Ksiega

  1 1|            wielokroć czynią uczeni ludzie. W tym bych był podobno
  2 1|          który ja barzo chwalę, iż ludzie zacniejszy mają tę zabawę
  3 1|         rad, aby sie ich też u nas ludzie nie sprosni jęli. Ale do
  4 1|             jako nauka sama tak ci ludzie, którzy sie nią parają,
  5 1|            Ale gdzieby sie wszyscy ludzie na świecie na to zmówili,
  6 1|          nazową biesiednym: drudzy ludzie radzi widzą cichego, skromnego
  7 1|           na tych miejscach, gdzie ludzie czci dostawają, ślachcic
  8 1|          natura na pośmiech miedzy ludzie puściła. A tym takowym,
  9 1|       praca to dać może, że je nad ludzie wysadzi. Acz i miedzy tym
 10 1|            bywa pośrzodek, to jest ludzie ci, którzy pirwszych onych
 11 1|       naddanego tym wszystkim, czo ludzie chwalą; nąjduję to być barzo
 12 1|            skoro sie tego dowiedzą ludzie, iż jeden z nich jest ślachcicem,
 13 1|            sie to, iż przyjeżdżali ludzie z roznych ziem, którzy będąc
 14 1|             za jakiego cię naprzód ludzie wezmą, a jako sie cisnąć
 15 1|           wszytko, żeby w nim tego ludzie nie znali, iż pragnie być
 16 1|           przeto starzy oni uczeni ludzie, którykolwiek godność wielką
 17 1|            obojgu temu dziwują sie ludzie, prosto jako, kiedy sie
 18 1|          jego towarzystwa poczciwi ludzie strzegli. Ale kiedy człowiek
 19 1|        taka pilność, jakaby go nad ludzie wysadziła i uczyniła znacznym
 20 1|             iż i radzi nań wszyscy ludzie patrzyć i jemu samemu życzyć
 21 1|           podobne temu, w czym sie ludzie żarkości, sile i czerstwości
 22 1|          jako i starzy owi wieldzy ludzie, jako mamy w historyach,
 23 1|           powiedział, iż sie s tym ludzie rodzą, a doskonałości prawej
 24 1|       pomoże, kiedy uźrzy rozmaite ludzie tejże professyej, bo widząc
 25 1|            w onym panie telko samo ludzie ganią. Niechajże, jakom
 26 1|         chyta sie chyba za to, czo ludzie w kim przednie chwalą, a
 27 1|        byli na tym chramali, bo ją ludzie mają w podeźrzeniu, a jakoby
 28 1|         kiedy owo kto dziwniej niż ludzie, ziemie nie dostępując z
 29 1|            mógł. To tak pospolicie ludzie sądzą, gdy widzą, ze kto
 30 1|            tak o jego umiejętności ludzie rozumieją. A tak ten mój
 31 1|      pisanie, zwłaszcza, iż uczeni ludzie tak powiedają, że to najcudniejsza
 32 1|           jeść, jako starego wieku ludzie jadali. Słow używać mamy
 33 1|         mamy jako mince, bo której ludzie nie znają, tej nie biorą;
 34 1|          ale ludziom; abowiem cisz ludzie gdzieby sie byli urodzili
 35 1|    uczynili, a prze to obfitość tę ludzie czynią, nie język. Ktemu
 36 1|       każdy jaśnie widzi, chyba ci ludzie nie widzą, ktore pan Bog
 37 1|       abowiem ta na złe nie radzi; ludzie to podobno w tym krzywi,
 38 1|         Otóż ta chciwość zaślepiła ludzie, iż tego nie widzą, jeśli
 39 1|          tej doskonałości, żeby je ludzie radzi czytać i chwalić mieli,
 40 1|           tak wczas dobrze, jednak ludzie za na wybór chwalne ono
 41 1|         ale dawno, przednie mądrzy ludzie siła słów trzymając jedni
 42 1|         Wiemy to jednak, iż uczeni ludzie nigdy snadź przed sie nie
 43 1|    Lacedemonianie dziwnie waleczni ludzie ku potkaniu kazywali więc
 44 2|     przyczyny, skądby to rosło, iż ludzie starzy niemal wszyscy skarzą
 45 2|        dwory stare, powiedając, iż ludzie na nich nie byli tak występni,
 46 2|         przeto, iż teraz rodzą sie ludzie z więtszym nierówno dowcipem,
 47 2|          czynili. A iż onego czasu ludzie byli daleko niniejszego
 48 2|          łotrostwa, niż na on czas ludzie stali wiedzieli. I nie baczą
 49 2|         byli też nader niecnotliwi ludzie, którzy, by byli do tego
 50 2|         przyjeżdżał, bo pospolicie ludzie pilniej patrzą na pirwsze,
 51 2|            ale, abo mu więtszą moc ludzie niż mnie przypiszą, abo
 52 2|   skosztować-em sie nie sromał, co ludzie s podziwieniem za dobre
 53 2|             stokroć jeszcze więcej ludzie ważyć ono sobie będą. A
 54 2|           przyszedszy gdzie miedzy ludzie, zwłaszcza jeśli jeszcze
 55 2|            niechcę, aby sie s nich ludzie śmiali; w gmachu swym, gdzie
 56 2|           dobrze stać mogą. Młodzi ludzie takież niechaj tegoż baczenia
 57 2|           w młodym pachołku chwalą ludzie stateczność a postanowienie,
 58 2|      zostawił, jaki czas powiedają ludzie być najlepszy. Ktemu może
 59 2|        błahej rzeczy mówić; a byli ludzie, jako w. m. wiesz, którzy
 60 2|         pospolicie biorą do komory ludzie, którzy nic inego nie umieją,
 61 2|           więc bywa, iż sie z nich ludzie śmieją, i panowie czasem
 62 2|           tej męki, którą cnotliwi ludzie cirpią, służąc złym panom.~
 63 2|      przystoi mu barziej statek, i ludzie więc pospolicie, s tych
 64 2|         sie najdować. Zawdy to tak ludzie s towarzystwa, jakiego sie
 65 2|        kostek nie zarzuca, bo stąd ludzie skąpego a mizernego takiego
 66 2|            ma wiele świadków, hnet ludzie wierzą, mając za to, iż
 67 2|            o sobie, które już było ludzie kn przychylności sposobiło,
 68 2|           przed sobą te sławę, gdy ludzie umieją więc sobie takie
 69 2|         sobie za co hnet s przodku ludzie wezmą, i ma sie o to człowiek
 70 2|            dziś za wiek nastał, iż ludzie opuszczają to, co umieją,
 71 2|         wiarkę, w której powiedają ludzie, że jest tak wiele sztuk
 72 2|            podchodzić tym sposobem ludzie nie przystoi człowiekowi
 73 2|       prawdziwemu, że go za kłamcę ludzie rozumieją, a to stąd, gdy
 74 2|           którą kiedy o tym trefni ludzie podali, iżby obrał, co ma
 75 2|        rzeczenie, któremu sie więc ludzie rychlej niż foremnej powieści
 76 2|           człowieka inaczej uczeni ludzie na prędce nie wykładają,
 77 2|      zabawy. A iż więc miłujemy te ludzie, którzy bywają przyczyną,
 78 2|         tedy trefności, której sie ludzie śmieją, żadna ina rzecz
 79 2|    błaznowie, abowiem chocia takie ludzie zda sie tak, iżby dwór barzo
 80 2|          temu nie rośmieje, iż źli ludzie więtszego karania są godni,
 81 2|    śmiechem kończy; a nędzni zasię ludzie mają tę korzyść swej nędze,
 82 2|        wynarzało sie i to i owo na ludzie. To prawda iż teraz tak
 83 2|         miedzy was wskoczą wieldzy ludzie i rozejmą. Zatrąbi pirwszy
 84 2|           chciał tak contrefetować ludzie, jako Guzmann z rozdzieraniem
 85 2|           przydzie, iż tam wszyscy ludzie nago stanąć mają, wielki
 86 2|           więcej sie mu pospolicie ludzie dziwują, jako temu, które
 87 2|         brzuch, powiedział: drudzy ludzie za sobą sumki noszą, ale
 88 2|          przykładnym życiu wszytcy ludzie dobrze rozumieli, aby tam
 89 2|           Takowym tedy trefnościam ludzie sie radzi barzo śmieją,
 90 2|         między wielkiego zawołania ludzie, abych za jednego z nich
 91 2|         zacny człowiek powiedział: Ludzie – prawi - niemają jedno
 92 2|        temu sie do wolej nic dadzą ludzie wyspać. Ten o radę kołace,
 93 2|            najmłodszego z braciej, ludzie za tego wzięli, jakoby go
 94 2|          cni starzy zacni a sławni ludzie jako Kato, Scipio Aemilianus,
 95 2|       Dajcie wy sobie pokój, wszak ludzie znacie, a czego oni nie
 96 2|            wstydu, przeto, iż tacy ludzie, jacyście w. m., kościół
 97 2|        gniewu, śmieją sie pod czas ludzie. Jako, gdy jednego w wielkich
 98 2|            ma ślachta i ini dobrzy ludzie; idź do zabitej śmierci.
 99 2|     złośliwym, jadowitym, drażniąc ludzie bez przyczyny, a z jasnej
100 2|    nadzieję sstanie, hnet sie temu ludzie śmieją. Ale te żarty najbarziej
101 2|      powiedział, iż sie jedno temu ludzie śmieją, co ma w sobie nieprzystojeństwo.~
102 2|             Więc też i w tym, żeby ludzie mądrzy niemieli ich nic
103 3|          wyszszy Herkules, niż ini ludzie podług proporcyej do ludzi,
104 3| Macicjowski, którym sie tak wielcy ludzie bawili, bo jeśli ci bez
105 3|          bo tak pospolicie potomni ludzie czynią, iż więcej coś o
106 3|       łaski godne, aby je poczciwi ludzie w ręce brali) czytać będzie,
107 3|            tego napoju, od którego ludzie szaleją, oto gi ma.~Zasię
108 3|          co snadź mnima, iż na nie ludzie czują; ktemu takowe obyczaje
109 3|     wędzidła niema, radzi sie wiec ludzie źle domyślają, chocia czasem
110 3|            kiedy taką będzie, tedy ludzie przypatrzywając sie uczciwym
111 3|           wadze, niż hetman, który ludzie przywodzi. Co inaczej być
112 3|        niewinność i ze złej toniej ludzie wielką wymową swą wywadzały.
113 3|   mądrością swoją w to trefiła, iż ludzie oni, którzy mszcząc sie
114 3|        powiedziała; a drudzy zacni ludzie z bojaźni powiedali na bracią,
115 3|       narzekaniem obaczyli sie wdy ludzie, a białegłowy mądrością
116 3|          gdzie bieżycie, nikczemni ludzie! Cóż ? abo sie w nas zasię
117 3|    powiedziało, mądrze to uczynili ludzie, iż dozwolili białymgłowam
118 3|         tak ma być, jako powiedają ludzie, iż i nieprzyjaciela swego
119 3|         też wszytcy w onym mieście ludzie życzyli, okrom jej ojca,
120 3|      małżeństwo, s którego wszytcy ludzie wobec żałosni byli, i ona
121 3|        postępkach miał nad wszytki ludzie. Więc sie my dziwujemy,
122 3|           stracić wszytki swe mógł ludzie. A przeto dla tak wiele,
123 3|       drudzy powiedają, a nie leda ludzie, iż Scipio zażył był nieco
124 3|         mają. Toć sobie pospolicie ludzie za koniec w miłości kładą.~
125 3|          pali miłość wieldze sobie ludzie ważą, iż ta niepochodzi
126 3|       najbarziej zakryć chciał, bo ludzie, wiedząc one przypowieść:
127 3|            kryć sie z miłością, bo ludzie wiedząc takowe bespieczeństwo,
128 3|            dziwnie rozmiłowała, iż ludzie o tym mówili, jakoby s nim
129 3|           pewnym świadectwem (gdyż ludzie nic nikomu niepodobnego,
130 3|     przynosi to s sobą, iż jednego ludzie palcem sobie pokazują, więc
131 3|          godności, niemasz nic nad ludzie, a przedsię djabelskie szczęście
132 3|          tą sprosnością na on czas ludzie nic brzydzili, wielkie podobieństwo,
133 3|          nieludzkie postępki znali ludzie, a mogli tak sobie myślić:
134 3|       rzeczy człowieka odkryją, bo ludzie daleko to prędzej obaczą,
135 4|        więtszą furyą czyni, tym go ludzie za złośliwszego, a onemu,
136 4|            zawodzie, gdzie wieldzy ludzie ku dostojeństwu a wysokiej
137 4|      przywarą słusznie sie i Bóg i ludzie brzydzą, ale nikomu więcej
138 4|            nic, co to jest rzędzić ludzie, nie wstydzą się, nie rzekę,
139 4|        wysokim miescu zasiedli, iż ludzie wszytcy, nierzkąc wielkie,
140 4|             jakie ci starego wieku ludzie w sobie mieli, którzy, jeśli
141 4|            je ku cnocie, ktemu, iż ludzie nieprawda, pochlebstwem
142 4|        mógł one znaczne na świecie ludzie, one sławne Hetmany, których
143 4|     niesprawiedliwy. Na co patrząc ludzie jeszcze nie naleźli tak
144 4|          studnię, s ktorej wszytcy ludzie czerpają, zaraża śmiertelnym
145 4|        tego roskosz, gdy tak o nim ludzie rozumieją, gdzie tym fałszem
146 4|            z ogniem dowcip, którym ludzie nabywają sobie żywności.
147 4|   gruntownej, za którą by sie byli ludzie do kupy zgromadzić, a w
148 4|          cnocie miasta ozdobiły, i ludzie w zgodę, a w społeczność
149 4|     Dersniaku, tak rozumiesz, iżby ludzie tak byli niefortunni, a
150 4|             karać, męczyć, zabijać ludzie o to, co s przyrodzenia
151 4|         tak wdy rozumieli, że cnot ludzie nauczyć sie mogą, a to jest
152 4|           dobre pokazuje, bo nigdy ludzie nie obierają złego tą myślą,
153 4|             co samo może przywieść ludzie ku błogosławieństwu, a wrócić
154 4|        Którzy sie, panie Wapowski, ludzie w. m. zdadzą być szczęśliwszy,
155 4|           się, iż to przystoi, aby ludzie tak jednego pana a wodza
156 4|        którzy na świecie pod grozą ludzie. A tak wszytki te rzeczy
157 4|            tak ludzi, jako są dziś ludzie pasterzmi bydła. Dla tych.
158 4|           posłuszna rozumu. Ale ci ludzie, którzy sie ni czym inym
159 4|         musimy je przedsię mieć za ludzie, chocia tyle sie ich telko
160 4|           nie jest. Ci tedy takowi ludzie s przyrodzenia są niewolniki,
161 4|           panie Wapowski, a baczni ludzie a cnotliwi, pod jaką zwierzchnością
162 4|            naturę przemieni, iż go ludzie rychlej będą mogli zwać
163 4|           mądrości, dzieląc miedzy ludzie, jako dobrzy szafarze te
164 4|       niebieskiej machiny.~Są tedy ludzie poruczeni od Boga panom
165 4|           sączy, tak źli a skażeni ludzie rzadko sie czym nieprzystojnym
166 4|       upadki przychodzą na mizerne ludzie i wielekroć srogie mordy,
167 4|    Wapowski: Są, panie Lupa, jedni ludzie na świecie, którzy telko
168 4|          było potrzeba, ani umieli ludzie użyć onego lostu ku swemu
169 4|           swoich, przeto zaprawują ludzie w mordy, w łupiestwo i w
170 4|           dla tego wymyślano, żeby ludzie waleczni byli, za czymby
171 4|            wycisnąć i wygnać, a te ludzie podług przystojeństwa rzędzić,
172 4|           byli. Albo też, iżby owe ludzie zniewolić mógł, którzy złym
173 4|            by co chwalić, kiedy by ludzie telko czasu wojny (która
174 4|      przeto, jako pod czasem wojny ludzie zaprządz mają we cnoty pożyteczne
175 4|          czasu pokoja, źli abowiem ludzie w dobrym bycie, kiedy im
176 4|     Egipcie dla tego budowano, aby ludzie byli w ustawicznej robocie,
177 4|       czego trzeba obierać na sądy ludzie mądre, dobre i których by
178 4|       ziemi umiarkowało, iż dobrzy ludzie bespiecznie źywąc nie wspinaliby
179 4|             Ale w miernym dostatku ludzie, niemając sobie czego zaźrzeć,
180 4|   przyłożyć, jakoby źli i burzliwi ludzie nigdy w ziemi jego możni
181 4|        tych, które sie znienagła w ludzie wkradają, bo te są jako
182 4|            tak niewidomie zabijają ludzie, że nierzkąc lekarstwy zabieżeć
183 4|          sie trzoda wszytka jego w ludzie, a mówię w ludzie takie,
184 4|           jego w ludzie, a mówię w ludzie takie, jacy być mają, odmieniła
185 4|             ale to jest panem być, ludzie, którzy tego są imienia
186 4|          widzeniem rychlejby w. m. ludzie dobrym bakałarzem nazwali,
187 4|          kiedy oni na takie rzeczy ludzie dobre a godne wysadzą, bo
188 4|          musi to rzec, iż ono byli ludzie s plemienia nieśmiertelnego.
189 4|             co ludziom śmiertelnym ludzie za nagrodę dają. A i między
190 4|       dobre obyczaje, a ze źwirząt ludzie podziałał, potym zbudował
191 4|         zakocha, iż onej jego mowy ludzie przed brzydkością słuchać
192 4|        miał dobry rozsądek, a znał ludzie, komu wierzyć, a komu nie
193 4|        przyszło, abo cudzej ziemie ludzie ze czcią swą uczcić, uważyć,
194 4|           uważyć, abo niedostatnie ludzie zapomagać.~Do tego jeszcze
195 4|       pochlebce, matacze i ini źli ludzie, którzy niecnotą uróść chcą,
196 4|     wszytek był jako jedna Patrya, ludzie takież jednego zboru, przezwiska,
197 4|           więtsza philozophia jako ludzie źwirzęcych obyczajów, jacy
198 4|           wszytkiego, czego młodzi ludzie do miłości ze czcią swą
199 4|           aby miłość, którą drudzy ludzie błogosławieństwem zową,
200 4|           powiedział, jako znał te ludzie, którzy frasunek, zamowę,
201 4|           czym ze źwirzęty na poły ludzie mają, która chciwość bywa
202 4|            stąd to bywa, iż młodzi ludzie niemal zawdy tej miłości
203 4|       pospolita. I widamy więc owo ludzie niecnotliwe, urodą, kształtem,
204 4|          kościołowi. Kiedy naprzód ludzie budować poczęli, wywiedli
205 4|            jako wiele złego młodzi ludzie w miłości cirpią, niż to,
206 4|           sprawowali, gdzie drudzy ludzie mają to sobie za rzecz niepodobna,
207 4|            za sprawiedliwe a mądre ludzie mieli.~Odpowiedział pan
208 4|            serdecznej, jaką młodzi ludzie niemal zawdy czują, jako
209 4|          które wielekroć przywodzą ludzie ktemu, iż drugi nietelko