| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] któres 7 któresmy 1 ktory 12 który 271 ktoryby 3 któryby 21 którybykolwiek 1 | Frequency [« »] 303 bedzie 299 nic 280 te 271 który 266 gdy 266 go 262 jedno | Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances który |
Ksiega
1 1| takowego człowieka trefić może, który ono wszytko uleczy i naprawi.~ 2 1| tej mierze Cicero u mnie, który perfecto Oratori (któremu 3 1| mówić i pokazać, jako gdzie który grunt leży, a około czego 4 1| Kastiglio kunsztu onego, który uczynił Ricciardo Minutulo 5 1| Catelli; i drugi wspomina, który Beatrice uczyniła swemu 6 1| amor vero et falso, i jako który ma białagłowa poznać i co 7 1| on cnotliwy Przerębski (który z domu Maciejowskiego na 8 1| wniósł owego obyczaju do nas, który jest we Włoszech, iż ślachta 9 1| Miłościwy księże, tak też ten, który ja barzo chwalę, iż ludzie 10 1| widzi, pomagać tego temu, który to naprzód wywrze, niż samemu 11 1| indziej, mnie zwłaszcza, który mądrze mówić nie umiem, 12 1| godno, zna to ten każdy, który jakiżkolwiek z nauki wziął 13 1| Kostka, jako począł, mówił, który w te słowa powiedział: Mnie 14 1| mniej szkodziły, i temu, który miłuje, i temu, kogo miłują. 15 1| kazał, aby swoje powiedział, który tak począł: Nie śmiem twierdzić 16 1| jeśli tu kto z W. M. jest, który w takowym gniewie doznał 17 1| Jego M. pana Lubelskiego, który nie bawiąc się, ani tego 18 1| Derśniaka, aby mówił, upomniał, który odtąd swą zaczął: Ten świat 19 1| Bojanowskiemu swoje zacząć kazał, który tak począł: Radbym, aby 20 1| wyprawili; został pan Kryski, który nie powiedział gry swojej. 21 1| zdaniu, a rozsądkowi jego, który wielą stopni, niż mój jest 22 1| chce ja być panie, jako on, który rozebrawszy sie do koszule 23 1| sie do rozumu ten każdy, który w tej rzeczy, w której doskonałości 24 1| poczciwych, jako ślachcicewi, który jeśli namniej sstąpi s tej 25 1| powiedzieć chłopu głupiemu, który mnimał, aby ten, kto tańcuje, 26 1| wielki, słuchając Anaxarcha (który z Demokritowej preceptora 27 1| Alexandrem wielkim, a tym, który powiedał o komorowym ukąszeniu. 28 1| ten zwyczaj w Polszcze, który we Włoszech i we Franciej 29 1| za to, iżeś za tym szedł, który błądził.~Pan Kostka zasię 30 1| chciał, ja odpuszczam i temu, który już wystąpił, i temu, kto 31 1| mnie sie tak widzi, iż który sie s tym szczęściem rodzą, 32 1| tesak i jako dobry ma być, który robić daje, a nie uczy go 33 1| Filip, krol Macedoński, który niechciał, aby kto iny, 34 1| jako miło patrzyć na owego, który ani wyciągnie zbytnie nogi, 35 1| jako owo przemierzły chłop, który nie umie jedno sie chwalić, 36 1| dowcipowi a nauce tego, który pisał, kocha sie też sam 37 1| wyrozumie. A jeśli więc ten, który czyta, jest tak grubego 38 1| takiego mówcę chwalono, który w swą rzecz najwięczej czeszczyzny 39 1| też, i tobym rad wiedział, który język s tych wszytkich, 40 1| Wszytko to zwyczaj uczyni, który jest mistrzem każdej mowy. 41 1| wolałbym sam spytać kogo, który język na świecie najcudniejszy.~ 42 1| powiedział zaś pan Kryski, który uszy czują, jest z zwyczaju, 43 1| zawisło na upodobaniu ludzkim, który z zwyczaju roście, a zwyczaj 44 1| Dworzanina sie ja swego wrócę, który chczę, aby był przez poły 45 1| żeby miał uczuć on smak, który ma osobny swoj, każdy kształt 46 1| wielkie pany, iż rzadki który przydzie do tej doskonałości, 47 1| przyjmuję za dekret ten dowód który za sobą. żołnierze mają, 48 1| sprawiedliwszy być może, jako tego, który był hetmanem pirwszym na 49 1| lepszego, a dać nowy zwyczaj, który sie ku cnocie garnie, który 50 1| który sie ku cnocie garnie, który zwyczaj czyni duszę sposobniejszą 51 1| sobie przywoitego płaczu, który płacz na ten czas dało nam 52 2| sie to widzi, jako owemu, który w okręcie na morze, abo 53 2| niecnoty wszelakiej, niż on, który chwalą starcy; ale nie bacząc 54 2| nierówno znaczniejszy, niż który z dawnych łotrów. Niechaj 55 2| okrom pożytku i wczasu, który jest s tego, już to tak 56 2| pana Kryskiego, jako tego, który też doskonałego Dworzanina 57 2| jeden mój dobry przyjaciel, który, iż sie zbytnie w muzyce 58 2| śpiewać; a drugiego znam, który, iż kęs po włosku tańcować 59 2| go wszyscy w. m. znacie, który, iż łuk duży ciągnie i nieźle 60 2| owemu barzo nie przystoi, który przyszedszy gdzie miedzy 61 2| tedy dla onego zwyczaju, który wziąl w muzyce, nierówno 62 2| smakiem słuchać może, niż ten, który muzyki nie świadom, abowiem 63 2| podoba ów starzec żywy, który sie krzepczy więcej sam 64 2| w onym pośrzednim wieku, który zgrzybiałości (iż tak mam 65 2| pisać umieli; był jeden, który chwaląc muchę, księgę napisał, 66 2| panem jako z bratem; abo ów, który na potkaniu z jakim wielkim 67 2| przystało, jako onemu osłowi, który s panem tak chciał igrać, 68 2| mierze jako ów ptaszek, który sie w głodnym kraju wylągnie, 69 2| nieszczęścia pana swego, pod który czas dworzanin bez obrazy 70 2| dekret Manlia Torquata, który dla utwirdzenia hetmańskiej 71 2| sie jednemu poszczęści, który podobno dobrze wszytko uważywszy, 72 2| tym swego chytrego gracza, który kopę na sto złotych waży. 73 2| dwu masztów, co więtszy, który widział, będąc w Atenach, 74 2| dworzanin ubierać ma, a który ubiór jemu jest najprzystojniejszy; 75 2| jednako; bo najdzie drugiego, który wygoliwszy a wysmuknąwszy 76 2| Alexander wielki onemu chłopu, który granowitym grochem, co gi 77 2| powiem. Znałem jednego, który acz był czystym pachołkiem, 78 2| list do tego dobrego pana, który list przyszedł w ręce białejgłowie 79 2| przyłakomszym, połknęła on ogień, który był na kogo inego nagotowany. 80 2| odpowiedziałbym za nie w. m. jako ten, który ich sławy rad bronię, ale 81 2| chciał, umieć. Bo jako ów, który góry kopa, chocia z ognia 82 2| mu sie zawdy śmiać muszę, który, (chociaż on w tym nic sam 83 2| pomniąc na onego szacha, który chciał legawym być) wyznał 84 2| żołnierza i męża doświadczonego, który sie tak barzo jął świętego 85 2| jednego, ale to mędrszy, który umie dwie nauce, jedne nader 86 2| złotnik, wziąwszy w rubin, który syć był piękny, osadą foremną, 87 2| wziąć na się, niż mnie, który zgoła nic tego nie umiem, 88 2| Ale, jako ów pielgrzym, który lecie, kiedy go praca gorąco 89 2| ludziech śmiech pobudzają, który to śmiech jest nam tak własny, 90 2| dworzanin w trefnowaniu, i po który kres używać go ma, tyle, 91 2| gańbie owemu powiedzieć, który s kradzieży, abo s fałszu 92 2| trzej widzieli, rzekł ten, który miłował, patrzcie panowie, 93 2| tym nagim niebożątkicm, który zdychając głodem pieniądza 94 2| snadź to jest jej obyczaj (który chce tą rzeczą w. m. oznajmić) 95 2| powieda, to jest, jeden, który w długim a dworskim, jako 96 2| powiedaniu zależy, drugi, który w jednym a węzłowatym rzeczeniu 97 2| ukazał palcem napis nad nimi, który opowiedał imię Alexandra 98 2| poniedziałek tak wiele, owa ile który obiad abo wieczerza kosztowała, 99 2| sądzie skazano. Ale syn, który sercem daleko był od ojca 100 2| kazał posła przyprowadzić, który oddawszy dary, dwie strzałce 101 2| starego miodu przynieść, który posłowi za zdrowie jego 102 2| jechać, prosił drugiego, który przy pośle do Niemiec jeżdzał, 103 2| co tam stało. Co gdy on, który sie na drogę gotował, wszytko 104 2| przyszło na jednego starca, który z wesołą twarzą tak rzeki: 105 2| mierne, tedy człowieka, który onego ducha, mierzy, ale 106 2| dostatku, bo ja pomnie jednego, który po trzydzieści czerwonych 107 2| idąc ze wsi na jarmark, który był w kilku milach, opóźnili 108 2| portugalskim ten ślachcic, który ją stamtąd przywiózł. Małpa 109 2| wziął swego króla w rękę, który był dobrze spory, jakie 110 2| i miał kiedyś lecowcgo, który w wozie ciągnąc kuropatw 111 2| aby za jadowitego, a tego, który nie umie zatrefnować aż 112 2| aż do pana Reja przyszło, który, gdy go też spytano: panie 113 2| sława, jakoby miał zamek (który on był prze głód nieznośny, 114 2| ludziom, bo to nie leda rozum, który może rzecz, którą wszytcy 115 2| co do przyjaciela swego, który był ślep na jedne oko, prawie 116 2| drugie, kiedy człowiekowi, który niema nosa, mowi kto: na 117 2| koszowy powiedział temu, który ciągnął kota: Miły panie 118 2| poznano, poimano mnicha, który sie hnet przyznał, powiedając, 119 2| było w usta? Pan Lakiński, który tuż stał, za księdza Wysockiego 120 2| rycerzowi odpowiedział, który rycerz dowiedziawszy się, 121 2| jaśniejszego złota, niż który iny.~To tu z jednego miejsca 122 2| wrócił, i poznawszy ubogiego, który sie bał razów za takową 123 2| prawi - zgryź ten orzech, który masz w gębie, a potym powiedaj 124 2| powiedał o jednym skępcze, który nie chcąc na ten czas zboża 125 2| wszyscy do inego porządku, który sie ich iście dzierży, to 126 2| chwalił wielkiego łupiescę, który fałesznie miał tę sławę. 127 2| dał je trzymać jednemu, który blisko stał, w rzeczy nie 128 2| to jest urzędnikiem tym, który sprawy, obyczaje, postępki, 129 2| panie Lubelski, pytanie, który służąc jednej w fraucymerze 130 2| tego świadek, jako ten, który wdy Wacławkowi upadku nie 131 2| miasto, a Livius Salinator, który je był kilka lat przed tym 132 2| Narapienskiemu powiedział, który, gdy nigdy żadnego za stół 133 2| czasu powietrza Doktorowi (który nic nie umiejąc wiele już 134 2| przyszedszy do zacnego Kasztelana, który, że nie był tak baczny, 135 2| już był namienił drugiego, który je otrzymać miał, rzekł 136 2| prawi - w. m. chcesz, który najduje, czy tego, który 137 2| który najduje, czy tego, który goni? Odpowiedział Iszpan: 138 2| Iszpan: Takiego ja chcę, który i najdzie, i ugoni, bo by 139 2| pańskiego tuż nad Wilnem, który Rajem zową. Co gdy pan Zebrzydowski 140 2| Owa pirwszy ten pachołek, który do Suderwie (która od Raju 141 2| pana Kaspra Macicjowskiego, który o wszytkim wiedział, i był 142 2| Pukarzewskiego siedząc) iż ten a ten (który tamże był, niż chłopię po 143 2| pana Łukasza Lęnckiego, który gdy na Straży krol J. M. 144 2| na tego swego towarzysza, który rychło potym przyszedł; 145 2| bych ja tobie o jednym, który sie u Twardowskiego uczył, 146 2| czarnoksięstwie z onym dworzaninem, który zakładu przegrał, i dał 147 2| nią zmówić. Słysząc to ów, który przegrał i rozumiejąc po 148 2| kilka przed onym czasem, który był ku zapłacie namieniony, 149 2| kapłuny s towarzyszem mym, który powieda, iż tej wieże jest 150 2| pana gwoźdź w mur wbity, który mu sam tako został za zapłatę 151 2| Hispana odpowiedzi nie chwalę, który wdowę około niepoczciwego 152 2| Jednak też ta jest jeden, który ma tę sławę, jakoby miał 153 3| doszedł, jako Herkules (który był siła lat przed nim umarł) 154 3| nieco mniejsze niż on plac, który Herkules wymierzył, Pithagoras 155 3| dopiero stosując, jako sie który członek; s którym rymować 156 3| każdemu temu człowiekowi, który chce, żeby mu słów dostawało, 157 3| dobrze umieją, jako mężczyna który; ktemu na koń ochotnie wsieść, 158 3| czasem s siebie taki owoc, który nigdy nie uźrzeje, także 159 3| płaciła, byłby zawdy żołnierz, który sie bije, w więtszej wadze, 160 3| więtszej wadze, niż hetman, który ludzie przywodzi. Co inaczej 161 3| ani to prawy mężczyzna, który samice nie ma, ani to prawa 162 3| ich święty to był grzech, który tak zacnemi zasługami jest 163 3| taki - rzekł pan Kostka - który sie ku rzeczy dobrej ściąga, 164 3| Massyliej był ten obyczaj (który był podobno od Greków przyszedł), 165 3| to Sinorixowi powiedzieć, który z wielką radością począł 166 3| wziąwszy czarkę z napojem, który przed tym przyprawiła, wypiła 167 3| był przy ślubie) podała, który ochotnie wszytko wypił.~ 168 3| bezecny świat, i ten żywot, który mnie jako barzo s tobą był 169 3| wyswobodzić. Tenże pan Bóg, który mu dał to serce, dał i dowcip, 170 3| frasunku, widząc, iż mąż, który jej był omierzł, do domu 171 3| abowiem król ich T. Tatius, który był dobrym hetmanem i wielkim 172 3| swoich dzieci, i on węzeł, który wszytek świat ściąga, to 173 3| strawiła.~Nuż Pericles, który i słuchać tego niemógł, 174 3| rycerz więtszą sławę odnosi, który sztukę tylko korda w ręku 175 3| sie przebije, niżli ów, który dobrze opatrzywszy ciało 176 3| kiedy kto zdradzi tego, który go nad wszytko na świecie 177 3| gorszego człowieka, niż który s tych jest, co w piekle 178 3| życzyli, okrom jej ojca, który dziewkę swą komuś bogatszemu ( 179 3| a przeklętym zwyczajem, który z łakomstwa urósł) dać wolał. 180 3| dziwować, iż Alasander, który niemniej wspaniałą myślą, 181 3| pijany, gdzie stary człowiek, który jest taki, daleko odpadł 182 3| obroniła onemu ogniewi, który wiele mądrych ludzi popalił. 183 3| przykład nie przywiódł), który, gdy mu dobra jakaś pani 184 3| mocnego na świecie zamku, który, gdzie by jedną cząstką 185 3| a słyszałem to od tego, który był przy tym. Gdy Capuą 186 3| wody napiła. Gospodarz, który był młody, widząc dziewkę 187 3| wołając, a miecąc jej powróz, który dla związania ziół s sobą 188 3| s nią pospołu, jako ten, który miłował, począł używać wszytkich 189 3| piosnek z roskazania onego, który wzdychając tak gwałtowną 190 3| może, iż on wielki pień, który zawadzał na drodze, to jest 191 3| miłości.~A przeto gdzieby który król mógł sobie wojsko s 192 3| Bojanowski, co to był za rozum, który w. m. k temu przywiódł, 193 3| tego, iżby aftekt swój, który za laską, abo niełaską białejgiowy 194 3| abowiem siła kroć człowiek, który nie jest baczny prawie, 195 3| nie trefia, jako owemu, który przypuściwszy zbytnie do 196 3| białejgłowy chęć jaką kniemu, który onemu zaźrząc, wstrzymać 197 3| towarzysza na zad zostawi, który wyfukać, a nie wymiłować 198 3| i o takiego nic trudno, który ustawicznie Boże niewidy 199 3| powieda; albo i o owego, który to powieda, co jemuż samemu 200 3| Jeszcze i takiego potrefi, który towarzysza, co z nim na 201 3| niepowiem, aby pan Kostka, który stronę białychgłów mocnie 202 3| jeszcze to foremniejszy, który też on za wielki kunszt 203 4| mówić musi, jako o tym, który czasu swego siła na sobie 204 4| Bojanowski, polski philozoph, który przyrodzonym rozumem swym ( 205 4| prozne, a hnet człowieka, który osobę jaką więtszą na sobie 206 4| że umysł tego człowieka, który stara sie o to, aby jego 207 4| poprawić wolej, a też, jeśliby który z nieprzyjaciół miał chęć 208 4| jako jednym munsztukiem, który by je pohamować, a poniekąd 209 4| i umniejszyć onego bytu, który s panowania aż do nasycenia 210 4| za oną wagą a ciężarem, który na sobie niosą, muszą sie 211 4| a wydzierają. Ale by sie który s nich na to dobrze rozmyślił 212 4| paść trzeba, niż pasterz, który je paść ma. A nie trzeba, 213 4| niecnotę, kiedy owo sługa, który (bo tego zacnego tytułu 214 4| baśń ona o Epimeteusie, który dary przyrodzone wszytki 215 4| prawo to czyni, aby ten, który zgrzeszył, na potym zgrzeszyć 216 4| tego rzemięsła a fortylu, który tę prawdę od fałszu rozeznywa, 217 4| inaczej, jedno jako ów okręt, który czas niemały przeciwi sie 218 4| daleko gorzej, bo wdy ów, który sie póki poty strzymywa, 219 4| karania godzien, niż ów, który nie oglądając sie na żadną 220 4| affekt nigdy nie zwalczy, który to affekt s ciała, a nie 221 4| ocknie, jako ów jeździec, który dobremu koniowi wodzą potrząsnie, 222 4| Wapowski tak powiedział: Który Hetman, panie Myszkowski 223 4| sie lepszy widzi, ów li, który stawi bitwę, a będąc w niebespieczeństwie 224 4| niebespieczeństwie jednak wygra, czy ów, który odjąwszy siłę nieprzyjacielowi 225 4| ten Hetman lepszy jest, który pewnikiem idzie, a bez bitwy 226 4| tak prosto, jako Hetman, który bitwę stawi i mężnie poczynając 227 4| jako ten drugi hetman, który bez rozlania krwie wygrawa, 228 4| ale jako ów mądry pan, który w zaburzonym państwie swym 229 4| jako ów żeglarz na morzu, który okrętowi biegu dać nie może, 230 4| zawisł na jednym człowiecze, który roskazuje; także i w naszym 231 4| mądrego tego ja chcę rozumieć, który by godzien był być królem, 232 4| co go murarze używają, który nie jedno prosty jest w 233 4| drugi Aristodemus na imię, który z własnego łoża uczynił 234 4| osobnego Dworzanina wydawał, który tak wiele rzeczy ma być 235 4| ja był jego nauczycielem, który przed tym nic sam nie umiem. 236 4| przed sobą, ale barziej ten, który sie około subtylnie obaczania 237 4| najdzie sie on drugi żywot, który activam vitam zową; ale 238 4| tego końca prac swoich, który jest dobra myśl a odpoczywanie. 239 4| lostu ku swemu dobremu, który im był za pokojem przyszedł; 240 4| godzien ten człowiek pić, który nieprzyjaciela ręką swą 241 4| dosyć; a zasię czasu pokoja (który jest przez sie dobry), żeby 242 4| aby przyszli ku pokojewi, który jest końcem wojny, tak zasię 243 4| ku onemu końcu przyszedł, który ma przed sobą mieć cnotliwy 244 4| ma włudzić w pana cnoty, który to zwyczaj będzie mógł żądze 245 4| sobą dobrego, iż człowiek, który sie pirwej dobrze wprawił 246 4| też to było, gdyby król który taki podług Platonowego 247 4| drugiego, bez Bożej pomocy. Który to pan Bóg niekiedy posyła 248 4| błogosławieństwu, tedy ten pan, który im roskazował, mógłby sie 249 4| ku onemu dobremu końcu, który powiedasz w. m. i ja tego 250 4| czynił wielki Aleksander, który mało mając na tej sławie, 251 4| kształt człowieka wyrazić, który to człowiek uczyniony z 252 4| Jeszcze i takiego potrefi, który szukając tej sławy, aby 253 4| aby wiedział, jako sie który urzędnik jego w tym, co 254 4| Wapowskiego odkryć nie miał, który sprzysiągszy sie (jako ja 255 4| gorętszy sam, niż piec, który od niego ciepło bierze. 256 4| kształtem ten Dworzanin, który pana doskonałym w cnotach 257 4| przestanie, iż on jest tym, który pana, gdzie by tego potrzebował, 258 4| tak też i ten Dworzanin, który przy takim panie mieszkać 259 4| takim panie mieszkać będzie, który Jest wszech cnot pełen, ( 260 4| takowym złej natury panie, który by w niecnocie był tak zastarzały, 261 4| go w. m. nazwać chcecie), który ku dobremu końcu wszytko 262 4| mogło, że ten Dworzanin, który ma sprawą, dzielnością, 263 4| pana Wapowskiego urosło, który tę tak szczęśliwą, a bez 264 4| najniefortunniejsza, bo ten każdy, który w niej jest, abo nie dojdzie 265 4| starego rozumiem nie tego, który już sobą nie włada, a w 266 4| każdy ten młody człowiek, który chciwości swe ma na wodzy, 267 4| mam za wymówionego tego, który da sie zwyciężyć tej źwirzęcej 268 4| sercu, a chciał rozum swój, który w ten czas jest zupełnej 269 4| żadnemu z w. miłości, aby który o ślepotę tak, jako on poeta 270 4| milszy płomień nad ten, który sie z widzenia najwyższej 271 4| i wóz pałający Eliaszow, który łaski i błogosławieństwa