Ksiega

1001 2  |           kołatać, pan spyta, kto jest. A on; Ja, panie, Zabrzeski.
1002 2  |            wszytko, com w. m. powiedał. A Patricius co sie miał gniewać,
1003 2  |               dźwigaj spieszno te nogi, a co naprędzej zbądź tej boleści
1004 2  |                księdza, nic nie mówiąc, a potym tak rzekł: kiedy ciebie
1005 2  |               ty, jako będziesz chciał, a teraz daj mnie pokój, iż
1006 2  |                idę, jako mi sie podoba.~A drugi, tez ksiądz, a jeszcze
1007 2  |            podoba.~A drugi, tez ksiądz, a jeszcze ktemu opat, będąc
1008 2  |                  m. wykopać wielki dół, a tam bez wielkiego łamania
1009 2  |                 książę odpowiedział mu: a tę ziemię, gdzie podzieć
1010 2  |                 i świeża ziemia weszła. A wszytko powiedał, kiedy
1011 2  |          Wenetach, iż drugi i umrze tak a jako żyw na koniu nie siedział.~
1012 2  |                już w drogę wsiadać miał a na zajutrz wziął rejestr
1013 2  |                  i hnet bóty rozerznął, a potym włożywszy tam i z
1014 2  |             ostrogę, iż sie nie ubłoci.~A drugi zasię takież Wenet
1015 2  |           takież Wenet wsiadszy na koń, a trzymając go barzo na wodzy,
1016 2  |             wodzy, bodł gi, żeby szedł, a koń s nim wspak, aż ku domowi
1017 2  |                domowi jednemu przyszło, a ten dopiero zaparwszy nogą
1018 2  |                 zaparwszy nogą o węgieł a niechcąc jakoś wodzę puściwszy
1019 2  |                 dalej do czego sięgnąć, a wojna stateczna dopiro sie
1020 2  |                 wdy o tym radzić, gdzie a jako pieniędzy dostać. I
1021 2  |                 pieniądze zebrać możem. A to tak. Nasza intrata -
1022 2  |                jako w samej Florencyej, a iżby ustawicznie i we dnie
1023 2  |               we dnie i w nocy robiono, a nic inego, jedno wszytko
1024 2  |                ubierze wysoko siedział, a panowie niżej około niego,
1025 2  |             grac niechciał, powiedając, a co to jest, wszak po tak
1026 2  |                  nagie ma być widziano. A ile kroć na to wspomnię,
1027 2  |                 jakoby noc tę przespać, a wilcy żeby którego z nich
1028 2  |               powiedział: Niećmy ogień, a nie śpijmy. Odpowiedziano
1029 2  |                 drugiego głową dotykał, a tak, jeśliby którego z nas
1030 2  |                na które wysokie drzewo, a tam nieśpiąc dnia czekać.
1031 2  |               porąbili hnet dwie sosni, a uczyniwszy na nich karby,
1032 2  |               kilku co czerstwiejszych, a duższych, aby najpirwszy,
1033 2  |              sie gałęzi ujął i trzymał, a drugi jego nóg, a zasie
1034 2  |              trzymał, a drugi jego nóg, a zasie trzeci wtórego nóg,
1035 2  |          wtórego nóg, aż tak do ziemie, a po tych dopiero owi leniwi,
1036 2  |         drabinie, aby na dół schodzili. A gdy przyszło do tego, że
1037 2  |                 sie już gałęzi trzymam. A jeden s tych, którzy leźli,
1038 2  |               łaj, wszak jeślić ciężko, a słabo trzymasz, popluj rąk
1039 2  |             trzymasz, popluj rąk sobie; a ten, gdy chciał usłuchnąć
1040 2  |                  naostatck dała mu met. A dobry pan rozgniewawszy
1041 2  |               zasię wyzwie on ślachcic, a ta zbraniawszy sie długo
1042 2  |               wyrwała mu ją s podręcza, a zaraz i lewą ręka dała mu
1043 2  |              tarczą na on szachowy raz, a potym uczyniła skok przed
1044 2  |       ziemianina, co na karasiu jeżdżą, a w szczuce nalazł jastrząba,
1045 2  |               szczuce nalazł jastrząba, a on kuropatwę skubie; i miał
1046 2  |            ciągnąc kuropatw zawietrzył, a on nie będąc takim, wysiadł,
1047 2  |                sie kiedy sstała należą. A teraz podźmy do tej trefności,
1048 2  |             telko, krótkim, zwięźliwym, a s prędka rzeczeniu zawisła.
1049 2  |               prędka rzeczeniu zawisła. A jako w pirwszej długiej
1050 2  |                 jako w pirwszej długiej a foremnej powieści, abo też
1051 2  |            wiarować, aby za jadowitego, a tego, który nie umie zatrefnować
1052 2  |            zatrefnować aż z uszczypkiem a despektem czyim niemiano,
1053 2  |             przed królem stojąc: panie, a wszak u Tarła? Jaki taki
1054 2  |               gdy go też spytano: panie a wszak u Tarła? on zaraz
1055 2  |               mu sio barzo śmiać miano. A czasem ani kęs jeden ma
1056 2  |          śmiechu w sobie, owszem statek a powagę. Jako Scipionowi
1057 2  |                był prze głód nieznośny, a niedostatek wody nieprzyjacielowi
1058 2  |        nieprzyjacielowi podał) przedać, a raz grając pisaną kilka
1059 2  |                  niż ta, której czekał, a jeśli jeszcze przyłączy
1060 2  |            radził sie s panem Koniuszym a s panem Oboźnym, coby za
1061 2  |            Białobocki niedaleko stojąc, a słysząc ono powiedział,
1062 2  |              rzędem podle siebie stali: A to już jest - prawi - rząd
1063 2  |              sie słyszeć nie nadziewał: a sama ta rzecz, iż ze skór
1064 2  |                  gdzie tu moja gospoda? A on rzekł: a ktoś ty? Odpowiedział:
1065 2  |               moja gospoda? A on rzekł: a ktoś ty? Odpowiedział: jam
1066 2  |          Odpowiedział: jam jest Kozioł. A pachołek zaraz: kiedyś kozieł,
1067 2  |            uważył, co może być trefnie, a co, jakoby drwa gryzł, i
1068 2  |            łatwie ku rzeczy przypadnie, a co sie nieda pociągnąć ani
1069 2  |                 pociągnąć ani nachylić; a pilnie przysłuchywając sie
1070 2  |         wyciekło. To było przyostrszym, a bez przyczyny uszczknienie,
1071 2  |                 przyczyny uszczknienie, a każdemu jednookiemu toż
1072 2  |                 te video, qui es parum. A drugi u sądu, stojąc przy
1073 2  |              ktorąś w. m. kota ciągnął. A Białobocki odpowiedział:
1074 2  |                 w gębę niemógł wpuścić. A drugi takowyż rycerz koszowy
1075 2  |             potrzeba. Odpowiedział ten: A za w. m. niewiesz, iż szanownemu
1076 2  |            Retikusa zwał go heretykiem. A pan Bogusz, Starosta krasnostawski,
1077 2  |           miedzy Kanoniki krakowskiemi, a mówiąc to o tym, to o owym,
1078 2  |            ludzi często bywa w uściech, a na swój młyn obrócić. Jako
1079 2  |                  zapowietrzył ich pięć. A mało ich też co więcej w
1080 2  |        obyczajem odpuścić mu niechciał. A gdy oni przedsię na Biskupie
1081 2  |              prędkie jest ku grzechowi, a djabeł nigdy nie śpi. Nakoniec
1082 2  |              rzekł on dworski człowiek: A cobyś w. m. miał inego odpowiedzieć,
1083 2  |                 u was manducare pascha. A pleban odpowiedział: Dobrze
1084 2  |              jeden ksiądz przed dwiema, a jam trzeci nadsłuchywał,
1085 2  |                skarżyć, to sie chwalił; a drugi zasię na to powiedział:
1086 2  |            rzekł do trębacza: przejedź. A trębacz zjąwszy czapkę,
1087 2  |            telko szczyre rozumieć chce, a nie rzecz, którą ony słowa
1088 2  |              Deus det vobis bonum sero. A Beroaldus zaraz odpowiedział:
1089 2  |               mu sie pojąc nie godziło, a drugi uczony i wymowny.
1090 2  |               sobie pan Mikołaj podpił, a ktoś do niego niemałą pełną
1091 2  |           widziała; jeden głowy nie ma, a drugi wszak wiecie czego.~
1092 2  |          mianował go), stawaj do prawa; a sługa jeden z onych dwu
1093 2  |               masz mówić, ale urodzony. A woźny znowu: Nie ślachetny
1094 2  |              człowiek iną rzecz słyszy, a nie tę, której czekał, jakoż
1095 2  |        utratnemu rzekł silny lichwiarz: A kiedy ty wdy utrącać przestaniesz?
1096 2  |               wdy utrącać przestaniesz? A ten odpowiedział: W ten
1097 2  |                 nieprzystojnie nabywać.~A iż (jako się pirwej powiedziało)
1098 2  |                Bóg najdawniej stworzył, a przedsię są najcudniejszemi.~
1099 2  |             Książę zaraz odpowiedziało: A ty odemnie powiedz twemu
1100 2  |           niektórym piśmie swym wielkie a sławne ludzi, spomniał też
1101 2  |               za jednego z nich uszedł. A ten zaś uczony powiedział:
1102 2  |               niejakie i wysoka chwała. A to sie wielokroć trefić
1103 2  |               sam wstał i drugim wstać, a owym, co stali, uczynić
1104 2  | pożyteczniejszego niż śmiech zawierają, a zową je greckim słowem Apophthegmata.~
1105 2  |                   prawi - przywiętszym, a na opłatne mało. Tenże też.
1106 2  |                rzeczy: majętność, ciało a duszę, otóż o majętność
1107 2  |             swarzą, o ciało Doktorowie, a o duszę Teologowie.~Rzekł
1108 2  |                aby miał brać lekarstwo, a Teolog, żeby był dobrym
1109 2  |            teraz pokój, nie dam ci nic. A ubogi też rozgniewawszy
1110 2  |                 aleć oto na dwa grosza, a proś Pana Boga, jakoś począł,
1111 2  |           wielkich pieniędzy pożyczono, a prokurator jego prząc długu
1112 2  |              prząc długu tym wychodził: A gdzież by je — prawi — miał
1113 2  |                w brzuch wszytko włożył.~A pan Rej powieda: Białogłowy –
1114 2  |               czapla bez przestanku je, a gdziekolwiek leci, to z
1115 2  |           dojeżdżał, nakoniec mu rzekł; a chcesz, powiem na cię, jakoś
1116 2  |                 cię, jakoś s Siedleckim a s Korzbokiem grał żorawka.
1117 2  |             orzech, który masz w gębie, a potym powiedaj na mię, co
1118 2  |                nie długo wołać musiano.~A Zębocki nieboszczyk snadź
1119 2  |            sługa jego nie daleko będąc, a słysząc niezwykły kołat
1120 2  |             prawi - J. M. stanąć kazał. A ona: Dziwna rzecz, iż tego
1121 2  |               owo człowiek iną powieda, a iną rozumie, nie aby prawie
1122 2  |            kiedy owo kto statkiem mówi, a ona wszytką powieścią dworuje,
1123 2  |          wziąwszy za głowę brata swego, a siedzenie odpuściwszy, niemałą
1124 2  |                gdzieś ty rozum podział, a za nie widzisz, że teraz
1125 2  |                nieprawdziwego powiedał, a ten słysząc począł go prosić:
1126 2  |             abych temu mógł niewierzyć. A gdy on zasię, co onę baśń
1127 2  |                to inaczej być nie może, a w. m. chcesz to mieć po
1128 2  |                zową z greckiego Ironią, a jest barzo przystojna wielkiemu
1129 2  |                 Przeto cni starzy zacni a sławni ludzie jako Kato,
1130 2  |                 tym był najosobniejszy, a tego wieku król Zygmunt
1131 2  |                 nigdy zmienka nie była, a u króla na palcach już drugie
1132 2  |                dobry sługa rękę po nie. A król mu, schyliwszy sie
1133 2  |              hetmaństwem Pawła Aemilia. A kiedy ten Rotmistrz pytał,
1134 2  |                 sobie wiedząc, inaczej, a jakoby opak pyta, aby tego,
1135 2  |          siostro, aboś tego nie soliła? A ona odpowiedziała: Miałoćby
1136 2  |            jednej w fraucymerze pannie, a dowiedziawszy sie tego,
1137 2  |               mojej pannie pierścionek, a ty ponuro chodząc (jakoż
1138 2  |                  gdzie mu szło o garło, a gdy Rajce conjecturami dowodzili
1139 2  |                  żeś słyszał, z gniewni a nienawiści na mię to mówił.
1140 2  |            słowom, ramiona skurczywszy. A może też to być (rzekł zasię
1141 2  |                 o kim inym to powiedał, a mnie tak wspomniał, iżeś
1142 2  |                nie życzył. Tu Wacławek: A może też to być - prawi -
1143 2  |                 co powiedał, że mu sie (a on od króla bierze) śniło,
1144 2  |                że mam być pieczętarzem. A król do niego: Dajcie wy
1145 2  |             pokój, wszak ludzie znacie, a czego oni nie splotą.~Jednemu
1146 2  |        zelżywość, nakoniec powiedzieli: a co on - prawi - nieborak
1147 2  |              młóci w gumnie nasz owies. A Rotmistrz rzekł: Bodajże
1148 2  |                nam żyto i już je młócą. A ten zasie: Ba wej tych zdrajcy,
1149 2  |              Panie, mnie wzięli kożuch. A Rotmistrz zakołysawszy głową:
1150 2  |              gdy wziął Tarentum miasto, a Livius Salinator, który
1151 2  |             prawi - ten, ksiądz umrzeć, a dwie mi był jeszcze spełnić
1152 2  |                mu powiedziała; Niemasz. A Scipio słyszał, iż Ennius
1153 2  |                 też Ennius do Scipiona, a gdy takież nie wchodząc
1154 2  |                iż ciebie doma nie było, a ty mnie samemu teraz wierzyć
1155 2  |            którym, kiedy był przez noc, a nazajutrz wyniść mu kazano,
1156 2  |             burzo tej niefurtuny w. m., a zwłaszcza, iż tu drudzy
1157 2  |               miał kazać w. m. obiesić. A młokos on zaraz tak powiedział;
1158 2  |               na drzewie obiesiła żona, a ten, co go miał cieszyć,
1159 2  |                 skazano, począł płakać, a syn do niego rzekł: Czemu
1160 2  |                kto skurczywszy ramiona, a cirpcu przyłożywszy, gładce
1161 2  |           nieznacznie czyje nikczemność a głupstwo szkaluje, jako
1162 2  |            pieniądze dostać go niemógł, a rzecz iż była wielka, niechciał
1163 2  |               mojej przeciwnej stronie, a mnie abo inego dajcie, abo
1164 2  |              począł sie ubierać w bóty, a gdy go pytali, czemuby to
1165 2  |                 sobie w czym począwszy, a chcąc ono, w czym sie obłądził,
1166 2  |               barzo nie k rzeczy widzi, a przedsię to ku onemu sie
1167 2  |            Rychło potym pani porodziła, a sługa jeden, nie pytając
1168 2  |             nalazł dziewkę miasto syna, a wziąwszy ją na ręce kazał
1169 2  |                 onego sługi i pytał go: A gdzież tu jest, dajcie zabito,
1170 2  |                 ta rzecz w długą idzie, a poprawy kęs jeden nie znać,
1171 2  |              Bogu za wszytko dziękować, a już na jednym oku przestać,
1172 2  |                jedno cie prawem szukać, a o to sie starać, abyś tej
1173 2  |                 niecnoty wziął zapłatę. A barwierz do niego: ha chłopie,
1174 2  |          barwierz do niego: ha chłopie, a więc byś też ty chciał dwie
1175 2  |                  tak barzo nie rymowna? a drugi stojąc podle niego
1176 2  |            rzekł: zgadnę ja, którzy są; a gdy ten z zasię jął prosić,
1177 2  |                   prawi - to jest Roch, a to Pieszek.~Ujdzie czasem
1178 2  |                   prawi - cnota tu była a sobola czapka.~Tu też położę
1179 2  |              niedźwiedzia psy trawiono, a psi jakoż nie ochotnie z
1180 2  |                siedząc sprawy odprawuj, a jeśliby mogło być, jeszcze
1181 2  |               góry za obrzyma ujdziesz.~A drugi czasu powietrza Doktorowi (
1182 2  |          pieniędzy zebrać ty tu możesz, a jeśli o powietrze idzie,
1183 2  |               tedyć sie bać nie trzeba. A gdy Doktor powiedział, iż
1184 2  |              barzo łapał exequutorstwa, a czasem chocia go i nie obrano,
1185 2  |          Bakałarz s skarbu miał umrzeć: A prze Bóg - prawi - abo w.
1186 2  |           dobrze wyspać, niż źle kazać. A Kleparz nierzkąc sie upić,
1187 2  |               twoich przodków odrodził. A ten jemu odpowiedział: Ale
1188 2  |                niemało drzewa wynidzie; a ten odpowiedział: Tobie
1189 2  |                rzekł: gdyż to jest wola a roskazanie w. m. abych siedział,
1190 2  |            prosił o beneficium Biskupa, a gdy Biskup dać mu go niechciał,
1191 2  |             księdzu na on świat pomógł, a beneficium po nim ma wziąć
1192 2  |             jest wegnana, wyniść mogła. A we wszytkiej trefności żadna
1193 2  |                 przystojną wdzięczność, a owe troszkę jakoby bez wstydu.
1194 2  |              usłyszy, rośmiać sie musi, a inym, im dalej o nich myśli,
1195 2  |            czasem przydzie zapłonienie, a czasem osa na nos siędzie.
1196 2  |               więcej boleści przymnaża; a są drugie choroby, które
1197 2  |          drażniąc ludzie bez przyczyny, a z jasnej nienawiści, zwłaszcza
1198 2  |              niebaczność; jeśli mizerne a upadłe, to jest okrucieństwo,
1199 2  |           dobrzeli, już oni nie patrzą; a nakoniec wolą niektórzy
1200 2  |        przyrodzenie i obyczaje po temu, a na każdą trefność był sposobny,
1201 2  |           twarzą, bo ta im poważniejsza a surowsza jest, tym sie więc
1202 2  |           niechaj już tu będzie koniec. A w. m. panie Myszkowski przy
1203 2  |                 którąś nam około żartów a kunsztownych posług namienił,
1204 2  |                tedy w. m. w to zaprządz a nas nauczyć, jakoby foremnie
1205 2  |             szkodliwej, ani obrażliwej, a jeśli co, tedy nie barzo.
1206 2  |      powieściach, gdy kto co nad pomvsł a mnimanie ludzkie wyrzecze,
1207 2  |            najmniej sprosności i obrazy a najwięcej misterstwa, i
1208 2  |            kiedy kto pięknym kształtem, a misternie podejdzie kogo
1209 2  |                 sie sam człowiek ułowi. A oboje to s tychże miejsc
1210 2  |                 jednego wielkiego pana, a snadź nieboszczyka pana
1211 2  |               niż które słowo zrozumie. A przeto nierad bych, abyś
1212 2  |                  abyś ją w. m. widział, a miał ten niewczas wołać
1213 2  |                krakowski onego żałując, a rospytywując, s tymli sie
1214 2  |         krakowski barzo mało co słyszy, a dla tego musisz — prawi —
1215 2  |          przywitał silnym głosem panią, a pani też rozumiejąc, iż
1216 2  |             panią Giżycką chciał mówić, a pani będąc wielkiemu panu
1217 2  |               srogie zakazanie od pana, a wszakoż gdy sobie to ten,
1218 2  |                 wy głuszkę panią macie. A gdy ci śmiać sie poczęli,
1219 2  |                 są obadwa nie prostacy, a pan Zebrzydowski i uczony
1220 2  |                 owies nie pomału drogi, a na koniec ani go dostać
1221 2  |                 kondycyej, beczek owsa, a każdy miał słać poń do dworu
1222 2  |                 panem Krupskim sprawił, a każdy z dworzan on ej cedule
1223 2  |              pytać: tobie wiele beczek, a tobie wiele. Już drugiemu
1224 2  |                posłał do Raju po owies. A tam już też byli dobrze
1225 2  |           dociągnąć, w Suderwi została, a tak jedźcie tam, wedle ceduły
1226 2  |               zamkiem i wszędy indziej, a nie mogąc sie o owsie dowiedzieć,
1227 2  |               wyścigając sie i pytając: A owies jest? On odpowiedział,
1228 2  |          błazeństwo, jadą takież nazad, a kogo potkają, każdemu o
1229 2  |                owa sie wszyscy obeszli, a prozne wory wieźli do domu.
1230 2  |               Bodaj mi to zabit czynił, a drudzy sie śmiali, zwłaszcza
1231 2  |               przodku nakarmią strachu, a potym wszytko sie w śmiech
1232 2  |              potym wszytko sie w śmiech a krotochwilę obróci, jako
1233 2  |             odprawił, drugie pozamykał, a pana tak śpiącego kazał
1234 2  |             wsadził; przebóg gdzie żem? A jest tu kto, ozwi sie proszę.
1235 2  |                Awom ja sam i z drugimi, a czego chcesz? Rzecze zasię
1236 2  |                 Rzecze zasię Skotnicki: A ty ktoś, miły bracie. Odpowie
1237 2  |           wyłamał. Zaś Skotnicki powie: A prze cie Pana Boga proszę,
1238 2  |                 wsadził? Odpowie straż: A wierę niewiesz, dowiesz
1239 2  |            Straż zasię tak powiedziała: A za niepomnisz, żeś poczciwą
1240 2  |             Skotnicki dopiero krzyknie: A niestetyź narodziwszy sie
1241 2  |      narodziwszy sie mnie na ten świat, a bezecne pijaństwo, do czegożeś
1242 2  |              przywiodło, iż oto marnie, a sromotnie garło dać muszę.
1243 2  |             przesiedzieć mi twego wina, a by cie było pirwej w sztuki
1244 2  |              nakoniec jął pytać straży: A moi mili braciszkowie, wiele
1245 2  |               mu iny już z onej straży, a nie ten co pirwej: Sześć
1246 2  |                 Sześć nas tu - prawi. - A Skotnicki zaś: Kiedyby jeden
1247 2  |                to miłosierdzie nademną, a iść po którego mego sługę.
1248 2  |                sługę. Odpowiedziano mu: A co mnimasz, aby ci wolni
1249 2  |                 więzieniu są jako i ty. A Skotnicki znowu: A nieszczęsny
1250 2  |                i ty. A Skotnicki znowu: A nieszczęsny ja człowiek,
1251 2  |              wiedział, i był pogotowiu; a ten dopiero, kiedy przyszedł,
1252 2  |         nakoniec zlitowali sie nad nim, a wrzeczy to do tego, to do
1253 2  |             ślubie z więzienia wyszedł, a przejednywać miał stronę
1254 2  |          przejednawszy nie przychodząc, a jeśliby sie strona jednać
1255 2  |              gdy to ten, to ów łańcuch, a pęta wspominał. Więc, iż
1256 2  |             uprosił go do swej gospody, a tam dognawszy go do upaści,
1257 2  |                pan z zawitą głową leży, a barwierz instrumenta zbiera,
1258 2  |            barwierz instrumenta zbiera, a maści chowa, pytają, coby
1259 2  |          Pukarzewskiego siedząc) iż ten a ten (który tamże był, niż
1260 2  |                 gębę. Chłopiec odpowie, a za w. m. nie pomnisz, iż
1261 2  |            pomnisz, iż w. m. wczora ten a ten ranił? Zaś pan: Ja tego
1262 2  |                 rzecz wszytkę zmyśloną, a chłopiec jego włosny onegoż
1263 2  |          oprawowania, odwinie mu głowę, a Pukarzewski rzecze, miły
1264 2  |                 powiedział Pukarzowski: A bodajże go zabito, mógłci
1265 2  |                trefiać, niż przez gębę, a toć ja mężatek nie miłuję,
1266 2  |              toć ja mężatek nie miłuję, a wdy mie Pan Bóg takową raną
1267 2  |            wczorajszej pirwszej oprawy. A Pukarzowski hnet parę czyrwonych
1268 2  |            Wyrwie ten to, ów owo pytać, a on jedno przyzwala głową,
1269 2  |               on jedno przyzwala głową, a milczy. Owa tego tak długo
1270 2  |                mogli, poczną sie śmiać, a Pukarzowski domyśliwszy
1271 2  |              zawój on uderzył o ziemię, a zalawty rosparzywszy dragant
1272 2  |              kazał. Śmiechu było dosyć, a temu zwłaszcza, że on więcej
1273 2  |                pochodniami rospalonemi, a zawoławszy gore, uczynił
1274 2  |       mistrzowie, położył sie tak spać. A ci dwa niedługo też s sobą
1275 2  |               drugiemu, otoś podemknął, a ten zasię, a tyś zakazał
1276 2  |                 podemknął, a ten zasię, a tyś zakazał na flus, zgoła
1277 2  |         widzieli, otworzy troszkę oczu, a gdy żadnego światła nie
1278 2  |              światła nie ujrzy, rzecze: A kiegoż djabla jeszcze czynicie;
1279 2  |                 to wołanie nie ustanie. A to wyrzekszy zasię sie dla
1280 2  |              lepiej on dobry towarzysz, a widząc, że niemają ani świece,
1281 2  |            świece, ani światła żadnego, a przedsię gra a swar idzie
1282 2  |                 żadnego, a przedsię gra a swar idzie swą drogą, pocznie
1283 2  |            pocznie sie dziwować i mówi: A jakoż wy u djabla omacmie
1284 2  |       pieniądzmi zaraz i wzrok stracił. A on to podniesie sie na bałuczku
1285 2  |            patrzy oczy wytrzeszczywszy, a gdy nic uźrzeć nie może,
1286 2  |               albo ślep, abo wy łżecie. A ci dwa zatym wstali od stołu
1287 2  |                to z nas, ten dobry pan. A cóż, kiedyby był wygrał,
1288 2  |          żartuje, podaj sam tej świece, a snadź mu sie nieborakowi
1289 2  |              panno, zmiłuj sie nademną, a odpuść, iźemci złorzeczył.
1290 2  |              odpuść, iźemci złorzeczył. A ci dwa ułoża u niego stojąc,
1291 2  |              mnimasz, abyś nie widział. A biedaż mię, odpowiedział
1292 2  |              też oczu w głowie niemiał. A ci zasię poczną mówić: ale
1293 2  |                 jako je dobrze otwiera, a ktoby rzekł, aby na nie
1294 2  |                 na nie widzieć niemiał. A on chudzina im dalej tym
1295 2  |               dalej tym barziej płakał, a wzywał miłosierdzia Boskiego.
1296 2  |              Maryej do Loreta iść boso, a o cudzej strawie, a snadź
1297 2  |               boso, a o cudzej strawie, a snadź cie –prawi - pan Bóg
1298 2  |               prawi - pan Bóg wysłucha. A my przedsię i lekarza tobie
1299 2  |                 poklęknie hnet na łożu, a z wielkim nabożenstwym i
1300 2  |               boso, i o cudzej strawie, a tam zostawić oczy srebrne,
1301 2  |            nadto obiecał mięsa we środy a z masłem w piątki (bo we
1302 2  |            sobotę każdą w chlebie samym a w wodzie pannie Maryej ku
1303 2  |            wodzie pannie Maryej ku czci a chwale do śmierci suszyć.
1304 2  |              niego śmiejąc sie na umor, a mówiąc, powinieneś - prawi -
1305 2  |            wysłuchanie na prośbę twoję. A ow prostaczek z wielkiego
1306 2  |             okno, w którym stać chciał, a znak ten miał być chustka
1307 2  |                 czemuby on tak chodził, a do izby wniść niechciał; -
1308 2  |                 izby wniść niechciał; - a ten mu odpowiedział: Niemasz -
1309 2  |            szedł w ono naznaczone okno, a towarzysz też widząc, iż
1310 2  |               świecie nie masz nad nie, a żałując tego, że sie na
1311 2  |                 szkołach jawnie uczono. A ten słuchając powiedział:
1312 2  |                  kiedyby sie kto obrał, a chciał cię jej nauczyć.
1313 2  |                 chciał cię jej nauczyć. A ów zasię rzekł: dałbych -
1314 2  |              Kiedybyś to ziścić chciał, a był tajemnym, powiedział
1315 2  |                takiego człowieka wydać. A to ja - prawi - uczeń Twardowskiego,
1316 2  |           zdzierż słowo, jakoś obiecał. A umiesz ty (odpowiedział
1317 2  |             prawdęli mówię, abo kłamam. A chceszli, uczynię to. Widzisz
1318 2  |             mruczeć wrzeczy conjuracye, a i tedy i owedy słowo jakie
1319 2  |            potwornie wymalowanych było, a raz w tę, jako w tęczę,
1320 2  |               nieznacznie, aby wisiała. A baba widząc znak, zaraz
1321 2  |               sie ów, co na to patrzał, a nic nie żałując przegranych
1322 2  |               rzekł mu, w oknie stojąc, a na one babę patrząc, która
1323 2  |              garki była zdobyła: Słysz. A kiedyby znowu co takiego
1324 2  |          czarnoksięskiej nauki uczynić, a chociaż to, aby ta baba
1325 2  |              baba zasię garki potłukła. A ten odpowiedział: Miłościwy
1326 2  |                barzo sie sromać musiał, a od tych czasów czarnoksięstwu
1327 2  |                 kilka dziesiąt złotych, a niemogąc mu ich na ten czas
1328 2  |                czynisz nieboże stradny. A Lipnicki jął mu mówić: daj
1329 2  |                już tak uczynić umyślił. A ów zasię: Ale coć tego za
1330 2  |        przychodzi, ja pieniędzy niemam, a przeto umrzeć wolę, niż
1331 2  |                 sie miłosiernym mówiąc: A miły bracie, i rok, i dwa
1332 2  |             odwiązał mu powróz s szyje, a pieniędzy do dalszego czasu
1333 2  |                aby szalony o związanie, a chory o ohyzdę na chwilę
1334 2  |            niemal każdy dzień napatrzy, a dworzanin wiele tego sobie
1335 2  |               wilka i inych smrodliwych a sprosnych rzeczy nic trefnego
1336 2  |               mógł czyście wkoło obyść, a przeciwko tej wieży, s tamtej
1337 2  |                około stóp czterdzieści, a ja powiedam, że niemasz.
1338 2  |                poczekać, aż ją zmierzę. A to mówiąc, wyjmie z rękawa
1339 2  |                kapłuny od niego z ręki, a każe mu przycisnąć obiema
1340 2  |             fortki onej widać nie było, a sam jako idzie, tak idzie
1341 2  |             idzie sznur ciągnąć w koło, a kiedy przyszedł na one stronę,
1342 2  |              około niego sznur okręcił, a sam s kapłuny chyłem burą
1343 2  |                 rychłoż wdy zmierzycie, a nigdy mu sie nie odezwano,
1344 2  |               przystojeństwo, foremność a bez zbytniej szkody i obrazy
1345 2  |      wypowiedzieć miał około trefności; a tak już więc teraz, panie
1346 2  |               panie Myszkowski, wstawaj a pospieszaj sie w drogę.~
1347 2  |           dołożył. Spytał pan Dersniak: A czego? Odpowiedział pan
1348 2  |                żarty nie były z obrazą, a w tym tak zamykam mężczyzny,
1349 2  |                z uszczypkiem co rzecze, a mężczyzna jej ze sznupką
1350 2  |              takowąż jej dać odpowiedź.~A ja zaś tak powiedam, rzekł
1351 2  |         niesławy żadnej żyć rozpustnie, a białejgłowie tak to jest
1352 2  |            której raz ta sława rospusty a bezwstydu głośno wynidzie,
1353 2  |                 tym rosole zostać musi. A przeto, gdyż około poczciwości
1354 2  |                bez przyczyny uchwalone, a snadź więcej sie w nim zamyka
1355 2  |                 żwirze miedzy źwirzęty, a za tym dostojności, abo
1356 2  |            dobrego, ochełzać ją wstydem a bojaźnią osławy, żeby przezdzięki
1357 2  |          białegłowy powściągliwie żyły; a przeźrzeć im tego i niejako
1358 2  |           czyniły opak, niźli przystoi. A tak, iż im to wolno wykroczyć
1359 2  |            wykroczyć i w tym, i w owym, a nie niesie im to sromoty
1360 2  |            powiedział) są im dozwolone, a iż dozwolone, przeto nie
1361 2  |            Odpowiedział pan Bojanowski: A niewiem, czemum też to czynił,
1362 2  |             wolnym od miłowania siebie. A o rostarganie sie też nieboję,
1363 2  |              Siradzki (iż tak wielkiego a sławnego człowieka ku tej
1364 2  |                więtszego ciepła Polkąm. A co w. m. raczysz powiedać,
1365 2  |                  zlecę jemu tę posługę. A to wyrzekszy, obrócił sie
1366 2  |              kto jest tej płci chętliw. A przeto im sie w. m. statecznie
1367 2  |                 rzecz tak sprawiedliwą, a pana Bojanowskiego, srogiego
1368 2  |             gdzieby około tego do sporu a o płatne mówienia przyszło,
1369 2  |           wszytko sobie w głowę weźmie, a rozważy, zaraz osądzi, iż
1370 2  |              temu kresu przyść niemogą. A przeto porównaćby pirwej
1371 2  |            mówić, mali kto co nad kogo, a porównanie nie rozumiem,
1372 2  |         wszytkiej doskonałości męskiej. A tam już na ten czas komużkolwiek
1373 2  |                 rzecz do jutra odłożyć. A ja przedsię na to inego
1374 2  |               to powinniejszym zostanę; a o panu Kryskim też nie inaczej
1375 2  |               aby mię to obrażać miało. A snadź w takowym sporze,
1376 2  |                 snadź w takowym sporze, a poprawowaniu mojej rzeczy
1377 2  |               Jedno w. m. w to zaprząż, a wymaluj taką dworną panią,
1378 2  |                 oboja ta rzecz odprawi.~A to powiedziawszy wstał i
1379 3  |              umarł) był na wysz wielki, a to tym sposobem wymacał.
1380 3  |          Herkulesowa niż drugich ludzi, a gdy wynalazł prawą a istotną
1381 3  |             ludzi, a gdy wynalazł prawą a istotną długość stopy, s
1382 3  |                 jeśli ci bez rozmyślił, a jako za dar w rozmowie krotochwilnej
1383 3  |                  cóż kiedy do rozmyślił a statecznych rzeczy przyszło.
1384 3  |            nieśmiertelnej sławy pragnę, a ile mogę, światu a przyszłemu
1385 3  |              pragnę, a ile mogę, światu a przyszłemu potomstwu one
1386 3  |            pamięci ludzkiej zawdy żyli. A snadż sie potym ci najdą,
1387 3  |               gruba wymalować one mógł; a kiedy bym ja tak wiele wymowy
1388 3  |                 J. M. panu Lubelskiemu, a roskazawszy, aby rozmowy
1389 3  |              panią w. m. dobrze ubraną, a jeśli jej w. m. tak nie
1390 3  |               sie ozdobić może, znaczne a widome były, będzie tak
1391 3  |                 jej nam w. m. zaźrzysz, a onej nie wierzysz.~Rzekł
1392 3  |              nikomu podobać nie będzie. A przeto, poki wdy jest o
1393 3  |               jej podobno nie ukazować, a dosłuchać tego, co pan Myszkowski
1394 3  |              dla czego był postanowion, a jako to była zacna rzecz,
1395 3  |               złota na palec, na szyję, a pirwej jeszcze, poki złoto
1396 3  |       przystojeństwo, jako i dworzanin. A przeto lepiej, abyś nam
1397 3  |                 jest, którym kształtem, a jako dworzanin panu swemu,
1398 3  |            mieszać jedna rzecz z drugą, a nie dokonawszy dworzanina,
1399 3  |                tak osobnego dworzanina. A coś w. m. powiedział, iż
1400 3  |        białychgłowach rzecz nie wtoczy, a jedno sie z drugim nie pomiesza.
1401 3  |                 wobec bez Ale podobała, a s którejby kształt sie brać
1402 3  |              ani było nigdy na świecie. A wielkich pań Książęcego
1403 3  |                tej mierze doskonałości. A wszakoż, kiedy inaczej być
1404 3  |            mojego pomysłu być by miała, a kiedy już taką stanie, jaka
1405 3  |           białejgłowie, niż mężczyźnie, a są też drugie, które mężczyźnie
1406 3  |             które mężczyźnie przystoją, a biała głowa owszeki sie
1407 3  |             mężczyzny, aby sie odgryzła a ludzkie pohamowała fałszywe
1408 3  |                mieć coś swego własnego, a jako pan Kryski dworzaninowi
1409 3  |                 zlecam, aby była ludzką a przyjemną w rozmowie, a
1410 3  |                 a przyjemną w rozmowie, a iżby tym umiała uczciwie,
1411 3  |               iżby tym umiała uczciwie, a z wdzięcznością podług czasu
1412 3  |                  wstydliwą i stateczną. A przeto musi ani s tej, ani
1413 3  |        statecznej, nie hnet sie porwać, a wstać od niej ma, chcąc
1414 3  |              chcąc sie nader stateczną, a surowego żywota białogłową
1415 3  |                 sie popisać bespieczną, a kunsztowną, niechaj sprośnie
1416 3  |            kunsztowną, niechaj sprośnie a niewstydliwie nie mówi,
1417 3  |             bezmiernego bezpieczeństwa, a które wędzidła niema, radzi
1418 3  |         wywiadując sie miłostki cudzej, a gdy na co takowego napadną,
1419 3  |                 na co takowego napadną, a dowiedzą sie czego troszkę,
1420 3  |                  jakoby onego zaźrzały, a zatym mężczyzna baczny,
1421 3  |                 nich mieć złe mnimanie; a widzi sie drugiemu, że go
1422 3  |              ohyzda i zelżywość roście.~A przeto dworna pani niechaj
1423 3  |               występ za rzecz tak srogą a niesłychaną, rzecz pewna,
1424 3  |             tego z małym używa wstydem.~A chocia ta będzie cnotliwą,
1425 3  |             śmiechem zbytnie bespieczną a świegotliwą mową przyprawi
1426 3  |             powiedział) mówić przystoi, a iżby niechcąc nie wypuściła
1427 3  |           uprzykrzenia. Wielkich rzeczy a poważnych niechaj w krotochwilną
1428 3  |                 niechaj nie zaniechywa, a jeśli czego nie będze umieć,
1429 3  |            powiedziało) z żadną wiedzą, A kiedy taką będzie, tedy
1430 3  |      podziwieniem chwalić wszystko ine, a snadź ją drugi równą uczyni
1431 3  |                 jedno samego w. m. oko, a podobno i to nie do końca,
1432 3  |                 w dobrej mierze nabycia a majętności małżonka swego,
1433 3  |         naznaczył, to jest, aby ludzką, a przyjemną rozmową umiała
1434 3  |                 umiała każdego zabawić. A przeto, przypatrz sie w.
1435 3  |              panią ubieram sobie kwoli, a dla tego nietelko niechcę,
1436 3  |              postępek jej był s pokorą, a ze wstydem złączony, bo
1437 3  |              białągłowę zbytnie zdobią. A do tego niechaj będzie przystojny
1438 3  |             żadnej w nim znać nie było. A iż tego białymgłowam dopuszczono,
1439 3  |            niedba namniej o ochędostwo. A iż pan Bojanowski pyta,
1440 3  |                s ksiąg rozumu potrzeba. A przeto ma czytać, ma jaką
1441 3  |          poganić wedle potrzeby umiała. A chociaż te wysokie cnoty:
1442 3  |               mało użyteczne ku dwornej a krotochwilnej zabawie, jednak
1443 3  |                  więc sądzić, hetmanić, a mężczyznam prząść kądziel,
1444 3  |           kądziel, ponieważ tak wielkie a główne cnoty w nich sie
1445 3  |                Odpowiedział pan Kostka: A czemu? i toćby podobno nie
1446 3  |                 Plato wielki Philozoph, a s pisma jego znać, że niebarzo
1447 3  |               był łaskaw na białegłowy, a wdy im samem zleca obronę
1448 3  |               wdy im samem zleca obronę a straż miasta, a mężczyznam
1449 3  |            zleca obronę a straż miasta, a mężczyznam ine wszytki sprawy
1450 3  |             siebie samy dobrze czyniły. A za prawdę, kto tak rozumie,
1451 3  |               ludzką; ma umieć zabawić, a nie wniść do nikogo we złe
1452 3  |              abo prze jaki niedostatek, a nad wolą przyrodzenia dzieje,
1453 3  |               rodzą na świat przygodnie a s trefunku. A iżby to była
1454 3  |                przygodnie a s trefunku. A iżby to była prawda, patrz
1455 3  |                 m. na sprawy niewieście a na męskie, s tych poznasz,
1456 3  |            poznasz, kto ma co nad kogo. A wszakoż, gdyż białegłowy
1457 3  |             dalej mówił pan Bojanowski, a gdy widział, iż już milczał,
1458 3  |           niedoskonałe, bo kiedyby siła a dużość sama płaciła, byłby
1459 3  |             rozumu bystrszego być musi. A to, gdyż sie w białychgłowach
1460 3  |                 sie sprawam niewieścim, a męskim, a s tych miałem
1461 3  |           sprawam niewieścim, a męskim, a s tych miałem uznawać, kto
1462 3  |             któremu końcu ona co czyni, a kiedy sie dobrze przypatrzysz,
1463 3  |        najdziesz, jedno, iż potrzebnie, a naschwał nie przygodnie,
1464 3  |    ostrożniejsze, dozorniejsze, niż my. A dla. tego one dziatki małe
1465 3  |               one dziatki małe chowają, a podrosło ojcowie ćwiczą.
1466 3  |                podrosło ojcowie ćwiczą. A to, co mężczyzna silą, a
1467 3  |                A to, co mężczyzna silą, a dzielnością swoją majętności
1468 3  |                białagłowa gospodarstem, a pilnością w dobrej mierze
1469 3  |                w. m. tak barzo raczysz, a nad białagłową przekładasz.
1470 3  |                 białagłową przekładasz. A to, co w. m. powiedasz,
1471 3  |              abo prze jaki niedostatek, a nad wolą przyrodzenia dzieje;
1472 3  |                ludzki zginąć by musiał, a Natura ni o czym więtszej
1473 3  |              swym czynili. I tak Natura a tym sposobem to koło tocząc,
1474 3  |           śmiertelnym nieśmiertelności. A ku temu iż jest tak potrzebna
1475 3  |        czerniłby jedno s tych naschwał, a drugie przygodnie rodzić
1476 3  |             dwojga tych rzeczy, s ciała a z dusze, wynika jedno ślachetniejsze
1477 3  |                 zginąćby pewnie musiał. A dla tego s przyrodzenia
1478 3  |            czytamy, gdzie mówi Mojżesz, a jeszcze był Bóg Jewy nie
1479 3  |               głębokie gadki zachodzić, a też, bym dobrze chciał,
1480 3  |                 rada by była mężczyzną, a tego by iście nie pragnęła,
1481 3  |             pospolicie leda czego boja, a w mężczyźnie tej tak sprośnej
1482 3  |            dobrej, to jest, s prędkiego a bystrego rozumu, abowiem
1483 3  |               mąk żadnych, ani śmierci, a przedsię niemamy ich za
1484 3  |          przeważne, bo to czynią oślep, a bez rozumu, nieznając ani
1485 3  |           niebespieczeństwa na świecie, a chociaż śmierć przed sobą
1486 3  |                 widzi, jednak tak stale a mocnie trwa sercem i umysłem
1487 3  |                iż też zgrzeszyć musiał, a za tym przyszła jako dziedzicznym
1488 3  |                 tamci ja z w. m. pójdę. A zaź w. m. niewiesz, iż ten
1489 3  |                 niewiesz, iż ten szwank a obłąd białagłowa zasię naprawiła,
1490 3  |           osobne ich cnoty pisać umiał, a drudzy prze zazdrość, jakom
1491 3  |                pirwej powiedział, pisać a chwalić niechcieli. Ale
1492 3  |         niekiedy i obłędy ich naprawić, a ku dobremu nakierować umiały.
1493 3  |              dobremu nakierować umiały. A przeto, gdyż białegłowy
1494 3  |                mi na to długiego czasu, a imbych głębiej w historye
1495 3  |             mówi o żenie Markantoniego, a siostrze Augustowej Oktawiej,
1496 3  |               Porcyej dziewce Katonowej a żenie Brutego, nuż o Cajej
1497 3  |          Kornelie) dziewce Scipionowej, a takich liczba była niezliczona
1498 3  |        AIexandrowego, dzieci jego pobić a zamordować chcieli, zaniechali
1499 3  |       zaniechali sprawiedliwego gniewu, a ubłagacie dopuścili. Owa,
1500 3  |               bo to zadziałał okrutnemi a nieznośnemi krzywdami, któremi