Ksiega

  1 1|          uczuł, żeś był na świecie. Którą przypowieść Plutarch szkaluje,
  2 1|     Tuszkańskiego, więc disputatio, która ars jest misterniejsza jeśli
  3 1|          etc. Tyło jest tej sprawy, którą ja o sobie daję około napisania
  4 1|           jest rzeczka Prądnik, nad którą Samuel Maciejowski Krakowski
  5 1|            ani swej własnej chluby, którą sie przyrodzenie jego hydziło,
  6 1|           ku czujności, ku sprawie, która w nim wielka była, i ku
  7 1|            by był mógł miłością tą, którą miał przeciwko Rzeczypospolitej,
  8 1|          ksiądz Biskup ku igrze tę, która sie będzie najlepsza J.
  9 1|         namniej sstąpi s tej drogi, którą szli przodkowie jego, zostawi
 10 1|           jako rospalona pochodnia, która objaśnia i kładzie przed
 11 1|            ktore własność a moc tę, którą od przodka swego pirwszego
 12 1|             i na onej wdzięczności, która mu u wszech ludzi na pirwszym
 13 1|         sława miłośnikom roście, za którą jakmiarz zawdy człowiek
 14 1|            poczciwość białej głowy, która ją raz straci, nigdy sie
 15 1|          jest, ze czci, a ze sławy, która s poczciwego potu płynie.
 16 1|          jeśli tej gładkości dosyć, którą w panu widzimy. A około
 17 1|       Kryski: Iście wdzięczność ta, która ma być w twarzy (gdzieby
 18 1|           wszytko, aby każdą rzecz, którą pocznie, czynił s takim
 19 1|             najduję ja jednę drogę, która mi sie widzi być do tej
 20 1|            nie ćwiczenie ani nauka; która nauka by sie była namniej
 21 1|             swą gracyą każda rzecz, którą człowiek zdobywając sie,
 22 1|    szczyrość we wszytkich rzeczach, którą sobie tak barzo upodobały
 23 1|       prosto jest pisanie ta rzecz, która daje żywot słowom. Otoż
 24 1|          słowom. Otoż ona trudność, która s słów cudzoziemskich roście,
 25 1|           że to najcudniejsza mowa, która jest podobna pięknemu pisaniu,
 26 1|      przyszedł ku tej doskonałości, którą teraz widzimy. I nasz język
 27 1|      zbytnia chciwość nabywania, za którą idzie to, iż żaden zawołaniu
 28 1|         przypadki nauce ku ozdobie, która okrom wszelakiego towarzystwa
 29 1|         złoto zdobi tę rzecz każdą, która jest uczyniona z niego,
 30 1|           owa księga pod ławą lega, która sie słowy, a nie rzeczą
 31 1|            światu, jako Achilliowa, którą tak wielki poeta rozgłosił,
 32 1|            i owa we gzle kmiotowna, która zimie do dnia prząść abo
 33 1|             nieumiejętność moja, za którą, jako to wszytko, com do
 34 2|             zepsowały, każda rzecz, którą je abo pije, by najlepsza,
 35 2|            tym nie rymuje, aby ona, która jest matką wszytkiego dobra,
 36 2|   Myszkowski, wielka to jest rzecz, którą na w. m. włożono: to ktemu,
 37 2|        siebie, co to jest za rzecz, którą czynić, abo o której mowić
 38 2|             onej niebieskiej zażył, którą w muzyce Pytagoras i Socrates
 39 2|          ale stateczna sierdzitość, którą rozum a baczenie wzbudza
 40 2|             tym trudno podać naukę, którą dla rożnych rzeczy, roznych
 41 2|        wszytkoć też to wszeteczność która sie w. m. wszetecznością
 42 2|         ujść tej napaści, tej męki, którą cnotliwi ludzie cirpią,
 43 2|       nauczył, jako rozeznać rzecz, która jest prawdziwie dobra w
 44 2|   prawdziwie dobra w sobie, od tej, która sie telko tak widzi.~Odpowiedział
 45 2|          rzeczy tej (zdarzyli się), którą, inaczej, niż pan kazał,
 46 2|             na tę rzecz zgodzić, na którą Crassus chciał, jako mniejszy,
 47 2|            a świętą polską swobodą, która była ze zdrowiem Rzeczypospolitej,
 48 2|             dworzanin mimo godność, która w nim być ma, posłużył sobie
 49 2|          abowiem tej takiej sławie, która ma wiele świadków, hnet
 50 2|            był nazbyt dał wiarę, za którą takem był wszytko na wybór
 51 2|        występ bierał godną zapłatę, która zapłata taka będzie, iż,
 52 2|         popisać przydzie w tej tam, którą prawie dobrze umie tedy
 53 2|            to umiejętnością dzieje, którą jeden przed drugim ma przodek,
 54 2|        baczy. Wiem też jednę panią, która, iż ma piękną rękę, barzo
 55 2|           tak w każdej inej rzeczy, która do spólnego życia należy.
 56 2|       zmienkę, a pokaż w. m. drogę, którą do tego przyść, aby człowiek,
 57 2|             do rozsądku, a regułki, którą kiedy o tym trefni ludzie
 58 2|             mógł. Każda tedy rzecz, która ku śmiechu pobudza, uwesela
 59 2|             dobrego nadziewać mogę, która tak jest wielką okrutnicą,
 60 2|             to rzecz, abo zmyślona, która sie powieda, nic na tym,
 61 2|           też i ona druga o pannie, która jeżdzała s panią sąsiadą
 62 2|            s tą ziemią czynić miał, którą było wykopano zakładając
 63 2|       ziemię, gdzie podzieć będzie, którą czyniąc dół, wykopają? Każ,
 64 2|            pan Derśniak: Niepomnię, która to. Ale powiedz ją w. m.
 65 2|             toć była nie najgorsza, którą ja sam w drodze s Krakowa
 66 2|       mnimał, aby owa część puzana, która sie i tam i sam pomyka,
 67 2|    nalezionych wyspów przywiezioną, która barzo dobrze szachy grała.
 68 2|            ręki onego dobrego pana, którą rękę on, jako dclikat, położył
 69 2|  dostatecznym wypowiedzeniu rzeczy, która sie kiedy sstała należą.
 70 2|            podźmy do tej trefności, która na jednym telko, krótkim,
 71 2|           ta jest najsubtelniejsza, która s słowa abo rzeczy dwuwykładnej
 72 2|            rozum, który może rzecz, którą wszytcy jednako w ten czas
 73 2|         rozumieć chce, a nie rzecz, którą ony słowa znaczą. Jako Niemiec
 74 2|             też metaphorę do końca, którą go potkano.~Jako Ślachcic
 75 2|           nędznie ta kokosz siedzi, którą wyrzucą z gniazda.~Tymże
 76 2|            to, iż nie był w bitwie, która była pod hetmaństwem Pawła
 77 2|         należy, kiedy z rzeczy tej, którą do ciebie kto czyni, to
 78 2|            pokazały, i ta trefność, która w wypowiedaniu foremnym,
 79 2|          jadąc pytał, jako ma żonę, która barzo nie słyszy, tak, iż
 80 2|             litewska, iż ta wołość, która gi wiezie, niemogła tu –
 81 2|        pachołek, który do Suderwie (która od Raju jest w dobrej mili)
 82 2|         proszę, ktoż mie to, i prze którą przyczynę w te żelaza wsadził?
 83 2|           go na iną lepszą pościel, którą tamże w izbie Skotnicki
 84 2|           lina w rosole uwarzonego, którą nie telko pół gęby, ale
 85 2|        dzierżał, zmówił sie z babą, która pod zamkiem Krakowskim,
 86 2|              a na one babę patrząc, która sie znowu na garki była
 87 2|         zawiódł go do jednej wieże, która oddzielnie od kościoła stała,
 88 2|  potrzebniejsza była, tej płci, niż która ina, dla pewności każdy
 89 2|         doskonałość dwornej paniej, która jest w istotnej prawdzie.~
 90 2|            przestać na tej ozdobie, którą dał dworzaninowi, bo widzi
 91 3|       abowiem wiele tej niedostaje, która sie niegładką urodzi. Ktemu
 92 3|          jedno cudo, żeby białagowa która na świecie rospustnie żyć
 93 3| naznaczniejszy pokaz łaski drugiej, która tego z małym używa wstydem.~
 94 3|          zabawić, umiała obrać co s którą osobą (jakom wyszej powiedział)
 95 3|           maści używać. Jako druga, która poważna jest s przyrodzenia,
 96 3|       nieczynić im tej poczciwości, która im należy. Ale też zasię
 97 3|              tej surowości w sobie, którą mężczyźni, więc czując to
 98 3|            m. powiedasz, iż Natura, która zawdy ku doskonałości mierzy,
 99 3|            ani to prawa białagłowa, która bez męża żywie. Co widząc
100 3|          Harmonia, dziewka Hierona, która nie chciała żywa zostać,
101 3|         uporu, jako ona dobra pani, która, tonąc ukazowała ręką, jako
102 3|          jęła mówić: Święta bogini, która widzisz serce i myśli moje,
103 3|        dzieciom, bo ona ich radość, którą z wyswobodzenia mieli, w
104 3|    nieszczęściu rosproszyłi, miedzy którą zgrają jedna część ludzi
105 3|          narodów jeden uczynili. Za którą zgodą siła możności a władzej
106 3|           ono niebyła rzecz wielka, którą białagłowa sprawiła, iż
107 3|             Kostka - iż sie też wdy która Cleopatrze podobną trefi,
108 3|    powinowactwo, a miłość wrodzona, którą ma każdy człowiek ku dziecięciu
109 3|            jest oną przednią cnotą, która jest wszytkich cnót strożem,
110 3|           za jaką przyczyną, za tą, która by jej tym więtszą jeszcze
111 3|          serce jadowitsze jest, niż która na świecie trucizna, abowiem
112 3|        miłość płaci onej chudzinki, która dawszy sie zwyciężyć fałesznemu
113 3|  młodzieniec jeden czas niemały, za którą miłością i ona nakoniec
114 3|         bojaźń, nie przestroga, nie która ina przyczyna czyniła ją
115 3|       jeszcze w. m. jedne spomniał, która pół roka cale na każdy niemal
116 3|           wielką myślą a oną sławą, która go podwędziła ku wycirpieniu
117 3|            na mniemanie i nadzieję, która w Rzymie o nim wielka była,
118 3|          swą, to jest, Philozophią, która nie na słowiech, ale na
119 3|        gdzie białagłowa częstokroć, którą młodość i krewkość unieść
120 3|            kiedy przyszła do rzeki, która przez Capuą bieży, zamyśliła
121 3|         przyszedszy do rzeki Oglio, która pod same wieś bieży, odszedszy
122 3|            szlachetnej duszy kazał, która tym jest więtszej sławy
123 3|            przenajął jej służbistą, która nadziewając sie tym jeszcze
124 3|             może. A jeśli sie kiedy która da uwieść, przystoi, abyśmy
125 3|     więtszego takowa białagłowa, na którą już to nieszczęście Bóg
126 3|         serca, a odjąć one swobodę, którą ma każdy człowiek od Boga,
127 3|          się miłości przeciwią, niż która w morzu skała nawałnym wełnam.~
128 3|             iż godzien jest onej, o którą sie stara, miłości.~A przeto
129 3|             panna, abo pani z muru, która przeważne męstwo, chwalebny
130 3|             każdy więcej ważył, niż którą najwiętszą na świecie poczciwych
131 3|    Odłożywszy tę niechęć na stronę, którą mnimasz w. m., panie Kostka,
132 3|             miarą tej nie przystoi, która ma męża, abowiem, by w najlepszy
133 3|           to więcej dwornej paniej, która wszytkimi cnotami przodkować
134 3|             to obraca, aby sie tej, którą miłuje, podobał.~Ale iż
135 3|          abo tak chytrą białągłowę, która tej chęci, tej miłości,
136 3|         rychlej uczarować mogą, niż która baba zioły, abo przymową,
137 3|             samej telko osobie tej, którą ulubił, chęć swą pokazać,
138 3|              iż ona mowa pospolita, która jakoby przyznawała godność
139 3|           jego, jej go zdrożyła, za którą, jako za pewnym świadectwem (
140 3|            Kostka ktemu: Ta miłość, która na jaśnia wynidzie, przynosi
141 3|        pocznie, abowiem ona bojaźń (którą ma jeden każdy, kto miłuje,
142 3|       trefił jeszcze na białogłowę, która by mie miłowała. Więc sie
143 3|             za takową sprosność (za którą sie jemu samemu było podobniej,
144 3|        baczenia była ta dobra pani, która tak wielkiego osła miłowała,
145 3|         jemu chęci, postawą opowie, która to jej postawa tak barzo
146 3|             białagłowa przywiedzie, która jest chciwsza krwie, niż
147 3|           prędzej obaczą, niźli ta, która temu wszytkiemu dała przyczynę.
148 4|    dworzaństwa. A iż dank a chwała, która z dobrze czynienia roście,
149 4|          mnimanie o sobie wprawują, którą sprośną przywarą słusznie
150 4|          pospolicie mówi nieprawdę, która nieprawda to w panie zbuduje,
151 4|           sie ona swowolną swobodą, która im stąd roście, iż sie pany
152 4|         mogli, i jakoby ona władza, którą mają, rosła im z rozumu
153 4|         wkradnie w łaskę pańską, za którą będzie mógł wolnie, bespiecznie
154 4|             chwały i odpłaty, niżby którą iną rzecz znacznie dobrą
155 4|          rzeczy niemasz tak złej, a która by barziej wszem wobec ludziom
156 4|            srogiej a okrutnej męki, która by sie im widziała być zupełną
157 4|             mądrości gruntownej, za którą by sie byli ludzie do kupy
158 4|       głupstwem a nieumiejętnością, która oszukiwa człowieka, a złe
159 4|          ważą roskosz terazniejszą, którą czują, niźli karanie, o
160 4|            sie jeden może, a cnota, którą obieramy to, co jest dobre,
161 4|      prawdziwa umiejętność a nauka, która człowieczemu życiu jest
162 4|           jest pożyteczniejsza, niż która ina na świecie, bo ta ma
163 4|          tak powiedam, że ta cnota, która (ponieważ w naszym ciele
164 4|         daleko doskonalsza, niż ta, która s chciwością a z afektem
165 4|  przywiedzie ją do statecznej dumy, która to duma ku poczciwemu ją
166 4|        wstąpi weń mężność prawa, za którą wszytki niebespieczeństwa
167 4|         przystąpi, to jest mądrość, która na tym jest, aby to, co
168 4|           to bierze), ale tę cnotę, która snadź miedzy ludzkim na
169 4|       okrutnik a tyran, abo władza, którą mieli panowie cnotliwi,
170 4|             Boga znacznej łaski, za którą łaską naturę człowieczą
171 4|           którzy mimo tę władzą, za którą mogą to, co chcą, sadzą
172 4|           ludzie telko czasu wojny (która przez sie złą jest) sprawą,
173 4|        przyszli ku spokojnej myśli, która jest końcem pokoja, mają
174 4|            onej rozumnej śmiałości, która śmiałość z wielkiego serca
175 4|           części; jedna część jest, która ma w sobie rozum, a druga,
176 4|             w sobie rozum, a druga, która ma w sobie chcenie; otóż,
177 4|      nastawa, toż dopiero ta część, która ma w sobie rozum, na jaśnią
178 4|          obrał drugą mniejszą radę, która by sie nie w wielkich, a
179 4|             jest prawdziwa mądrość, która sie od cnoty nie odstrzelą,
180 4|            wojnę przeciwko poganom, która wojna, gdzie by sie zdarzyła,
181 4|     sprawować podług onej mądrości, która ze wszytkiemi drugiemi cnotami
182 4|              kto nie umie, łatwie w którą z nich wpadnie. Abowiem
183 4|          już będziem bliższy cnoty, która (jakom powiedział) na punkcie
184 4|      drobiozgiem żadnej tej rzeczy, która pana w czymkolwiek poprawić
185 4|          napowiedział, iżby szkoda, którą iną rozmowę w to wtręcać.~
186 4|           panie Wapowski. Rzecz ta, która drugą rzecz czarną, abo
187 4|           czci Paniej swej Dwornej, którą w. m. pogrążyć, a podlejszą
188 4|         pańską cnotą a dzielnością, która upominania nie będzie potrzebowała,
189 4|            Phoenis w rzeczy swojej, którą uczynił do Achilla, przypomina
190 4|         swoje niefortunną miłość, w którą go była matka wprawiła,
191 4|            fałszywie pisaną księgę, która barziej do końca pomazania,
192 4|           nie uczuć onej ciężkości, którą ci cirpią, którzy złym ludziom
193 4|             gorąco, jako owa młódź, którą więc widamy, miłować i to,
194 4|             zda mi sie, aby miłość, którą drudzy ludzie błogosławieństwem
195 4|        zawiódł sie w takową miłość, która ma w sobie słodkość, bez
196 4|            rzecz jemu będzie, jeśli która z onych s przodku wyczczonych.
197 4|          piękność nietelko ta jest, która w rzeczach kształtownie
198 4|              jedna rzeczy widomych, którą oczyma uznawamy, a dwie
199 4|             a cudności człowieczej, która w położeniu kształtownie
200 4|       źwirzęty na poły ludzie mają, która chciwość bywa czasem tak
201 4|          mają, abowiem ona bujność, która sie z młodej a gorącej krwie
202 4|          tej miłości grubej patrzą, która wszy tka jest przeciwna
203 4|            roskosz czują, chyba tę, którą ine nieme źwirzęta, a przykrościam
204 4|             niej samej chęć tę swą, którą rozum rządzi, przyłożą,
205 4|          przyjemna, luba, wesoła, a która pragnie przystojności, a
206 4|        przykra, smętna, mierzona, a która chciwa jest na nieprzystojeństwo.~
207 4|              tę tak wielką machinę, którą Pan Bóg ku pożytku a zachowaniu
208 4|   prawdziwej cudności, to jest tej, która od Boga płynie, roświeca
209 4|        ludzki, kiedyby dusza nasza, która sie miłości prędziuchno
210 4|          ale iżby sie prawej drogi, która do nieba wiedzie, trzymał,
211 4|            uczynić dosyć chęci tej, którą piękność w umyśle człowieczym
212 4|          piękności należą, a myślą, która na piękność duszną patrzy.
213 4|             ślachetność dusze onej, która, tak piękne ciało sprawuje.
214 4|            dworzanin tę białągłowę, którą sobie upodoba, miał w wielkiej
215 4|             swe własne, jako o tej, która już droższa u niego, niż
216 4|             znając, że ta piękność, którą widzi, nie s ciała wynika,
217 4|             są rożne, więc tę chęć, którą będzie miał ku upodobanemu
218 4|          sie ręką na tę białagłowę, którą umiłował, ale i siebie sam
219 4|         bratu abo przyjaciołom tej, którą kiedy umiłuje, takież i
220 4|             chce. Teskność tez owa, którą miewa człowiek z odjechania
221 4|             cudności nieogarnionej, która wszytkiemu światu świeci,
222 4|            Jeśliż tedy ta piękność, którą oczyma śmiertelnemi tu na
223 4| śmiertelnemi tu na ludziech widamy (która ani tego przyrównania doszła,
224 4|            cóż tam ta niebieska, na którą patrząc Aniołowie są błogosławieni ?
225 4|         może, tak też ani roskoszy, którą te szczęśliwe dusze mają,
226 4|             dobroci nie oddzielona, która swą światłością wzywa i
227 4|       ślachetniejsza to rzecz jest, która one w nas zaczyna. A przeto,
228 4|            najświętszej światłości, która nam drogę do nieba pokazuje,
229 4|           oblekli) po tej drabinie, która na spodnim szczeblu ma cień
230 4|           istotna piękność mieszka, która w tajemnym zamknieniu u
231 4|           może miłość niebieską tę, która s piękności, z dobroci,
232 4|          przeto do jutra tą władzą, którą ja mam, sąd ten odkładam.