu sie (a on od króla bierze)
173 2  |            jako widział przez sen, ano mu król niemałą sumę czerwonych
174 2  |               złotych daje. Powiedział mu król: od tych czasów - prawi -
175 2  |            ojcu swemu powie, dla czego mu precz kazano, gdyż jest
176 2  |                 Jest pan doma? Dziewka mu powiedziała; Niemasz. A
177 2  |                noc, a nazajutrz wyniść mu kazano, przyszedł na pałac,
178 2  |                na swe nieszczęście, iż mu sie w sadu na drzewie obiesiła
179 2  |             sam sprawować, owa sąd dał mu jakiegoś prokuratora, którego
180 2  |             żona moja syna powiła, dam mu to wszytko, w czym na ten
181 2  |            syna. I zaraz pan uiściwszy mu sie w niektórych rzeczach,
182 2  |           przyszedł, choć rozumiał, że mu niemógł nic pomoc, wszakoż,
183 2  |          grzywien wyłudził, powiedział mu: jedno pieniędzy nie żałuj
184 2  |                z zasię jął prosić, aby mu powiedział: Atoli - prawi -
185 2  |              nie wyjeżdżał, powiedając mu: Wielką - prawi - summę
186 2  |               gdy komu to powiedzą, co mu jest przyzwoite, jako jednemu
187 2  |            całą noc pił, podobniej sie mu było dobrze wyspać, niż
188 2  |             kto odpowieda na to, czego mu nie mówiono, jako jeden
189 2  |              Biskupa, a gdy Biskup dać mu go niechciał, i owszem już
190 2  |              siebie w domu, powiedział mu miedzy inemi rzeczami, o
191 2  |                będziesz mógł; dozwolił mu pan krakowski z ostatniego
192 2  |           krakowski nie słyszy, dobrze mu głośno podziękowała, i szyrokiemi
193 2  |               domu swym rada, ochotnie mu odpowiedała, iż we wszytkiej
194 2  |            owies rozdają. Odpowiedział mu pachołek on zasłany, z litewska,
195 2  |           wieczerzą Skotnickiego i był mu. tak rad, że go i od rozumu
196 2  |             Gdy na pirwsze wołanie nic mu nic odpowiedziano, pocznie
197 2  |             ktoś, miły bracie. Odpowie mu: Straż nad tobą, abyś sie
198 2  |             mnie strzeże? Odpowiedział mu iny już z onej straży, a
199 2  |              mego sługę. Odpowiedziano mu: A co mnimasz, aby ci wolni
200 2  |             ufał, przyzwał, i roskazał mu, aby Pukarzowskiemu śpiącemu
201 2  |            jako sie co stało, powiedzą mu rzecz wszytkę zmyśloną,
202 2  |                do oprawowania, odwinie mu głowę, a Pukarzewski rzecze,
203 2  |           plastr, zawinął i rzekł, aby mu dał od wczorajszej pirwszej
204 2  |            parę czyrwonych złotych dać mu roskazał, i prosił, aby
205 2  |            gęby, ale i obie oczy kazał mu był Skotnicki zalepić.~Do
206 2  |                jeden spadł s stołu, iż mu i pieniądz w mieszku nic
207 2  |               wzięli przed sie uczynić mu ten żart: pogasili świece,
208 2  |             dwa na takie słowa niedali mu żadnej odpowiedzi, ale sie
209 2  |               uźrzeć nie może, pocznie mu być niemiło i rzecze: Albom
210 2  |                sam tej świece, a snadź mu sie nieborakowi co w oczy
211 2  |           Boskiego. Owa naostatek jęli mu tę radę dawać, aby sie obiecał
212 2  |         zostawić oczy srebrne, jeśliby mu pirwszy wzrok u pana Boga
213 2  |               wniść niechciał; - a ten mu odpowiedział: Niemasz -
214 2  |                zakładu przegrał, i dał mu to znać, iżby rad miał takiego
215 2  |           siebie kazał zawołać i rzekł mu, w oknie stojąc, a na one
216 2  |           dziesiąt złotych, a niemogąc mu ich na ten czas oddać, na
217 2  |                stradny. A Lipnicki jął mu mówić: daj mi pokój, przebóg
218 2  |               to czynisz? Odpowiedział mu Lipnicki: Czas przychodzi,
219 2  |                Owa tak mówiąc odwiązał mu powróz s szyje, a pieniędzy
220 2  |            niego parę kapłunów i kazał mu je za sobą nieść do domu,
221 2  |           obiecując nad zapłatę, kazać mu jeszcze dać co śniadać.
222 2  |            wyjmie z rękawa sznur, i da mu koniec jeden trzymać mówiąc:
223 2  |                od niego z ręki, a każe mu przycisnąć obiema rękoma
224 2  |                wdy zmierzycie, a nigdy mu sie nie odezwano, chciał
225 2  |              gwoźdź w mur wbity, który mu sam tako został za zapłatę
226 2  |         Borowskiemu, dworzaninowi, gdy mu przedał korzeń grzybieniowy,
227 2  |              ze sznupką odpowie, żaden mu tego za złe mieć nie może,
228 2  |            dwornej paniej najdzie, tym mu ja za to powinniejszym zostanę;
229 2  |           mówić w tym wszytkim, w czym mu sie inaczej niż mnie będzie
230 3  |            dworzanin panu swemu, gdyby mu co około osoby swej zlecił,
231 3  |          człowiekowi, który chce, żeby mu słów dostawało, iżby ledaczego
232 3  |               swym przedsięwzięciu, iż mu ono niebespieczeństwo do
233 3  |          przeto, abyście to znali, żem mu ja nigdy powodem do tego
234 3  |             aby w tym szczęściu umrzeć mu było wolno. Trefiło sie
235 3  |            ubogi mąż prosi urzędu, aby mu dopuścił umrzeć i pokazuje
236 3  |              uczynił przychylną, a gdy mu ani to nie szło, przypędziła
237 3  |              umyślił (acz stanem równa mu nie była) wziąć za żonę.
238 3  |               jednego syna jego, i dał mu ten umysł, iż sie ważył
239 3  |      wyswobodzić. Tenże pan Bóg, który mu dał to serce, dał i dowcip,
240 3  |             Tomazo pisał do żony, jako mu pan Bóg dał wyniść z niewolej,
241 3  |             sabińskie białegłowy wiele mu pomogły. Romulus król, iż
242 3  |           dalej wyciągnąć, chyba jeśli mu sie czasem z okna widzieć
243 3  |            sobie ważąc, we wszytkim by mu sie była zachować chciała.
244 3  |        niepokusić tego igrzyska, które mu miało barzo szkodzić, pokazując
245 3  |                a snadź tym samym mogła mu omierznąć. Jeszcze bym był
246 3  |             nie przywiódł), który, gdy mu dobra jakaś pani barzo drogo
247 3  |             potym fukiem i groźbą, aby mu posłuszną była; ona, choć
248 3  |                uczynił skłonną; to gdy mu nie szło, jął grozić, potym
249 3  |                by też i gwałtem, czego mu ona zła sługa s chęcią dopomagała;
250 3  |            onej dowiedziawszy sie tego mu nie oddali, s pomocą onej
251 3  |              które polubił; dostanieli mu sie mówić, umie uprząść
252 3  |          niepodobną śmiałością, której mu miłość dodawała, z oną spodziwną
253 3  |              wrócić, bo mi sie zda, że mu jeszcze i tego i owego nie
254 3  |              aż by pewnie wiedział, iż mu odmówić nie mają.~Rzekł
255 3  |                 aby miłość tę, ktoraby mu osławę przynieść miała,
256 3  |             sobie nietrefnie a nie zda mu sie, aby co na tej, abo
257 3  |             sobie nie umie; więc skoro mu sie dostanie s tym człowiekiem,
258 3  |              pas w wodę wpadnie, podaj mu rękę, a wyrwi go z niebespieczeństwa;
259 3  |             ale, kiedy tak wpadnie, iż mu sie w gębę lać pocznie,
260 3  |             one same znać będą, uczyni mu dobre mniemanie, iż nie
261 3  |             kiedy zbytnie miłuje, siła mu sie kroć trefi, barzo głupie
262 3  |                i tego nauczyć, jeśliby mu kiedy do miłości tajemnej
263 3  |                wzajemną niejako miłość mu pokazała; tu jednym razem
264 3  |              żadnej przyczyny, pocznie mu stronić, dając to znać,
265 4  |               przy którym będzie, iżby mu zawdy mógł prawdę powiedzieć
266 4  |                trefnym i dalej, łatwie mu to przydzie, iż leda za
267 4  |              stara, aby panował. Bo by mu to wdy musiało przyść na
268 4  |                był ku cnotam, spomnieć mu będzie mógł one znaczne
269 4  |              takiego widzi w sobie, bo mu sie tak zda, jakoby samoż
270 4  |                iż ptak leci tam, gdzie mu każą, a bywając wiele kroć
271 4  |              statecznie pojąć, mistrza mu potrzeba, któryby zdrową
272 4  |            nasieniu pomógł, a otworzył mu drogę, wykopawszy około
273 4  |               nie słychało, chociaż by mu dobrze nic nie schodziło
274 4  |           nałóg, a cnot używanie, mało mu na samym przyrodzeniu, ale
275 4  |                samym przyrodzeniu, ale mu trzeba wodza, trzeba zwyczaju,
276 4  |              brzydkiego niewiedząc, co mu na on czas, gdy jadł, dla
277 4  |              swoje pan Wapowski, kiedy mu pan Myszkowski przerwał
278 4  |               źle dzieje, a zasię jako mu miło, gdy co dobrze.~Odpowiedział
279 4  |              ten czas to czynił, kiedy mu jeździec każe, i tym strychem
280 4  |          Dworzanin tak sprawował, jako mu naznaczono, wszytki te najdzie
281 4  |             łasce jego, to jest, żebyś mu bez żadnej przestrogi mógł
282 4  |             wiem, łaskę znał, a chciał mu wolnie to, co mi sie widzi,
283 4  |                wojny koniec, nie barzo mu to przystoi, i chocia by
284 4  |            jest złe, a co dobre, i tak mu gruntownie jedno schwalić,
285 4  |       nakieruje, jako dobry gracz, gdy mu kostka na warcabnicy źle
286 4  |                obrońcą siebie, któryby mu przymnażał wszytkich fortun
287 4  |                na tych rzeczach, które mu są abo miłe, abo przykre,
288 4  |                urzędnik jego w tym, co mu poruczył, sprawuje, jeźliby
289 4  |                doskonałości przyczynić mu sie mogło mimo te rzeczy,
290 4  |         przystoi; druga rzecz jest, iż mu zlecił taki urząd, któremu
291 4  |           dosyć czynić; a kiedykolwiek mu sprosta, tedy przedsię nie
292 4  |            tego, widzę, iż wdy niejako mu Dworzanin sprostać może
293 4  |                onemi przymioty, któreś mu w. m. za naznaczeniem tych
294 4  |                do cnot panu swemu, już mu to przezwisko Dworzanin
295 4  |         podczas ani podobna rzecz, aby mu Dworzanin miał dosyć uczynić,
296 4  |                uczynić, a kiedykolwiek mu sprosta, tedy przedsię nie
297 4  |          mądrym i dobrym przez się, iż mu namniej cudzej rady ani
298 4  |         Dworzanin był tak starym, iżby mu ani taniec, ani muzyka,
299 4  |         uczynił do Achilla, przypomina mu tak. Ojciec - prawi - twój
300 4  |             pogodą temi drogami, które mu bespieczne scie pokazują,
301 4  |     Kalisthenes, ani tak czyniąc, jako mu był Arystoteles kazał, ale
302 4  |              syrakuskiego w cnoty, nic mu inego nie pomogło, jedno
303 4  |                tak uczynić ma, jeśliby mu sie przytrefiło być przy
304 4  |          zastarzały, jako ów chory, co mu suchoty wzmóc już nie dopuszczą,
305 4  |               wszytki przymioty, które mu ci panowie naznaczyli, by
306 4  |               ma, powiedzieli i to, że mu sie potrzeba miłością bawić,
307 4  |      błogosławieństwem zową, odejmować mu sie miała.~Powiedział pan
308 4  |            Bojanowski: I owszem, kiedy mu sie odejmie miłość, tedy
309 4  |                tych dwa rzeczy, iż abo mu omierznie ono, co sprośnie
310 4  |                 tedy wszytko złe s tym mu przydzie, a dokona onej
311 4  |                s pośrodka ludzi, a dać mu mieszkanie miedzy bydlęty.~
312 4  |               najliższa kosteczka jest mu potrzebna. A ten kształt
313 4  |              do lat przyszedszy, jeśli mu sie kiedy miłość w serce
314 4  |               tego pragnąć będzie, aby mu sie we wszytkim zachowała
315 4  | powścięgliwości i wstydu młodego, musi mu jednych rzeczy pozwolić,
316 4  |             kto ma sam żonę, nie broni mu sie, iż wie, że takowy nic
317 4  |              tego, kogo miłuje, wielką mu ciężkość a trapienie przynosi,
318 4  |              mógł iść tą drogą, którąś mu w. m., panie Kryski, pokazał,