Ksiega

  1 1|            nieme zwierzęta schodzą. Co gdy mnie często na myśl przychodziło,
  2 1|        wspominać mnie sie nie zdało. A gdy do facecyj przychodzi, tam
  3 1|           którego wirsze pod ten czas, gdy go ja wspominam, jeszcze
  4 1|                ośm dni tam mieszkał. A gdy do niego często dworzanie,
  5 1|     Maciejowski, Kasztellan Lubelski), gdy ktoś karty wspomniał, powiedział:
  6 1|                foremniejszą wymacać. A gdy każdy swą powie, tedy obierze
  7 1|               przyjechał, ktore listy, gdy ksiądz Biskup wziął i przeczedł,
  8 1|                z nas, i rozum, i oczy, gdy w miłość zajdzie. A tak
  9 1|           miłuje, i temu, kogo miłują. Gdy tak powiedział pan Kostka,
 10 1|                na tym nieco należy.~Tu gdy przestał pan Derśniak, pan
 11 1|             czynić, niż nie umieć. Czo gdy tak jest, nie wiem jaki
 12 1|          stopni, niż mój jest wyszszy. Gdy tego pan Kryski domawiał,
 13 1|               jako to jaśnie widujemy, gdy sie dwa biją, abo gdy gonią,
 14 1|        widujemy, gdy sie dwa biją, abo gdy gonią, abo gdy szermują,
 15 1|               biją, abo gdy gonią, abo gdy szermują, gdzie ci, którzy
 16 1|             podźmy już do czego inego. Gdy sie Dworzanin mój zacnie
 17 1|             biesiedzie powiedziała: bo gdy ten kilkakroć poczczon tym
 18 1|            słowa, jako niedawno jeden, gdy mu w zwadzie ud oszczepem
 19 1|                jaką miewał w ten czas, gdy sie rozgniewał, zlęknąć
 20 1|             wezrzawszy, nie musiał.~Tu gdy niektórzy śmiać sie poczęli,
 21 1|            liczbę światów) zapłakał. A gdy go pytano, czerniłby płakał,
 22 1|               przed tym kochać będę.~A gdy sie temu i ten i ów rozśmiał,
 23 1|               sie prawie weń oblekł, a gdy już to poczuje w sobie,
 24 1|               pospolicie ludzie sądzą, gdy widzą, ze kto co od ręki,
 25 1|        mnimania przybędzie. Owo usarz, gdy z drzewem a s tarczą na
 26 1|               mowie, niż w pisaniu, bo gdy mówimy, ci którzy nas słuchają,
 27 1|           kilka ziarn grochu, abowiem, gdy zakołacesz w prożną kuffę,
 28 1|              rzeczy obfitym. Aż potym, gdy męstwo a sprawiedliwość
 29 1|                po nim znać nie było. A gdy trefi na czo trudnego, aby
 30 1|                wyrozumieć mógł. Zasię, gdy o rzeczach wielkich mówić
 31 1|        białegłowy starają, aby były, a gdy być nie mogą, aby sie acz
 32 1|             sie co odmienić, to potym, gdy sie ubierze, już jako drewno
 33 1|           przyjemna człowiekowi, ktory gdy czo widzi od wymysłów, hnet
 34 1|              tym niechaj będzie dosyć. Gdy już moj Dworzanin ozdobi
 35 1|                umieją; więc ci uczeni, gdy osobno mówią, widzą sie
 36 1|              ozdoby mieć ma, zwłaszcza gdy będzie miedzy żołnierzmi.~
 37 1|             zbroje, do konia; a potym, gdy muzyk inakszym kształtem
 38 1|                nasz ma być na świecie.~Gdy tu troszkę umilkł pan Kryski,
 39 1|             sie zdadzą być małej ceny, gdy ich kto dobrze używa, hnet
 40 1|             pokoju, wyszedł na salę. A gdy za tym przyściem powstał
 41 1|          lepiej niż ja potrefi, i tak, gdy za równo ciągnąć bedziem,
 42 2|              obraz onego lubego wieku, gdy człowiek był młody, bo ten
 43 2|              ziemię, (prosto tak, jako gdy słońce ku ziemie sie skłania,
 44 2|              strachu, nakoniec utonąć, gdy sie okręt o jaką rozbije
 45 2|              nigdy nie przychodzą, ale gdy człowiek jedno s tycli przyjmie,
 46 2|             głowa. Tymże też sposobem, gdy cnoty weszły na świat za
 47 2|          pospołu nastać, tak iż zawdy, gdy przybędzie, abo ubędzie
 48 2|              rozmowa około Dworzanina.~Gdy było nazajutrz po obiedzie,
 49 2|            wczora pan Kryski mówił; co gdy im powiedano tak. Jako kto
 50 2|              mian za najlepszego; jako gdy strzelcy z rusznic do tarczej
 51 2|               wiele ma przed trzeciem, gdy wtorym przybieży. Po tym
 52 2|             tym tedy krótkim poswarku, gdy pan Lubelski milczenie kazał,
 53 2|               żeby chciał na ten czas, gdy drudzy śpiewają, szermować,
 54 2|           człowiek, iż radniej pogani, gdy co źle, niż pochwali, gdy
 55 2|              gdy co źle, niż pochwali, gdy co dobrze; a jest w drugich
 56 2|              tedy, aby Dworzanin nasz, gdy cośkolwiek czynić, abo mówić
 57 2|             sie, tu do tego, a to tak: Gdy Dworzaninowi przydzie być
 58 2|                mieć daremną, a prozną, gdy jej kto nie zasłużył, sławę,
 59 2|                jedzie w picowanie, abo gdy nieprzyjacielowi kilka koni
 60 2|             ina jeno sama telko sława. Gdy mu sie też trefi w gończej,
 61 2|              rzecz najmniejszą; potym, gdy tego tak wiele widzi, nietelko
 62 2|            jaką robotą spracuje.~Zasię gdy Dworzaninowi do rozmowy
 63 2|            czyni, chwalono; a wszakoż, gdy kczemu przydzie, niechaj
 64 2|             strzelać chciał; nakoniec, gdy troszkę dobrej myśli, tak
 65 2|               też mieć pilne oko, aby, gdy mu przed panem swym przy
 66 2|            rzeczach pokazować ma. Więc gdy będzie dobrze to czynił,
 67 2|          przystoi lutnię wziąć w rękę, gdy o to jest proszony, tak
 68 2|                mu sie trefić może. Ale gdy będzie dobrym uznawcą, to
 69 2|            sobie coś troszkę powagi, a gdy do czynienia przydzie, iż
 70 2|                hnet złożą i oslabieją, gdy ku rzeczy przydzie, nic
 71 2|             Abowiem panowie wielekroć, gdy czego dla kogo na wielką,
 72 2|          krotochwile. A tak Dworzanin, gdy mu przydzie być na pokoju
 73 2|                uczynić ma, czy szkoda, gdy sie nie poszczęści; bo jeśliby
 74 2|       roskazanie Crassowe mniejszy. Co gdy obaczył Crassus, kazał do
 75 2|              na jego głowie zawisły. A gdy mu sie pana dostać nie będzie
 76 2|           roskazować. Takież i Węgrzy, gdy sie tureckich strojów jęli,
 77 2|               spólnego. A nad wszytko, gdy będą dobrzy, cnotliwi obadwa,
 78 2|        odpowiedział pan Myszkowski, iż gdy to wszytko dworzanin umieć
 79 2|            włada. I nierad tego widzę, gdy w ten czas kto zamną stojąc
 80 2|             nauce ćwiczył; a nakoniec, gdy sie najwięcej jeden nauczy,
 81 2|                nie rośmieje sie żaden, gdy on zatrefnuje; nie pójdą
 82 2|             może rozumem, a to tak, iż gdy będzie miał przyjechać na
 83 2|            onego, o kim jest. I potym, gdy przyjedzie na dwór człowiek
 84 2|            podobno i kto tu z w. m. iż gdy mi więc kto baczny powiedał
 85 2|                mu przed sobą te sławę, gdy ludzie umieją więc sobie
 86 2|           głowie zbudować, jaka potym, gdy ją uźrzy, nigdy nie będzie.
 87 2|            wirzchu pokazuje. A przeto, gdy w. m. pirwszy dzień usłyszysz
 88 2|              tak wiela ludzi urosło. A gdy ten taki w godności a w
 89 2|                rozmiłowała. Ta miłość, gdy co dzień to barziej siłę
 90 2|           smaczne, jako uczone, potym, gdy sie to odkryło, iż były
 91 2|               one wszytki trefności. A gdy takim s poczciwemi białemigłowami
 92 2|         Dworzaninowi trzeba; i owszem, gdy kto sobie w czym dobrze
 93 2|          sprośna rzecz, niepotrzebnie, gdy cie o to nikt nie pyta,
 94 2|              czas na rączym uciekał. A gdy zasię do wspominania gonitwy
 95 2|             tej czyni professyą. Otóż, gdy mu sie popisać przydzie
 96 2|           ludzie rozumieją, a to stąd, gdy rad dziwy, a rzeczy trudne
 97 2|           skórze nie spisał. Nakoniec, gdy do rozjechania przydzie,
 98 2|             bystrego rozumu, przedsię, gdy mu kilka rzeczy zaraz przypadnie
 99 2|          czesie odpoczynie, aby zasię, gdy w. m. rzecz około trefności
100 2|              wstać, a w swą drogę iść, gdy mnie rzeczy nie stanie,
101 2|                dziwuję owej śmiałości, gdy kto przy Węgrzynku lutnię
102 2|                wiedząc o onym żebraku. Gdy to oni trzej widzieli, rzekł
103 2|               to, w czym my wątpimy. A gdy każdy s tych, którzy słuchali
104 2|             trefniej powicdać jako on. Gdy pana Tęczyńskiego gniew
105 2|         słyszałem raz powiedając, jako gdy dwiema zacnym ludziom w
106 2|           razem ustawicznie powtarzał. Gdy to widzieli przyjaciele,
107 2|               wsiadł zbrojno na koń, a gdy już na placu stanął, rzekł
108 2|                w biegu pożył, a potym, gdy koń s nim przeskoczył szranki,
109 2|         majestacie siedział. Nakoniec, gdy Tatarzyna on miód rozszedł,
110 2|                 na ławie zasnął. Potym gdy sie on gość s powieścią
111 2|               i dalej co tam stało. Co gdy on, który sie na drogę gotował,
112 2|               dopiero bóty, rzekł pan. Gdy do obuwania przyszło, co
113 2|            zdanie o nabyciu pieniędzy. Gdy ten to, ów owo powiedział,
114 2|                nakładu pieniądze będą.~Gdy sie tu każdy mądremu temu
115 2|                w Krakowie na ten czas, gdy posłowie Książąt pomorskich
116 2|               onego ducha, mierzy, ale gdy wydwarzanie wynidzie z miary,
117 2|             sie mu człowiek musi. Jako gdy więc owo kto około wspaniałej
118 2|                jedna pani powiedziała, gdy jej pytano na jednej biesiedzie,
119 2|           sośnie na ziemię. Nazajutrz, gdy nie wszytcy mogli być tak
120 2|                aby na dół schodzili. A gdy przyszło do tego, że drudzy
121 2|               popluj rąk sobie; a ten, gdy chciał usłuchnąć rady ze
122 2|             pana Reja przyszło, który, gdy go też spytano: panie a
123 2|            jednemu nie barzo, o którym gdy była pirwej ta sława, jakoby
124 2|               będzie trefniejsze. Jako gdy jednego czasu Królowi J.
125 2|       ssiadając wszytek dzień strawił, gdy sie już było zmierzkło,
126 2|             kraju stal dla gospodarza, gdy gospodarz, jako przystało,
127 2|     Jakubellusewi Medykowi powiedział, gdy go szkalował z mdłego wzroku,
128 2|                 i wiele za nim mówiąc, gdy mu przeciwnej strony prokurator
129 2|               odmieniwszy.~Takież też, gdy kto umie wyrwać s ksiąg
130 2|               odpuścić mu niechciał. A gdy oni przedsię na Biskupie
131 2|      scismaticis.~W radzie takież raz, gdy posłowie ziemscy przywodząc
132 2|              jako on tak zwykł mawiać, gdy troszkę przebierze. Pani
133 2|                u sądu nie zdano. Także gdy przyszła tego do Starosty
134 2|           kokosz siedzi na jajcach. Co gdy on posłaniec powiedzieć
135 2|              jeść nie mieli. Tenże też gdy go Iszpan, czysty mąż jeden,
136 2|           takież królowi francuskiemu, gdy s księstwa urlieńskiego
137 2|               opłatne mało. Tenże też. gdy mu powiedano, jako król
138 2|           Derśniak: Pana Bojanowskicgo gdy szedł z zamku w Wilnie tego
139 2|              zamku w Wilnie tego dnia, gdy Król J. M. wyjeżdżał do
140 2|           ubogi też rozgniewawszy się, gdy go już minął pan, jął mówić:
141 2|              tu do śmierci nie wrócił. Gdy to usłyszał pan Bojanowski,
142 2|                skrzywioną, powiedział, gdy go pan Rylski to tym, to
143 2|             jeszcze większej drogości, gdy obaczył, że co dalej to
144 2|                temu mógł niewierzyć. A gdy on zasię, co onę baśń powiedał,
145 2|               patrząc komu. Po umyciu, gdy sie król o pierścieniach
146 2|           sława spelna. Także po roku, gdy sie takież król umywać chciał,
147 2|            wyciągnął. Jako Białobocki, gdy mu kiedyś niewiasta jego
148 2|               gdzie mu szło o garło, a gdy Rajce conjecturami dowodzili
149 2|               kiedyś do króla starego, gdy pieczęć wakowała, jeden
150 2|            służy. Jako Fabius Masimus, gdy wziął Tarentum miasto, a
151 2|              tak powiedzieć kazał. Owa gdy tak odszedł, rychło potym
152 2|              też Ennius do Scipiona, a gdy takież nie wchodząc w dom
153 2|               panien pełno było; także gdy to ten, to ów szydził z
154 2|            przyszedszy do niego w dom, gdy go to tym, to owym drażnili,
155 2|             sie pod czas ludzie. Jako, gdy jednego w wielkich przezyskach
156 2|         dekrecie?~Przeciwne temu jest, gdy kto skurczywszy ramiona,
157 2|                gładce co rzecze. Jako, gdy chłop skrzynie na sobie
158 2|                swych poganił, abowiem, gdy u niego kilka dni nadzwyczaj
159 2|           począł sie ubierać w bóty, a gdy go pytali, czemuby to czynił,
160 2|      Narapienskiemu powiedział, który, gdy nigdy żadnego za stół s
161 2|          szybale powiedają, do którego gdy chłop z wybitym okiem przyszedł,
162 2|                zgadnę ja, którzy są; a gdy ten z zasię jął prosić,
163 2|            tedyć sie bać nie trzeba. A gdy Doktor powiedział, iż na
164 2|             pobije.~Trefnie i to bywa, gdy komu to powiedzą, co mu
165 2|               grzanka.~Zaś i to druga, gdy komu to przypiszą, od czego
166 2|               co on tobie ujmuje, jako gdy jeden z niepoczciwych sie
167 2|               za sobą śmiech i oto to, gdy kto odpowieda na to, czego
168 2|                o beneficium Biskupa, a gdy Biskup dać mu go niechciał,
169 2|            Jako jeden leżąc na trawie, gdy przy nim drudzy szyrmowali,
170 2|                w trefnych powieściach, gdy kto co nad pomvsł a mnimanie
171 2|              ludzkie wyrzecze, tak tu, gdy sie co komu nad nadzieję
172 2|                przed sobą wyjechać. Co gdy sie stało, przyjechawszy
173 2|             opowiedziała radość swoje. Gdy potym do siedzenia za stół
174 2|           zakazanie od pana, a wszakoż gdy sobie to ten, to ów podraził,
175 2|              wy głuszkę panią macie. A gdy ci śmiać sie poczęli, obaczyli
176 2|                jednego czasu w Wilnie, gdy był owies nie pomału drogi,
177 2|           Wilnem, który Rajem zową. Co gdy pan Zebrzydowski s panem
178 2|               tu kto, ozwi sie proszę. Gdy na pirwsze wołanie nic mu
179 2|           wierę niewiesz, dowiesz się, gdy cię we dnie na plac wywiodą.
180 2|              jednego s nich, iż szedł, gdy dnieć poczęło, po pana Kaspra
181 2|                wrócić sie miał. W tym, gdy za łaskawe staranie panu
182 2|             sie długo wstydzić musiał, gdy to ten, to ów łańcuch, a
183 2|                w. m. upominali. Także, gdy przydzie dzień, pyta, jako
184 2|               Łukasza Lęnckiego, który gdy na Straży krol J. M. miał
185 2|            niedługo też s sobą grając, gdy obaczyli, iż ten już był
186 2|                otworzy troszkę oczu, a gdy żadnego światła nie ujrzy,
187 2|           naczystszej prawdzie, także, gdy to chwilkę trwało, ocuci
188 2|                oczy wytrzeszczywszy, a gdy nic uźrzeć nie może, pocznie
189 2|         dopieroćby nas był nosił. Więc gdy on zasię powtórzył swych
190 2|              chwale do śmierci suszyć. Gdy to uczynił, wyszedszy ci
191 2|        rospostrzona i wisająca z ręki. Gdy to tedy sprawił, szedł na
192 2|               i ukazał ją z góry); ta, gdy ja kilka conjuracyi zmówię,
193 2|        umyślnie szedł ten do niego. Co gdy Lipnicki postrzegł, włożywszy
194 2|              wieże zmierzył; nakoniec, gdy kilka razów zawołał: panie,
195 2|             Borowskiemu, dworzaninowi, gdy mu przedał korzeń grzybieniowy,
196 2|                pospieszaj sie w drogę.~Gdy tego domówił pan Dersniak,
197 2|    najmniejszego proszku nie cirpi.~Tu gdy pan Dersniak odpowiedzieć
198 3|       Herkulesowa niż drugich ludzi, a gdy wynalazł prawą a istotną
199 3|                dworna pani, zwłaszcza, gdy toż wszytko, co sie dworzaninowi
200 3|      wywiadując sie miłostki cudzej, a gdy na co takowego napadną,
201 3|                mówił pan Bojanowski, a gdy widział, iż już milczał,
202 3|             umie dobrze nabyć. Nad to, gdy w. m. weźrzysz w historye
203 3|        pochodzi s statecznego namyśla, gdy człowiek więcej sobie poczciwość
204 3|                pan Kostka: Tak prosto. Gdy widziała Alexandra być w
205 3|           Atenach, nic sie nie ulękła, gdy dwu wielkich a zacnych ludzi
206 3|            było wolno. Trefiło sie to, gdy w tym mieście był Sextus
207 3|       wielkiego zawołania i władzej, a gdy żadną miarą przyść ktemu
208 3|            sobie uczynił przychylną, a gdy mu ani to nie szło, przypędziła
209 3|                twoi gotowali. Sinorix, gdy to usłyszał, a już też i
210 3|               więzieniu aż do śmierci. Gdy ta wieść przyszła do Pizy,
211 3|              miał być wolen. Na koniec gdy też już i sam ani sie o
212 3|            wyciągnąć było wolno. Czego gdy sie białegłowy dowiedziały,
213 3|           miedzy wilki przyść mieli, a gdy sie oni przysięgą wymawiali,
214 3|          Philip król, syn Demetriusow, gdy obiegł był ich miasto, chcąc,
215 3|                to sie też trefiło raz, gdy Cyrus, król perski przeciwko
216 3|               był męże Marius poraził, gdy nie mogły tego odzierżeć,
217 3|              to sobie za wielką rzecz, gdy by mi było wolno za tą pogodą
218 3|               ślachetnym uporze będąc, gdy przez ustawiczne trapienie
219 3|            jego piszą, że na ten czas; gdy była Pliryne przy nim, był
220 3|        przykład nie przywiódł), który, gdy mu dobra jakaś pani barzo
221 3|              tego, który był przy tym. Gdy Capuą miasto Francuzowie
222 3|                trzewika poprawić, wtym gdy jej pofolgował ten, kto
223 3|             siostrą swą po polu zioła, gdy sie jej zbytnie pić zachciało,
224 3|             ciele było jej mieszkanie.~Gdy tu troszkę pan Myszkowski
225 3|            Sebestyana na odpust. Na co gdy pani przyzwoliła, a on i
226 3|              sobie uczynił skłonną; to gdy mu nie szło, jął grozić,
227 3|                chwalić i wysławiać.~Tu gdy zamilkł pan Kryski, rzekł
228 3|             człowiek od Boga, nie iść, gdy niechce, w ogień. Niewiem
229 3|           morzu skała nawałnym wełnam.~Gdy tu przestał pan Myszkowski,
230 3|                 m. wszytki białegłowy (gdy sie tego dowiedzą) na sie
231 3|               rozgniewać.~Na te słowa, gdy nikt nic nie mówił, rzekł
232 3|            mieszkał w Krakowie. Potym, gdy pan s Krakowa odjechał,
233 3|                nic nie szkodował.~Tu u gdy wszytcy śmiać sie poczęli,
234 3|             zasię przybędzie roskoszy, gdy masz przed kim radość swą
235 3|              tej, do której teraz idę.~Gdy mężczyzna ubogi, miłością
236 3|                na które miłość robiła (gdy już człowiek poniekąd oziębnie)
237 3|               nic w ten czas przydzie, gdy tego człowiek nader pragnął
238 4|          DWORZANINA~Snadź lepiej jest, gdy kogo szkaradzie ganią, niż
239 4|           odszedł) przyjechał; którego gdy pan Lubelski uźrzał, powiedział:
240 4|           cnoty i przeciwności. Jakoż, gdy Dworzanin będzie sam cnotliwy,
241 4|                abo czym słodkim. Otoż, gdy Dworzanin używać w ten sposób
242 4|             udać, i ma s tego roskosz, gdy tak o nim ludzie rozumieją,
243 4|               wszakoż każdego to boli, gdy co takiego widzi w sobie,
244 4|          gwałtownej nawałności oprzeć, gdy sie powrozy porwą, maszt
245 4|          niewiedząc, co mu na on czas, gdy jadł, dla dobrej przyprawy,
246 4|          dzieje, a zasię jako mu miło, gdy co dobrze.~Odpowiedział
247 4|            kiedy Saturnus królował.~Tu gdy troszkę umilkł pan Wapowski,
248 4|               sny nań przychodzą. Otóż gdy do złej wolej więtsza jeszcze
249 4|                sam nie umiem. Wszakoż, gdy mi to w. m. każesz, abych
250 4|            znacznie kwitnęli, a potym, gdy przyszedł pokój, wszytko
251 4|          świetność swoje, jako żelazo, gdy nim nie robią.~A to ni przecz
252 4|                im lubo, i gniewać sie, gdy im co przykro, umieją, a
253 4|           nakieruje, jako dobry gracz, gdy mu kostka na warcabnicy
254 4|                drugim dołu nie kopa; a gdy tych będzie więtsza liczba,
255 4|             pomierne bogacił, a zasię, gdy będzie mądrze zabiegał temu,
256 4|               ciepło i deszcz na czas, gdy trzeba, przydzie, tam sie
257 4|             pomogło, jedno dworstwo, a gdy potym przyszło państwo na
258 4|                  ja niewiem, jako jemu gdy będzie takim, miłować będzie
259 4| błogosławieństwo a uspokojenie umysłu, gdy już ktemu przydzie, że napełni
260 4|        doźrzałe lata mają. Abowiem ci, gdy krew już chłodnąć a bujność
261 4|                i wszelaką godnością. A gdy do lat przydzie, iż to wszytko
262 4|             mieszkanie miedzy bydlęty.~Gdy tu troszkę pan Kryski przestał,
263 4|         świętego przezwiska piękności.~Gdy to pan Kryski wymówił, zamilkł,
264 4|               wzruszy i zagrzeje; więc gdy wzrok chciwym a ustawicznym
265 4|               a ciężkością przychodzi, gdy miłość pokryć chce. Teskność
266 4|              mam, sąd ten odkładam. Co gdy sie wszytkim podobało, zaraz