Ksiega

  1 Ded|              i Dworzan swych, ktore tu wspominam, godności był
  2 1  |     Kastigliona rozny. Wspomnię też tu i to, żem nie naznaczył
  3 1  |             ganić będzie, iżem ja i tu i owdzie cożkolwiek swego
  4 1  |          jako ja mam sprawę), tak i tu niechajby sie takowe gry
  5 1  |      strofować to wszytko, cobym ja tu powiedział. A ja przed W.
  6 1  |           ten, kogo gra nie mierzy. Tu powiedział pan Alexander
  7 1  |           proszę, aby toż uczynili. Tu hnet ozwał sie pan Wapowski
  8 1  |           Wapowski mówiąc: Nie jest tu żaden z nas M. księże, któryby
  9 1  |          przyczynę gniewu: iż jeśli tu kto z W. M. jest, który
 10 1  |           czy być obrażon od niego. Tu każdy patrzał na pana Lubelskiego,
 11 1  |           żeby drzwi uchylono), tak tu na świat, kto sie urodzi,
 12 1  |             drugi bańki puszcza, to tu na świecie choroby duszne,
 13 1  |           wszytkich chorób. Radbych tu każdego z W. M. słyszał
 14 1  |             bo na tym nieco należy.~Tu gdy przestał pan Derśniak,
 15 1  |         osobnego, a nad to, czo sie tu mówiło, powiedzieć. Wszakże
 16 1  |           był winien pan Kryski, to tu w tym zapłaci. Weźmiesz
 17 1  |           Ten Dworzanin, którego ja tu formować mam, chcę naprzód,
 18 1  |           hnet chwalebniejsze będą.~Tu pan Bojanowski tak powiedział:
 19 1  |          dobrze obaczyć może. Wszak tu miedzy nami trefowało sie
 20 1  |           był bez godności, niemasz tu zmięnki.~Pan Kryski odpowiedział
 21 1  |             wezrzawszy, nie musiał.~Tu gdy niektórzy śmiać sie
 22 1  |             Myszkowski: Jeszcze sie tu niemasz czemu barzo śmiać,
 23 1  |   zuchwalstwo nie przewirzgnęło.~Iż tu odpoczynął był troszkę pan
 24 1  |      przyjemnej twarzy, wszytko sie tu zeszło. Prawda, że nie wszytko
 25 1  |          nie wszytko w cerkiel, ani tu jest owa płeć, czo ją papierową
 26 1  |           niechaj i to dobrze umie. Tu położę rycerskie prawo,
 27 1  |           każdy. Nie przepomnię też tu owego ćwiczenia, ktore u
 28 1  |           jakoż w. m. snadź każdemu tu wielką tego chwaleniem uczynił
 29 1  |        takim prostakiem, jako jeden tu u dworu, czo panu Grabi
 30 1  |        zmylić ani umiała ani mogła.~Tu pan Bojanowski powiedział:
 31 1  |            to było naschwał dobrze.~Tu p. Alesander Myszkowski
 32 1  |           na swój język przełożyli. Tu już ten język dobrze obfitszy,
 33 1  |             wielkie głupstwo widzi.~Tu pan Derśniak powiedział:
 34 1  |              i wszytkiego na wybór.~Tu pan Bojanowski tak powiedział:
 35 1  |        usadzić dobrze będzie umiał.~Tu sie niechaj stara, aby rzecz
 36 1  |             pan Kryski: To, czo sie tu około mowy i wymowy mówiło,
 37 1  |            przedanie soboli. Wielka tu rozność jest jednej od drugiej,
 38 1  |           cnotliwym człowiekiem, bo tu w tym jest mądrość, sprawiedliwość,
 39 1  |        najnędzniejszym przekupniem. Tu ani tego trzeba wywodzić,
 40 1  |            się, panie Kryski (rzekł tu pan Lupa), iż póki naszy
 41 1  |            o nim pisał, przedsic ja tu w tym nic widzę, aby wyszej
 42 1  |       przeto mnie sie widzi, iż sie tu niejako Alexander chlubi,
 43 1  |         sławnych hetmanów, ktorebym tu na przykład przywieść mogł.
 44 1  |         nasz ma być na świecie.~Gdy tu troszkę umilkł pan Kryski,
 45 1  |            raczysz wiedzieć, o czym tu rzecz była teraz), dobrze
 46 1  |       wszytki horować nie przydzie.~Tu powiedział pan Bojanowski:
 47 1  |           wam i jutro nie przekażę. Tu koniec był tej rozmowy.~
 48 2  |              to ktemu, iż każdy kto tu w tym kole nadziewa sie
 49 2  |             o czym starać sie w. m.~Tu nie czekając, aby pan Myszkowski
 50 2  |     znacznym błazeństwem wyjechałeś tu w. m. na plac, jakoby nie
 51 2  |       zydzie sie też, widzi mi sie, tu do tego, a to tak: Gdy Dworzaninowi
 52 2  |            nimi kosztował o płatną.~Tu rzekł tak pan Bojanowski:
 53 2  |             ciąć na nieprzyjaciela.~Tu pan Bojanowski powiedział:
 54 2  |        ostrożny i baczny, bo trudno tu wypisać wszytko to, co mu
 55 2  |           zaniechać a opuścić mają.~Tu powiedział pan Lupa: Toćby
 56 2  |            tym kuńsztować, nic masz tu płochej a bystrej zapalczywości,
 57 2  |          którem już wyliczył.~Rzekł tu J. M. pan Lubelski: Mym
 58 2  |             co powiedać. Ale, iż ja tu s poruczenia J. M. księdza
 59 2  |          Jest rzecz najczelniejsza.~Tu pan Lupa powiedział: Takowych
 60 2  |        Myszkowski, barzo wiele, boś tu w. m. na krotce, a właśnie
 61 2  |         przyrodzenia mierziala. Już tu przydzie zostawić złą myśl
 62 2  |    powiedział pan Lupa, chce mi sie tu w. m. troszkę zabawić.~Jeślim
 63 2  |        miłują. A to przy tym, że ja tu samej gołej skromności nie
 64 2  |        Gdyżeś w. m. spomniał, rzekł tu pan Kostka, te, którzy za
 65 2  |          Radbym ja wdy wiedział, co tu najlepszego.~Odpowiedział
 66 2  |            i czapkę, i przyszedł by tu miedzy nas, prawda, żeby
 67 2  |          kim przyjaźń zacząć.~Rzekł tu pan Derśniak: I owszem,
 68 2  |           jestem ja tej wiary, że i tu miedzy nami jest para i
 69 2  |          jako onych starych, któreś tu w m. mianował, trwała. I
 70 2  |            jest, każdy to baczy.~Iż tu był troszkę był odpoczynął
 71 2  |         sobie lekce pieniądze waży.~Tu pan Kryski ścirpieć nie
 72 2  |         Widzę, panie Myszkowski, iż tu w. m. moje frasowliwą grę
 73 2  |            temu dosyć, ile mogę.~Iż tu byl troszkę przestał pan
 74 2  |         miedzy osobnymi.~Powiedział tu pan Kostka: Moskwa snadż
 75 2  |           bywa barzo przykro.~Rzekł tu pan Bojanowski: Niewiem
 76 2  |             doznał, a podobno i kto tu z w. m. iż gdy mi więc kto
 77 2  |            barzo miłuje.~Począł sie tu śmiać pan Bojanowski, i
 78 2  |            i w. m. samemu, i co nas tu jest, trefowało sie to siła
 79 2  |           pomnię ja niedawno, kiedy tu na Prądnik przyniesiono
 80 2  |        barzo daleko od dobrych. Też tu drugi niedawno kazał sobie
 81 2  |          Dajcie panu pokój, wszytko tu z rejestru." A tak dworzanin
 82 2  |             dworzanin to, co mu sie tu naznaczyło, umiał doskonale,
 83 2  |         mógł baczenie trefić.~Rzekł tu pan Bojanowski: Niewiem
 84 2  |            mi nie staje.~Powiedział tu pan Kostka: Nie życzę tego,
 85 2  |              ani w. m., ani żadnemu tu, żeby miał zostać w tym
 86 2  |        rozumie a przyrodzeniu.~Hnet tu pan Derśniak za to sie wziął
 87 2  |          Bojanowskicgo dworując, bo tu każdy z ich miłości wie,
 88 2  |         uchodzić pracej.~Chciał też tu był i pan Bojanowski coś
 89 2  |         Derśniaku, przeto gdyż mnie tu Jest zwirzchność zlecona,
 90 2  |       baczenie, postaram sie, abych tu na tym miejscu w. miłościam
 91 2  |            onych dwu jeden: Niemasz tu żadnego okrucieństwa, ale
 92 2  |             pirwej, bo jednak wiele tu jest w Rzymie podwojów z
 93 2  |          zbrojno na placu staniesz. Tu dopiero z nim było turnieju
 94 2  |          leda jakim poselstwem mnie tu posłał, abym sie przypatrzył
 95 2  |             sługi: otoż widzisz, że tu dobrze pisano, bo ten bot
 96 2  |       pojdzie, aż popchniesz.~Rzekł tu pan Wapowski: czemu w. m.
 97 2  |             pieniądze będą.~Gdy sie tu każdy mądremu temu wynalaskowi
 98 2  |             rzecz, iż sie to nikomu tu nie trefiło, jedno w. m.
 99 2  |         Towarzyszu, nicwiesz, gdzie tu moja gospoda? A on rzekł:
100 2  |             chlewie twa gospoda. To tu i usłyszał taką odpowiedź,
101 2  |             prawi - bo jednak widzę tu prożne miejsce jednemu,
102 2  |              mówiąc: Domine Doctor, tu parum vides. Odpowiedział
103 2  |             czynił. Przyszło mi toż tu na myśl, jako w on czas,
104 2  |          sie radzi barzo śmieją, iż tu już człowiek iną rzecz słyszy,
105 2  |            złota, niż który iny.~To tu z jednego miejsca urosło
106 2  |             Apophthegmata.~Przyłożę tu do tego owe trefne uszczknienie,
107 2  |             duszę Teologowie.~Rzekł tu pan Bojanowski: Przeto ono,
108 2  |             Derśniak: Ba i onoć sie tu mało nie żydzie, cos w.
109 2  |            m. wszyscy wiecie. Rzekł tu pan Kostka: Ja jeden nie
110 2  |         panie, zmiłuj się, abyć sie tu pan Bóg dał we szczęściu,
111 2  |          jął mówić: Bodajżeś sie ty tu do śmierci nie wrócił. Gdy
112 2  |             jakoś począł, abych sie tu do śmierci nie wrócił.~Chwalę
113 2  |           powieda.~Jako kiedy jeden tu u nas wziąwszy za głowę
114 2  |       Wacławkowi upadku nie życzył. Tu Wacławek: A może też to
115 2  |             ja nieznam twego głosu? Tu Scipio powiedział: wielkiś
116 2  |   niefurtuny w. m., a zwłaszcza, iż tu drudzy za to pewnie mieli,
117 2  |            są oni w niebie, jako je tu w. m. widzicie, to jest
118 2  |          sługi i pytał go: A gdzież tu jest, dajcie zabito, ono,
119 2  |          przyłotr): I panie będzieę tu to wszytko, niechaj jedno
120 2  |           mówią: By - prawi - cnota tu była a sobola czapka.~Tu
121 2  |            tu była a sobola czapka.~Tu też położę owo upominanie
122 2  |      powiedział: przeto, królu, każ tu pisarze swe spuścić, tym
123 2  |           summę pieniędzy zebrać ty tu możesz, a jeśli o powietrze
124 2  |      otyłemu pachołku rzekł ktoś: I tu na trumnę niemało drzewa
125 2  |        trefniejsze.~Ale niechaj już tu będzie koniec. A w. m. panie
126 2  |          lepszy wieczór trefił, niż tu przypołudnie było.~Hnet
127 2  |          tak wielkich ludzi, jakieś tu w. m. spominał.~Zatym pan
128 2  |      mnimanie ludzkie wyrzecze, tak tu, gdy sie co komu nad nadzieję
129 2  |           która gi wiezie, niemogła tu – prawi - dzisia dociągnąć,
130 2  |           przebóg gdzie żem? A jest tu kto, ozwi sie proszę. Gdy
131 2  |          wielkim głosem wołać: Jest tu kto, przebóg cie proszę,
132 2  |            we dnie na plac wywiodą. Tu Skotnicki: Czas panny Maryej,
133 2  |             braciszkowie, wiele was tu mnie strzeże? Odpowiedział
134 2  |            ten co pirwej: Sześć nas tu - prawi. - A Skotnicki zaś:
135 2  |            sstalo? Chłopiec, jesteś tu, rozświeć. Hnet sie chłopiec
136 2  |    odpowiedział im na to, niemaszci tu żadnego zamieszania, aleja
137 2  |           wynidzie. Ale oto chodźmy tu sobie radniej, abo podźmy
138 2  |           się, panie Dersniaku, żeś tu w. m. potrzebnej rzeczy
139 2  |             zaś tak powiedam, rzekł tu pan Kryski, iż tego czynić
140 2  |    najmniejszego proszku nie cirpi.~Tu gdy pan Dersniak odpowiedzieć
141 2  |           mostem sie kładzie.~Rzekł tu temu p. Kryski. Panie Bojanowski,
142 2  |            jako ja baczę, trzeba by tu kogo, któryby krzywdę białychgłów
143 2  |           temu sprostał.~Powiedział tu hnet pan Lubelski: Dobrze
144 2  |             ja mówię, panie Kostka. Tu będzie plac pokazać, jako
145 2  |        uczynisz dworzaninowi.~Rzekł tu pan Myszkowski: Nietelko
146 3  |            Maciejowski, i ci, które tu spominam, daleko osobniejszy
147 3  |          osobniejszy byli, niżem ja tu z gruba wymalować one mógł;
148 3  |            Nuże panie Kostka, radby tu każdy widział tę panią w.
149 3  |            za piękną, ukazał bym ją tu bez wszelakiego ubioru,
150 3  |        poczciwe białegłowy, których tu teraz nie widzę, ubrać nic
151 3  |         pomogą, wiem pewnie, że sie tu nikomu podobać nie będzie.
152 3  |             tego czas teraz, będzie tu każdy wolał słuchać pana
153 3  |          paniej gadka zacząć miała.~Tu powiedział J. M. pan Lubelski:
154 3  |          miłość nie dotknęła.~Rzekł tu pan Wapowski: Ktoby chciał
155 3  |         słoniowej.~Naprzód tedy, co tu pan Bojanowski powiedział,
156 3  |        wielu rzeczy wiadomość mieć; tu ja nie wiem co to mają być
157 3  |    wspaniałe serce, powściągliwość; tu nierozumiem, do czego tych
158 3  |              m. mądrym uszom, bo to tu każdy baczy, iż białejgłowie
159 3  |   mężczyńskie ćwiczenia.~Powiedział tu pan Derśniak: U Greków za
160 3  |         przestaje.~Dziwno mi (rzekł tu pan Bojanowski ze śmiechem),
161 3  |           sie ich niemało wyliczyć.~Tu powiedział pan Bojanowski:
162 3  |             swym przejednała.~Rzekł tu pan Lubelski: Powiedz w.
163 3  |           nikogo nie wyznała.~Rzekł tu pan Lubelski: Niewadziłoby,
164 3  |        mieście był Sextus Pompejus.~Tu przerwał pan Bojanowski
165 3  |           oni za nie płakali.~Rzekł tu pan Dersniak: Pomnię i ja,
166 3  |        piekło na tym świecie.~Rzekł tu pan Bojanowski: A mnima
167 3  |      Bojanowski: Widzi mi sie, iżeś tu w. m. chciał kogo rozkwilić,
168 3  |         kogo rozkwilić, ale niemasz tu żadnej białejgłowy, ani
169 3  |           wesela nie pragnąć.~Rzekł tu pan Wapowski śmiejąc sie:
170 3  |           niż mężczyźni. Powiedział tu pan Bojanowski: Ba, tobym
171 3  |       słuchać w. m. nierad, ale nas tu więcej jest, ktorzy w. m.
172 3  |     białychgłów słuchać, przypomnię tu wnet, jako Spartanki kochały
173 3  |            mej głowie włosów.~Rzekł tu pan Bojanowski: A wie to
174 3  |            sławnych Hetmanow.~Rzekł tu pan Dersniak: Tego w. m.
175 3  |          niewiele zawadza. Mógłbych tu siła męskich niewstydliwości
176 3  | doświadczyli wielokroć mężczyźni. I tu miedzy nami nalazłoby sie
177 3  |      bliziuchno śmierci.~Powiedział tu pan Bojanowski: Niedziwuj
178 3  |          sie była zachować chciała. Tu już nie bojaźń, nie przestroga,
179 3  |         żadnego niemasz.~Powiedział tu pan Dersniak: Alboś to w.
180 3  |         białychgłowach była, którem tu wspomniał; abowiem jedna
181 3  |              a dziwuje się, iźeś go tu w. m. na przykład nie przywiódł),
182 3  |          poczciwość naruszyć.~Rzekł tu pan Bojanowski: Widzi mi
183 3  |             kronika nie mówi, ale i tu nie każdy by był wiedział,
184 3  |          sławy po śmierci godna, im tu w podlejszym ciele było
185 3  |            było jej mieszkanie.~Gdy tu troszkę pan Myszkowski odpoczynął,
186 3  |          pogrzebie było, to nie był tu jeden, któryby s suchemi
187 3  |          cnotę chwalić i wysławiać.~Tu gdy zamilkł pan Kryski,
188 3  |          skała nawałnym wełnam.~Gdy tu przestał pan Myszkowski,
189 3  |             abowiem, iż nie widział tu miedzy nami na świecie nic
190 3  |             paniej naznaczył.~Rzekł tu ktemu J. M. pan Lubelski:
191 3  |             onej o miłości rozmowy.~Tu pan Wapowski powiedział:
192 3  |            jako miłość rozgłoszona.~Tu powiedział pan Dersniak:
193 3  |    nieprawdziwą pewnie skazić może, tu już bez wszelakiej miary
194 3  |             tak mówi: Miły Boże, to tu ani urody, ani gładkości,
195 3  |           na tym nic nie szkodował.~Tu u gdy wszytcy śmiać sie
196 3  |             rozumu) wstydzić.~Rzekł tu pan Bojanowski: Jeszcze
197 3  |            panu Kostce zachował, bo tu może każdy znać, co za baczenia
198 3  |         niejako miłość mu pokazała; tu jednym razem ona, kiedy
199 3  |     Lubelski powiedział: Doświadszy tu hnet tego każdy, panie Wapowski,
200 3  |             pan Wapowski: Te, które tu były ku czci i ku hańbie
201 4  |           sie, aby ci zmarli, które tu wspominam, memu ubogiemu
202 4  |             uźrzał, powiedział: Już tu byli drudzy, panie Wapowski,
203 4  |            tedy a cel, o którym sie tu jeszcze nie mowiło, ku któremu
204 4  |            będzieli takim, jako sie tu powiedziało, za małą pracą
205 4  |             poczciwie, a przedsię i tu i owdzie wtrąci zawdy w
206 4  |            kiedy Saturnus królował.~Tu gdy troszkę umilkł pan Wapowski,
207 4  |             s pospólstwa wybranych.~Tu pan Kostka, któremu sie
208 4  |            ów przykład o pszczołach tu ma miejsca, bo pszczoły
209 4  |             a wyobrażenie Boże, tak tu na ziemi dobrze podobniejszy
210 4  |              niechęci i nienawiści. Tu hnet najdą takie wyżły,
211 4  |    poddanych swych będzie potrzeba.~Tu rzekł pan Lupa: Cożeś to
212 4  |          szkodzi. A przeto, niechaj tu już będzie mej mowy koniec,
213 4  |            syny obchodzić sie musi.~Tu zaś pan Dersniak to powiedział:
214 4  |          dobremi drogami, jakie sie tu zdaleka pokazały ku cnotam
215 4  |       Dersniak tak powiedział: Iźeś tu w. m. wychowanie często
216 4  |             cnot ożywię.~Powiedział tu zaś pan Dersniak: Niż dalej
217 4  |      Odpowiedział pan Dersniak: Nic tu niemasz białymgłowam ku
218 4  |            pan Wapowski: To, com ja tu krótko powiedział, snadź
219 4  |           Moim zdaniem - powiedział tu pan Lupa - niewielki by
220 4  |            mieć pod swą mocą.~Kiedy tu pan Wapowski przestał, jakoby,
221 4  |      Bojanowski: Inaczej tego żaden tu rzec nie może, panie Wapowski
222 4  |             kto by gi kupić chciał.~Tu pan Myszkowski powiedział:~
223 4  |        zaczętą do końca prowadzili.~Tu pan Lubelski powiedział:
224 4  |           też panie Wapowski, takeś tu w. m. czystych rzeczy napowiedział,
225 4  |              ale niepodobieństwa ja tu żadnego nie baczę, ani w
226 4  |   najprędzej odstać od niego.~Kiedy tu troszkę umilkł pan Wapowski,
227 4  |           przystało, gdyż (jako sie tu powiedziało) miłość w starym
228 4  |             Bojanowski - powiedział tu pan Kryski - niewiem, jeśli
229 4  |            mam pokazać wolą, iż, co tu w. m. jest i starych i młodych,
230 4  |          uczynić przydzie. Jedno ja tu starego rozumiem nie tego,
231 4  |      mieszkanie miedzy bydlęty.~Gdy tu troszkę pan Kryski przestał,
232 4  |      wynalazł, o jakiej niewiem, by tu kto, jako żyw, słychał.
233 4  |        niecnotliwy mężczyzna trefi.~Tu pan Wapowski rzekł: Jeśli
234 4  |           którą oczyma śmiertelnemi tu na ludziech widamy (która
235 4  |            cielesne, w któreśmy sie tu na ziemi oblekli) po tej
236 4  |             patrzać na nie mogły. A tu dopiero ostatni i błogosławiony
237 4  |          najdziem naszym żądościam. Tu odpoczynie każdy s prac
238 4  |             każdy s prac ziemskich. Tu wytchnie z nędz, w których
239 4  |            opływa człowieczy żywot. Tu sie uleczą cielesne choroby.
240 4  |            uleczą cielesne choroby. Tu będzie najpewniejszy port
241 4  |  Odpowiedział pan Dersniak: Niemasz tu krzywdy żadnej, iż powiedam,